"Aptal bir ergenle uğraştığının farkında mısın?" Kafasının içinde yankılanan ses yargılar bir ses tonuyla. Carmilla da farkına varmıştı. Kaşındıkça kaşınan sinir bozucu bir böcek gibi davranıyordu. Aptal aptal sorular ve içindeki bastırılmış duyguları saldırganlıkla dışa vuran bir böcek. Derin bir nefes aldı ve gözlerini devirdi. Bu çocuk laftan anlayacağa benzemiyordu. Nush ile uslanmayanın hakkı tekrir, tekrir ile uslanmayanın hakkı kötektir. Dersi vermişti, çocuk anlamamıştı şimdi dayak zamanıydı. Çocuğun attığı büyüleri asasıyla karşılayacak daha sonra Crucio ile bayıltana kadar işkence edecekti. Öldürmek gibi bir niyeti yoktu. Sadece bayıltana kadar acı çektirmek yeterli olurdu. Zaten acı içinde olduğundan çok zorlanacağını sanmıyordu.

“Ne demek yasak ormanda öğrenci var?”

Hogwarts hademesi ve bekçisi ile birlikte Hogwarts arazisini boydan boya yürürken incecik bir sesle söyleniyordum. “Zaten şu aptal kızlar kendilerini trenden attı diye bir sürü sorun çıktı! Yasak ormana öğrenciyi nasıl bırakıyorsunuz? Gelip bana söyleyeceğinize yakalasanıza. Salak herifler! Göreceksiniz müdirenin bundan haberi olsun da ikinizi de bi falakadan geçirsin! Ondan önce ben şu öğrenciyi bir elimden geçireyim ama!” Yasak ormana dalınca asamı çıkardım. Böyle aptal saptal işlerle işim olmaz ancak yine de beyin eksiği olanların başına bir yönetici gerekiyor işte. Bensiz bir boku beceremeyecekler çok belli. Biraz yürüyüş, eteğimin kirlenmesi, sinirlenmem, bekçinin yanlış yere sapması ve benim daha da sinirlenmem sonunda yerde yatan çocuğu bulduk. Çocuğun bembeyaz yüzünü gördüğüm gibi tanıdım. Bu Ravenclaw’dan “SAFKAN” bir çocuktu. Zindanda kırbaçlamayacaktım böyle olduğu için ancak iyi bir dayak gerekiyordu ki bir daha yapmasın. Yanına koşan hademe ve bekçinin arkasından bir leydi edasıyla sadece adımlarımı hızlandırarak ilerledim eteğimi kaldırarak. Çocuğu kaldırmak istediklerinde hareket etmediğini fark ettikleri gibi “Abouyy! Baboy! Ölmüşmüoğ?” gibi sesler çıkarmaya başladılar. Arkalarından “Ne ölmesi, bayılmış! Nefes alıyor baksanıza!” diye azar çektiğim gibi biraz ötede karanlık figür gördüm. Böyle karanlıklarda, beyaz yüzlü, tekin olmayan kukuletalı bir figür. Göz göze geldik. “Ay ay ay!!” diyerek elimi kaldırıp gösterdim bu figürü yerde çocukla uğraşanlara. “Y-yakalayın! Çocuğu yemeye gelmiş vampir bu!” Hademe ve bekçi çocuğu bırakıp peşinden koştuğu gibi dizlerimin üstüne çocuğun yanına kapaklandım. “Yüce merlin yanımızda ol. Tüm bilinen güçlere tanrılara yalvarıyorum korusunlar bizi bu melez yaratıklardan.” diye fısır fısır dua ettim bir süre. Sonra bekçi ve hademe geldiler yanıma. Bekçi “Bulamamışek abla.” dediğinde de “Abla ne gerizekalı? Bayan Urswick diyeceksin!” diye atarlandım. “Kaldırın çocuğu gidiyoruz. Bu orman melez yuvası olmuş müdireyle konuşacağım! Ormanı yaktıracağım!”

Bu velet hastane kanadında bir ayılsın, cezanın en iyisini yiyecek. Ormanın içindeki böcekleri de bir ilaçlatmam gerekiyor.



RP Out: Aldım bebeyi konu kilit.