“Hoş geldiniz Bay Callante, sizi Scrinium La Phali’de ağırlamak büyük bir şeref.” dedi Raymond, son derece şık giyimli olan konuğunun elini sıkarken. “Ziyaretinizi daha erken bekliyorduk.” Eliyle işaret ettiği ve her bir köşesi “Lumos” ile efsunlanmış olan Lautus karargahına nazikçe buyur ettikten sonra Finn’e başıyla ufak bir işaret gönderdi. Fabio her ne kadar ülke ülke dolaşan bir Lautus olsa da Londra Scrinium’una ilk gelişi değildi elbette. “Bay Davis, o şeref bana ait.” diye yanıtlamıştı yüzüne yerleştirdiği tekinsiz gülümsemesi ile. Rütbe sırasına göre düzenli bir şekilde dizilmiş olan beş kişilik Lautus ekibi ile birlikte yavaş adımlarla kendileri için hazırlanmış olan “özel müşteri” bölümüne doğru yürümeye başladılar.

-   Duyduğum kadarıyla terfi almanıza çok kısa bir süre kalmış. Uzun bir süredir eylemlerinizi üstün bir görev anlayışı içerisinde titizlikle yürüttüğünüzü memnuniyetle izlemekteyim. Zaten böylesine modern dizayna sahip bir Scrinium’un başına da elbette bir Arbor Lautus yakışırdı.

-   Ne derler bilirsiniz, eylemler sözcüklerden daha yüksek sesle konuşur. Ciddiyet ve sadakat üzerine kurulu her kurum için başarı kaçınılmaz bir kader.

Formalite icabı olduğu herkes tarafından kolaylıkla fark edilebilecek selamlama merasimi nihayet sona erdiğinde, sarı renklerin baskın olduğu loş ışıklı odaya yerleşmişlerdi. Sahnedeki büyülü enstrümanların havada süzülerek sergilediği görsel şöleni rahatlıkla görebilen bu oda, genellikle özel toplantıların yapıldığı, içeriden dışarıya doğru hiçbir şekilde sesin geçemeyeceği şekilde efsunlanmış bir yapıya sahipti.

İyi bir poker oyuncusu olarak hatırı sayılır bir üne sahip olan Raymond, yüzüne takındığı ifade ile kartlarını ustalıkla saklar ve mesleğinin getirisi olarak kabul edilebileceği şekilde bir sonraki hamlesinin ne olacağı kolay kolay tahmin edilemezdi. Üzeri çeşitli alkoller ile bezeli, beyaz renkli ipek örtüsü son derece zarif bir şekilde süzülen tekerlekli servis masası, Finn tarafından sürülerek içeri girdiğinde de Raymond’un yüzünde yine aynı ifade vardı. İçki servisinin bitmesini beklemeden konuşmasına başlamıştı Fransız Lautus Fabio.

-   Müsaadenizle konuşmama Montaigne’nin çok sevdiğim bir sözü ile başlamak istiyorum. “Özgürlüğü ve hayatı hak edenler, onu her gün yeniden fethetmek zorundadır.” Yani özgürlük sürekli sahip olduğumuz veya hiç sahip olamayacağımız derecede sürekliliği olan bir kavram değildir. Onu, yaşadığımız her gün yeniden kazanır veya kaybederiz. Tüm Lautuslar tarafından kutsal kabul edilen örgütümüz, insanları içinde yaşadığımız bu yemyeşil bahçenin güzelliklerinden faydalanma özgürlüğünden alıkoyan kısıtlamaları yaratan, yozlaşmış ve çürük zihniyetlerle mücadelenin bir numaralı örneğidir. Bu emele yakışacak eylemlere ev sahipliği yapan Scriniumlarımız’da belirli bir düzen ve disiplin mevcudiyeti aramaktayız. Bu akşam toplanma sebebimiz emsallerine örnek teşkil eden bu güzide Scrinium’un ilk günden bugüne yürüttüğü başarılı temizlik işlerinin nasıl yürütüldüğünü ilk elden görüp tecrübelerimizi geliştirmektir.

Raymond adamın bu sıkıcı konuşmasının asla bitmeyeceğini düşünüyordu ki sahnedeki hareketlilik bir anda odadaki topluluğun dikkatini dağıtıvermiş, adeta -Fabio hariç- odadaki herkesin imdadına yetişmişti.

[youtube]https://www.youtube.com/watch?v=XgkqIE1JRXk[/youtube]

Rengarenk elbiseleri, tüylü yelpazeleri, peçeli yüzleri ve elbiseleriyle aynı renkle makyajlanmış gözleriyle dikkat çeken dans ekibi bir anda tüm bakışları üzerlerine çevirmeyi başarmıştı. Masa başındaki tüm Lautusların kadehleri eğlencenin başladığını simgeleyerek bir anda havalanmış ve “In honorem Farell!” (Farell’ın şerefine) nidaları ile birlikte birbirlerine tokuşmuştu. Fabio iç cebinden çıkardığı purosunu yakarken keyfi son derece yerinde görünüyordu. Ne de olsa Phali eğlencesi ile meşhur bir eğlence merkeziydi ve özellikle bu gece adının hakkını fazlasıyla vermek zorundaydı. Mekanın loş ışıkları iyice kısıldıktan sonra, senkronize olmuş koreografileri ve büyüleyici güzellikleri ile izleyenleri cezbeden altı dansçı, sahnenin belirli noktalarında belirip ritme göre gürleşen alevlerin eşliğinde dans etmeye başlamışlardı. Alkol servisi hızlanmış ve müziğin notaları arasına sıkışan alkış ve gülüşme sesleri mekandaki gürültü oranını arttırmıştı. Gece yeni başlıyordu. Tüm bu patırtı illüzyonu Fabio’nun gözünde iyi bir intiba bırakma üzerine planlanmıştı fakat Fabio’nun bu gece ile alakalı hesaba katmadıkları farklı planları vardı. Belki de farkında olmadan adamın ekmeğine yağ sürdüklerini fark etmeleri çok uzun sürmeyecekti.

Gecenin ilerleyen saatlerinde Raymond’ın konuksever bir yaklaşımla yanındaki diğer Lautuslar ile muhabbete tutulmasını fırsat bilen Fabio, oturduğu yerden doğrulup bastonu yardımı ile iki adım attıktan sonra göz göze gelmişti Caupo ile. Eli ile oturmasını ve hemen geri döneceğini belirten bir hareket yaparak yerinden kalkmak üzere olan Raymond’un pek belli etmese de endişeyle kalkmaktan vazgeçmesine sebep olmuştu. Callante’nin toplantı odasından dışarı çıkıp mekanın karanlık atmosferinde kaybolmasını izledikten sonra Ray’in gözü hemen dışardaki barın arka tarafında şüpheli bakışlar sergileyen Finn’e odaklandı. Gözlerini kısmış ve adamın gittiği yeri görmeye çalışıyordu barmen. Belli ki o da gözünden kaybetmişti. Bakışları kesişir kesişmez Raymond’un başı ile yaptığı işaret, barmenin bulunduğu yerden aniden ayaklanmasına sebep olmuştu. Renk vermeden attığı hızlı adımları, Fabio’nun gittiği yöne doğru yönelmişti. Masaların arasından dikkatli bir şekilde geçmeye çalışsa da, odak noktası farklı bir yer olduğu için yerinden kalkan bir müşteri ile çarpışıp elindeki kadehin düşmesine sebep olmuştu. Kadehi düşen kadın sarhoş bakışlarla Finn’in gözlerinin içine bakarken yoluna devam edemezdi.

-   İyi misiniz hanımefendi? Çok üzgünüm. Tamamen benim hatamdı. Lütfen tazelememe izin verin.

-   Önemli değil, biraz üzerim ıslanmış olabilir. Belki değişmeme yardımcı olabilirsiniz?

Kendisini bir anda bu saçma sapan diyaloğun içinde bulan adam kadının teklifini nazikçe reddedip kadehi tazelemek üzere geri dönmek zorunda kalmıştı.

Raymond, tüm bu olan biteni elini çenesine yaslamış şekilde izleyen tek kişiydi. Hayal kırıklığı barındıran bakışları tekrar sahne kenarına doğru yöneldiğinde Fabio’nun geri döndüğünü gördü. Bastonlu adam yerine oturduğunda aralarında mekanın ne kadar modern dizayn edildiğine dair kısa bir konuşma yaptılar. Nereye gittiğini sorması tuhaf bir davranış olacağından bu gecelik sır olarak kalacaktı. Çok geçmeden misafirler salonu terk etmeye başlamıştı. Ortam sakinleşince yarıda kalan sıkıcı konuşmasına devam eden Fabio ve adamları da konuşma ardından ayaklandılar.

-   Misafirperverliğiniz için çok teşekkür ederim Bay Davis. Şimdiden bir sonraki ziyaretimi iple çekiyorum. Size ve tüm çalışanlarınıza iyi geceler dilerim.

-   Sizi ağırlamak bizler için şerefti Bay Callante. En kısa sürede tekrar bekleriz.

Adamı Phali’nin çıkış kapısına kadar uğurlayıp nal seslerinin uzaklaştığını dinleyen Raymond derin bir nefes almıştı. Az önce tokalaşıp güler yüzle uğurladığı, göründüğünden daha tehlikeli olan bu adamı bir şekilde öldürmek zorundaydı.

Yorgun gözleri mekanın tuvaletinden çıkan tanıdık bir yüze odaklandı son kez. Papyonu gevşemiş ve ceketinin düğmeleri açık bir şekilde dışarı çıkan kişi barmendi. Hemen ardından kapıda beliren kişi de az önce çarpıştığı kadından başkası değildi.

-Finn…

Selamlar,

Aşağıda Phali'de yapılıp bitmiş ve hala devam eden RP'lerin linkleri mevcuttur. Kazancı talep ediyorum 

Bitmiş RP'ler

Magna Purgatio: Attingendis Impar Auctoritas

-
Hey gidinin!

-
Magna Purgatio: In flagrante delicto (Gizdüzen Üçlemesi Bölüm I)

-
Magna Purgatio: Parva Sub Ingenti (Gizdüzen Üçlemesi Bölüm II)
 (GM Text bekleniyor ama bitti)


Devam eden RP'ler

Rüyandaki beyaz unicornlu prens


-
Drinks and Wines


-
Magna Purgatio: Kara Leke - Bölüm II


-
Magna Purgatio: Argumentum A Fortiori (Gizdüzen Üçlemesi Bölüm III)

Aylardır herhangi bir temizlik malzemesi dokunmamış gibi tozlanmış gri bulutların hakim olduğu gökyüzüne sahip bir güne uyanmıştı Raymond. İki hafta önce Topiarii Sanctionem Örgütü'nün can damarı olan Dizzardium Şatosu'nun özel daveti sebebi ile Colchester'a yapmış olduğu ziyaret esnasında yakalandığı bir hastalık onu oldukça hırpalayıp, yılların emektar barmenini yatağa düşürmüştü. Biricik hayat arkadaşı Jane'in kendi elleri ile yaptığı eski usül kocakarı ilacı olarak adlandırılan bir takım karışımlar ile yüzünün rengi geri gelse de, yutkundukça boğazına batan cam kırıklarını hissedebiliyordu hala. Hastalığın bulaşıcı olması sebebi ile Phali'den de uzak kalmıştı bu süre zarfında. Barın tüm yükünü, yokluğunda maçı kurtarabilecek dört büyü ustasına emanet etmişti. Gündüzleri Ryan ile Kenneth'a, geceleri ise karanlığın yalnız prensesi Megan'a kalmıştı herşey. Ve tabiki barın eskimeyen yüzü, yılların yaşlandıramadığı barmen Finn'de onlara eşlik ediyordu.

İki hafta su gibi akıp gitmişti bu şekilde. Lautusların koşturmacalı hayatlarının içinde dinlenmeye pek vakit yoktu. Aslında bu iki haftalık süreç ona hem iyi gelmiş hem de oldukça zarar vermişti. Phali'nin işleri aksamasa da örgüte öylesine derinden bağlıydı ki boşa harcanan bir dakikaya bile tahammülü yoktu. Hele ki böyle bir zamanda. Dizzardium şatosuna ziyareti sıradan bir ziyaretten çok özel bir iş teklifi içindi aslında. Diğer Lautuslardan gizli olarak gerçekleşen bir toplantının en önemli piyonlarından biriydi Raymond. Ve bu toplantı örgütteki rütbesi ve konumu için çok büyük önem arz ediyordu.

Phali içindeki Scrinium adı verilen gizli merkezin büyük salonunda, tam orta yerde süzülen devasa bir tabela bulunmaktaydı. Koyu yeşil bir tahtayı andıran bu tabela üzerinde beyaz tebeşirle yazılmış isimler bulunmaktaydı. Nesunt olarak adlandırdıkları, varlıkları ile içinde yaşadıkları dünyanın düzenini bozan ve ona herhangi bir açıdan zarar veren, yaşaması gereksiz kişilerin isimleri listeleniyordu burada. Bu isimler kimi zaman Calamum Lautus rütbesindeki Scrinium'un sahibi olan Raymond tarafından Dizzardium'a sunulup onay alıyordu, kimi zamansa Calamum'un bir üst rütbesi olan Arbor Lautuslarca belirleniyordu. Listede bulunanlar çok geçmeden ve sorgusuzca diğer örgüt üyeleri olan Lautuslar tarafından temizlenip varlıklarına son veriliyordu. Örgüt'ün yıllarca bozulmayan bir saat gibi işleyen bu kusursuz düzeni bir sebepten ötürü sekteye uğramış ve şato tarafından tespit edilmişti. Birileri bu düzene ihanet ediyordu. Bedelinin ne olduğu henüz belirlenmemiş olsa da, güçlü bir Arbor Lautus olan Fabio Flores Callante, "denetim" sebebini öne sürerek dünya ülkelerini teker teker dolaşıp kendi çıkarlarına hizmet etmesi amacı ile Scriniumların tabelalarına isimler yerleştiriyor ve öldürülmelerini sağlıyordu. Yüzlerce masum insanın sorgusuzca öldürülmesine sebep olmuştu şimdiden. Bu Topiarii Sanctionem için affedilmez bir günahtı. Ve şimdi denetim sırası Londra Scrinium'u olan Scrinium La Phali olarak belirlenmişti.

Raymond tam olarak bu sebepten ötürü şatoya davet edilmişti. Gizli gerçekleşen bu toplantının amacı; örgütün adına bulaşmış olan bu lekenin daha fazla sağa sola sıçramadan temizlenmesiydi. Fabio'nun kalemi Coupo tarafından gizli olarak kırılmalıydı. İki sıkıcı hafta boyunca yattığı hasta yatağında Raymond'u kara kara düşündüren şey tam olarak buydu. Adamı kişisel olarak tanımıyordu fakat namını duymuştu. Fabio oldukça tehlikeli ve usta bir büyücüydü. Bakanlığın üst düzey çalışanlarının, hatta ve hatta büyüceşura üyelerinin birkaçının da yakından tanıdığı bir isimdi. Bu da onu temizlenmesi son derece zor bir leke haline getiriyordu. Bu adamın dikkat çekmeden ortadan kaybolması imkansızdı. Ayrıca adam kendisinden daha uzun süredir örgüt için çalışıyordu ve öldürdüğü nesunt sayısı rütbesinden de anlaşılacağı üzere Raymond'dan çok daha fazlaydı. Başarılı bir katilin gözünü korkutacak tek şey kendisinden daha başarılı bir katilden başka bir şey değildi. Bu işi tek başına yapması özellikle emredilmişti Raymond'a. Fakat başarıya ulaşabilmesi için bu küçük kuralı ihlal etmesi gerekiyordu.

Phali'nin kapısından içeri girdiğinde mekan henüz boştu. Sabahın erken saatleri genelde çok sakin geçer, pek müşteri olmazdı. Tezgahın arkasına geçip şapka ve paltosunu unicorn boynuzu şeklindeki askıya astı. Megan dün akşamki kapanışı her zamanki gibi büyük bir titizlikle yapmıştı. Yokluğunda gözünün arkada kalmayışı beyhude değildi. Kokteyllerin yapıldığı masanın hemen üzerindeki dolaptan bir kaç şişe çıkarıp kendi tarifi olan, içinde ejder nefesinin işlenmiş halini de barındıran Karabarut Stout'unu hazırlamaya başladı. Malzemeler birleştiğinde ortaya çıkan ve çalkalarken dikkatli olunmadığı takdirde büyük bir patlamaya yol açabilecek olan karışım, kendine has parlak petrol yeşili rengiyle içilmeye hazırdı. Orta boy sayılabilecek büyüklükte bir bardağın içine yavaşça (duraksayarak dört seferde falan) doldurduktan sonra bir dikişte içiverdi. Karabarut, büyücünün boğazından aşağı doğru süzülmeye başladığı andan itibaren genizinden gelen kıvılcımlar ağzından dışarı taşmaya başlamıştı. Ortalama otuz saniye boyunca havai fişek püsküren bir ejderha gibi etrafına kıvılcım saçan büyücünün dikkati mekandan içeri giren iki kişiye doğru çekiliverdi.

Doğum Tarihi ve Doğum Yeri: 15.02.1822 – Cotswolds - Burford / Londra
Hogwarts Binası: Hufflepuff
Cemiyet: Merlin Tılsım Kulübü
Meslek: Tüccar - Mali-Phali-Ty-Co adlı Pub'ın sahibi, Topiarii Sanctionem adlı gizli örgütün Londra Scrinium'unun Coupo (Hancı) olarak adlandırılan sahibi.

Geçmişi
Muggle bir anne ve büyücü bir babanın tek çocuğu olarak 1822 yılının başlarında dünyaya gözlerini açan Raymond, çocukluğunu Londra'nın kırsal kesiminde büyüyerek geçirmiştir. Babası Rayford Davis, evin geçimini sağlamak için zamanının çoğunu harcadığı, Londra'nın işlek sokaklarından birinde bulunan Mali-Phali-Ty-Co adlı Pub'ı işletmekteydi. Aynı zamanda tasarım zanaatkarı olan ve ek iş olarak bu yeteneğini son derece başarılı bir şekilde değerlendiren Rayford, çeşitli yüzük ve kolyeler tasarlayarak ticarette adından sıkça söz ettiren bir tüccar haline gelmişti. Görünürde her ne kadar sıradan bir muggele aile tablosu çizseler de, baba Davis'in içinde bulunduğu dünya çok farklıydı. Merlin Tılsım Kulübü adlı Hizip'in üyesi olan ve tılsım yeteneklerini kendi işlediği yüzük ve kolyelerin üzerinde kullanan Rayford, büyü dünyası içinde de önemli bir tüccardı. Yaşadıkları Cotswolds bölgesinde bulunan madenlerden elde edilen kıymetli taşlar ile tasarımlarına eşsiz güzellik katan adam, oğlu Raymond'u da bu konuda eğitmeye başlamıştı. Altın sarısı madenlerin içini avucunun içi gibi ezberleyen küçük Raymond'da çok geçmeden babasının bu mesleğine ayak uydurmuş, hatta kendisini ona yeni fikirler verebilecek kadar geliştirmişti.
Yaşı ilerledikçe çevre bölgelerden edindiği muggle arkadaşları ile girdiği çete içinde sevilen biri haline gelen Raymond, gençliğin içinde körüklemiş olduğu ateşin verdiği etki ile ailesinden gizli olarak illegal sayılabilecek düzeyde işler yapmaya başlamıştı. Kendisinden yaşça büyük olan çete lideri, Tahta Parmak olarak adlandırılan usta hırsız Bill Payne tarafından eğitilen Ray, yankesiciliğin tüm inceliklerini burada öğrenmişti.

Okul Hayatı
1833 yılında tanıştığı görkemli Hogwarts Şatosu altında büyü eğitimine başlayan Raymond, babası gibi çalışkan bir Hufflepuff öğrencisi değildi fakat bir Davis her zaman bir Davis idi. Genlerinde kodlanmış olan tılsımlar konusundaki yeteneği onu diğerlerinden ayıran en önemli özelliklerinden biriydi. Bir diğer özelliğini de henüz ikinci sınıf iken keşfetmişti. Hufflepuff Quidditch takımının arayıcısının mezun olması ile onun yerini alarak Quidditch ile tanışan Raymond, okul hayatı boyunca takım içinde bir çok başarıya imza atmış ve takım kaptanı pozisyonuna kadar yükselmişti. Aynı zamanda koyu bir The Holyhead Harpies taraftarıydı. The Holyhead Harpies sadece kadınlardan oluşan bir takımdı. Babası ile ilk kez gittiği, Puddlemere United ile Holyhead Harpies arasında olan Quidditch maçında, kadın oyuncuların süpürgeler üzerindeki zerafetleri görüp etkilendiği andan beri bu takımı destekliyordu. Mezun olmadan önceki son yılında, henüz okula yeni başlamış olan ve son derece sıkı bir Quidditch hayranı olan Kenneth Aldo Miller adındaki küçük çocukla tanışmasının, gelecekteki hayatında çok büyük değişikliklere yol açacağından habersizdi. 1840 yılında noktalanmış olan okul hayatı Raymond'u her ne kadar eski yaşantısından uzaklaştırmış olsa da içinde yanan asi ateş asla sönmeyecekti.

Hogwarts Sonrası
Okulda tanıştığı biricik aşkı Jane Fillory ile hayatlarını hemencecik birleştirmişti Ray. Tılsım hocası ile arasında geçen özel diyaloglar ardından, gizli bir tılsım cemiyeti olan Noiderhjem'a katılmak üzere eşiyle birlikte Norveç'e yerleştiler. Cemiyete kendisini kabul ettirebilmek için epey çaba göstermesi gerekse de, orada geçirdiği 7 yıllık eğitimin sonunda hak ettiği rütbeye bir türlü getirilmediğinden tam vazgeçeceği esnada sokağın birinde kendisini soymaya çalışan küçük bir hırsızla karşılaştı. Tahta Parmak ile geçirdiği yıllar boyunca öğrendiği "cepçilik" olarak tabir edilen yeteneklerini kendisine karşı kullanan 18 yaşındaki genç Ryan'a küçük bir hırsızlık 101 dersi vermeden önce, çocuğun kendisine doğrulttuğu asası ile büyücü olduğunu anlamıştı. Elindeki bastonundan çıkardığı maun asayı çocuğa gösterdiğinde aralarındaki buzlar çözülüvermişti. Kısa zamanda çocukla çok iyi anlaşan ve hikayesini dinleyen Raymond, kendi çocuğukluğuna geri dönmüş gibiydi. Minik hırsızın, üyesi olduğu çete liderinin şans eseri Noiderhjem'ın önde gelen isimlerini tanıyor olması, Raymond'un hakettiği rütbeye erişmesine önayak olmuştu. 1845 senesinin bahar ayında Jane ile yaşadığı büyük aşk meyvesini vermişti. Dünyadaki herşeyden çok sevdiği güzeller güzeli kızı Gwen hayata gözlerini açtığı andan itibaren herşey bu minik prensesin etrafında dönmeye başlamıştı. Eğitimini tamamlayıp Tılsımlama yeteneğini geliştiren Ray, 1849'un kış aylarında Londra'ya geri döneceği esnada valizlerinin birine sessizce saklanan Ryan'dan habersizce yola koyulmuştu. Valize bir erkek olarak giren Ryan, özel durumu sebebiyle gecenin ilerleyen saatlerinde genç ve güzel kardeşi Meghan olarak valizden çıkmıştı. Kendisini tanıtması ve Raymond'un geçirdiği küçük çaplı şokun ardından yollarına iki kişi devam etmişlerdi. Döndükten sonra tek varisi olduğu "Mali-Phali-Ty-Co" adlı işletmenin başına geçti.

Örgüt Teklifi
1845'in ortalarında Norveçteki Noiderhjem adlı cemiyette sergilediği başarıdan ötürü isim olarak ön planda olan Ray, yine Cemiyet içindeki Topiarii  Sanctionem örgütü üyesi olan büyücü bir Kalamum Lautus tarafından örgüte davet edildi. Gelen adam Farell'ın düşüncelerini ve örgüt tanımını aktardıkça mest olan Raymond, hiç şüphe duymadan örgüte katılabileceğini düşünmeye başlamıştı. Ta ki Magna Purgatio'dan bahsedilinceye kadar. Latince "Büyük Temizlik" anlamına gelen ve örgütün kendine ödev edindiği bu sistem, dünya üzerinde bulunan sanat karşıtı, at gözlüğü takan ve bünyesinde doğal güzellik ve eserlere hakettiği kıymeti verecek düşünceyi barındırmayan herkesi, ayırt etmeksizin öldüren bir sistemdi.
Estetik ve tasarım konusunda son derece ince bir zevke sahip olduğundan ötürü bir eseri sadece ve sadece görmek adına bile olsa uzak mesafeleri kat edip beş dakika da olsa görüp geri geldiği çok olmuştur. Sadece kadınlardan oluşan bir Quidditch takımını, sadece estetik görünümündeki güzelliğinden ötürü fanatik bir şekilde destekleyen birinden de bu beklenirdi. Başlarda Magna Purgatio'nun abartılı olduğunu düşünse de, Mısırlı bir Arkeoloğun kazısında bulduğu ince işçilikli sanat eseri değerinde olan muhteşem bir yüzüğün, korunma amacıyla özel bir odaya alınmasının ardından basit ve sanat zevki olmayan bir Muggle'ın bu odayı tuvalet sanıp üzerine işemesi ve ardından temizlemek amacı ile yıkamasından ötürü üzerinde sadece Ray gibi çok ince zevkleri olanların dikkatini çekebileceği detayların geri dönüşü olmayacak bir şekilde yok edildiği haberini alır. Bu yüzüğün sergilenmesini dört gözle bekleyen Raymond yine de yüzüğü görmek için Mısır'a doğru yola çıkar. Arkeolog ile görüşen adam, yüzüğün üzerindeki birbiriyle uyumlu göz kamaştıran detayların neredeyse tamamının yok olduğunu gözleriyle görür. O an içinde uyanan öfke, adamın aklında tek bir düşüncenin kapılarının aralanmasına sebep olur. Magna Purgatio bu gereksiz adamdan daha gereklidir.

- Kontrolsüz ve öfkeyle işlenen cinayetler her zaman arkada iz bırakmaya mahkumdur Raymond.

Yıllar önce Raymond henüz toy bir Lautus iken, cinayet işlemek eğer bir ders olsaydı, tüm inceliklerinin anlatıldığı kitabın yazarı olabilecek potansiyelde bir Calamum Lautus tarafından kurulmuştu bu cümle. Franklin Taylor aynı zamanda Raymond'un örgüt ile tanışmasını sağlayan kişiydi. Zamanın azizliğine uğrayıp yaşlanan kalbi hiç beklemediği bir anda onu yarı yolda bırakmıştı. Güzel bir insan, başarılı bir avukat, 3 çocuk babası bir beyefendiydi. Bilgelikle kurduğu cümleleri, bir çok Lautus'un dikkate alıp uygulaması gereken kural kitabı niteliği taşıyordu. Ne acı bir kayıp ama...

Bugün, bu katliam evinde üç iğrenç mahlukat temizlenip silinmişti yer yüzünden. Şüphesiz Lautuslar'ın onlara sunduğu merhamet dolu ölümü hak etmiyorlardı. Fakat Topiarii Sanctionem böyle bir örgüttü işte. Çoğu zaman Nesuntların acı ile kıvranarak ölmesini isterdi Raymond. Fakat örgüt kuralları bağlayıcıydı. Dünyayı daha güzel bir yer haline getirmek birinci öncelikleri olmalıydı.

- İyi iş çıkardınız beyler. Bu akşam içkiler benden. Siz yola koyulun, ben de birazdan yetişirim.

Temizliğin bir numaralı kuralı açıktı. Temizlik "temiz" olmalıydı. Muggle dünyasının illüzyonist olarak adlandırdığı hokkabazlar, sağ ellerindeki topu yok etmek isterlerse dikkatleri önce sol ellerine çekerlerdi. Tüm dikkatlerin dağıldığı o anda gerçekleştirirlerdi "sözde" sihir gösterilerini. Raymond'un da tüm bu katliam sirkini basit bir muggle meselesi olarak gösterecek bir illüzyon gösterisi vardı elbette. Hayvan leşleri ve kan havuzları ile dolu bu veba yuvasını yakıp kül ederek silecekti yer yüzünden. İki dostu ahşap evin bahçesinden henüz ayrılamamışken savurdu asasını esir tutulan hayvanların kafeslerine doğru. Ardı ardına açılan kapıların ardından tüm hayvanlar hücum etmeye başlamıştı özgürlüklerine doğru. Her birinin gözündeki kurtulma umudunu gördükçe bir kez daha lanet etti insanoğlunun acımasızlığına. Utanç içinde eğilmişti başı. Öyle güzellerdi ki... Hiç birini haketmiyordu aşağılık insanlar. Son masum da harabeye dönmüş evi terk ettiğinde hiç vakit kaybetmemişti büyücü. Büyülü sözleriyle püskürdüğü ateşin içinde tüm kini ve öfkesi de vardı. Kundaklama tamamlanmıştı. Ahşap duvarların üzerinde dans etmeye başlayan alevlerden çıkan dumanlar gök yüzüne ulaşmadan terk etti o uğursuz yeri.

Scrinium De Phali her zamanki gibi bu akşam da tıklım tıklımdı. Kaliteli ahşaptan yapılma bir plaktan tüm salona yayılan klasik müzik eşliğinde ardı ardına kalkan kadehler ile kutlamışlardı zaferlerini Calamum Lautuslar. Faciadan son anda kurtulan ve Ryan'ın bakıcılığını üstlendiği sevimli köpek masaları dolaşırken donuk bakışlarla onu izleyen Raymond'un sözleri bu gece dudaklarından dökülen son sözler olacaktı.

- İlk öpücük mutluluk cetvelinde kaç eder? En fazla sekiz... Peki ölümün kıyısından kurtarılan masum bir canlı? On... Çok rahat on eder. Ama bizim için bu sayı altı, bilemedin altı buçuk. Çünkü nasıl bir hayata dönmek zorunda olduğumuzun farkındayız.

Farkındaydılar. Dünyada kusursuzlaşmak için budanacak çok fazla çalı, yolunacak çok fazla yabani ot, temizlenecek çok fazla çöp vardı. Ve Lautuslar daima orada olacaktı.

                                                          -- Son --

-Tam 25 sene oldu Finn. Mavi gözlerini dünyama açtığı günden bu yana çeyrek asır geçti. Hayatımın tartışmasız en güzel günüydü. Ne gariptir ki insan büyüdüklerini asla kabullenmek istemiyor. O hala benim küçük meleğim.

Oturduğu bar taburesinde gözünü uzaklara dikerek kendisini tebessüm ile dinleyen eski dostuna, kızının bugün başına geçmiş olduğu sanat atölyesinden bahsettikten sonraki son cümleleri böyle olmuştu Raymond'un. Phali'nin duvarları ardında saklı olan Londra ¹Scrinium'unun kuytu bir köşesinde oturup birkaç yudum içerken sohbet edecek zamanı bulmak pek kolay değildi. Yılların çabucak geçtiğini vurgulasa da, sol cebinde parlak gümüş bir zincirin ucunda asılı olan zaman çarkı, bugün oldukça inatçı bir şekilde ilerlemiyordu. Loş bir ışıltıyla parlayan barın ardındaki barmen ile uzun yıllar paylaşmıştı bu tozlu köşede. Fakat uzun yıllar boyunca Scrinium'un dışına hiç adım atmamış olan bu ilginç adamın yaşadıkları, başka bir günün hikayesiydi. Kısa bir sessizliğin ardından derin bir nefes verip, dumanı tütmekte olan purosunu önündeki küllüğe bastırdıktan sonra hemen önündeki ortalama boylardaki çantasını ve başlık kısmını bizzat kendisinin işlediği el oyması bastonunu alarak ayağa kalktı. Günün sakin saatlerini sonlandıracak olan adımları çıkışa doğru yöneldiğinde, gideceği yeri ve arayacağı kişiyi çoktan kazımıştı aklının duvarlarına. ²Caupo, ³Magna Purgatio için Scrinium'un gizli bölgesinden çıkış yapmıştı.

Örgüt için son derece hareketli geçen haftada 16 ⁴Nesunt öldürülmüş ve 1 kural çiğneyen örgüt üyesinin asası kırılmıştı. Scrinium duvarları arasında barınmadığı sürece örgüte itaatsizlik eden ve ideallerini hiçe sayan kim olursa olsun, sorgusuzca infaz edilirdi. Londra bölgesindeki Scrinium'dan sorumlu olan Raymond Harvey Davis tabiki bu faaliyetlerin raporlarını hazırlamış ve tüm detayları ile ⁵Dizzardium Şatosu'na göndermişti. Elde edilen gelirin uygun yerlere dağıtılmasının ardından, elde kalan 3 at arabası ve 6 sahipsiz kalmış at Scrinium'a hibe edilmişti. Gelir gider hesaplarından sorumlu olan Bay Jenkins'in oldukça kalın bir dosya ile önüne sunduğu aylık hesaplama da tüm bunların üzerine tuz biber olmuştu. Sol şakağındaki ağrıya son vermesi için güzel bir uykudan başka hiç bir şeye ihtiyacı yoktu aslında. Yine de haftayı Nesunt avına çıkmadan kapatmak istemiyordu.

Hayatlarını adadıkları ve kutsal bildikleri bu ülkünün en önemli gerekçelerinden biri de elbette gizlilikti. Kimi zaman gölgelerin ardında saklanarak, kimi zaman ise devasa bir ormanın tam ortasında duran bir ağaç gibi orta yerde, hiç dikkat çekmeden alırlardı günahkarların canını sessizce. Böylece iki adım sonrasını hesaplayarak yaşamayı alışkanlık haline getirmişti çoğu ⁶Lautus. Fakat bugünkü temizlik pek gizlilik gerektirmeyen cinsten olacaktı. Surrey kırsalındaki eskü püskü görünüme sahip, çürük tahtaların kulak tırmalayan gıcırtıları ile dolu bir çiftlik evini ziyaret edecekti. Günahkarların bu evi mesken edinmelerinin başlıca sebebi, yakın çevrelerinde hiç kimsenin yaşamıyor oluşuydu. Yol boyunca yüzünü gizlemek için kullanacağı siyah kaşkolu ve şapkasını çantasından çıkarmadan önce Phali'nin hemen yanındaki bir tahta parçasına bağlı olarak duran, kızı Gwen'e hediye etmek için ayırdığı küheylana doğru ilerledi. Özenle kaşağılanmış parlak tüyleri ve gri kırçıllı yeleleri ile son derece asil görünen bu yaratık eşlik edecekti ona kutsal görevinde. Büyük bir sevgi ile hayvanın başını okşadıktan sonra yularını bağlı olduğu tahta parçasından ayırdı. Çantasından çıkarmış olduğu uzun siyah kaşkolunu boynuna dolayıp şapkasını taktıktan sonra fısıldadı üzerine bindiği atın kulağına;

- Göster bakalım yaşlı dostum, sen mi daha hızlısın yoksa rüzgar mı?

Toprak yolu toz içinde bırakarak hışımla harekete geçmişti küheylan. Kırsala olan bir buçuk kilometrelik yolu dört nala ve gittikçe daha da hızlanarak koşmaya başlamışlardı. Nalların toprak ile buluşması ile yükselen duman bulutu tarafından kovalanarak çok sürmeden kırsalın yakınlarına ulaşmıştı adam. Yol boyunca aklından çıkmayan tek bir düşünce vardı. Güzel kızı, bu hediyeyi gördüğünde mutluluktan havalara uçacaktı. Bu hayalin verdiği heyecan atın düzenli adım sesleri ile daha da kuvvetleniyordu ki, bir anda izleniyor oluşunun verdiği his tüm duygularını keskin bir satır gibi kesip yok etmişti. Eğere tüm gücüyle asılıp hızla giden atın kayarak aniden durmasını sağladı. Duman bulutunun kendisini yakalaması ile gözlerinin yanındaki kırışıklıklar ortaya çıkmıştı. Kirli havanın içinden attığı keskin bakış, iki parlak göze çarptığında kaşları istemsizce havaya kalktı.

-Ryan?!

Genç dostu ile karşılaşmanın şaşkınlığı henüz geçmeden, hedefindeki adamın bakışlarını farklı bir yöne çevirdiğini gördü. Eli ile siper ettiği gözleri, Ryan'ın bakışlarını takip ettiğinde ise kendisine kahkahalar ile gülen başka bir tanıdık çehre karşılamıştı onu. Bu kişi de Kenneth Miller'ın ta kendisiydi. ⁷Topiarii Sanctionem örgütünün Londra kolu içinde ⁸Calamum Lautus rütbesine ulaşmış olan, kendisi dahil üç büyücü mevcuttu. Yıllarca nesunt avlayarak kazanmışlardı bu rütbeleri. Fakat daha önce yolları hiç aynı görevde kesişmemişti.




---

¹Scrinium - Örgütün, Latince "dolap" anlamına gelen gizli karargahı.
²Caupo - Scrinium sahibine verilen, Latince "hancı" anlamına gelen ünvan.
³Magna Purgatio - Örgütün, Latince "büyük temizlik" anlamına gelen ülküsü.
⁴Nesunt - Büyük lider Farell'ın öldürülmeye layık olan günahkarlara verdiği isim.
⁵Dizzardium Şatosu - Örgütün Colchester’daki ana üssü.
⁶Lautus - 10 puana ulaşan kişiler örgüt üyeliğine kabul edilir. Örgüt üyelerine genel olarak Lautus (Temizlikçi) denir. Bu, örgüt içerisindeki en alt aşamadır.
⁷Topiarii Sanctionem - Latince "güzel bahçe yaptırımları" anlamına gelen örgütün adı.
⁸Calamum Lautus - 150 puana ulaşan üyeler “Calamum (Kalem) Nişanı” alırlar. Scrinium sahibi olabilme hakkı bu aşama ve üzerindeki üyelere özel bir durumdur.

Mekan Adı : Mali-Phali-Ty-Co PUB

Forumdaki Konumu: Birleşik Krallık

Mekan Tanımı: Muggle işçiliği güzel sayılabilecek bir tabelası vardır ve bu tabela dükkanın ön cephesini kaplayan camekanın üzerine boylu boyunca yayılmıştır
Mekan aslında hayli küçüktür. Kapının karşı duvarını neredeyse tamamen kaplayan bar bölümünü saymazsak içerinin toplam genişliği 80 metrekareden ancak biraz daha büyük olabilir. Buna rağmen bu daracık alana barın önüne konuşlandırılmış beş-altı bar taburesi, sekiz ahşap masa ve onlarca (pek de konforlu olmayan) ahşap sandalye sığdırılmıştır. Bununla beraber tavandan sarkan elliye yakın kandille mekan her zaman öyle iyi aydınlatılmaktadır ki yaydığı sıcaklık ve sapsarı, davetkar ışık camekandan sokağa taşmakta, yorgun, sıkkın, keyifsiz ya da neşeli, dinç, umutlu, her türden yolcuyu içeri çağırmaktadır. Şimdilerde emeklilik hayatı sürmekte olan büyücü Rayford Davis’in, şüphesiz Çatlak Kazan’a rakip olsun diye ama Mugglelara da hizmet vermeyi şiar edinerek yaklaşık 50 sene önce (tam olarak 1816’da) açtığı bu mekanı, şimdilerde oğlu Raymond Harvey Davis işletmektedir.