"Mistle camları açmalı. Burası sigara ve umutsuzluk kokuyor. Skittle, masanın üzerindeki şişelerin tozunu al. Flake, kıyafet dolabının altında duran ayakkabıların yerlerini... Neyse sadece üç çift varmış." Pervaza sürtünen perdenin sesi düşlerin tatlı karanlığını tek bir pençe hareketi ile yarıp geçmişti. Ne kadar çabuk sabah olmuştu? Son zamanlarda herhangi bir çekidüzen kaygısı olmayan uykusunun bu deliksiz geceyi neye borçlu olduğunu sorgularken sağ göz kapağının kötü şekillendirilmiş plastik gibi sert ve soğuk bir obje tarafından yukarı çekildiğini hissetti. "Bay d'Ibelin kalkın, yatağınızı toplamamız gerekiyor." Gözkapaklarını açmaya çalışan patlak gözlü cincücenin tacizinden rahatsız olan Balian, yaratığı savuşturduktan sonra ellerini pencereye karşı siper ederek olduğu yerde doğruldu. Güneş ışınlarının parçalanmış uykusundan içeri sızmasını engellemek istemiş olsa da gecenin bir yarısı engelleyebileceği herhangi bir güneş ibaresi olmadığını anlaması uzun sürmemişti. "Scaramouche'nin dili aşkına... Bu da ne şimdi? Yatağımı toplamak için beni kaldırmanız değil kalkmamı beklemeniz gerekmiyor mu? Saat kaç?" dedi uyurken sönmeye terk ettiği tütününü yanı başında duran küllükten almaya çalışırken. El yordamıyla yaktığı kibritle tütünü ateşe verdi. Uyanmasına vesile olan aynı soğuk pençeler bu defa elindeki sigaraya müdahale etme ihtiyacı duymuşlardı. "Saat tam olarak 01:00 ve Baş yönetici tüm odaların temizlenmesini emret.. Ah! Görüyor musunuz sakar Mistle'ın yaptığını." Eline geçirdiği tütünü çarşafa düşüren Mistle, Balian'ın sırtının arkasındaki yastığı çekip deli gibi çarşaflara vurarak açılan deliğin genişlemesini engelledi. "Odanızda sigara içeceğiniz zaman camı açmalısınız Bay d'Ibelin. Kalkın ve yüzünüzü yıkayın. İksir Profesörünün odasında bulunan yıllıktaki halinize benziyorsunuz." Balian, kalın kapaklı defterdeki o garip fotoğraf gözlerinin önüne gelince gülümsedi. Dövülmekten ağzı yüzü eğrilmiş yorganını üzerinden attıktan sonra Flake'in getirdiği terlikleri giyip, gömleğini üzerine geçirdi. "Harrington hala ayakta mı?" Aynalı masasının üzerindeki ahşap at kılı tarağı aldı ve gecenin soğuğunu buyur eden pencereye doğru ilerlerken dağınık saçlarını fırçalamaya koyuldu. "Ah Profesör Harrington çok çalışıyor. Mistle, açılış yüzünden kendine biraz fazla yüklendiğini düşünüyor. Eğer bir süre daha başını evraklardan kaldırmazsa gözlerinin altı Profesör Golovanov'unkiler gibi mosmor olacak. Bay d'ıbelin! Henüz pencereleri silmedik, gömleğiniz leke olacak!" Kalçasını yerleştirmiş olduğu pervazdan aşağı sarkan Balian durmadan mırıldanmakta olan evcinini kendisini bacaklarından çekmeye çalışana kadar umursamadı. Odasının bulunduğu cepheden kuleleri görmek mümkün değildi bu sebeple baş yöneticinin uyanık olup olmadığını anlamak için bakışlarını müdürün odasının karşısındaki duvara çevirdi. Duvar aydınlıktı ve Harrington'ın silüeti az çok seçilebiliyordu. "...ve işte! Derdi de dermanı da işkoliklik denen güdüyle valtz yapıyor." Büyücünün uyanık olduğundan emin olduktan sonra kendini Mistle'ın ufak pençelerine bırakıp bedenini içeri çekmesine izin verdi. Balian elindeki tarağı masanın üzerine bıraktıktan sonra aynadaki yansımasını kontrol etti ve masada duran gaz lambasını eline aldı. Bu sırada koridorun öbür ucundan yatağın içindeyken yatağını kapatmaya çalışan cincücelerin istilasına uğrayan bir profesörün daha sesini duyunca gözlerini devirip odasını düzenlemekte olan yaratıklara baktı. İnsanın işini sevmesi güzel şeydi fakat bu yaratıklar bazen biraz fazla abartmıyorlar mıydı?

***

Ateşin gaz lambasının çatlak camından süzülen rüzgarla imtihanı Balian kulelere varana kadar sürmüş, taş duvarlara yansıyan titrek ışığın gözlerini yormasına sebep olmuştu.Melvin baş yöneticinin kendisini hemen görmek istediğini söyleyip kayıp olmuştu. Balian da bugün bir şekilde kendisi ile görüşmek istiyordu.Ancak Melvin'in simasından anladığına göre pek iç açıcı bir şey için davet edildiğini zannetmiyordu. Koridora hakim olan süküneti bozan nevcihan kapının sağ köşesine konuşlanmış Gargoyle'nin tok sesi oldu. "Bugün ne çok telaşlı büyücü ve cadılar var ama buna üzüleceğini pek sanmıyorum. Sanırım senin bir sokak kedisi olduğuna dem vurmaktan garip bir haz alıyor. Aristoteles'in Büyük İskender'e yazdığına göre kalın dudaklar aptallığı gösterirlermiş. Merlin, Tudor'un diline düşürmesin. Bir bakalım... Siyah gömlek,saçlar özenle taranmış, siyah cübbe ve... O ayakkabılar Fransız yapımı falan mı? En son 1800 yılında Nottingham'da bir katedralin dış cephesinde yer almıştım. Görmeyeli moda ne kadar da değişmiş." Genç adamın bir saraylı edasıyla reverans verdiğini gören taş yaratığın kahkahası dişlerinin arasından süzülen soğuk nefesine karıştı. "Bu akıma 'Cincüceler Okuldaki Profesörleri Yataklarından Kovup Odalarını Temizliyorlar Modası' adını verdim. En azından bu gece, bahsi geçen moda anlayışına mensup birçok kişi ile karşılaşabilirsin." Balian, bir gorili andıran portatif vücudu, upuzun kepçe kulakları, gözlerini gölgeleyen çatık kaşları ve buz gibi gırtlağından süzülen gür sesi ile canayakın bir imajdan çok daha uzakta bir yerde duran bu yaratığı şu kraliyet zırvası hayaletin aksine çok severdi. Gargoyle ürkütücü mizacı ile teşrif edenlere gözdağı vermek üzere müdürün kapısını gözlese de adının önüne Sir ünvanı getirilen hayalet bozmasından hatrı sayılır derecede daha kibardı. Genç adam asasını Gargoyle'nin ağzına yerleştirmek üzere elini cübbesinin cebine attı fakat parmakları herhangi bir ahşap obje ile buluşamadı. Mahcup bir ifadeyle yaratığın da görebilmesi için cübbenin ceplerini ters çevirdi. "Lütfen bana gerisin geri aşağıya inip asamı almam gerektiğini söyleme." Gargoyle'nin kahkahaları gürül gürül akıp boşlukta birbirlerine girdiler. "O halde dileğin sessiz kalmam yönünde. Bir yatakhane tılsımı olmak için neler vermezdim. Okulun en tenha yeri olan kulelerde tabloların kulaktan dolma dedikodularını dinleyerek günler geçmiyor. Nottingham'da taş zihnim suret çöplüğüne dönmüşken burada gördüğüm tek şey yaşlı Harrington'ın nursuz cemali. Yapabileceğim tek şey kapıda olduğunu söyledikten sonra izin geldikten sonra odaya çıkman olacaktır. Belki bu esnada bana bir şeyler söylersin ha?" Yaratığın odada yankılanan sesi boğuk bir şekilde kulağına ilişse de ne dudaklarının oynadığını görmüş ne de tam olarak ne dediğini anlayabilmişti. Bu yalnız yaratığın kalbine elindeki gaz lambasından daha büyük bir sıcaklık yayacağını umarak gülümsedi ve eli ile Gargoyle'nin çenesini okşadı. Bir süre düşündükten sonra zihninde beliren ilk cümleleri rastgele bir ritme diziverdi.

"Clarence nehrinin deryasında yaşayan bir kral mı?
Ya da kalesinden çıkmayan bir titiz bir prens?
Yüreğimin dehlizlerinde, tüm yeşil ispinoz ve keten kuşlarına yetecek binbir odalı bir kafes var.
Çıplak ayakları "yaban" mersinlerini çiğnemeye cüret ettiğinde, duyacak aşkın sesini en derinde."

"Hmmm demek Clarence nehri ve yaban mersini. Metafor konusunda bir ustasınız genç Balian. Meteliksizler Kralına başarılarınızı iletirdim... Tabi eğer Notre Dame'ın tepesinde olsaydım. Eğer nihayet kadrodan çıkarılmayı becerirsen, şarkılarını gidip Paris'in idrar kokan sokaklarında icra edebilirsin. Böylece Meteliksizler Kralı, asi Çöl Faresi'ni birinci ağızdan dinlemiş olur. Hem gitmişken tayininin büyücedünyaya çıkmasını iple çeken dostum Victor'a selamımı da söylersin. Katedralin kuzey cephesinde, şu uzun boylu ve biraz düşünceli duran. Ah, Notre Dame'ın tepesinde olmak için neler vermezdim. Yine de bir Nottingham değil..." Balian, Gargoyle'nin taş bedeninin kaç yılında yapıldığını bilmiyordu. Neden kendisine cins isimle hitap edildiğini de. Belki de çivisini oyuklarına batıran zanaatkâr yarattığı esere o kadar önem vermemişti. Tıpkı Balian'ın ebeveynleri gibi. Bakanlık isimsiz bireylerin varlığını kabul etmiyordu. Ne garip! İsimsiz olmak yasaktı ve Balian ismini taşımasının belki de tek sebebi buydu. Arkadaşı Jonathon ile kütüphaneye girdikleri bir gece, yaklaşık 14 yaşındalardı ve içinde bebek isimleri olan bir sözlük bulmuşlardı. Kapağı açık pembeydi ve toplumun tüm paternal yasalarını benimsemiş gibi duruyordu. Balian'ın anlamının "soylu" olduğunu öğrendiklerinde genç Balian'ın güldüğünü gören Jonathon ona asaletin kağıt üzerinde olsaydı büyücü karteli Guzmán'ın eşinin kulaklarından incilerin eksik olmayacağını söylemişti. Yine de ailesi, her kimlerse, oğullarına ve onu terk etmek üzere oldukları kadere daha uygun bir isim seçmişlerdi. Zira Jonathon'ın adının tek başına bir anlamı bile yoktu. 32 kilometrelik upuzun bir nehir ile Kuzey Yarımkürede yetişen bir dağ bitkisinin arasında ne gibi bir bağlantı olabilirdi de bu iki kelimeden bir isim türemişti? Kim bilir, belki de Jonathon herhangi bir isim ile sınıflandırılamayacak kadar derin bir büyücüydü. Ya da ailesi Black adını verip Jonathon ismini pek de önemli olmayan bir akrabalarının hatrına koymuşlardı. Bilemiyordu. Belki de ona kendi kaderini yaratma yetisi verilirken Balian ironik bir isim ve yaşam ile cezalandırılmıştı.Çok da inanmadığı dini kitaplardan birinde (sanırım İncil'di) yeni doğan bebeklerin ailelerinin günahları yüzünden cezalandırılabileceklerini duymuştu.

Balian'ı, düşüncelerindeki çok ama çok fazla "belki"nin arasından tutup çıkaran onu ani bir hareketle kendine doğru çeken Gargoyle olmuştu. Bu kaba davranışın sebebi muhtemelen bu esnada kapının açılmasıydı ve Gargoyle dediklerinin üçüncü bir kişi tarafından duyulmasını istemiyordu. Kulağına eğildi. "Bugün Aziz Yuhanna Krisostomos Bayramı. Aziz Yuhanna aşk, bağlılık ve arkadaşlığın koruyucusudur. Sende bu saydıklarımdan bolca var. Umarım anlatabilmişimdir. Aynı hataya iki defa düşme, akıllı davran." Adamın kollarını saran pençelerini gevşetti ve az önceki sözlerini bastırmak adına etrafta rahat bir şekilde de duyabileceği bir şekilde bağırdı. "Çok ama çok güzel bir şarkıydı sevgili Balian. Bir dahaki ziyaretine kadar sana borçlandığım kupleleri düşüneceğim!" Taş yaratığın söyledikleri Balian'ın kaşlarının umutsuzca kalkıp suratının asılmasına sebep olmuştu. Ayakları onu içeriye, o'nun varlığını bildiği yere sürüklerken, bakışları uzun bir süre taş yaratığın olduğu yönde kaldı. Gargoyle en az Müdür Viridian döneminden beri Hogwarts'daydı... Ah bir saniye. O zaman 1700'lerde Nottingham'da olması mümkün değildi. Her neyse... Müdire Mole döneminden beri baş yöneticinin kapısını gözlüyordu. Yöneticiler ve özel hayatları hakkında 1700'den beri biriktirdiği bilgileri ele geçirebilecek olsalar, Gelecek Postası yazarları çıplak ellerle kuleye tırmanıp yaşlı Gargoyle'yi bir balyozla paramparça ederlerdi.

Bedenini, önceden buz gibi kesilmiş odaya doğru çeviren Balian bir süre olduğu yerde kaldı. Medusa'nın kellesi Harrington'ın ellerindeydi ama yılanlar... Yılanlar Balian'ın bedenini sarmışlardı. Adaletin terazisi bir kez daha kırılmıştı, pirinç zincirleri birer iplik gibi havada sallanıyordu.İçerisi düşündüğünden kalabalıktı.Boleyn çocukları ve tanımadığı hoş bir kadın.Acaba bu güzel koku o inkar edilmesi güç güzel teninden mi geliyordu?Gözleri kadının gözleri ile denk geldiği anda ise alelacele kaçırmıştı mavişleri.Boleyn çocuklarının halini gördüğünde ise sıkıntılı bir durumun ortasına düştüğünü anlamakta zorluk çekmemişti.Kulağına çalınan dedikodular doğru muydu?Eğer doğruysa kendisinin de Boleyn ailesi ile olan yakınlığından dolayı mı buraya davet edilmişti? Birden kan basıncı yükselmeye başlamış ve elleri terlemeye başlamıştı.Boğazında ise ufak bir kuruluk hissediyordu.Gözleri bir baş yöneticiye bir de tanımadığı kadına ilişiyordu.Nefesini düzenleyip,boğazını temizledikten sonra başıyla hem baş yöneticiye hem de hoş kadına başıyla selam verip "Saygıdeğer baş yöneticim,beni çağırmışsınız." dedikten sonra düşünceleri onu daha çok rahatsız etmeye başlamıştı.Dolunay vakti yakın değildi öyle değil mi? Daha yeni yeni toparlanmaya başlamıştı.Bir yenisini daha kaldıracak durumda değildi.

Uğursuz bir gündü. Sabahın köründe içine düştüğü koşuşturmaca yüzünden güne oldukça kötü başlamıştı. Konsey üyelerinden birinin sebep olduğu karmaşayı çözebilmek için verdiği uğraş yüzünden tüm enerjisini kaybetmiş gibi hissediyordu. Bakanlığın odasına giden koridorlarını adımlarken takındığı o soğuk ifadeyi görenler, bakışlarını başka yöne çevirip, bir an önce Balian'ın görüş açısından çıkmak için adımlarını hızlandırıyordu. Sadece Jacop onun peşine takılıp, olanları öğrenebilmek için sorular sorma cesaretine sahipti. Genç d'Ibelin büroya adım attığında hemen dibinde bitmişti elinde tuttuğu fincanla. Seherbazın ihtiyacının sıcak bir kahve olduğunu çok iyi biliyordu.

"Sihir bakanımız bu üyeleri seçerken çok düşünmüşlerdir kesin..." kalkarken duvara doğru dönen koltuğunu düzeltip otururken konuşuyordu bir yandan "Jacop bana hemen bir kahve..." konuşmasını bitirmeden masasına koyulan fincanı görünce sustu. "Teşekkürler." eli boğazına bir yılan misali saran kravatına gitti ve sonunda kurtuldu eziyetinin bir kısmından. "Kravatlara hala alışamadınız bay d'Ibelin." dedi Jacop, birkaç dedikodu öğrenme fırsatı bulmuşken bu odayı terk edemezdi tabi. Kahvesinden aldığı bir yudumun rahatlatıcı etkisini hissetmeye çalışırken "Günlerdir yaşadıklarımı ne sen sor Jacop, ne ben söyleyeyim." dedi ve imalı bakışlarını çalışana çevirip "Sorma yani." diyerek hevesini kıracaktı Jacop'un. Sonra bakışları masasının üzerinde gezindi, odasına uğrayamamıştı son günlerde yoğunluktan dolayı. Gözle görülür bir değişiklik yoktu, " Ben yokken gelen giden oldu mu buraya ?" diye sordu. "Hatırladığım kadarıyla bayan Gray birkaç kere gelip gitti, sizi bulamayınca bir not yazdı ve çıktı. " Jacop cevaplarken yüzüne hınzır bir gülümseme yerleşmişti. Birkaç adımla yaklaştığı masanın çekmecesini işaret etti. Balian meraklanmıştı, önemli bir şeylerin döndüğünü anlamak zor değildi söz konusu Nora olunca. Çekmeceyi açıp, notu bulabilmek için elini içine attı. "Birde bayan Spencer geldi. Tek seferlikti onun ziyareti, onunda bir not bıraktığını biliyorum. Onu okumaya fırsatım olmadı, içeriğini bilemiyorum. Siz gelmeden belki birkaç saat kadar önce, peş peşe geldi ikisi de." gencin konuşması bittiğinde, diğer notun içeriğini öğrenebilmek için sessizce bekleyişe geçti. Bu sırada Balian iki not kağıdını da elinde tutuyordu, önce Nora'nın yazdıklarını okuyacaktı.

Balian,
İki gündür sana ulaşmaya çalışıyorum ama bir türlü seni ya bulamıyorum yada yalnız değildin. Adras bana beklediğimiz mektubu gönderdi. Tekrardan çiftliğe gideceğim, sena ulaşamadığım için mektup bırakıyorum umarım bunu görürsün. Bu gün Yunanistan da ki çiftliğe gidip Adras ile konuşacağım. Umarım işe yarar bilgiler ile dönerim.

Nora Gray


Ne hissedeceğini bilememişti önce. Çünkü cadıyı oraya tek başına göndermek hiç bir zaman iyi bir fikir gibi gelmiyordu. İlk sefer başarıyla tamamlamıştı görevini ama hala içinde Adras'ın her şeyi öğrenebileceğine dair duyduğu o korku vardı. Öğrenirse Nora'nın sonu olurdu bu, Balian içinde taşıyamayacağı felaket bir yük binerdi sırtına. İkinci nota geçti, Persephone'nin durup dururken neden konuşmak istediğine dair hiç bir fikri yoktu.

Birini öldürmemi istedi Balian. Kendi için. Annemi kullanarak. Ne yapacağımı bilmiyorum. Bir daha masum birini öldürmek istemiyorum. Öldürmek istemiyorum...

Ne bir hitapla başlamıştı yazdıklarına ne de ismini eklemişti. Jacop söylemese isimsiz ve anlamsız bir not olacaktı bu. Ama okudukları zihninde bir anlam oluşturmaya başladığında, elindeki not kağıdı süzülerek yere düştü. Edith'e birisini öldürme emrini verebilecek tek kişi Adras'tı. Geçmişte yaşananları ve genç cadının annesini ona karşı kullanabileceğini biliyordu. 'Adras birisini öldürtmek istiyor.' bu cümle belki de binlerce kere tekrarlandı zihninde. Nora'nın bugün çiftliğe Adras ile buluşmaya gitmesi tesadüf olamazdı. Bu nota göre cadıyı arkadaşını öldürtmek için kullanacaktı. "Benim hemen çıkmam lazım. Nora tehlikede." diyebildi kendi kendine. Yapbozun parçaları kusursuzca birleşiyordu, Nora ölümüne doğru gidiyordu şu anda. Belki de varmıştı. Yaşadığı pişmanlık ve korku onu odasından çoktan çıkartmış, ne yapacağını bilemez halde koridorlarda yürürken aklında  sadece bakanlıktan bir an önce çıkmak vardı. Sıkı sıkıya kavradığı asası ile affedilmez laneti yapmaya bile hazırdı. 'Kendine gel Balian!' bir şeyler düşünmezse aklından geçenlerin hepsi gerçek olacaktı. Tek yapabileceği çiftliğe gitmekti, anında çok iyi bildiği topraklara cisimlendi. Yetişmeliydi.

Çocukluğunun geçtiği tanıdık toprakla buluşunca, bir işaret görmeyi bekleyen gözleri rastgele gezindi etrafta. Her şey fazlaca olması gerektiği gibiydi, sessiz değildi ama huzurlu bir sakinlik vardı. Çiftlik evinden içeri girdiğinde gözleri girişteki salonda bekleyen Matthew'i gördü. Kaldırdığı ve tam olarak onun bedenine doğru hizaladığı asasıyla ilerlerken fark edildiğinde, zihnindeki her şeyin gerçek olduğunu anladığı bir bakış gördü Matthew'in gözlerinde. "Balian." şaşkınlık ve korkuyla söyleyebildiği tek kelime olmuştu çünkü Balian ona doğru gönderdiği güçlü bir sersemletme büyüsü ile onu duvara yapıştırmıştı. Dağılan mobilyalar ve duvara çarpan bedenin çıkardığı ses bir birine karıştı. Düzgün düşünemeyen Balian, içindeki öfkeyle birkaç kez daha aynı büyüyle vurdu zaten hareket etmeye hali kalmayan adamı. Evin içinde çıkan kargaşayı duyamıyordu, tatmin olduğunda Matthew'in yanına birkaç adımda varıp eğildi. Kanlar içinde kalan gömleğinin yakasından tutup, gözlerinin içine bakmak için kafasını kaldırdı. Diğer elinde hala asası ona doğru tutulmuş şekilde bekliyordu. "Nora nerede?" tüm gücüyle bağırdığında, açılan güç bela dudaklardan hafif bir kahkaha duyuldu "Demek adı buydu." yediği yumruğun etkisiyle yeniden yere düşen kafayı, bu sefer saçlarından tutarak kaldırdı "Nerede dedim." ilk attığı yumrukla kana bulanan elini tekrar kaldırmıştı ki Matthew güç bela çıkarabildiği kelimeler ile "Depodadır. Geç kaldın." dedi. Balian duyduğu bu cümle ile orada bıraktı Matthew'in kanlar içindeki bedenini. Düşünecek ne vakti ne de hali vardı. Kendini, çiftlikte malların toplandığı depoya attığında, korkudan titrediğini bile fark etmemişti. Endişe tüm vücudunu sarmıştı 'Ya ölmüşse, ya yetişemediysem?' soruları dönüp duruyordu kafasında. Boş bakışlarla kocaman depoda gidebileceği yönü kestirmeye çalışırken gelen keskin bir çığlık sesi ile irkildi. Sesin geldiği yöne doğru koşmaya başladı, bacaklarındaki titreme onu yavaşlatıyordu ama depoyu tam olarak bilemediğinden cisimlenemiyordu. Gittiği yönün doğruluğundan emin bile değildi. Ama sonunda çığlığın sahibi ile karşılaşacaktı ve bu kişi Nora değil, Edith olmuştu. Yere attığı bedenine sarılarak ağlıyordu, Balian neler olduğunu umursamadan eğildi ve kızın omuzlarından tutarak sordu "Nerede o?" Genç cadı tanıdık simayı görünce yüzünde beliren umut dolu ifadeye bakılırsa çokta geç kalmamış gibiydi. İşaret ettiği merdivenlere doğru koşmaya başladı. Demir basamaklardan çıkarken kulaklarında çınlıyordu çıkan ses, bacaklarının dermanının kalmadığını hissettiği bir anda en yükseğe çıkabilmişti. Başka bir odaya açılan kapıyı açmak için tekmesini kullandığından, kapının duvara çarpma sesi yankılanmıştı boş depoda. Odanın balkon gibi bir yerdi ve korkuluklarının bir bölümümün kırıldığını gördü. Anında oraya cisimlendi ve aşağıya baktığında gördüğü manzara, Nora'nın kanlar içinde kalan bedeninden başka bir şey değildi. Buradan düşmüştü yada düşürülmüştü. Yine cisimlendi, bu sefer Nora'nın yanı başındaydı. Genç cadının ona bakan yorgun bakışlarıyla karşılaşınca rahatladı ama hayatı hala tehlikedeydi. Hemen yanına, dizlerinin üzerine çöktü ve yarasına göz attı. Çok kan kaybetmişti. "Nora, sen tanıdığım en güçlü kadınsın." dedi titrek bir sesle "Buradan sağ salim kurtulacaksın." 

"Kahveyi ben Yunanistan'dan getirtiyorum. Beğenmene sevindim." dedi kadının dediğine karşılık olarak "Ne zaman içmek istersen, önceden haber vermek şartıyla, odama gelip bana eşlik edebilirsin." diye ekledi. Birde gergin bir ortamdaki atmosferi anında değiştirme yeteneğine sahipti Nora. Ajan kimliğine bürünmeden önce de vardı bu yeteneği ve ajan olduktan sonra ancak çok tecrübeli bir büyücü yada cadı düşmezdi onun bu tuzağına. Adras'ın şüphelenmemesi her ne kadar güzel bir haber olsa da bu ya yaşlandığı için hislerinin köreldiğine yada umursamayacak kadar yükseklerde olduğuna bir işaretti. Balian her iki durumda da Adras'tan kurtulacaktı, öyle yada böyle, ama gücünü arttırmış olması olasılığı daha mantıklı görünüyordu. Nora'ya söylemese de, Adras'ın onda bir şeylerin ters olduğunu anladığı noktaların var olabileceğini biliyordu. Hatta emindi, sadece önemsememişti.

"Baş seherbaz olmak benim gençliğimde en çok istediğim şeylerden biriydi, bilirsin." iş konuşma faslı bittiğinden, Balian kısa bir sohbetin fena olmayacağını düşündü "Bakanlığın kendi içinde sürtüştüğü yıllarda seçilemesem de sonunda istediğim koltukta oturuyorum." dedi sağ eliyle koltuğuna hafifçe vurdu "Peki sen Nora, hedeflediğin yere gelebildin mi? Daha yükselmeyi düşünüyor musun?" koltuğunu masasına yaklaştırıp dirseklerini masasına dayadı. "Yoksa koltuğumda gözün mü var?" ne kadar alaycı bir ifade ile sorulmuş olsa da gerçeklik payı da vardı sorunun. Ondan gelen cevabı ilgiyle dinledikten sonra uzun süredir aklında yatan diğer bir konuyu gündeme getirmek isteyecekti.
"Asıl merak ettiğim konu benden daha iyisini bulabildin mi?" terk eden taraf kendisiydi ve bu soruyu sormakla büyük bir akılsızlık ettiğini bilse de susturamadı kendisini. Zihninde kendisine küfürler ederken dışarıdan gayet hınzır bir ifadeyle Nora'dan gelecek yanıtı bekliyordu. Bu soru, büyük ihtimalle, sohbetlerinin kısa sürmesine ve kadının gururuyla birlikte bu kapıdan çıkıp gitmesine neden olacaktı. Ama cevabını merak ediyordu.

Birileri kendini tehlikeye atmadığı müddetçe Adras var olmaya devam edecekti. Bu uğurda başkalarının canının yanmasındansa kendini ateşe atmayı tercih ederdi Balian. Ama karşısındaki başarılı cadı buna itiraz ediyor ve aklına gelen farklı yolları denemeye hazır görünüyordu. Bir yolunu bulacaklarına inanıyordu. Doğrusu; Nora gibi bir cadıyla birlikte çalışmak ve onun tavsiyelerini, tecrübelerini duymak Balian'ın içini rahatlatan tek durumdu. Nedenini anlamadığı bir şekilde, bu işin kendileri ve İngiltere halkı için kazançlı biteceğine dair bir his yatıyordu içerisinde. Şimdiye kadar yaşadığı kayıpların haricinde hayatın ona kattığı artılar buna neden oluyordu. Mesela ne kadar uzakta da olsa güvenliğinden emin olduğu küçük kızı ve biricik Lilith'i ona ayrı bir yaşama sevinci aşılıyordu. Şimdi de daha önce hayatının en zorlu dönemlerinde ona duygusal bağlamda yardımlarını esirgememiş Nora vardı yanında. Yine vardı hem duygusal hem de stratejik açıdan.

Az önce masaya bıraktığı dosyadan açtığı bir sayfayı açtı ve Balian'a doğru uzattı. Nasıl yaptıysa, pek hoş olmayan metotlar kullandığı çok açıktı, öğrenmişti aralarında bir ticaretin yada bir buluşmanın gerçekleşeceği tarihi ve mekanı öğrenmişti. Balian'ın bakışları kağıtta yazanları incelemeye başladı. Nora, "Bir daha ki ticaret burada gerçekleşecek" dedi parmağını dosyanın üzerindeki bilginin üzerinde sabitleyerek "Suç üstü yaparsan amcan neler olduğunu anlayabilir ve elindekileri saklaya bilir zaten bulmamız zor olan şeyler daha da zorlaşır" haklıydı, ama daha epeyce vakitleri vardı burada yazanlara göre. Daha sonra konuşmasını "Balian gitmeni istemiyorum ama şu Ramin denilen adamı ben bulmaya ve onu sıkıştırmaya çalışacağım" diyerek bitirdi. Mavi gözlerini kağıttan çevirip, kadının ciddi ve kendinden emin yüz hatlarında gezdirdi. Güzelliği cidden hiç değişmemişti, böyle bir durumda bile baş seherbazın aklını karıştırmaya yetiyordu. Derin bir nefes verirken kendini koltuğunda geriye attı ve yaslandı. Sağ kolunu dirseğinden destek alarak koltuğun kenarına sabitlerken eliyle çenesini kaşıdı. Cadının söylediklerinin ne oranda başarılı veya tehlikeli olabileceğini düşünüyordu. Nora'nın, hala bu olayda elini taşın altına koyması gerekenlerden birisi olup olmadığını tartıyordu zihninde. "Sen şimdi bu Ramin denilen deliyle konuşup, bizimle iş birliği yapmaya ikna edeceğini mi söylüyorsun?" diye sordu iyice emin olmak için. Nora kafasını sallarken kollarını birbirine bağladı ve "Peki bu Ramin denilen delinin Adras'a ihanet edebilecek birisi olduğundan emin misin?" diye devam etti soru sormaya. Ramin ihanet etmek yada arkadan iş çevirmek konusunda, maddi destekle, bu listede en başta yer alacak kişi olurdu. Tabi aynı şeyi Balian ve Nora tarafı için de yapabilirdi. Aslında bakanlıkta ajan olan cadı Yunanistan'a bir gazeteci kimliğiyle gitmişti, o delinin olası bir tehlikeli durumda Nora'yı ele vermesi kaçınılmazdı. Kadın cevap vermeden önce "Sana güvenmediğimden değil ama seni tehlikeye atmak istemiyorum Nora. Planımız işe yaramazsa, Adras'ın başarılarını sıraladığı listeye baş sıralardan girebilirsin." konuşurken sesindeki nefret açığa çıkıyordu "Öldürdüğü yada ölümüne sebep olduğu kişilerin listesinden bahsediyorum." diye ekledi. Nora'ya iyice düşünmesi için vakit tanıyordu ayrıca.   

Nora koltuğuna geçerken Balian kadının verdiği cevaba gülümsemeden edemedi. Evet, hala hatırlıyordu kahvesini nasıl içtiğini; zevklerinin aynıydı. Balian'a bu kahve sevdasını aşılayan da bir yerde bu cadı olmuştu zaten. Kapıyı kapatmadan önce, her gün kahvesini hazırlattığı gençten bu sefer iki tane fincan istedi. Asıl meseleyi konuşmak için onu hazır bekleyen koltuğuna doğru hızlı adımlarla ilerlerken, ceketinin iç cebindeki gazeteyi çıkarıp masasının üzerine attı. Kurtulmak için can attığı ceketi de çıkartıp masanın hemen yanında bekleyen aynalı vestiyere asmıştı. Nihayet koltuğuna oturduktan sonra, Nora'nın konuşmaya başlamasını bekledi.

Kendisinden birkaç yaş daha genç olan kadının düz ses tonu ile söylediği cümleleri dinlerken, küçük bir hayal kırıklığı yaşadı. Normalde koruma kullanma gibi bir huyu yoktu yaşlı adamın ama siyasete girmek çoğu fikrini değiştirmiş olmalıydı. Dosyaları inceleme fikrinin pek mümkün olmadığı konusunda hem fikirdi. Ayrıca yaptığı yasa dışı işleri birisinin gizlice odasına girip bulabileceği riskini çoktan düşünmüş ve iyi bir çözüm yolu bulmuş olmalıydı Adras. Balian bu şekilde ellerine bir şey geçiremeyeceklerini düşünüyordu artık. Nora'yı da aşan bir istekti bu. Aslında daha fazlasını umuyordu ama Nora'nın elinden gelenin bu olduğunu gördüğünden böyle düşünmeye hakkı olmadığını biliyordu. Koskoca konsey üyesiydi karşısında ki. "Bir daha gitme fikri bana biraz tehlikeli geliyor. Çiftliğe ondan habersiz girmeyi denemeyi düşündüm ama bu daha da tehlikeli. Adras şüphelenirse işimiz çok zorlaşır. Bulabileceğimiz şeyler varsa onları daha derinlere saklayacağından hiç şüphem yok." dedi kadının söylediklerine karşılık. Bu arada kahveleri de gelmişti. Fincandan dışarı tüten dumanın yaydığı kokuya bayılıyordu. Karışık haldeki zihnini rahatlatan bir terapi gibiydi. Aldığı bir yudumun ardından konuşmaya devam edecekti. "Elinden geleni yaptığını görüyorum Nora, ama bu adamı durdurmazsak birçok masum insanın canı yanacak gibi görünüyor. Öncelikle şu silah satıcısı ile alakalı olarak neler planladığını öğrenmemiz gerek." şimdilik ellerinde olan bu küçük ama önemli bilgiyi kullanarak yol kat etmeyi istiyordu Balian. Yaptıklarını ortaya dökemiyorlarsa yapacaklarını engellemek ikinci seçenekleriydi. Nora'nın da kendi olanaklarını kullanarak araştırma yapmış ve bir dosya hazırlamıştı. Adamın resmini Balian'a gösterirken "Sana bahsettiğim adam bu, amcanın sağ kolu bu isimden bahsetti tamda amcanla konuşurken" dedi. Eline aldığı dosyayı incelerken, geçen birkaç gün içerisinde aklında birleştirdiği birkaç parçayı kadına sundu "Ramin denilen adamında amcamdan pek bir farkı yok. İkisi de gözümde deli ve sadece gücü önemseyen insanlar. İş yaptığı yada yapacağı adamlardan sadece birisi bu." dosyayı masanın üzerine bıraktıktan sonra bakışlarını kadınınkilere sabitledi. "Kendine benzeyen bir sürü adamla iş birliği yapmaktan çekinmiyor. Ve benim bu adamı nasıl yakalayacağımıza dair tek bir planım bile yok." sesine yansıyan umutsuzluk, kahvenin güzel kokusunun yarattığı o güzel hissi kemirip yok etmişti. "Suç üstü yapmaktan başka bir çare gelmiyor aklıma, onu kızdıracak bir şey biliyor olsaydık bu planımız çok iyi işleyebilirdi." bu yolda gerekirse kendini feda etmeyi bile düşünüyordu baş seherbaz. Lanetlerden pek çok zaman kurtulmayı başarmıştı ama birçok gözün önünde Adras'tan gelen bir lanetin önüne seve seve atlardı.   

Merhaba arkadaşlar,

Hepinizin bildiği üzere artık yeni profesörünüz ben oluyorum.Benden önceki Profesörün neden ayrıldığı hakkında hiç bir bilgim yok. Umuyorum ki onu çıldırttığınız için gitmemiştir. Aksi takdirde bununla nasıl başa çıkabilirim bilmiyorum. Bundan sonra birlikte bu dersi devam ettireceğiz. Sizden küçük bir ricam olacak. Sizi tanımak amacıyla bir forum doldurmanızı rica ediyorum. Ders ile alakalı olarak memnun olmadığınız ve sevdiğiniz şeyleri yanına not etmenizi istiyorum. Böylece bu dersi daha keyifli hale nasıl getirebileceğimizi çözebiliriz.



Öğrenci tanıma formu;

Adınız - Soyadınız:
Binanız:
Sınıfınız:

Daha önce ders hakkında sevmediğiniz şeyler nelerdir?
Daha önce ders hakkında sevdiğiniz şeyler nelerdir?
Eğer bir sihirli yaratık olsaydınız ne olurdunuz?
Eklemek istediğiniz her hangi bir konu var mı? Varsa nedir?

Merhabalar Balian karakterim için üçüncü seviye zihinbend rica edeceğim.