Zagora Şehri - d'Ibelin Çiftliği

Npc Büyücü:Adras d'Ibelin

Pelion Dağı'nın eteklerinde gizlenmiş ormanın, iğne yaprakli ağaçları hala  yeşilliğini korurken, Zagora isimli şehre ilerledikçe artan meyve ağaçları çoktan yaprağını dökmüştü. Çokta uzakta bulunmayan denizden doğru gelen ılık havanın etkisiyle çayırlarda kendisini yer yer gösteren yeşil rengi çok iyi saklıyordu bu sarımtırak yapraklar. Bahsedilen bu yeşillikleri, meyve bahçeleriyle hala ilgilenmeyi seven yaşlı çiftler kendi arazilerini dökülen yapraklardan temizlerler ise görmek mümkündü. Şehirde ki ekonomiyi yürüten ve canlı tutan d'Ibelin Çiftliği'nde çalışmayan, daha doğrusu çalışmaya mecali kalmamış, ihtiyarlar bu meyve bahçelerinden geçimlerini sağlıyordu. Şuan çiftliği idare eden Adras'ın,babası zamanında köydeki tüm sebze ve et üretimini üstlendiğinden, diğer vatandaşların ticaret adına satabildikleri tek şey meyve oluyordu. Koca çiftlik arazisinde meyve bahçelerine yer verilmemesi, şehrin diğer tüccarlarına d'Ibelin ailesinde ki alçak gönüllüğün bir parçası olarak gösterilmek istenmişti belki. Arazide süs amaçlı bolca kiraz ağacı vardı sadece. Onları da d'Ibelin ailesinin genç kuşağından gelen Balian, gezdiği Asya ülkelerinde görüp diktirmişti.

Yıllar boyunca birçok babaya, oğluna ve yine onun oğluna hizmet etmiş çalışma odasında ki mobilyalar çiftliğin en eski parçalarıydı. Dönem dönem girişte misafirleri ağırlayan büyük salondaki yada yatak odalarında ki mobilyalar çeşitli zevklere göre değişmiştir ama yalnızca bu odaya dokunulmamıştır. d'Ibelin ailesinde değişen isimlerin aksine değişmeyen amaçların bir göstergesi oluyordu bu durum, alınan kararların amaçlarının değişmezliğine bir örnek.

"İngiltere'ye yolladığımız mal miktarında ki artışa bakılırsa, siyasal olarak izlediğimiz yol başarılı olmuşa benziyor. Bunun yanında Balkanlar'da bir düşüş söz konusu olmuş, bana sorarsanız muggle siyaseti biraz daha ilginç işliyor o bölgede. Taktik değiştirip..."

Matthew elinde tuttuğu  kağıtta yazan raporları okurken, kendi yorumlarını katarak geçen ayın değerlendirmesini yapmakla meşguldü. Çiftliğin idaresini şuan için elinde tutan ihtiyar Adras, yıllar boyunca duymaya aşina olduğu cümleler söylenirken başka düşünceler içerisine girmekten yaşlı zihnini alı koyamamıştı. "Bu kadarı yeterli." koltuğunda kıpırdanırken aklını kurcalayan o soruyu sordu "Şu gazeteci kız işini hallettin mi ?" sanki mobilyalar yanlış şeylerin konuşulduğunu belli etmek istercesine gıcırdıyordu genç müdür koltuğa otururken. "Evet efendim. Darren Shan, daha önce de birlikte çalışmıştık, ona ilettim aklımdakileri." söylenilenler başka soruların oluşmasına sebebiyet veriyordu yaşlı adamın zihninde, bu durumdan hiç hoşlanmazdı. "Aklındakiler ne?" huzursuzluğu mimiklerine yansımıştı, bakışları Matthew'i korkutmuş olmalıydı ki okuma gözlüklerini çıkarırken hafif bir titreme olmuştu elinde. "Stravos Ailesi'ne mensup Persephone De Leon'u tanıyorsunuzdur." tabi ki tanıyordu onu Adras, genç kızla birkaç kere karşılaşmışlardı. Epeyce ilginç bir karşılaşma olmuştu içlerinden bir tanesi, genç cadı şuan deyim yerindeyse avucunun içerisindeki bir minik serçe kuşu gibiydi. O cadı aklına Lilith'i de getiriyordu ister istemez. Karanlık geçmiş tüm aydınlık hatlarıyla Adras'ın zihnindeydi. "Kaynaklarım o kızın bakanlıkta, bizim sahte gazeteciyle bayağı haşir neşir olduğunu söyledi. Shan ile konuşurken bunu kullanabileceğimizi düşündük." adamın soğuk bir ifadeyle sunduğu fikri kendine üstlenmişti ama planda kendine düşen payı arttırmak fena fikir değildi " Gazeteci ölmeden önce öğreneceği tek şey arkadaşının bu planda bulunduğu olacak. Bize karşı giriştiği bu başarısız operasyonunda ölümün tek ceza olmaması gerektiğini düşündüm. " bu yorumu yapan da Darren Shan'ın kendisi olmuştu ama burada olmaması genç müdürün işine gelmişti tabi. Duydukları karşısında oldukça tatmin olan Adras ise bu fikrin kimden gelip kimden gelemeyeceğini anlayabilecek kapasitedeydi tabi, aldırış etmeden dinledi. "O küçük kız benim yüzümden bir kez daha bir aldatmacanın ortasına düşecek demek ki." kurduğu bu cümleyi sadece kendisinin hatırlayacağı bir anıyı barındırıyordu. "Hangi kızdan bahsettiniz efendim?" diye sordu haliyle Matthew, anlamamıştı. Adras cevap vermedi ve burnunu sokmaması gerektiği kanaatine varan genç konuşmaya devam etti "Persephone daha tam olarak haberdar değil her şeyden, bay Shan kabul edeceğinden emin ama kurbanın kim olduğunu söylememek gerekiyor. Bilerek arkadaşını öldürmek isteyecek birisi değil." oturduğu koltuktan kalkarken gözü kolunda ki saate gitti. "Her an gelmek üzeredir. Ben karşılamaya gideyim, izninizle." dedi ve Adras onaylayan bakışlarıyla gidebileceğini işaret ettikten sonra odadan çıktı.

Npc Büyücü: Adras d'Ibelin

Dışarıdan gelen hareketlilik, beklenilen misafirin sonunda çiftliğe ulaştığının habercisiydi. Beklediği süreçte, kıza karşı kullanacağı anılarını tazeledi. Her neredeyse, anılarına ulaşmak ve onları yeniden yaşamak için, geriye yaslanır ve gözlerini kapatıp zihninin derinliklerinde seyahat ederdi. Yıllar önce, Pelion dağının tepesinde ki buluşmalar ve konuşmalar hala o günkü tazeliğindeydi. Bir ihtimal unutursam diye şişelemişti tüm bu anıları, çalışma odasının biraz ilerisindeki kilitli odada saklı duruyorlardı.

Geçmişin tozlu ve karanlık manzaralarını gezerken, ruhunun bedenine dönmesini sağlayacak o seslenmeyi duydu."Bay d'Ibelin!" Matthew çoğunlukla tırstığı o trans haldeki Adras'la karşılaşınca ne yapması gerektiğini biliyordu. Avazı çıktığı kadar bağıracaktı sadece. Yaşlı büyücü gözlerini ışığa alıştırmak için kırpıştırırken, "Geldi mi? Hemen odama getir."emrini verdi. Hemen sonra Matthew odadan misafiri getirmek için çıktı. Adras ise oturduğu tek kişilik koltukta dikleşti ve hemen yan tarafa koyduğu, topuzu beyaz bir kurt şeklinde oyulmuş, bastonunu alıp iki eliyle kavradı. Oyulmuş kurt silueti epeyce büyüktü, iki el kavramışken bile uzaktan seçilebiliyordu. Stravos kızı içeri girdiğinde, yüzüne takındığı küstah gülümseme ile kızı karşıladı Adras. Kızdan yayılan vahşi ve her an saldırıya geçebilirmiş hissine alışıktı. Başka bir Stravos kızını hatırlatıyordu; annesini. Oğluyla evlendirmek için epeyce çaba sarf etmişse de, kadının bir muggle ile evlenmek için kaçtığını duyunca yıllar sonra yaşadığı ilk mağlubiyetini tatmıştı. Şimdi sahip olduğu güç sayesinde, o kadının kızını elinde tutuyor olmak epeyce keyif veriyordu Adras'a. "Umarım yolculuğun iyi geçmiştir. Siz gençler her yere cisimlenerek gitmeyi seviyorsunuz, Balian'dan biliyorum." konuşurken sinsi bakışlarını ve alaycı ses tonunu eksik etmiyordu. "Gemi yolculuğu da iyidir, zihin açar." dedi ama karşısındaki cadıdan ses çıkmadı. Kendisinden her ne isteniyorsa bir an önce öğrenip gitmek istiyor gibi görünüyordu. Bu durum Adras'ı uzunca sohbet etmeye teşvik ediyordu aslında, ama vakit kaybetmek onada yaramazdı "Annen ve baban nasıllar? Gerçi annen şuan başkasıyla evli değil mi? " sorusuyla devam etti söze yaşlı büyücü, bastonunu kavradığı sağ elini havada sallayarak "Babanı boşver." dedi ve sözü yeniden annesine getirdi, iplerin elinde olduğunu hatırlatmak istiyordu öncelikle. "Senden istenilen bu küçük ricayı yerine getirirsen, çevrendeki herkes iyi olacaktır." konuşması bittiğinden cadıdan gelecek bir tepki beklemeye başladı. Matthew bu odaya girmeden önce bir tuzak hazırlayarak, bu evde, kendini gazeteci olarak tanıtan küçük elma kurdunu öldürmesi gerektiğini söylemişti. Matthew tam olarak güvenmediği bu genç cadının yanında Darren'ı da görevlendirmişti bu iş için. Muggle teknikleriyle, büyünün gücü birleşince güzel bir plan oluşturulabilirdi.

Npc Büyücü: Adras d'Ibelin

Genç cadının verdiği kısa ve keskin cevap Adras'ı memnun etmişti. Annesini düşünüyorsa yapacaktı tabi Adras'ın istediğini. Öldüreceği kişinin kim olduğunu öğrendiğinde, cadının yüzünün alacağı şekli ve zihninden geçecek düşünceleri merak ediyordu. Çok önemli değillerdi ama Adras'ın başarılarını sıraladığı o görünmez duvarda asılı kalacak bir anı olurdu.

Anılar, Adras için fevkalade önemliydi.  İnsanın ilerlemesini yada gerilemesini anılarından öğrendikleri belirlerdi. Her zafer, mutlak başarı anlamı taşımazdı; her yenilgi de öğrenilecek yeni bir ders demekti başarıya giden yolda. Adras zafer kazanmakla değil de, başarmakla ilgileniyordu daha çok. Persephone, kazanılmış basit bir zaferdi, bir engeli kaldırmak için gidilen yolda ki bir dinlenme noktası gibi yada bir kurdun saldırıya geçmeden önce uluması gibi bir çeşit uyarıydı. Bu sahte gazetecinin arkasında ki kişiyi yenebilmekti asıl başarı. Balian, boyundan büyük işlere kalkışıyordu.

"Sizden güzel haberler duymayı bekliyorum bayan Stravos." cadının bu soyadıyla hitap edilmesini sevmediğini biliyordu ama muggle babasının soy adını kullanarak damarlarındaki kana hakaret edemezdi. İçeride bir köşeden olan biteni izleyen Matthew'e dönüp "Bu gece isterse burada konaklayabilir, misafirimizin rahat ettiğinden emin olun." diyerek konuşmalarının bittiğini haber verdi. "İyi geceler bayan Stravos." selamladıktan sonra cadının, Genel müdür ile birlikte çalışma odasından çıkışını izledi. Bastonunu aldığı yere, koltuğun yanına koydu. İstediğini alacak olmanın verdiği keyifle, başını geriye yaslayıp gözlerini kapattı. Anılarıyla dertleşmeye yahut onların dertlerini dinlemeye devam edecekti.