[justify]Ares, o gün gerçekten iyi bir gününde değildi. Öncelikle hastane kanadından ayrıldığından beri etrafında sorular soran insanlar eksik olmamıştı ve genç büyücü insanlarla arasını iyi tutmaya önem verdiği için elinden geldiğince sabırla yanıtlamıştı. Ancak hikayesi yayıldıkça ve insanlar arkasından atıp tutmaya başlayınca geriye dönüp her şeyi anlatma işini profesörlere bırakmak daha mantıklı en azından huzurlu bir seçenek gibi görünüyordu. Ve kafasını dağıtmaya ihtiyacı olan o anda dönüp dolaşıp yine aynı konunun açılması yükselmesine yetmiş olsa da Eadwig’in yanından ayrılması kendine gelmesi için yeterli bir işaretti. Ares, hiçbir zaman arkadaşlarını bilerek inciten biri olmamıştı, hele ki böyle hassas konularla.

“Bekle! Eadwig!” diye seslendi çabucak. “Özür dilerim, gerçekten öyle demek istememiştim. En yakın arkadaşımsın, aramızın açılmasına müsaade edemem. Olayın aslını da bilmeye hakkın var en baştan düzgün bir şekilde anlatmalıydım, benim hatam,” Başıyla Franziska’yı işaret etti. “Sadece şu dikkatimi dağıttı. Her neyse, gözlerimin bana oyun oynamadığına eminim hiçbir Böcürt size bayıltana kadar affedilmez lanetle işkence etmez, ayrıca Riddikulus büyüsünü kullanmayı adımdan daha iyi biliyorum. Eğer hala merak ediyorsanız bir defaya mahsus yaşadıklarımı anlatacağım.” Ses tonu konuşmaya devam etmek için onay istiyor gibiydi, soran gözlerle arkadaşlarına baktı.
[/justify]

[justify]Kasvetin grisine bürünmüş sihirli göğün altında, kendi binama ait masadaki her zaman Eurus’la oturduğumuz yerde bir şeyler atıştırırken bir yandan önümdeki büyü kitabının sayfalarını çevirip zihnimi oyalamaya çalışıyordum. Son zamanlarda yaşanan olaylardan dolayı bir hayli doluydu kafam, baş ağrılarıma şifacının verdiği iksirler bile yeterli gelmiyordu bazen. Düzgün bir uyku çekmeyeli de epeyce bir zaman olmuştu, Eurus bile son zamanlarda huysuzlaştığımı söylüyordu.

Yeşillilerin binasından baş engereğin yanıma doğru geldiğini gördüğümde içten içe yön değiştirmesini diledim. André’nin bu kızda ne bulduğunu bilmiyorum ama şahsen benim gözüm hiç tutmuyor. Bu kız nerdeyse bir kavga, entrika eksik olmuyor çünkü. Yine de herkesle aramı iyi tuttuğum için bakışlarımı yumuşattım ve bana selam verdiğinde karşılık verdim.

Doğrudan konuya girmişti kız. Açıkçası insanların sürekli aynı olayı sorup durması sinirimi bozuyor olsa da bir noktada çok fazla baştan anlatmam gerektiği için alışmıştım. Bu yüzden bozuntuya vermek yerine güldüm. Tam o sırada yakın arkadaşlarımdan Eadwig’te kalabalık hayran kulübüyle masaya dalmıştı. Bu çocuğu severim, ikimizin de arkadaş çevresi genişti dolayısıyla bir şekilde ortamlarımız denk gelmiş ve kafalarımız uyuşmuştu.

“Sevgilimin dudakları yumuşacıktır Strömm,” dedim ve göz kırptım. “Hikâyeyi az çok duyduğunuzu düşünüyorum, Hogwarts küçük bir yer sonuçta.” Eadwig’e döndüm. “Şu küçük iddiayı hatırlıyorsundur, Yasak Orman’da avcı olmayı umarken av olduk diyebilirim özetle. İster inanın, ister inanmayın başıma gelenlerin sorumlusu Carmilla’dır.”[/justify]

[justify]Acı öyle şiddetliydi ki genç büyücü nerede olduğunu bilmiyordu, kesinlikle şimdiye kadar deneyimlediklerinin ötesindeydi. Kemikleri yanıyordu, kızgın bıçaklar teninin her bir santimini delerken hayatında hiç bağırmadığı kadar yüksek sesle çığlık atıyordu, ona işkence eden kadın ise bundan aldığı zevk ile daha da şiddetlendiriyordu lanetin gücünü. Kafatası kesinlikle ortadan ikiye yarılacaktı, artık onu öldürmesi için yalvarmak istiyordu Ares. Izdırabının sona ermesini istiyordu sadece, annesine kavuşmak istiyordu.

Ve sonra ışıklar söndü.

Genç büyücü gözlerini araladığında zihni öylesine bulanıktı kendini halen ormanda affedilmez lanetin etkisi altında sanıyordu. Bilincini kaybettiği andan sonrası karanlıktı ancak acı zihninde öyle bir yer etmişti ki şifacı kadının onu tedavi etmeye başlayabilmesi için önce sakinleştirici vermesi gerekmişti. Ara ara “katil” diye sayıklıyordu kısılmış sesiyle. “katil, katil, katil…” Baş şifacı, oğlan her ne demek istiyorsa ondan ısrarla bir yanıt almaya çalışmadı, elinden geldiğince ızdırabını dindirmek için uğraştı. Lanet yaraları eninde sonunda iyileşecekti fakat ruhuna işlemiş olanın iyileşmesi için zamana ihtiyacı vardı. Yaşına göre oldukça dirençli çıkmıştı genç büyücü, yerinde başkası olsa şu an St. Mungo’nun 49. Koğuşuna, kalıcı büyü hasarı alan hastaların yanına kaldırılmıştı belki de.

Aradan geçen birkaç diken üstünde zaman, oğlan halen bilinçsizce hastane kanadında yatarken okulun müdiresi ve diğer bütün profesörlere durum bildirilmiş ardından Bakanlık’a oldukça basit bir haber salınmıştı: “bir öğrenci okulda saldırıya uğradı.” Hogwarts pek çok sıra dışı olaya ev sahipliği yapmasıyla ünlü bir okul olmasına rağmen Britanya’nın en güvenli yeri olarak bilinmekteydi. Herhangi bir öğrencinin saldırıya uğraması kabul edilemezdi.

Birkaç saat sonra nihayet kendine gelebilmişti Ares, geçirdiği nöbetler hafiflemiş ve sayıklaması kesilmişti. Gerçeklik algısı yenice kendine gelirken başında dikilen şifacıdan su istemişti. Kadın onun ağzından ilk defa farklı bir kelime duyduğu için bir anlığına afallamış olsa da hemen bir su kapmıştı. Oğlan aylardır su içmemiş gibi bir iştahla bitirdi bardağını ardından bir tane daha istedi.

Ne okul müdiresi ne de baş şifacı oğlana yaşadıklarını anlatması için baskılamıştı, yarasını bu kadar tazeyken kanatmak istemiyorlardı, olaylara bir açıklık getirmek önemliydi ancak genç büyücünün sağlığı daha önemliydi. Buna rağmen Ares istediği ikinci suyu bitirdiğinde her şeyi anlatmaya başlamıştı. Neden ormana gittiği kısmını atlamıştı, birkaç defa ormanda gördüğü kızıl kadının Carmilla olduğundan emin olduğunu vurgulamış, üstüne basa basa annesinin katili olduğunu söylemeye başladığında ise bedenini ele geçiren bir başka nöbet yüzünden baş şifacı ona bir kez daha sakinleştirici vermek zorunda kalmıştı.

Kız arkadaşı odaya daldığında sakinleştiricilerin etkisi daha yeni hafiflemişti, kolunu kaldırmaya bile gücü olmayan genç büyücü Eurus’un yüzünü gördüğünde ağlayacak gibi hissetmişti. Bütün bedeni ağrı içinde olmasına rağmen doğrulmaya çalıştı, kendisini böyle güçsüz bir konumdayken görmesine izin veremezdi. “Merhaba, sevgilim,” dedi çatallı bir ses tonuyla. Yüzüne her şeyin yolunda olduğunu söyleyen bir gülümseme oturtmaya çalıştı. “Hangi rüzgar attı seni buraya?”[/justify]

[justify]Gecenin bir yarısı kaçamakları, hele ki bunlar yasaklı saatlere denk geldiyse, içerdiği risk faktöründen dolayı oldukça cazip gelmiştir Ares’e. Hogwarts bu açıdan mükemmel bir okuldu onun için, başına ne zaman ne çıkaracağını hiçbir zaman kestiremezdi sonuçta. Ve genç büyücü bir gecede, önce büyü yeteneklerini insanların önünde sergilemek egosuna ego katmış, şimdiyse sütunların ardında buldukları maden niteliğindeki Kaymakbirası fıçılarıyla bakışıyorlardı. Mirabelle’in atladığı gibi içeceklerdi elbette ancak öyle kuru kuru içmek olmazdı, gecenin bu saatinde burada toplandılarsa bir anlamı olmalıydı. Regina’nın hiç paylaşmaya niyeti olmayan tavrını göz ardı etmiş ve hevesle söze girmişti.

“Beyler, bayanlar ve bir tanecik Gaye’m. Gecemiz aksiyonlu başladı ancak bir şekilde kader hepimizi burada birleştirdiğine göre bu kaymak biralarını öylesine bulduğumuzu da düşünmüyorum.” Sarışın Slytherin’in tehditkâr bir biçimde tuttuğu şişesini kaptı çabucak ve boş bir yere yerleşti. “Sizleri ‘Doğruluk mu Cesaret mi’ oynamaya davet ediyorum.” Şişeyi çevirdi ve gece kuşlarının da kendisine katılmasını bekledi bir neşeyle.[/justify]

Ek karakter hakkı talep ediyorum (almazsam ölüyomușum)

[justify]Ares'in planı kusursuzca ișlemiști ișlemesine ancak karşısındaki düșmanın olağanüstü gücünü hesaba katmayı ihmal ettiğinden olsa gerek kendi kazdığı kuyuya yuvarlanmasını sağlayacaktı saniyeler içinde. Ortamı bürüyen sis tabakasına rağmen oğlanın büyüsünü ustaca savușturmuștu kadın ve Ares'in ikinci bir hamle daha yapmasına fırsat tanımadan atağa geçmiști. Genç büyücü hazırlıksızdı, öyle ki savunma yapmak için asasını çekecek fırsatı olmamıș kendisini vuran büyünün geldiği yeri dahi görmemiști. Büyünün șiddeti ile yere yapıșırken bir çığlık kopmuștu boğazından, göğsünden oluk oluk sızan kanın sızısını hissediyor fakat kadın üzerine yürüdükçe ona istediği tatmini yaşatmak istemediği için kendini sıkıyordu. Aralarındaki mesafe oldukça azaldığında kan tükürdü kadının ayaklarının dibine. Manipulasyonlarına kanmayacaktı, asla. "Yalancı!" diye haykırdı içinde kalan son güç kırıntılarıyla. "Sen masumları öldüren bir katilsin." Olduğu yerde doğrulmaya çalıștı. "Annem masumdu! Sadie Caldecott masumdu! Ve sen onu öldürdün!" Asasını tutan elleri titriyordu, kadınsa hiçbir acıma belirtisi göstermemiști. "Masumları öldüren bir canavardan ötesi değilsin, inandığın ideallerin hiçbir anlamı yok. Sen sadece bir katilsin!"[/justify]

This dice roll has been tampered with!
Yetenek 1d8 : 2, total 2
Destek 1d8 : 3, total 3
Talih 1d10 : 2, total 2

[justify]Genç büyücünün bir hırsla peş peşe yaptığı büyüler kadının asasını bile çekmeden yarattığı görünmez kalkana sekip kaybolmuştu. Ares’in agresif duruşuna kıyasla kadın sükunetini korumaya devam ediyordu, bilerek böyle yapıyordu sanki. Onu kışkırtmak ve daha da bir hiddetle kendisine karşılık vermesini sağlamaktı belki de amacı. Iskaladığı ilk büyüler kıvırcık saçlı oğlanın geri adım atması için yeterli değildi, bir kez daha deneyecekti. Sonra bir kez daha ve bir kez daha… Fakat o daha bir diğer hamlesi için hazırlanamadan kadının asasını kullanmadan gönderdiği yıldırımlar karşısında kocaman açılmıştı gözleri. Böyle bir güç mümkün olabilir miydi? Olağanüstü olduğu kesindi, hızla asasını salladı ve kendisini korumasını umduğu büyülü sözcükleri haykırdı: “Protego!”[/justify]