Genç adam stajyer olduğu halde Noel tatilini her yıl yaptığı gibi Hogwarts'da geçiriyordu. Evi Avustralya'da olduğu için İngiltere'de kalacak bir yeri yoktu ve bu yüzden tatil için Hogwarts'a gelmişti. Oda arkadaşlarından sadece biri oradaydı ama çevresi geniş bir çocuk olduğu için gün boyunca giden gelenleri bol oluyordu. Normalde de bu durumdan sıkılacak olan Balian, dolunayın geliyor olmasının etkisi ile daha çok rahatsız oluyor, bunalıyordu. Oda da biraz da olsa yalnız kalmayı diliyordu. Akşam saatleri olduğunda oda arkadaşı başka bir odaya eğlenmek için gitmişti. Genç büyücü koca bir oh çekmiş ve yatağına uzanmıştı. Yatağında yattığı sırada bu dolunayı da sorunsuz bir şekilde atlamayı dilemişti. Kurt adam olduğunun ortaya çıkması en son isteyeceği şeylerden biriydi. Bu yüzden oldukça tedbirli davranıyordu. Hem açığa çıkmaması için hem de dolunay zamanı kendini kaybedip birine zarar vermemesi için.
Balian odada kimse yokken iksirini dikti kafasına. Dolunay gecesiydi ve dönüşmemek için elinden geleni yapmalıydı. Tılsımını da kontrol ettikten sonra odasından hızla çıkmıştı. Her ne kadar bir sorun yaşamayacağından emin olsa da kritik saatlerinde dışarıda olmayı yeğliyordu. Bekçiye yakalanmadan ormana gidebilmeyi umuyordu. Sırf bu yüzden cübbesini de odasında bırakmıştı. Ses çıkarmasını istemiyordu. Ses çıkarmamak için yavaş adımlarla Hogwarts'ın koridorlarında ilerliyordu. Bahçeye çıktığında olabildiğince hızlı ilerlemişti, neyse ki bekçiye yakalanmadan ormana ulaşmayı başarmıştı. Balian'ın ormana girdiği yerin biraz daha ilerisinde bir hareket vardı. Genç büyücü biraz daha iyi bakınca onun küçük bir öğrenci olduğunu anlamıştı. Ama başına kapattığı cübbesinin kapüşonu yüzünden cinsiyetinden emin olamamıştı. Omuz silkip ormana girerken onun hakkında tek istediği o küçük çocuk yüzünden yakalanmamaktı.

Ormanın içinde yavaş yavaş ve amaçsız bir şekilde yürüdüğü sırada bir çıtırdı duydu. Çıtırtı yakından gelmiyordu ama zaten normal insanlardan daha yüksek seviye olan ve dolunayın etkisi ile daha da artan duyuları bunu duymasını sağlıyordu. Ne kadar uzak olduğunu bile kestiremediği çıtırtıyı umursamadan yürümeye devam etti. Çok geçmeden çıtırtıya doğru yürüdüğünü anlamıştı. Çünkü ses gittikçe yaklaşıyordu. Bir süre daha boş boş yürümüştü ki karşısında bir acromantulanın çıkmasıyla olduğu yerde durmuştu. Koca yaratık Balian'ın varlığını hissetmiş olmalıydı ki sekiz gözünü birden genç büyücüye çevirmişti. Bir kaç adım kadar yaklaşan yaratık Balian'ı dikkatle incelemişti. Biraz daha ilerlemeye karar vermiş olacaktı ki Balian'ın bir adım atması ile gerilemişti. Ardından homurdanarak göle doğru çekip gitmişti. Yaratığın nereye gittiğini umursamayan Balian devrilmiş bir ağacın kütüğüne oturdu. Başını kaldırıp ağaçların arasından pişkince gülümseyen dolunaya baktı. Bundan iki yıl önce yine Noel gecesi ısırılmıştı genç adam. Bakışlarını ormana çevirdiğinde o gece bir kez daha canlandı gözünün önünde. Sanki başını sallayınca yok olacakmış gibi salladı. Ardından ormandan aldığı negatif enerjinin daha da büyüdüğünü fark etti. İçini büyük bir huzursuz kaplarken acromantulanın ayak seslerini işittiği tarafa doğru yürümeye başlamıştı. Neden onu takip ettiğini bilmiyordu. Onu takip etmesini beyni değil sezgileri söylüyordu. Acromantulanın sesine yaklaştığı sırada bir uluma duydu. Umursamadan devam etti. Balian umursama da yaratık umursamış gibiydi. Sesler hızlandığını belli ediyordu.

Balian hızını düşürmeden ilerliyordu ki tiz bir çığlık sesi duyması ile olduğu yere ok gibi saplanması bir olmuştu. Kendine geldiğinde hızla koşmaya başlamıştı. Bu ormana girerken gördüğü küçük öğrenci olmalıydı. Sesine bakılırsa kızdı. Sesin geldiği göl kıyısına ulaştığında bombarda büyüsünün ağaçlardan birinde patladığını gördü. Hızla oraya doğru ilerlerken bu büyüyü kimsenin görmemesini de diliyordu. Genç kız yere düşmüştü ve acromantula avına yaklaşıyordu. Balian kazağının kolundan çektiği asasını bir şeyler fısıldayan yaratığa doğrulttu. "Bombarda!" dedi. Tam isabet eden büyü yaratığın haykırarak yana doğru yıkılmasına neden olmuştu. Genç büyücü küçük kızı yaratık tekrar doğrulmadan çıkarabilmek için hızla ona doğru koştu. Yerde şaşkınlık içinde olup biten kıza elini uzatıp "Hadi ufaklık yatağına gitme vakti." dedi. Küçük kız bir yaratığa bir de Balian'a bakarken lüle lüle olan saçları sallanıyordu. Ardından elini tutup genç büyücüden destek alarak kalktı yerden.

Balian küçük cadının sorusuna başını sallayarak yanıt vermişti. Küçük bir bombarda büyüsü dev bir yaratığı öldürmeye yetmezdi maalesef, zaten Balian'ın amacı öldürmek de değildi. Sadece küçük cadıyı oradan çıkarabilecek kadar zaman istemişti. Ama cadının geçirdiği şok ile bir Balian'a bir yaratığa bakması zaman kaybettirmişti. Sonunda küçük Ravenclaw, büyücünün elini tutup ayağa kalktığında oradan uzaklaşmaya başlamışlardı. Küçük cadı teşekkür ettikten sonra bir süre Balian'a bakmıştı. Genç büyücü tam anlam veremese de bir şey demedi. Çünkü buradan çıkmak istiyordu ve yaratık çoktan homurdanmaya başlamıştı.
Büyücü küçük cadının hala şokta olduğunu düşünüyordu, çünkü ona bakmaktan başka bir şey yapmıyor hatta yürümüyordu da. Bir şey yapması gerektiğini düşünerek genç kızı bileğinden kavradı. O sırada dev yaratık yerinde kıpırdanmaya başlamıştı. Ters duran bedenini düzeltmeye çalışıyordu. Balian kızı biraz daha çekiştirmeye başlayarak hızını arttırdı. Başına gelen bu olaya inanamıyordu. Sadece dolunayda yalnız kalmak istemişti ama şimdi dev bir örümcekten kaçıyordu. Tek başına olsaydı kaçmasını gerektirecek bir durum olmayacaktı belki de ama küçük cadı ile olmak onu koruması gerektiğini hissettiriyordu. Acromantula dev bedenini düzeltip uzun bacaklarını tıkırdatarak peşlerinden gelmeye başlayınca Balian asasını daha sıkı kavradı. Bir yandan kızı kolundan tutmuştu. Hızla ormanda ilerliyorlardı. Genç adam bombarda büyüleri nedeniyle yeterince dikkat çekmiş olabileceklerini düşünüyor bu yüzden başka büyü yapmak istemiyordu. Ama vazgeçmeyi bilmeyen bu aç yaratıktan başka türlü kurtulamayacaklarını da biliyordu. Küçük cadının şaşkın bakışlarına aldırmadan olduğu yerde durup arkasını döndü. Yaratığın nişan alabileceği bir görüş alanına gelmesini bekliyordu. Az önceki büyülerden dikkat çekmedi iseler bu büyü yüzünden çekeceklerinden emindi. Şimdi gören olmasa yarın bekçi ormana girdiğinde dev yaratığın ölü bedenini bulabilirdi. Genç büyücü yaratığı öldürmemeyi diliyordu ama sonuç ölümü olursa da çok üzülmeyecekti. Çünkü bir şey yapmazsa onların bedenleri bile bulunamayacaktı. Acromantula hızla onlara yaklaştığında genç büyücü asasını kaldırıp doğrulttu. "Aranai Exumai!" sözcükleri döküldü dudaklarından.

Genç adamın asasından yayılan büyük ışık ile birlikte dev yaratıkta yok olup gitmişti. Çığlığımsı bir ses çıkaran yaratığın yok oluşunun ardından yine bir çıtırtı ile irkildi Balian. Çok geçmeden küçük cadının dudaklarından da bekçi kelimesi dökülmüştü. İki Ravenclaw hızla ağaçların yoğun olduğu yere dalmışlardı. İkisi de mümkün olduğunca az ses çıkarmaya çalışarak ilerliyorlardı. Balian yakalanacaklarını tahmin ediyordu ama bu kadar çabuk gerçekleşeceğini sanmıyordu. Bir şeyler yapması gerektiğinin farkındaydı ve bu durumdan kurtulmak için bir çözüm düşünüyordu. Ama dolunayın etkisiyle kasılan kasları ve gittikçe artan sinir katsayısı pek de kolaylık sağlamıyordu genç adama. Böyle kaçmanın bir işe yaramayacağını bu sonunun yakalanmak olduğunun farkında olduğu için küçük kızı yine kolundan kavradı.

Bir ağacın gövdesine yaslanırken şaşkınlıktan küçük bir çığlığa benzeyen ses çıkaran kızın ağzını kapattı. Ardından kolunu küçük kızın boynuna sararak onu kendisine doğru çekti. Ne kadar az yer kaplarsalar o kadar az görülme ihtimalleri olduğu için bunu yapmıştı. O anda genç adam vücut sıcaklığını hatırladı. Küçük kızın, bu karlı havada genç adamın nasıl bu kadar sıcak olduğunu fark etmemesini diledi. Kurt adam olmanın getirdiği şeylerden biri de buydu işte. Hava ne kadar soğuk olursa olsun kurt adamlar her zaman sıcaktı, iksirler normal insanlar gibi olmasını sağlıyordu ama çok uzun sürmüyordu bu durum. Fark etmemiş olmasını dileyerek göz ucuyla ağaçların arasına baktı. Onların sesiyle birlikte bekçinin ayak sesleri de kesilmişti. Belli belirsiz görünün fenerin ışığı sabit bir şekilde duruyordu. Genç adam hızla ne yapması gerektiğini düşünürken "Orada hangi ufaklıklar varsa, sonunuz atılmaya kadar gidebilir ortaya çıkın!" dediğini ve bekçinin ayak seslerinin geri döndüğünü duydu. Küçük kızın gözleri yine korkuyla büyürken genç adam yine asasını salladı. Rüzgarın dahi dururken, bekçinin de büyüye maruz kalmasını umdu. Kızın boynundaki kolunu çekince "Hadi." diye fısıldadı.

Balian'ın büyüsü sayesinde bekçi donmuştu. Bunu fırsat bilen iki Ravenclaw ağaçların arasında yine koşmaya başlamıştı. Koşarken küçük cadının özür dilediğini duysa da aldırış etmedi genç adam. Özür dileyecek bir neden göremiyordu çünkü. İkisi de bu saatte ormanda olarak suçluydular ve küçük kızın bir acromantula ile karşılaşmış olması ise sadece bir talihsizlikti. Eğer o dev böceğe yem olmuş olsaydılar sadece kendi aptallıklarından olacaktı. Neyse ki büyü işe yaramış ve ondan kurtulmuşlardı. Bekçiyi de atlatmışlardı ama bu tehlike hala sürüyordu. Büyünün etkisi her an geçebilir ve bekçi için zaman akışı normale dönebilirdi. Bu yüzden olabildiğince hızlı bir şekilde ilerliyordu Balian, küçük kız da minik adımları ile yetişmeye çalışıyordu.
Balian kızın adım seslerine eşlik eden ve oldukça hızlı atan kalp atışlarını fark edince biraz yavaşlamıştı. Vücudunda gezen adrenalin yüzünden anca kendine gelen genç, küçük cadının kalp atışlarının ne zamandır böyle olduğunu merak etmişti. Sanırım fazla hızlı gittim diye düşündü. Koca adımlarının yanında küçük kalan kızın adımlarına bakınca böyle olduğuna kanaat getirdi genç adam. Ormanın çıkışına yaklaştıkça hem küçük kız dinlensin diye hem de bekçi dışında birinin gelip gelmediğini kolaçan etmek için biraz daha yavaşlamıştı. Kimsenin olmadığını onayladıktan sonra neyse ki kimseye fark ettirmeden binaya ulaşmışlardı. Kulelerine geldiklerinde parolayı söyleyip ortak salona gelmişlerdi. Balian yine biraz önden gidip kimsenin olup olmadığını kontrol etti. Yine boş olduğunu görünce üzerinden büyük bir kalkmış gibi bir oh çekti. Ardından küçük cadıya dönüp "Umarım bir daha ormana gitmeye kalkmazsın. Bir sonraki sefer bu kadar şanslı olamayabilirsin." dedi.