İngiltere Büyücedünyası > Büyüceşura
17 Ocak 1866 Tarihli Carmilla/Cwénhild Muirghéal Duruşması
Arthur F. Moore:
Hogwarts'taki öğrencilerinden biri olan Ares'in yanında vasisi olarak bulunuyordu geniş mahkeme salonunda koyu saçlı adam. Üzerinde siyah ceketi, gömleğinin ceketin altından gözükecek bölümü kapatan lacivert fuları ve fularıyla aynı desene sahip lacivert bir cep mendili vardı bugün. Öğrencisinin bugün üzerine yüklenileceğini öngörmek pek güç değildi. Bu sebeple oğlan farkında mıydı bilincinde bile değildi ancak ufak bir jest ile, giyimiyle desteklemek istemişti genç kuzgunu.
Savunma tarafındaki Alexander Turner isimli adamın soru yağmuruysa bunu destekler nitelikteydi. Elini kaldırarak Yargıç Boleyn'den müsaade istedi ve araya girdi: "Vasisi olduğum Bay Caldecott'ın beyanına skeptik yaklaşmakta elbette haklısınız Bay Turner fakat günümüzde fiziksel yaraların basit bir tılsımla dahi iyileştirilebileceğini iyi bilmeniz gerekir. Bu yaranın sizce bir lanet sonucu olmaması mümkün müdür günümüzde bile bu vaziyetteyken? Sizden bir yetişkin ve bir Hogwarts profesörü olarak henüz reşit olmayan öğrencime karşı sorgulama yaparken amacınız haklı veya haksız olsun tutarsız sorular ile kendisinin travmalarının üzerine gitmemenizi ve savunma görevinizi düsturu ile icra etmenizi rica edeceğim."
Sözlerini bitirdikten sonra saçları bukleli kadınla ve diğer yargıçlarla kısa bir göz teması kurarak başıyla ince bir selam verdi, yerine geri yerleşti. Bu sıkıntılı zamanlarda her ne kadar zamanında belasını aramış olursa olsun öğrencisinin daha fazla yıpranmasına ve kırılma ihtimalinin oluşmasına müsaade etmeyecekti.
Victorine Odette Boleyn:
Das:
Çocuğun söylediklerini dinledim ellerimi önüme birleştirmiş bir şekilde kafamı da onaylayan bir şekilde sallıyordum her dediğine. Evet, davaların üstü kapatılmıştı. O ölümle alakası olmadığını geçtikten sonra çocuk Yasak Orman’a gittiğini kabul etti. Neresiyse artık orası. Sonra da Cwénhild’i gören tek kişinin o olmadığını söyledi. Cadı avcılarını avlıyormuş. Cwénhild’in bana söylediği üzere yalnızlardı. Yani Caldecott ile karşı karşıyayken başkası görmemişti. Yalan mı söylüyordu bu çocuk göz göre göre? Cwénhild’e bir bakış attım. Gerçekten de başkası yoktu. Tam konuşacaktım ki araya biri girdi izleyenlerden. Saçı inek yalamış gibi arkaya atılmış, yüzündeki ciddi ifadesiyle aşırı sıkıcı bir insana benzeyen bir adamdı konuşan. Çocuğun vasisiymiş. “Hııı...” dedikten sonra dediklerini dinledim. Diyordu ki basit yaralar iyileştirilir, büyü yaraları kalır. Hogwarts Profesörüymüş kendisi. Çocuğun travmalarının da üstüne gidilmemesini falan söyledikten sonra hakime hanıma dönüp “Beyefendi işimi yapmamı engelliyor hakime hanım.” dedim. “Burada suçsuz bir hanımefendinin hayatını esaret altında geçirmesini engellemeye çalışıyorum. Dışarı alabilir miyiz kendisini?”
Victorine Odette Boleyn:
Das:
Söylediğim reddedildiğinde umursamadan “Yani...” dedim tekrar Ares’e dönüp. “O gece yanınızda biri vardı karşılaştığınızda öyle mi? Tek gören kişi siz olmadığınıza göre... Üstelik gördüğünüz kişiye ilk sizin saldırdığınızı kabul ediyorsunuz. Kışkırtıldım diyerek. Size o gece artık kim büyü attıysa, belli ki kendisini savunmuş. Gayet tabi annenize olanların öcünü birinden çıkaraktınız. Vasinizin söylediği üzere TRAVMAnızdan dolayı daha fazla soru sormaya gerek duymuyorum.”
Hakime hanıma dönüp “Savunmanın tanıkla işi bitmiştir.” dedikten sonra tekrar yerime geçtim diğer tanığı getirmelerini beklemek için.
Navigasyon
[0] Mesajlar
[#] Sonraki Sayfa
[*] Önceki Sayfa
Tam sürüme git