Amerika'dan biraz öncesi

Elime ulaşan mektupla birlikte saatlerdir keyifle beklediğim dakikalara ulaşabilmeyi diliyordum. Evet, ben; Nicholas Ezra Urswick, bazen insanlar beni de heyecanlandırabiliyor. Emin olun kişisine göre insanlar sizi çok şaşırtabilirler. Üstelik ben gezmeyi çok severim! Ve işe döndüğümden beri de bunu yapamıyorum. En son gittiğim o tozlu fabrikadan sonra kendimi ödüllendirmem gerekiyordu. Evde de Cynthia'yla köşe kapmaca oynamaktan bık tım.

Eski dostum Parfait'nin notta belirttiği saati bekliyordum çıkmak için ama sevgili eşimin yemek sonrası çay partimizde okuduğu kitaptan yaptığı alıntılar beynimi eritti sonunda be! "Güzeller güzeli kraliçem, sizin sesinizden bu önemli değerli sözleri dinlemek ve Merlin yolunda bilgiler edinmek benim için çok özel bir tecrübe. Ancak müsaade ederseniz..." Tuvalete gitme bahanesiyle salondan çıktıktan sonra odamdan ceketimi kaptığım gibi cisimlendim evden. Böyle bir kaçış yok sayın seyirciler! Yeni bir dünya rekoru tam olarak az önce kırılmış bulunmakta!

Barthelémy Malikanesi'nin bahçesine geldiğimde gülümseyerek merdivenleri tırmanmaya başladım, kapıyı çalıp birinin açmasını beklerken de bahçedeki çiçekleri izliyordum. O kadar canlı bir bahçeydi ki burası gözlerimi alamıyordum. Bir gülü dalından koparsam ne olurdu ki? Kokusu beni kendine çekiyor gibi... Ah... Şu güzelliğe bak! Elimi uzattım turuncu güle doğru... Kokusu sanki özellikle ona dokunmam için beni kendine doğru... "AHH DURUN!" Arkamdan gelen telaşlı tiz çığlık ve yanıma koşturan kadın beni durdurmayı başarmıştı. "AY NOLUYOR?" diye geriye atıldım ben de. Hırsız sanmamıştı umarım. Benim öyle bir tipim mi var ayrıca?

Kadına baktım merakla, saçları o kadar ipeksiydi ki yüzünü görmeden aşık olduğuma yemin edebilirim. Bembeyazdı, pırlanta gibi. Gözlerini merak etmemi sağlıyordu. Vücudunu süzmeye başladım arkasından. Merlin özene bezene yaratmış. O ise bana bakmıyordu bile. Az önce güzel sandığım çiçeğine eğilmiş, aynı bir çiçek gibi ilgileniyordu yapraklarıyla. "Yanlış bir şey mi yaptım acaba Bayan...?"

Derin bir nefes aldığını duymuştum kadının. Bana dönerken saçlarının savruluşunu hayranlıkla izlemekten kendimi alamamıştım. Bu bir insan olamaz ya. Kadınlar kendine kadınım demeye utanır yanında.

"Bal gülü, sadece, sevdiklerinin ona dokunmasından hoşlanır. Eğer ben sizi durdurmadan bir hareket yapmış olsaydınız şu anda çoktan hastanelik olmuştunuz. Belki de kör kalmıştınız! Dikenlerinden kurtulmanız imkansız, üstelik böyle bir ÖKÜZlük yaptıktan sonra!"

Adını söylemeyi bırak kadın bir de bana hakaret etti ya. Hiç bu kadar utanmamıştım hayatımda. O içeriye doğru yürürken parmağındaki yüzüğü de görmüş ve iyice hüsrana uğramıştım tabi. "Çok daha kötüsüyle karşılaştım emin olun! Beni merak etmenize gerek yok hanımefendi ancak teşekkür ederim. Üstün Hizmet Ödülüm-" Yüzüme kapıyı kapattığında etrafıma bakındım ne yapacağımı bilemeyerek. Tamam yaptığımın yanlış olduğunu anlayabiliyorum ancak ben böylesine kaba bir kadınla hiç karşılaşmadım. "Pardon?" dedim kapıyı tekrar çalarken. "Bir misafire böyle mi davranıyorsunuz siz acaba? Güzelim çiçekleriniz gel beni kokla diyor bildiğin! Sanki suçluymuşum gibi... Parfait Barthélemy ile görüşmeye geldim ben ayrıca!"

Parfait yanıma inip dudaklarıma bir öpücük bıraktığında yumuşadım hemen. Akrabasının kabalığını ona yükleyerek tadımızı kaçırmayacaktım. Kapıya doğru yürümeye başladığımız sırada "Biliyorsun, benim kızlar da aynı böyle camdan atlıyorlar. İyi anlaşırdınız." dedim kıkırdayarak. 10 yaşındaki kızımla karşılaştırdığım için bu kadar komik geliyordu o sırada. Ama Parfait'yi yargıladığımdan değil, yanlış anlaşılmasın aman ha. Çok severim Parfait'ciğimi. Espri yapasım geldiğinden.

Amerika'ya gideceğiz dedi. Ben de zaten heyecan arıyorum, sorgulamadım bile. Gittik gitmesine de mekana ulaşana kadar uğramadığımız yer kalmadı. Gitmeyi bildiği ilk yer küçük bir adaymış New York'da. Onun işemesini bekledikten sonra da biraz dedikodu, biraz turistlik derken geldik sonunda. İyi yönden bakacak olursak, sarılmış tütün buldum ve üstelik kahve aromalı olduğunu söylemişlerdi. Amerika'dan ilginç turistik şeyler çıkıyor, İngiltere gibi sıkıcı değil. Ben yanlış yere düştüm Merlin'im! Her gün lanet ediyorum şansıma. Neyse ama getirdiği yeri çok merak ediyorum. Biraz da yoruldum, kapıdan girerken direkt ikimize bir oda tuttum bu yüzden. "Şu üzerimdekileri çıkarmak istiyorum bir an önce."

İçeri girdiğimizde Parfait bana yanına geldiğimiz adamla ilgili dedikodu veriyordu ama ilk girdiğimiz basık mekanın şokuyla kestim sözünü. "Lütfen bana sadece burası olmadığını söyle." dedim burun kıvırarak. Alçak tavanlı, mumlarla aydınlatılmış ve birkaç tabureden ibaret bir ortam. "Amerikalılar buna bar mı diyor şimdi? Götümle güleceğim." Kahkaha patlattım ve kendimden emin adımlarla minik mekanı dolaşmaya başladım. Sesli bir şekilde de konuşuyordum. "Amerika'nın çok ünlü eğlence mekanları var diyorlardı. En üst kesimin geldiği... Muggle'ları ortaya alıp dans ettirdikleri bile söyleniyor, benden duymadın tabi. E hani burada eğlence?" Baktım ses yok kimseden. Göz devirerek merdivenlere ilerledim ve "Bari mafya dostunla tanışalım. Yalnız adımı kirletmesine izin veremeyiz, artık biliyorsun ki konumum önemli. Adımla seslenme bana." diye uyardım.

Yukarıya çıkınca bizim numarayı bulduk, tam karşısındaki odadan da sesler geliyor. Kahkahalar, cam kırılma sesleri... "Bunlar deme bana." diye mızmızlansam da içeriyi merak etmiyor da değildim. Girdik beraber içeri. Çift kişilik bir odaya 6 kişi sıkışmış, biz de eklenince hareket edecek bir yer kalmadı. Zaten biri elindeki içeceği direkt bana tutuşturdu ve çıktı beni itiştirerek. İğrenerek kenara bıraktım yalanmış bardağı tabii ki. Sonra da direkt Parfait'nin bahsettiği mafyatik dayıya döndüm. Parfait abi diye hitap etmişti de bana kalırsa bu hırbonun dayıdan farkı yok! Yaklaştıkça yaşlı kokusu geldi burnuma. Kolunun altına bir kız almış hödük gibi etrafa bakınıyor. Kız da güzelim... Çok genç, orada mutlu olmadığı da belli. Sanki diyor ki gel beni kurtar! Anladım ben onu gözlerinden.Şimdilik aklımın bir kenarında bu.

Adama bir şey demek yerine ortaya tütünümü gösterdim. "Küçük bir hediye gibi düşünün." dedim ve uzattım herkese bir dal. Ardından kendiminkini yaktım. Sağımdaki sarışın kadın da yakmamı beklercesine bana bakıyordu. Bu bir teklif mi? Asamı uzatmak yerine eğildim, dudaklarım arasındaki sigarayı kadının dudağında bekleyen dalın ucuna yaklaştırdım ve gözlerine kitlendim içine çekmesini beklerken. Dumanını üzerime üflediğinde gülümsüyordum.

Birkaç dal sonrası kendimi bir koltuğa atmış tavanı izlerken bulmuştum bile. Gözüme renkli renkli ışıklar saçılıyor sanki. Rüyada gibiyim. "Parfait... Al şunu elimden. Dene dene. Şu güzelliğe bak! Kahve... Orijinal tütün farkı mı bu?"

Oda duman altı, yanımda Esmeralda'yla koltuğa oturduk, ayakları da sehpaya uzattık takılıyoruz. Bana bir sıcak bastı aniden. Önce ceketimi çıkardım, ardından da gömleğimi açmaya başladım. Oturduğum yerde gözlerimi kapadım, döne döne düğmeleri bulmaya çalışıyorum. Parmaklarım birbirine dolanıyor, çözemiyorum. Kafamda da bir şarkı dönüp duruyor ama sözleri bir türlü gelmiyor aklıma. Kafamı sallıyorum ritimle. Bağırarak yırttım gömleği göğsümün üzerinden çekerek. Hareketlerimi kontrol etmekten çok dışarıdan izliyor gibiyim. TANRIYIM LAN. "CYNTHIA! AÇ GÖZÜNÜ AŞKIM! Aradığın tam karşında duruyor karşındaaaaa!" Gözümü açtım, kadın bana bakıyor korkmuş bir şekilde. Kahkaha atmaya başladım ve ayağa kalktım. "HAHAHAHAH! Gördün mü? ENERJİ FIŞKIRIYOR!" Kollarımı kastım sırıtarak ve vücudumu sergiledim. Göğsüm sarı tüylerim dışında pürüzsüz. Bayılıyorum. Aynı Yunan tanrısı gibiyim. Parfait de kaslarını gösteriyordu kızlara. "Baklava... Osmanlı'nın en müthiş parçası! Haremden sonra tabii. Düşünsenize..." Gittim Esmeralda'ya uzattım elimi. Yanıma çektim tık diye, kollarımı beline doladım dans etmeye başladık. Kafamdaki ritme göre hareket ettiriyorum ikimizi. "Bir padişah olsam, haremimdeki gözdelerden biri mutlaka siz olurdunuz bayan." dedim kadına ve biraz uzaklaşıp eline öpücük kondurdum. Ardından elini havaya kaldırdım ve etrafında dönmesine yardımcı olarak ortaya ittim. "Ama haremdeki kadınların padişaha dans etmesi gerekiyor! Oyna mendilim için!" diye zevkle bağırdım. Kız oynamaya başladı ama yetmedi bana. Parfait'nin yanında iki kız var takılıyo. Dayı da oturmuş benim kızı izliyor. Koynundaki güzelim kız da bana bakıyor hala. Sonum olacaksın benim kızım. Gittim çektim kolundan. "Sen de oyna bakiyim." dedim ortaya atarak kızı.  Herkes kahkaha atıyor ama. Kimse de demiyor sen ne sanıyorsun kendini diye. E TANRIYIM ÇÜNKÜ. BÜYÜK ADAMIM BÜYÜK. Cynthia görse şimdi...

Cynthia. Görse mi? Çok kötü çok kötü çok kötü... Olamaz. Göremez ki. Nasıl görsün? Beni buraya kadar takip etmiş olamaz. Ama Tanrı'yla arası çok iyi. İstese o her şeyi başarır. Onun Tanrı'sı benden çok büyük... Şu kapıdan girer mi bir anda? Böyle kendi haremimi kurduğumu görse ev hapsine tıkar Merlin'e yeminim olsun. Ama olamaz öyle bir şey. Olabilir mi? Olabilir... Neden olmasın? Girişte çok konuştum. Kendimi belli ettim. İngiltere'den geldiğimi biliyorlar. Yakışıklıyım. Oda ayarlarken adımı verdim. Neden verdim ki? Gidip silmem lazım. Ayağa kalktım kapıya doğru ama kızlar tutup beni arlarına çektiler geçemeden. "Nereye yaaaa?" yapıyorlar. "Beğenmedin mi dansımızı? Hadi ver mendili birimize...." diyorlar. "Ya yok. Harikasınız siz." diyorum ama bırakmıyorlar. "Siz insanı mezarından kaldırırsınız be. Ama bi gidip- Yok gelicem-" Salmadılar. Şimdi girecek içeri Cynthia. Merdivenden çıktığına eminim. Saklanmam lazım ama nereye? Koltuklar çok alçak. Gömleğim de ortada yırtık şekilde. Bu parlak altın yaldızlı işlemeli gömleği özel diktirdim, başka kimsede yok. Gördüğü anda anlayacak. Kendimi yere attım gömleğin üstüne doğru ve hemen bir top haline getirip cama koştum, aşağı attım. Aşağı baktım gittiği yere. Birinin kafasına düştü. Evsiz mi o? Evsizlerden çok korkarım. İçeri döndüm hemen, kimse yüzümü görmesin. Tanınmak istemiyorum. Az önce bardağını elime tutuşturan genç geri gelmiş. Çok yakışıklı ama kafasında takke var. Dinci miymiş? Hayır, çıkardı takkesini. Elinde bira var. Rol mü yapıyor? Yalancı bu adam. Çok da kirli gözüküyor. Evsiz olabilir. Evsizlerle aynı yerde kalamam. "Parfait kalk gidiyoruz." dedim çekiştirerek. Kızlara yapışmış emişikliyor. "KALK ÇABUK DAYANAMIYORUM." Gözlerimi sonuna kadar açmıştım, hem yanıyorum hem üşüyorum çıplağım diye. Tuttum kolundan kaldırdım, odadan çıkmadan dayıdan kurtardığım kızı da aldım yanımıza. Ne? İşim bitmedi daha onunla. Tuttuğum odaya geçirdim hepimizi. Kapıyı da kilitledim üç tur. Asamı çıkarıp daha korumalı olsun diye büyü yapmak istedim ama bekledim bekledim gelmedi hibçir şey. Sadece Alahamora geliyor, o da bir boka yaramıyor. Sonunda, "Neyse ya." dedim ve bıraktım kapıyı. "Oğlum o nasıl kahveymiş ya." dedim sırıtarak. Sonra ciddileştim geri. "Sakın o odadaki kimseyle konuşmayın bir daha. Bizi tanıyorlar. Karımla konuşacaklar birazdan. Sessiz olacağız ki bizi bulamayıp çekip gitsin. Dua edelim ki çocukları uyutup gelmiş olsun yoksa sadece benim değil üçümüzün de ağzına sıçar."

Kız niye buradayım falan demeye başlayınca susturdum. "Şşş şş şşşşşş. Sakin ol. Kurtardım seni küçüğüm. Minnettarsın biliyorum. Seni de burada koruyacağız." Sonra yattım aralarına çift kişilik yatakta. Tavana bakarak konuşmaya başladım. "Oğlum senin o evdeki kadın kimdi? Onun için bütün tapuları salar kapıya gelirim biliyorsun değil mi? İnanılmaz bir şeydi. Haremimde olsa basarım nikahı. Evli mi? Yüzüğünü gördüm de biliyorsun bende de var. Küçük problemler..." Kahkaha atmaya başladım. "Sizin eve mi gitsek buradan? ONUN BALLI GÜLÜNÜ KOKLAMAM LAZIM."