Seth Carter, sen 10-15 dakika sorgu odasında tek başına oturduktan sonra kapıda beliriyor. Koltuk altına aldığı dosya, iki elinde de bir kupa kahve ile gelip, kapıyı arkasından ayağı ile kapatıyor. Biraz keyfi yerinde gözüküyor. Belki de gece iyi bir uyku çektiği içindir bilinmez. "Merhaba." dedikten sonra kahveleri masaya koyuyor. "Ben Seth Carter. Sihirli Yasal Yaptırım Dairesi Başkanı. Memnun oldum." Koltuğunun altındaki dosyayı da karşındaki sandalyeye oturduktan sonra masanın üstüne bırakıyor. Elini uzatıyor senin elini sıkmak için. Ardından dosyanın içinden birkaç parşomen çıkarıyor. Bulmak istediğini ararken de eli cebine gidiyor. Küçük bir kutudan sarma sigara çıkarıyor. İstediği parşomeni bulunca da "Evet..." diyerek başlıyor. "Aethelwulf Ares Caldecott." Çıkarttığı sigarayı büyüyle yaktıktan sonra "İlk olarak başın sağolsun evladım. Üstü kapatılmış bir davanın kırıntıları hakkında konuşmak isterim ancak ne yazık ki seni buraya çağırmamızın nedeni bu değil. Okulda profesörlerine ve arkadaşlarına çok kez anlattığın bir takım olaylar gelmiş başına. Bir kez de bana tüm ayrıntıları ile anlatmanı rica edeceğim senden."

Gwyndolin'i okula bıraktıktan sonra Hogwarts'ın koridorlarını ne kadar özlediğimi fark ettim. Hala değişmemişti çoğu yer ama okulun kendisi ne kadar aynı kalıyordu ki normalde de? Reina'nın ne durumda olduğunu kontrol edip, biraz etrafta gezdikten sonra bahçeye indim. Arkadaşlarımla yaşadıklarımı hatırlamamın yanında, Cwénhild'in dolaştığı yerleri de hatırlıyordum. Aşkımdan yanıp tutuşuyordum onun için. Kavgalarını ayırmış, mutsuz olduğunda küçük küçük hediyeler vermiştim. Çoğunlukla sinirliydi. Yanaştığımda kırıp, yakıyordu ateşinde ancak vazgeçmedim. Hala da vazgeçmedim ondan. Sadece, yaşlandım. Ölüp gittiğimde bu aşkım değil, geride bıraktığım insanların mutluluğu kalacak. Kış yüzünden üstümdeki pardesünün yakalarını biraz dikleştirerek kafamı boynumdaki atkıya gömdüm ve bahçeye çıktım. Bahçenin havası bir sigara keyfini hak ettiği için banklardan birine oturup sigaramı yaktım. Sonra da soğuk ve temiz havanın tadını çıkararak tüttürmeye başladım. Kim bilirdi? Buralarda koşturan, arkadaşlarını kendisinden çok düşünen adam bir gün Sihirsel Yaptırımın başına geçeceğini ve aşık olduğu kadın için soruşturma başlatacağını. İlk yaptığım hareket olduğu için kim bilir kaç kişiyi alacağım karşıma. Doğru yolda olduğumu biliyorum. Hep öyleydik Cwénhild. Hep doğru yoldaydık. Sen yolun biraz yan tarafında yürüyordun ama bu kadar dışına çıkacağını düşünmemiştim. O eziyet gözümün önünden gitmiyor. Pirinç boğa-

Yanımdan gelen ses ile düşüncelerimden arındım. Sakin sakin çevirdim kafamı gelen sese doğru. "Merhaba." dedim merhabasına karşın. Yanıma gelen esmer çocuk, eskiden benim giydiğim renklerde bir cübbe giyiyordu. Adın söyledi. Dertli içtiğimi. Elimdeki sigaraya baktım. Artık benim bir uzvum gibiydi sigara, elde edemediğim aşkımın boşluğuna koyduğum sahte sevgiydi. Çocuk günümün yoğun olup olmadığını sorduğunda "Diğer günlerden daha az iş yükü vardı." dedim. "Ancak diğer günlerden daha fazla yordu." Sigara tutmayan elimi uzattım çocuğa. "Seth." dedim. "Seth Carter. Memnun oldum." Cebimde bir sigara kutusunda bulunan sarma sigaralardan çıkarttım elimdeki sigarayı ağzıma koyup. Bir tanesini içinden seçip çocuğa uzattım. "Katılmak ister misin?" diye sordum. Kafamla göğsünde taşıdığı sınıf başkanı rozetini işaret ettim sonra da. "Benden de başkan olmamı istemişlerdi. Reddedip Quidditch kaptanı oldum. Ödüller falan var içeride..." Tekrar döndüm önüme. Elimdeki sigara kutusunu kapatıp cebime koyarken "O zamanlar çok önemliymiş gibi gelmişti." dedim. Tekrar arkama yaslanıp parmağımı şıklattım minik bir kıvılcım için. Çocuğun sigarasını yakmak için uzattım elimi. "Oysa ki hiçbir anlamı yokmuş." Sigarası yandıktan sonra gülümseyip "Özür dilerim." dedim. Tekrar döndüm önüme ve sigaramı içmeye devam ettim. "Yoğun günlerdi. Kusuruma bakma. Nasıl geçiyor günlerin Samuel...?" Çocuğun soyadını da söylemesi için biraz uzattım adını.

Karşındaki adam ilgiyle dinliyor seni. Babasının o olduğunu düşündüğünü söylediğinde kafasını yana yatırarak hüzünlü bir ifadeye bürünüyor. Sözlerini bitirdiğinde ise sigarasından içip "Hmph!" sesi eşliğinde gülüyor hafif. "Hani yardım etmek istiyordun?" diyor. "Yalan söyleyerek yardım edemezsinn." dedikten sonra ciddileştiriyor yüzünü. Sigarasını masanın üstündeki küllükte söndürdükten sonra yüzüne üflüyor dumanını. Çok ciddi bir ses tonuyla, hatta biraz da kızgın bir şekilde "Mirabelle'e annesinin katil olduğunu söylememe gerek yok. Çünkü zaten biliyor. Onunla konuştuğunu itiraf etti. Üstelik... Senin de Cwénhild ile konuştuğunu söyledi. Carmilla adıyla etrafta şarlatanlık yaptığı zamanlarda da görüşüyordunuz Gwyndolin." diyor. Derin bir nefes alıp arkasına yaslanıyor sonra. "Ancak Bakanlık onu bir kahraman gibi lanse etti. Bu yüzden konuşmanda herhangi bir sorun yok. Ne yazık ki, artık hakkında yakalama kararı olan bir suçlu. Şuan burada, onunla görüştüğünüzü reddetmen, senin de suç işlemen olur. Eski dostuz. Böyle bir yanlış yapmana izin veremem. Sana tavsiyem, bildiklerini anlatman. Tekrar düşün. Kızıyla ilgilenmeni istediğinde Carmilla'ydı. O cadı avcılarını hukuku yok sayıp avlarken ve önüne çıkan her kişiyi gözünü kırpmadan öldürürken arkasını toplamanı istedi. İleride Mirabelle'i yanına alacak değil mi? Buna izin vermeyeceğimi biliyorsun. O kızın babası benim Gwyndolin. Benden esirgediği kızımı o yola çekemeyecek. Onu, yangınına katıp kül edemeyecek."

Sorgulamama odası bir masa, bir de sandalyeden oluşan boş bir oda. Garip büyülü bir ayna var karşında. Bekledikçe bekliyorsun. Bekledikçe için içini yiyor ne sorulacağı konusunda. Beş dakika... On dakika... Neredeyse yarım saat bekliyorsun burada ve en sonunda kapı açılıyor. Kapıdan Hogwarts zamanından tanıdığın bir adam giriyor. Ağzında sigarası, elinde dosyalar. Beyaz bir gömlek giymiş, altında kumaş pantalon. Saçı başı dağınık. Seth Carter, ancak biraz daha yıpranmış.

"Özür dilerim." diyor. "Beklettim."

Elindekileri koyuyor masaya ve karşındaki sandalyeyi çekiyor. Oturmadan bir şey hatırlamış gibi oluyor. Ağzındaki sigarası yüzünden boğuk bir şekilde "İçecek bir şey alır mıydın?" diye soruyor oturmadan. Kabul etmediğinde de "Yok yok alırsın." diyerek gidiyor. Seni önündeki dosyalarla 2-3 dakika daha yalnız bırakıp elinde iki tane kahve bardağı ile geliyor. Masaya koyuyor ikisini de, sen hangisini alırsan o da diğerini alacak. Oturduktan sonra dosyaları alıp açıyor sigarasını içerken. "Tekrar böyle görüşmek pek tercih ettiğim bir durum değildi Gwyndolin." diyerek ilk isminle hitap ediyor sana. Dosyalarda aradığı bir sayfayı bulmaya çalıştığı için yüzüne bakmıyor. "Nasılsın? Cwénhild'in eskiden beri bana söylemediği bir sırra ortak olmuşsun. Buraya çağırtılmanın sebebi artık, ne yazık ki, onun bir suçlu olması. Yakın arkadaştınız. Anlatır mısın?" Soruyu sorduğunda bakıyor yüzüne. Sigarasını ağzından çıkarıp dumanını üflüyor.