[justify]Ders pijamalarımı giydikten sonra üzerime okul cübbesini de geçirmeyi ihmal etmedim. Pembe pijamalarımın üzerinde siyah, yeşil ve gümüşi desenler barındıran cübbe pek avangart duruyordu. Tılsım dersi vardı bugün. Asyalı kadın tatlış bir kadındı ara ara gidiyordum dersine ama seviyordum kadını ya. Dolabımdan kitaplarımı aldım ve koridora döküldüm. Uzun zamandır kitap taşımadığım, Andre'ye taşıttığımdan ötürü, garip geliyordu kitap taşımak. Ortak salondan ve zindanlardan süzülerek çıktım. Üzerimde bir sakinlik vardı. Resimlere sataşmıyordum, düşük sınıflara bulaşmıyordum. Uykum var, kesin ondandır.

Sınıfa girdiğimde tabiki benden bekleneni yaptım ve Eadwig'in yanına ışık hızıyla koşarak oturdum. Profesör içeri girince kadını şöyle bir süzdüm. Aylardır hastanedeydi kadın, yazık. Telafi melafi bunları geç hocam, herkesin sormak istediği bir soru var ve ben onu soracağım! "Hocam aklı karışanın işi karışır, kesin ondandır. Profesör Moore ile birbirinizden hoşlanıyormuşsunuz hocam doğru mu?"[/justify]

Haftalardır tılsım dersine gelemeyen profesörlerinin ortak salonlarına astırdığı duyuruya uyandığı sabahtan beridir adeta çehresi renklenmişti kumral saçlı oğlanın. Cadı avcılığı vukuatları, bakanlığın özel broşlar ile getirdiği kast sistemi ve içinde bulundukları şatodan yarıyıl tatili sebebiyle dışarı adım attıklarında kendilerini içerisinde bulacakları kasvet, birçok Hogwarts öğrencisi gibi kendisine de yansımıştı haliyle. Fakat an itibarıyla uzun süredir ihtiyacı olduğunu fark bile edemediği bir mutluluğa sarıldı: Profesör Yamashita'nın hastaneden taburcu oluşu.

Tılsım dersliğine kendini attı hızlıca, şaşırtıcı bir şekilde geç kalmadan. Özel bir gündü bu, geç kalma lüksü yoktu kumral saçlı oğlanın. Her yaştan öğrencilerle dolu sınıfa girdiğinde tanıdığı tanımadığı göz teması kurduğu tüm simalara -Franziska hariç- yüzünde sıcak bir gülümseme ile sessizce selam vermiş, ön sıralardan birisine yerleşmişti parşömen tomarı, tılsım kitabı, mürekkep şişesi ve tüy kalemi ile.

Profesörleri sınıfa hitap etmeye başladığında yüzündeki gülümsemeye karşın bitkin olduğunu hissediyordu karşısındaki cadının. Rezalet bir gözlemci olabilirdi André fakat şu anda süzdüğü sima yıllardır en dikkat ettiği simalardan biriydi ve farklılıklar olduğunda bir nebze de olsa algılayabiliyordu bu durumu. Bu sebeple genel olarak yüzünde bir gülümseme olsa da gözlerinde bir şüphe buğusu vardı ışıldamalarına engel olan.

Uzun düz saçlı kadının girizgahı bittiği ve kendilerine malum soruyu yönelttiği vakit düşünceli bir ifadeye büründü. "Hedefin kafasını karıştırmaya yarar. Son olaylar üzerine gizliliğin öneminin artmasına istinaden?" diye düşünürken elini kaldırmadan önce emin olmak istiyordu. Derse başlar başlamaz direkt çok yanlış bir yöne atlamayı istemezdi. Bu esnada göz teması kurmaktan veya iletişim kurmaktan imtina ettiği, aralarına duvar çekmek için aylardır çaba sarf ettiği yeşil cübbeli kız söz almış ve yoksayamayacağı sözler zikretmişti: nE? Profesör Yamashita ile Moore arasında ilişki mi vardı? O kasıntı sert adama bakmazdı ki karşılarında oturan kısa boylu kadın. Bir saniye, neler düşünmeye dalmıştı böyle? Saçmalamasındı Franziska da. Elini kaldırdı hışımla, sinir bozucu cadının sorusunu bastırmak istercesine ve söz alacaktı ki tanıdık, kendisine malum kilise olaylarında yardım etmiş olmasına karşın hala çekinceyle yaklaşmaktan kendini alıkoyamadığı küt saçlı kız girdi söze.

Söyledikleri ve bir saniye... O bir sinek miydi? Ansızın sınıfta gelişen atmosfer karşısında neye uğradığını şaşırmıştı. Eli havada kalmış, başı ve bakışları ise mavi cübbeli kıza kilitlenmişti ağzı bir karış açık bir halde.

Eğer kaosun ortasında söz alabilirse diyecekleri ve profesörünün tepkisini bekleyeceği sözler ise şunlardı: "Son olaylar üzerine gizliliğin öneminin artmasına istinaden belki? Hafıza silme tılsımı bu konuda çok daha kompleks kaçabilir ve bildiğim kadarıyla başarılı icra etmesi bir hayli zor ancak Confundus tılsımı yapımı daha kolay olduğu için birçok ufak enstantane için hayat kurtarıcı olabilir belki, profesör."

Sessiz sessiz sınıfa girmişti sarı saçlı oğlan. Eliyle bir-iki kez gözlerini ovaladı ve en önlerdeki sıralardan birine oturarak gözlerini kapattı."Bozuk kan Michael!!" Yakınından bir ses duyunca gözlerini açtı ve kim ona sesleniyor diye bakmak için başını yanına çevirdi.
"Ugh... David." Yanındaki pişmiş kelle gibi sırıtan büyücüye karşı göz devirerek önüne döndü ve kafasını kollarının arasına gömdü. Dönem başında Mirabelle'ın David'e yaptıklarında sonra David birden kendisinin kırk yıllık arkadaşı gibi davranmaya başlamıştı ve bu durum Michael'ın çok fazla sinirlerine dokunuyordu.
"Of.." Kafasını kaldırdı ve cübbesindeki broşla oynamaya başladı. "Bu ne biçim sistem ya? Yedi kuşak safkan olmadığımız için damgalı hayvan gibi geziyoruz!" diye söylenen iç sesine hak vererek gözlerini kapatacakken profesörün gelmesiyle irkilerek duruşunu düzeltti. Bir eli çenesinde dersi dinlerken profesörün sorusuyla elini kaldırdı ve söz hakkı alınca "Confundo tılsımı bir kişi veya büyülenmiş bir nesnede kafa karışıklığına sebebiyet veren bir tılsımdır profesör. Büyünün neden olduğu karışıklık derecesi bir olay hakkında bir kişiyi veya bir şeyi basitçe kandırmaktan, bir kişinin kafasını karıştırıp kendisini tehlikeye atmasını sağlamaya kadar uzuyor." Aklına kilisedeki kaos gelince tüyleri ürperir ve konuşmasına devam eder.  "Bence siz bu büyüyü... Eğer biri bize zarar vermek isterse o kişinin kafasını karıştırıp kendimizi tehlikeden kurtarabilelim diye öğretmek istemiş olabilirsiniz." Sözleri bitince her zamanki asık suratıyla yerine oturur.

[justify]Iris, William ve yakın arkadaşları olan Peter ve Rose ikilisi ile birlikte bahçede vakitlice sohbet ettikten sonra Tılsım dersliğine doğru yola çıkmışlardı. Herkes bugün oldukça erkenciydi. Alfred ile ise yine ana salondan çıkarken görüşmüşlerdi ve derse biraz gecikebileceğini söylemişti. Bu hafta içinde üçüncü kez yapıyordu bunu. Iris onun eğlence namına bir şeyler karıştırdığından şüphelense de eylemi gerçekleştiren kişinin Alfie olmasından ötürü bir yandan gayriihtiyari şekilde normal geliyordu gözüne. Lakin, aklına takıldığından ötürü ilk fırsatta bir sormayı ihmal etmeyecekti. Belki başka bir şey vardı. Farklı veya tatsız bir şey çıkacağını zannetmiyordu yine de. Yalnızca sevdikleri her zaman için önemliydi Iris için. Nereden bilebilirdi ki? Her ihtimali düşünürdü genellikle. Derse yetişmesini bekleyebilirdi. Çıkışta nasılsa üşünceleri eşliğinde konuşmalardan kısa süreliğine kopmuş bir halde dersliğinden kapısından girer girmez kuzgunlardan birkaç simaya başıyla hafifçe selam verdikten sonra her zaman oturmaya alıştığı yerlerden birine geçti William’la. Ne çok ön ne de arka. Tılsım, kesinlikle Iris’in en sevdiği dersti. Belirli bir kaynaktan çalışmaktansa çeşitli kaynaklardan faydalanıyordu. Özellikle de bu konuda André’nin önerdiklerinin faydasını çok sık görüyordu. Derse katılmak için sabırsızlanıyordu ki sınıfın yeterince dolmasının hemen ardından Proföser kapıda belirdiğinde dönem başını anımsamadan edemedi. Nahoş olaylardan sonra Profesör Yamashita’nın kolay kolay toparlanmasını beklemiyordu hiç kimse elbette. Sanki vücudunda bir ağırlık, yüzünde acı yaşanmışlığın izlerini taşıyan nüanslar vardı. Her şeye rağmen onu kürsüsünde tekrar görmek çok güzeldi. Büyük bir saygı ve sevgi barındırıyordu içinde kadına karşı. Dersin kendisinden bağımsız daha çok derse katılma şevki veriyordu Iris’e. Bilgi birikiminden etkilenmemek imkansızdı sonuçta.

Sıraya dirseğini dayadı kadını dinlerken. Derse bir soru ile açılış yapmıştı. Çoğunlukla yaptığı gibi atılmak yerine sakince elini kaldırdı Iris. Öte yandan, sınıf arkadaşlarının cevaplarını dinlerken Mirina’nın hareketine anlam vermeye çalışıyordu. Tezcanlı biri olduğunu düşünmüştü onun hep. Sorgulamasını kısa tutarak yanıtlama şansı bulduğunda aklında derlediklerini söylemek için dudaklarını araladı:“Kafa karışıklığına sebebiyet veren bu tılsımı; kişi, belirli bir grup veya nesneler için kullanabiliriz. Tılsımın uygulandığı hedef eğer bir kişi ise kendisine zarar verebilecek kadar kafa karışıklığı yaratabileceğimizden dolayı dikkatlice uygulanması gereklidir Profesör. Zor anlarda kendimizi koruma amaçlı yerinde uygulayabileceğimiz bir tılsım olduğunu düşünüyorum.” Cevabını daha uzatabilecekken malum olaylardan dolayı ormanın içinden geçmektense çevresinden dolaşmayı tercih etmişti.[/justify]

This dice roll has been tampered with!
Yetenek 1d8 : 4, total 4
Destek 1d8 : 1, total 1
Talih 1d10 : 5, total 5

[justify]Genç büyücü güler bir yüz ile içeri davet edilince rahatlamıştı, Profesör Yamashita başından geçenlere rağmen tatlılığından hiçbir şey kaybetmemişti. "Sayılır..." diye geveledi içeri adımlarken. "Bunları sizin için getirdim, basitler biliyorum ama... eh... Umarım beğenirsiniz." Aynı güleç ifade ile karşılık vererek ilerledi profesörlerinin yanına doğru. Yolda takındığı alışıldık alaycı gülümsemesi ile çiçeklerden bir tanesini André'nin kulağına takmış ve göz kırpmıştı. Saygıyla eğilerek çiçekleri takdim etti profesörlerine sonra sıraya geçenlerin peşine takıldı ve tekrar André'nin yanına geldi.

Confundo büyüsünü işleyeceklerini anlatmıştı sarılar içindeki arkadaşı ona, ilgi çekici bir konu olduğunu düşünüyordu aynı zamanda da hoşuna gitmemişti bir nedenden ötürü. Herhangi birinin iradesinin dışında onun zihnine müdahale etmek ne kadar doğruydu? Şu an derste bilgi edinme amaçlı karşı tarafın da izni dahilinde büyüyü kullanmalarında bir sakınca görmüyordu fakat gerçek hayatta bu tarz büyülerin kullanıldığını bir kez daha hatırlamak onu rahatsız etmişti. Kimse tarafından iradesiz bırakılmak istemezdi Ares, bir kere bunu deneyimlemişti ve ileride Seherbazların en yeteneklisi olduğunda asla izin vermeyecekti.

Sıra ona geldiğinde öne çıktı, kendinden emin bir tavırla asasını çekti ve o anda asa hareketini bilmediğini fark ettiği için duraksadı. "Ehm, ehm," diye yalancıktan boğazını temizledi bir şeyler uydurmaya vakit bulmak için. "Pekala, Profesör, ben sizden puan istemiyorum aksine bir binadan puan kırmanızı istiyorum, mümkünse Slytherin'den," Asasını 'C' harfini andıracak biçimde salladı, büyünün baș harfini seçmek en garanti sallama şekli gibi gelmişti. "Confundo!" Tabii ki de bir şey olmadı, ama bu onun Slytherin'lilere dönüp pis pis sırıtmasına da engel olmadı.[/justify]

This dice roll has been tampered with!
Yetenek 1d8 : 1, total 1
Destek 1d8 : 8, total 8
Talih 1d10 : 6, total 6

Profesör Moore hakkındaki yorumları duymasıyla olanları komik bulması sebebiyle ince bir gülümseme yüzüne yerleşmiş olsa da böyle düşünmüş olmasından kaynaklı olarak duyduğu suçluluk sebebiyle bir yaz meltemi misali silinip gitmişti gülümsemesi. Bir yandan Mirina'nın başarılı olmuş gibi gözüken büyüsünün sonuçlarını aralardaki sıraların ötesinden gözlemlemeye çalışırken kalan sözleri duymakta biraz zorluk çektiği söylenebilirdi.

Profesörün tonlamasının değişimiyle farkına vardığı "açıklama"ya tekrar dikkatini vermeye başlamış, işittiklerinin ardından ise yüzünde belirgin bir tereddüt oluşmuştu. Konsept olarak belki havalıydı ama gerçekten bunu yapmalılar mıydı ki? Kararsızlık ve çekince sarmalıyordu zihnini.

Bu esnada dersliğe geç varan Ares, profesörden müsaade istedikten sonra yanından geçmiş; kendi hizasındayken kulağına, yüzünde alaycı bir gülümseyişle bir çiçek takmak suretiyle ilerleyişine devam etmiş ve Profesör Yamashita'nın yanına vararak geçmiş olsun hediyesini takdim etmişti. Sonrasında yanına gelip neler olup bittiğini sorduğunda eliyle ayaklanan öğrencileri gösterip kendisiyle çağırmış ve sıraya girdikleri noktada fısıldayarak özetlemişti elinden geldiğince kısa bir şekilde: "Ee... Confundus tılsımını işleyecekmişiz bugün. İşlevi ve amacını sordu, Profesör Moore ile ilişkisi yokmuş bunu öğrendik, sorma nasıl geliştiğini olayların; Mirina sineğin tekine Confundo yaptı, galiba sineğin hareketler sapıtmıştı biraz: Başarmış olabilir... Sonra ise... Hah, özellikle muggle'lara yahut diğer büyücülere karşı savunma yahut manipülasyon potansiyelinden söz etti. Uygulamadaysa..." Bir yutkunma ihtiyacı hissetti bu noktada. Yüzünden çekincesi her türlü okunuyordu. Bu esnada dikkat çekmemek ve uzun saçlı cadıyla bozuşmamak için dikkatini profesöre yöneltti bir süreliğine: "Kendisine karşı büyüyü uygulayıp binamıza puan verdirtmemizi istedi. Profesör Yamashita'nın zihniyle oynama potansiyeli biraz çekindiriyor beni desem yeridir. Zira ona uygulamamızı istediyse kendini savunmayacaktır pek fazla..."

Sırayı önce yanındaki Ares'e sunup başarısız oluşunu izledikten sonra dudaklarını büzerek bükmüş ve "Aks be," diye mırıldandı yanından geçen dostuna. Kendisi sıra aldığında ise asasını hazır etmişti çoktan ancak büyüyü uygulamayı deneyeceği anı belli etmek istercesine ince bir hareketle başını öne eğip karşısındaki tılsım ustasına selam vermiş ve ardından asasını bir soru işareti şeklinde sallamıştı: "kon-fhun-do!" Nitekim sarı cübbeli oğlanın oluşturduğu tek pembelik asasının ucunda değil, utançtan dolayı yüzünde belirmişti...

[justify]Zihin ya da bilinç.... İdrak etme kuvvetiyle oynamak. Oldukça riskli ve heyecan veriydi Iris'e göre. Bu tılsımı kullanabileceği birçok yer bulabilirdi lakin birtakım çekinceleri olmasından mütevellit nedense ilk deneyişte yapamayacağını düşünüyordu. Kaldı ki Profesör Yamashita üzerinde deneyecek olmak omuzlarında bir tık yük sayılırdı. Ayrıyeten, bireysel çalışmalarında derse konu olan tılsımı deneme şansı bulamamıştı maalesef. Eğer ki başaramazsa yapana kadar ve yaptıktan sonra da sindirene kadar denerdi. Profesörün belirttiği şekilde sıraya girerken hemen arkasında olan William'a başını çevirerek konuşmaya başladı. "Daha sonra birlikte çalışır mıyız? İksir dersine de bakmış oluruz." William ile ders çalışmanın muazzam bir güzelliği vardı hep. Halihazırda her dersi sevmesine rağmen birlikte çalıştıkları zaman sanki her şey daha da kolaylaşıyordu. William, dediğini kabul ederken aynı zamanda şu anda da yapabileceğini belirterek Iris'e motivasyon sağlamayı eksik etmemişti. Dudaklarının kenarları yavaşça kıvrılarak tatlı bir gülümsemeye doğru dönüşmüştü yüzünde. Teşekkür etti ona bu şekilde. İhtiyaç duyduğu şey buydu. Anlaşmak için kelimelere ihtiyaçları yoktu. Şimdi, yapabileceğine olan inancı yükselmişti.

Sırasını beklerken arada kafasını boşluktan uzatıp bakıyordu. Henüz yapabilen çıkmamıştı. Düşündüğü gibi zor bir tılsımdı. Belki de büyüyü yapacak olan kişinin kafasının belirli bir rahatlık seviyesinde olması gerekliydi. Daha araştırması ve öğrenmesi gereken çok şey vardı. Öğrenmek ömür boyuydu zaten. Önünde hala iki öğrenci varken asasını büyülü sözleri söylemeden önce üç dört kez Profesör Yamashita'nın söylediği biçemde salladı. Gayet basit duruyordu. En azından asa hareketi olarak. Ve sonunda sıra kendisinindi. Sıra ona geldiğinde Profesör Yamashita'nın karşısında olmaktan mıdır nedir bilinmez son zamanlarda büyücedünyanın üzerinde dolaşan kara bulutların ağırlığını hissetmişti. Çok güçlü bir büyücü olduğunu bildiği  halde kadının yaşadıklarını düşünmekten dikkati dağınık bir şekilde dışarıya yansımayan bir tedirginlikle asasını salladı "Kon-fun-doe" derken. Nitekim ilk denemesinde asasının ucunda bir ışık huzmesi belirdi belirmesine ancak yeteri kadar kuvvetli değildi ve Profesör'ü etkilememişti. İlk başta hızla düşen omuzlarını bir çırpıda topladı. Başarısızlık olarak değerlendirmektense üstünde daha fazla vakit ayırabileceği bir tılsım olmasına sevinerek deneyim kazanma gözüyle bakacaktı olaya.

This dice roll has been tampered with!
Yetenek 1d8 : 3, total 3
Destek 1d8 : 6, total 6
Talih 1d10 : 3, total 3