[justify]"Bay Kristof, uğraştığınız belgeleri bırakabilirsiniz."
"Hı- Efendim Bayan Rothmann? Tam anlayamadım da."
"Daha fazla çalışmanıza gerek yok, demek istiyorum Bay Kristof. Çıkarken eşyalarınızı toplayın lütfen."
"Demek istediğiniz..."
"Evet, bu departmanda hizmetlerinize şahsım adına daha fazla ihtiyacım yok. Yarın akşamüstü ofise uğrarsanız buradaki çalışmanızla ilgili raporumu alabilirsiniz. Ancak almak isteyeceğiniz türden bir rapor olmayacağı için yol çekmenizi önermem."
Uzun boyu, dik duruşu ve sert çene hatlarının yanı sıra statüsü belli eden özel dikim kıyafetleriyle ailesi için "geleceğin gururu" intibaı veren oğlanın suratı, an içerisinde allak bullak olmuş ve postürü tüm şatafatını yitirmişti. Şaşkındı, afallamıştı. Ağzını araladı, bir şey diyemedi.
"MACUSA'nın en prestijli ve en bir şeyler öğrenebileceğiniz departmanında staj imkanı bulmuş olmanıza karşın elinizdeki tüm imkanları böylesine özensiz işlerle harcamanız... Yazık."
Elindeki, üzerine kırmızı mürekkeple birçok yeri işaretlenmiş ve üzerine notlar düşülmüş bir dosyayı oğlanın masasına bırakmasıyla masadan bir patırtı yükseldi. Karşısındaki simanın tüm havası alınmıştı, dut yemiş bir bülbüle dönmüştü adeta. Tek tepkisi, masadan yükselen patırtıya karşı bir irkilmeydi.
"Hiç kimse sizden mükemmel olmanızı beklemiyor Bay Kristof, özellikle uluslararası bürokrasi gibi kapsamlı bir alandaki staj döneminizde. Lakin sizi daha önceden uyardığım ve ihtiyacınız olan kaynakları sağladığım bir iş esnasında bu hatalarınız tekerrür ediyor ise bu, değil bu departmana, hiçbir işe uygun olmadığınıza delalet eder. İsterseniz çıkmadan evvel bu dosya üzerinden stajınıza mal olan özensizliğinizi inceleyebilirsiniz tabii."
Bir an önündeki dosyaya baktı ela gözleriyle, sonrasında tepesindeki otoriter figüre baktı genç oğlan. Gözleri seğirdi. Babasına ne diyecekti buradan çıktıktan sonra? Dosyaya tekrar baktı. İncelemeli miydi? Hayır, bu yenilmişlik hissinin yüzüne daha fazla vurulmasını istemiyordu. Sert mizaçlı kadına yeniden baktı, göz temasından kaçınarak. Yüzündeki metaneti korumaya çalışarak son sözlerini söyledi:
"Sanırım bu noktada daha fazla kalmam doğru olmayacaktır. Süreç için teşekkürler."
Bu yaz kovduğu üçüncü stajyer ardını dönüp gittiği noktada ofisteki dosyaya dalgın bir ifadeyle baktı buz mavisi gözleriyle Elsbeth. Üzerinde en az iki saatlik bir emek vardı yaptığı düzeltmelerin. Üzülmüş müydü? Sinirlenmiş miydi? Belki de umursamıyordu. Yüzünde de umursamaz bir ifade vardı lakin kim bilir? Birçok zaman yüzünde umursamaz bir tavır vardı zira bu kadının. Bakışlarını ayırdı dosyadan birkaç saniye sonra. Oturaklı adımlarının çıkarttığı tok topuk tıkırtıları eşliğinde ofisinden çıkıp sekreterinin yanına gitti:
"Yanıma sırf hamili kartı var diye Büyücülük Kaynaklarından bomboş birini daha göndermelerine müsaade etmeyin lütfen, Bayan Garcia. Bu safkan aile çocuklarının okul dışında, ailelerinin yanlarında da iyi eğitim almış olmaları gerektiğinden öncelik sahibi olmaları icap ediyor, ailelerinin statüsünden ötürü eğitime ihtiyaç duymamalarından değil..."[/justify]
[spoiler]Sallamasyon iş yapıp kovulmak yahut düzgün iş yapıp uluslararası bürokrasi alanında incelikler öğrenmek isteyen stajyer adayları Discord yahut buradan özelden yazabilir :d[/spoiler]
