Derbeder bir şekilde karanlığın içinde koşturmaya başladı kızıl saçlı cadı. Tırabzanlara çarparak, düşe kalka, karanlık koridorun içerisinde kayboldu. Kan damlaları ise birer birer iz bırakıyordu arkasında.

Karanlık koridorun sonuna yaklaştığında bir hole vardı. Bir merdiven üst kata çıkan ve aşağıya sızan güçsüz bir ışık. Sol tarafında taş bir sehpa ve üzerinde eski püskü, tozlu kitaplar. Sağ tarafında ise duvarda ise bir tablo. Adem ve Havva'yı resmeden bir çizim.

[spoiler][/spoiler]

Tablonun hemen yanına asılmış askıda bir iki palto ve yanında ise bir zincire tutturulmuş bir asa, kimin olduğu belirsiz.

Bir meşale yanıyor hemen sol arkasındaki köşeden. Başı kukuleta örülü bir adam çıkıyor arkadaki odadan ve fark ediyor Cwénhild'i. Belinden baltasını sıyırdığı gibi atılıyor üstüne! Bir can pazarı daha bekliyor anlaşılan kızıl saçlı cadıyı...

Kızıl saçlı kadın, yaralı bacağının elverdiği ölçüde uzanarak askıya asasını kavrıyor ve üzerine baltayla atılan adama çevirip büyülü sözleri söylüyor bir umutla!

Gözlerini kapatıyor gayriihtiyari... Belki de başarısız olacağının umudu ve ölümü tadacağının korkusu ile...

Önce bir fısıltı duyuluyor havada, sonra da bir patlama. Ancak beklenenden daha yakında bir patlama. Cellat baltasıyla beraber havaya uçarken patlamanın şiddetiyle tabloya savruluyor Cwénhild. Ademle Havva'nın ağacı kana boyanırken boydan boya, yere kapaklanıyor peşinden de. Celladın yerde inlemeleri işitiliyor aralıklı şekilde. Ve az önce hole çıktığı koridordan gelen ayak sesleri. Birden fazla kişi olsa gerek.

Birazdan burada olacakları ise besbelli. Cwénhild'in vücudu kanlar içinde. Patlamanın etkisiyle başı dönmekte ve takatinin artık sonlarında. Kurtuluş veya ölüm... Bir madalyonun iki yüzü. Yazı tura niyetine atılmış bir bozuk galleon misali dönüyor havada...

Asadan yükselen bir ışık huzmesi hızla kapının eşiğindeki taş yapıyı isabet aldı ve gürültüyle kopan parçalar bütün hızıyla koridoru kapatırcasına yerlere döküldüler. Koridordan gelmekte olan artık her kimse, ayak sesleri durmasından anlaşılacağı üzere duraksamış, bir takım fısıldamalara koyulmuş ve belki de galiz küfürler savurmaktaydılar.

Cwénhild, nihayet asasına ve büyülerine kavuşabilmenin verdiği rahatlıkla cisimlenmek üzere hazırlıklarını yaptı ve bu korkunç yerden ayrılmak üzere gücünü, direncini son bir kez daha toparladı. Son bir puf sesiyle cisimlenip havaya karışmak üzereydi ki...

Eşiğe yığılı olan taşların... Evet, taşların büyülü bir şekilde havalandığını ve yolu açmaya başladıklarını fark etti dehşet içerisinde. Bir büyü vardı işin içinde ve belli ki bunu yapan bir büyücü! Cadı avcılarının içinde, mahkemenin bünyesinde?...

Bilemedi. Bilmek için bekleyecek ne gücü, ne vakti, ne de takati kalmıştı. Holde yankılanan ani bir sesle cisimlenip uzaklaştı bu cehennem ıstırabını andıran uğursuz harabeden...

Kurtulmuştu. Belki de beklediğinden kolay olmuştu. Neden kurbanın ölmesini beklememişler veya başına birisini dikmemişlerdi. Pek çok soru kafasını kurcalayacaktı kızıl saçlı cadının. Ancak şimdi önemli olan hayatta kalmaktı ve Cwénhild, bugün bunu bir şekilde gerçekleştirmişti.

---