Yine aynı sabaha, aynı saatte uyanmıştı. Farklı bir Balian yoktu tabi ama işinde aldığı beklenmedik terfi, birkaç gündür yeniden düşünmesini sağlamıştı hayatıyla alakalı. Mesleğiyle alakalı sorumlulukları ve kendisinden beklentiler artmıştı. Yatağın kenarına oturup gerinirken zihninde belirdi bu sorumluluklar. Önceki seherbaz generali birçok bitmemiş dosyayı gerisinde bırakıp gitmişti. Bunları aklının en ön sıralarına, daha sonra ilgilenmek üzere, kazıdı. Kahvaltı etme huyu olmadığından, bir hafta öncesinde yenilediği giysi dolabının önünde aldı soluğu. Kızının ve Milla'nın önerisi ile seherbaz generali mevkisine yakışır giyinmeye karar vermişti. Başka bu öneriye kızsada en sonunda kendisini her zaman gittiği, ölçülerini bilen takım mağazasının önünde bulmuştu. Zihninde dolaşan bu anı ile gülümserken yatakta hala uyumakta olan Milla'ya kısa bir bakış attı. Bazen genç kadının gitmek istemesi yüzünden, ikna cabalarına girişmekten yorulsa da onunla birlikte olmaktan memnundu. Hemde hayatına uğurlu gelmiş, işinde yükselmişti. En azından Balian böyle yorumlamıştı bu durumu. Mesleği için adadığı yıllara ve tecrübesine fazla mütavazı davranıyordu.

Yeni olduğu için oldukça parlak duran takımına eskisinden farklı olarak, yelek eşlik ediyordu artık. Milla tanıdığı çok önemli iş adamlarının ve devlet büyüklerinin bu tarzda giyindiğini söyleyerek almasını söylemişti. Aynada kendisine bakarken gördüğü manzaradan oldukça memnundu. Ayrı bir hava katmıştı ceketinin içine giydiği yelek. Hemde baba yadigarı köstekli saatini koyacak daha güvenli bir cebi daha olmuştu. Evde yatan diğer üyeleri uyandırmamaya dikkat ederek aşağıya inip, vazgeçemediği sabah kahvesini hazırlamaya koyuldu. Arada çok nadirde olsa içtiği kuşburnu ve Lilith'in sevdiği böğürtlen çaylarının hemen yanındaydı kahvesi. Evde başka içen olmadığından geç bitiyor çoğu zaman bayatladığı için yeni paketini alıyordu. Çeşmeden kahve fincanına dolduğu suyu, Türk yapımı cezveye boşaltırken kapının eşiğinde onu izleyen bir çift gözü hissetti. Arkasını döndüğünde Lilith'in su içmek için kalktığını ve babasını yolcu etmek için beklediğini görecekti. Gülümseyen yüz ifadesiyle "Günaydın." diyerek işine devam etti. Daha birkaç gün önce on beş yaşına basan kızının bu kadar büyüdüğüne inanmakta güçlük çektiği bir dönemdeydi. Yakın zamanda bakanlıkta çırak olarak gireceği işin ne olduğunu konuşalıda çok olmamıştı. Seherbaz olmak istemesine şaşırmadı lakin, tekrar tekrar düşünmesi gerektiğini anlatan bir öğüt verme merasimi gerçekleşmeden bitmemişti o konuşma. Lilith başına buyruk bir genç kızdı. Sözlerine kulak asarmıydı emin değildi doğrusu. "Telefon kulübesini kullanacağım bugün. Bakanlığın içerisine cisimlenememem çok saçma." söylenirken baykuşun getirdiği gazeteyide eline alıp masasına geçti. "Adras amca ile görüştün mü baba?" soruyu gazetenin ilk sayfasında ki buyuceşura üyeleri hakkında ki haberi gören Lilith sormuştu. Kahvesinden aldığı yudumdan sonra "Daha görüşmedim kızım." diyerek cevap verdi. Aslında kafasını meşgul eden en büyük konuydu Adras. Ama kızına hissettirmemeyi seçiyordu. Daha yaşı böyle ailevi konular için küçüktü Balian'a göre. Sıkkın bir şekilde babasının yanına gelip, Balian'ın uzattığı yanağına bir öpücük kondurduktan sonra mutfağı terk etti genç cadı. Bu sıralar fazla atarlıydı.

Çok geçmeden kahvesini bitiren Balian, gazeteyi Milla'nın okuması için masanın üzerine katlayıp bıraktı. Asasını ceketinin iç cebine yerleştirirken pencereden sıcak havanın iyiden iyiye kendini gösterdiğini anlayarak yüzünü buruşturdu. Ilık ortamların adamıydı Balian, ne çok soğuğu severdi ne de çok sıcağı. Evinden çıktıktan sonra cisimlenmek yerine yürümeyi seçtiği telefon kulübesinin içine girdiğinde aceleci davranması gerekiyordu. Hem muggle hemde sıcaktan patlama tehlikesi vardı. İki eliyle sırasıyla ceketinin ceplerini, pantolonun ceplerini ve yine ceketinin ceplerini yokladı. İhtiyacı olan muggle parası ortalarda yoktu. Zihninden geçen lanetler eşliğinde kabinden çıktı. Ellerini beline koyarak etrafına bakındı. Tam o sırada yanından geçen bir muggleın ilginç bakışlarına maruz kalınca "Ne o hiç mi canı sıkkın insan görmedin?" diyerek çıkıştı. Muggle çatmak istemediğinden olsa gerek adımlarını hızlandırarak oradan uzaklaşmıştı. Balian'da sinirli ve çaresiz şekilde çıkan bir 'flop' sesiyle oradan kayboldu. Tuvaletleri kullanması gerekecekti.

Zorlu olmayan ama yinede meşakatli gelen yolculuk sonrası vardığı Bakanlığa girer girmez asansöre yöneldi. Cincüce çıraklıktan, baş seherbazlığa kadar yükselen Balian'ı tanıdığından, nereye gideceğini söylemesine gerek yoktu. Giydiği takımın içerisinde bunalmaya başlamışken duran asansörden inerek hızlı adımlarını direkt büroya yönlendirdi. Kapatması gereken yada büyüceşura hakimlerine göndermesi gereken dosyalarla ilgilenmesi gerekiyordu. Odasına vardığında ilk iş ceketinden ve yeleğinden kurtulmak olmuştu. Yelek fikrini bir kez daha gözden geçirmeliydi. Masasına oturup işlere gömüldüğünde, zamanın nasıl geçtiğini anlamayacaktı bile. Tıkladığını bile duymadığı kapı açılıp içeri girmek için izin isteyen tanıdık sima sayesinde başını kaldırabilmişti. Kapının aralığından bakan o yüzü hemen tanımıştı. "Gel tabi Nora." dedi elindeki dosyayı bırakıp ayağa kalkarken. Cadı topuklularından çıkan sesle birlikte içeri girip, kapıyı örttü yavasça. Daha sonra Balian'ın dikildiği masanın önüne kadar geldi. "Uzun zaman oldu. Bu ne hoş süpriz. " dedi gülümseyerek. Tokalaşmak için elini de uzatmayı ihmal etmedi. Nora ile asker olduğu dönemde tanışmıştı. Balian'a, biten evliliğinin ardından oldukça yardımı dokunmuştu. Tabi pek tatlı şekilde ayrıldıkları söylenemezdi. Bakanlıkta işe girdiğinden beri arada görüyordu. Odasına kadar geldiğini görmek şaşırtmıştı doğrusu.

Geçen seneler hiç değiştirmemiş görünüyordu Nora'yı. Giyim tarzı, konuşma biçimi, etrafına yaydığı enerji hala aynıydı. Gençliğin verdiği o hoyratlıktan sıyrılmış gibiydi sadece, daha olgun bir havası vardı. Otuzlu yaşlara yaklaşması yakışmıştı hala hayatının baharını yaşayan cadıya. Görüşmeyeli neler yaptığını, onu ajan olmaya iten sebepleri içten içe merak etmişti.  Ayırabileceği bu kısa zaman aralığında öğrenebilmeyi umdu. Gelen tebrik postalarına, meşgul olduğu için ancak ay sonu görüşebileceklerine dair sözler vermişti. Nora gibi çat kapı gelmemişlerdi onlar. Ama aklına gelen bir fikir, bu görüşmeyi bir işe çevirebileceğini düşündürdü.

Balian için eski günleri hatırlamak iyi gelmişti. Nora'yı görmek, eski anılarının depreşmesine sebep olmuştu. Daha az derdi ve sorumluluğu vardı o zamanlar. Şimdi, hayatına giren ölüm senaryoları ve tanıştığı yeni yüzler ile boğuşması gerekiyordu. Önüne yığılmış dosyalar da alışık olduğu bir manzara değildi tabi. Şu anlık o dosyaları bir kenara bırakarak ziyaretçisine kısa bir vakit ayıracaktı.  Hiç ummadığı bir anda Nora'yı karşısında görmek şaşırtmıştı çiçeği burnunda Baş Seherbaz'ı. Öyle ki düşünemediği misafire ikram geleneğini, misafirin kendisi hatırlatmak zorunda kalmıştı."Öyle dikilme hadi otur, benden çok misafir gibi duran sensin" hafif bir tebessümle yerine geçmeden önce kahveleri odada bekleyen çalışana ''Jacop, iki sütlü kahve, çabuk olsun.'' dedi birkaç dakikaya hazır olacağını umarak. Koltuğuna geçtikten sonra cadının hiç değişmeyen  iğneleyici cümlelerinden birisini duyacaktı. Haklı tarafı vardı tabi odaya daha tam alışabilmiş değildi. Yanıldığı konu, ilk günü değildi sadece Nora daha bugün duymuş olmalıydı atamaları. Cümlesini tamamlamadan gelen kahveler önlerine koyulurken, bahsettiği konudan uzaklaşan cadının hiç değişmeyen üslubuna da şahit olacaktı. Etrafındakilere takılmayı seviyordu. "Ne diyordum, gazeteye çıkmışsın ve seni gördüm terfini kutlamak için bir merhaba diyim dedim" Yüzündeki şaşkın tebessüm yerini düz bir ifadeye bırakmışken, duyduğu bu cümle ile yüzüne yayılan kibirli gülümsemeye engel olamadı. ''Teşekkür ederim biraz beklenmedik bir zamanda oldu bahsettiğin gibi alışmaya çalışıyorum. Tabi bu mevkinin sorumlulukları biraz daha farklı'' konuşurken masanın üzerindeki dosya yığınına hüzünlü bir bakış attı. ''Sende hiç değişmemişsin. Ordudaki o tuttuğunu koparan kız duruyor hala karşımda. Ama ne yalan söyleyeyim ajan olduğunu duyduğumda şaşırdım.'' merak ettiği konu hakkında üstü kapalı bir yorumda bulunmuştu. Belki ardında bıraktığı hikayeden bahsederdi azıcık. Daha birkaç saat önce evinde içtiği için kahve içmeye pek gönlü yoktu. Yine de, fincandan küçük bir yudum alarak dudaklarını ıslattı.

Karşısındaki cadıdan gelen kilo aldığına dair yorumu duyunca bir an afalladı. İlerleyen seneler dobralığından hiç bir şey götürmemişti gerçekten. Aklına geleni anında söyler, konuştuğu kişiyi öyleyece bırakırdı. Ama en ufak bir kötü niyeti olmazdı bunu yaparken tamamen samimiyetinden ileri gelen cümlelerdi bunlar. Yinede gözleri kendi vücudunda gezindi, belki birazcık göbek bölgesinden kilo almış olabilirdi. Biraz da yüzünden... 36 az bir sayı değildi yaşına göre. İşine gelip giderken yürümeyi sıklaştırması gerekecekti anlaşılan.

Balian'ı azcık utandıran yorumunun ardından, neden ajanlık mesleğini seçtiğini açıklamaya başladı. İlgiyle dinlerken, gerçekten şuanki mesleğinin ona ne kadar uygun olduğunu düşünüyordu. Askerliği bıraktıktan sonra yaşadığı boşluğuda hayal edebilmişti. Bakanlıkta getir götür işleri bu karakterde birisine asla uygun değildi. Düzdenli bir hayatın içerisinde düşünemiyordu Nora'yı. "Seni elinde çay tepsisi ile hayal edemiyorum bile." diyerek onayladı kadının kendisi hakkında anlattıklarını.Şuan 27 yaşında olmalıydı cadı, aynı yaşta Balian evlenip boşanan 13 yaşında bir kız çocuğu babasıydı. Bağımsız ruhunu beslemeye yarayan seherbazlık mesleği bir kurtuluş yoluydu aslında yaşadıklarından. Şimdi durum biraz daha farklı olsa da her zaman memnundu hayatından. Kızı için daha az endişe edeceği bir hayat seçmek zorundaydı. Bu hayat bile zaman zaman tehlikeliydi ama bu kadarını da hakediyordu. "Senin gibi bir seherbaz olmayı düşünmedim değil ama bütün gün bakanlığın gönderisini uygulayamam ve neticede tada bakanlığa bağlı ajan oldu hem adrenelin hem de serbestlik" Balian koltuğunda geriye yaslanırken derin bir nefes verdi duyduklarıyla birlikte. Bulunduğu bu mevki öyle bir sorumluluk yüklemişti ki ona, kimsenin haberi yoktu. Kalbinin kötülük ve karmaşa için attığından emin olduğu Adras, koskoca konsey üyeliğine gelerek meydan okumuştu resmen kendisine. Baş Seherbazlığa atanması ise tuz biber ekmişti endişelerine. "Yapacaklarımı yakından izle ve hiç bir şey yapama." demek istiyordu. Etrafta dönen dedikodular biricik yeğeninin terfisine yardım ettiği yönünde olsada kulaklarını buna tıkayacaktı Balian. Öncelikli görevi bu halkı korumaktı ve bu yolda bayağı bir çalışması gerekecekti. Adras hakkında dikkatli olacak ve onun hakkında olabildiğince bilgi öğrenip yapacağı hamleleri önleyecekti. Balian askerlikten sonra neden seherbazlığa döndüğünü sormuştu bu sırada. Aklındakileri anlatmanın tam sırasıydı. "Seherbazlık da düzenli bir hayatı garantileyen meslek değil. Pek çok kez ölümden döndüm. Tabi evde beni bekleyen bir kızım ve sevdiğim olunca, Londra'ya dönmem gerekti. Bende halihazırda beni bekleyen eski işime geri döndüm. Askerlik zaten planlarımda olan bir şey değildi." diyerek açıkladı kendisini. Daha sonra asıl konuya geldi "Aslında Nora senden küçük bir ricada bulunacağım. Konuyu uzatmadan direkt sorayım, amcam Adras'ı olabildiğince yakından tanıman ve takip etmen mümkün mü? " soru karşısında şaşıran cadının şaşıran gözlerle baktığını ve konsey üyesi olan Adras'ı mı diye sorduğunu duydu. Haklıydı biraz zor bir istekti ama bu işin altından kalkabilecek sayılı kişilerden biriydi. "Evet zor bir şey istiyorum farkındayım. Ama kendisiyle tanışınca sende anlayacaksın bunu neden istediğimi. Ama bir söz vermeni isteyeceğim senden. Canını tehlikeye atacak en ufak durumda bıracaksın bu işi." koltuğunda huzursuzca kıpırdanıp, ellerini masanın üzerinde birleştirdi. Bir an tereddüt etse de tek başına bir işe yaramıyordu çabaları. Bir şekilde toparlıyordu arkasını Adras. Kız kardeşinin meselesinde olduğu gibi, deliller yetersiz kalıyordu her seferinde. Ama Nora gibi bir ajan, en küçük detaydan dağlar kadar şey çıkarabilirdi. Bir kadın gözü olaylara daha karmaşık açılardan bakma yetisine sahipti.

Nora'nın böyle bir konuya bile sergilediği alaycı yaklaşım, 70 yaşına kadar  aynı kalacağının bir göstergesiydi. Gazetelerde yazanları okuduysa, ki onunda gazete okuma alışkanlığı olduğunu biliyordu, bu soruyu sorması kaçınılmazdı. Amacı sırf alay etmek olmayan Nora, belki de tepkisini de ölçmek istemişti Seherbazın. Arkadaşının bu konuda hissettiklerini merak etmiş olabilirdi. Eski günlerin hatırına, hala önemsiyor olmalıydı. Çünkü Balian içinde aynı şeyler geçerliydi. Ona duyduğu saygı, mesleki saygıdan çok tanışmışlığın ve yaşanan güzel hatıraların bir eseriydi. Yine en zor zamanında ondan yardım istemeye çekinmemiş, direkt girmişti yardıma ihtiyacı olduğu konuya. Genç ajan da, Balian'ın bu zor isteğini pek yadırgamıştı verdiği şaşkın tepki dışında. Her iki tarafta hala aynı saygıyı duyuyordu birbirine.

Balian, birkaç dakika bakakalmıştı kadında ki bu vurdum duymazlığa karşı. Aklına estiği için konuyu bambaşka bir açıdan ele almıştı. Duyduğu soru, aklındaki düşüncelerinde duraksama yaşamasına neden olmuştu. Birkaç dakikalığına ciddiyetten ödün verecekti. ''Gazeteleri okudun değil mi?'' başka bir soruyla başladı cümlesine, verdiği derin ve dertli nefesle birlikte koltuğuna yeniden yaslandı. ''Basın yerli yersiz konuşur, işleri bu.  Bu işgüzarların ağzı torba değil ki büzesin.'' diye devam etti, sinirli değildi ama sitem vardı cümlelerinde. Gerekli cevabı verdiğine kanaat getirdikten sonra son konuşmasını yapmak için hazırlandı. Aslında sorduğu bu yersiz soru, cadının eski arkadaşından gelen bu ricayı geri çevirmediğinin de bir göstergesiydi. Balian'ın, ona olan güveni bu konuda tamdı. Nora'nın iş başına geçtiğinde ne kadar ciddi ve başarılı olduğuna, ordudayken sayısız defa tanık olmuştu. O kalın topuklularla yürürken dikleşen başının içerisinde gezinen tilkilerden haberdardı Balian. Üstelik o tilkilerin hiç birisinin de kuyruğu birbirine değmezdi.

''Senin nasıl çalıştığını bildiğimden, yapacağın her hamleye güvenim tam. Ama Adras çok zeki bir büyücü ve tecrübeli bir iş adamı. Bir de yaveri var ek olarak. İsmi Matthew, ona da dikkat et, Adras çok güveniyor ona. Aklıma gelmişken ekleyeyim.''verdiği son bilgiden, öğrendiği andan beri memnun değildi. Adras'ın yaşlanmış olması, bu genç yaver yüzünden, gereksiz cinayetlerine engel olmuyordu. Kız kardeşinin ölümünde bu Matthew denilen adamında parmağı olmalıydı, belki de o öldürmüştü. Balian, kesinleşmemiş bu bilgiler yüzünden çılgına dönmek üzereyken, son umudu Nora'nın ona edeceği yardımlar olmuştu ister istemez. Genç cadı onaylayan bakışlarla süzmeye devam ediyordu. Eski seherbaz, onun bu sessiz hallerinin, kendisinden isteneni özümsemeye çalıştığının bir göstergesi olduğunu biliyordu. Bu yüzden konuşmasına devam etti ''Benim bildiklerim seni yanıltabilir. Anlatmamam daha iyi. O yüzden senin en baştan başlaman gerekecek. Senden ek olarak tek istediğim şey, kendine dikkat etmen. Gerisi hep sana kalmış.'' konuşması esnasında köstekli saatini çıkarıp bakmıştı. İşler baş seherbazı beklediğinden daha fazla vakit ayıramayacaktı ne yazık ki. Ayağa kalkıp ''Benim işlere geri dönmem gerekiyor Nora. Önemli bir şey olduğunda baykuşunu yada bizzat seni bekleyeceğim.'' dedi genç cadıya. Yüzüne takındığı gülümseyen ifade ile elini uzattı Balian'a. ''Görüşmek üzere.'' dedi ve havadaki eline karşılık verdikten sonra onu kapıya kadar yolcu etti. Giderken topuklularının çıkarttığı ses iyice uzaklaşana kadar arkasından baktıktan sonra hemen kapının dışında bekleyen Jacob'a içeri girmesini işaret etti. Boş bardakları toplaması gerekecekti ve içeriye imalı bir gülüş sergileyen sinir bozucu bir ifadeyle girdi. Balian, uyarı amaçlı''Bu ziyaretten kimsenin haberi olmazsa sevinirim, Jacob.'' derken yavaş adımlarla masasına dönüyordu. ''Milla hanım duymasın Balian bey, ama bu bayanda amma güzelmiş. '' bardakları elinde tutmaya çalışan genç Jacob'un bu yorumu şaşırmıştı Balian'ı. ''Sen Milla'yı nereden biliyorsun? '' dedi şaşırmış şekilde ama cevap vermesine bile müsaade etmeden ''Hadi işinin başına!'' diyerek dışarı yolladı otoriter bir ağızla. Bakanlıkta dedikodular cidden hızlı yayılıyordu. Jacob'un parmağının olabileceği çok açıktı. Girmediği oda, tanımadığı bakanlık çalışanı yoktu. Balian, ona tebrik buluşması için mektup atanların, bu görüşmeden haberi olmamasını diledi. İşinin başına dönmesi uzun sürmedi. 

SON