Pahalı kaplamalarla döşendiği belli olan Boleyn malikanesinin verandasında, demirlere elimi yerleştirirken bir elimle alnımdaki teri sildim. Nasıl da gece ama diye düşünüyordum, evde kimse var mı diye tararken gördüğüm o müthiş küvetlerden birine kendimi atmayı küçük bir anlığına da olsa istemediğimi söylersem yalan olur. Kaynar su getirterek içinde birkaç saat oturmak ve sonunda buruşmuş parmaklarla çıkarak kuş tüyü yatağımda uzunca bir süre uzanma suretiyle dinlenmek. Daha güzel bir hayalim yoktu şu son dakikalar içerisinde. Bahçenin ortasında yatan bir kısmı dağılmış vücut parçasına bakarken bunları düşünüyordum işte.

Baskın ekibinden birinden -emin olun ben de şu anda, bu karmaşada, kim olduğunu hatırlamakta oldukça güçlük yaşıyorum- güvenilir bir ekibi olay yeri inceleme için çağırmasını istemiştim. Baskınla ilgili pek bir detay verilmeden buraya getirilecek olan ve Boleynlerle aralarında herhangi bir samimiyet bulunmadığı bilinen bu Bakanlık çalışanlarının alacakları sorumluluğu farkında olarak gelmelerini umuyordum. Bir zamanlar olduğum gibi, sırf çağrıldım diye ne için ve nereye gittiğimi bilmediğim bir duruma düşmek, sonrasında yaşananlar vesilesiyle bir daha tercih etmeyeceğim bir müessesedir. Bu sebepledir ki gençlerin de bunu farkında olmasını yeğlerim.

Adaya cisimlenen yeni cüsseleri gördüğümde ayakkabılarımı çamur yapmamak için elimle yanıma gelmelerini işaret ettim kısaca. Yanıma ulaştıklarında ise hepsini ciddi bir şekilde selamladıktan sonra,  "Bu kara gecede aramıza katıldınız, hoş geldiniz." dedim. "Gerçi gördüğünüz gibi, hava aydınlanmak üzere. İçimiz çok yakında tekrardan ısınacak." Ne kadar da anlamlı konuşuyorum ya bal dökmelik ağzım var. "Şu anda gizli bir operasyonun elçileri olarak burada, Büyücedünya halkının her bir ferdinin hakkını savunmak için bulunuyorsunuz. Gizli bir soruşturma kapsamında buraya getirildiniz, bu gece baskını sonrası bildiğiniz üzere Boleyn adasının sakinlerinden Büyüceşura heyetinin başı Victorine Boleyn, ölü olarak bulunmuştur." Yüzlerindeki ifadeyi izledikten hemen sonra devam ettim konuşmaya. "Bunu başka türlü güzellemenin bir manası yok, kendisi birkaç metre ötemizde yatıyor şu anda." Sırıtır gibi oldum ve düzelttim kendimi. Manasız geliyor bu olaylar bana aslında. Değer miydi güzelim canına kıymaya. "Fakat bizim öncelikli amacımız soruşturma kapsamında Büyüceşura'da yapılan yolsuzluklarla ilgili bir kanıt bulabilmek. Yine bildiğiniz üzere Bayan Boleyn'in eşi pek kadim Apollo Beyefendi de sizlere ömür diyemesek de ortalıklarda yoklar ve pek tabii kendisi eski Baş Seherbaz olarak büyük bir sorumluluk içerisindeydi. Onunla ilgili bulunabilecek her bulgu da bizim için önemli nitelik taşımaktadır." Anlatılanları sindirebilmeleri adına bir es verdim, bu sırada ilk ekibin neler yaptığını gözlemliyordum. Yorulmuştu onlar da. Gece yarısından beri buradaydık. "Evet, iyi misiniz? Anlaşabildik mi?" dedim hafif bir gülümseme ile. Birinin omzunu sıvazladım, ooh büyük omuzluymuş bu da. "Güzel güzel, güçlü kuvvetlisin yaparsın sen bu işi." dedim motive etmeye çalışarak.

"Şimdi birkaç farklı alana bakılmasını istiyoruz. Malikanenin içini mutlaka ve mutlaka ancak ormanda da önemli ayrıntılar olabilir. İki tarafı da es geçmenizi istemiyorum. Ha içeride de hizmetliler vardı fakat hepsinin dilimizi konuşabildiğini sanmıyorum, yüzüme baktılar bön bön az önce. Onların da sorgulanmasını istiyorum. Bu soruşturmanın Sihir Bakanı Seth Carter gözleminde yürütüldüğünü söylememe gerek yoktur herhalde arkadaşlar, kendisi Bakanlık'tan bize destek olmaya devam edecek. Ben de diğer incelemelere bakıp arada burayla mekik dokuyor olacağım. Haydi bakalım asanıza kuvvet, güveniyorum size."