Gece Mali-Phali-Ty-Co Pub'ı az da olsa dingin bir havayla bulmuştu bu sefer. Tek tük müşterilerin varlığı, az gelen siparişlerle de birleşince Omegan'ın kendine ayıracak zaman bulabildiği ender çalışma saatlerinden biri yaşanıyordu. "Beyefendi Geoffrey Crayon'ın Karalama Defteri" adlı kitabı okuyordu kadın kim bilir kaçıncı kez. Değişen yasalar, yanan kiliseler ve daha başka önemsemediği konularla adları taşıyan haberleri okuduğu gazetelerden çok bıkmıştı artık. Bu nedenle de kendini romanların açtığı pencerelere bırakmıştı kadın. Genelde sokaktaki sesleri önemsemezdi Omegan, hem kitabında da en heyecanlı yerlerinden birindeydi; Başsız Süvari, elindeki kılıcı havada, Ichabod'un peşimdeydi. Biri kaçıyor, diğeri kovalıyor... Hani herkes kitap okurken düş gücünü kullanır ama sanki şu an Dünya da bu kitaba göre değişiyor gibiydi. Taş yolları döven toynak sesleri, gittikçe artan bir ses seviyesiyle bav bav havlayan minik Korone derken yanlara doğru savrulup açıldı kapılar, duvara çarpmadan.

"Ryaaan! SENİ DÜELLOYA DAVET EDİYORUM!" sözleriyle Omegan'ın daha önce nereden gördüğünü hiç çıkaramadığı biri ortamdaki duruma kapalı gözleriyle serenat yaparcasına kardeşini çağırarak puba girdiğinde, kadın ilk önce çokça elin asasına uzandığını görerek içeridekilerin dinginleşmesini beden diliyle söylemeye çalışmıştı. Adam sarhoş olabilirdi, Alpharian'ın bir alacaklısı olabilirdi, Raymond'ın bir tanıdığı olabilirdi... Mali-Phali-Ty-Co Pub'ın müşterileri genelde burayı yorucu geçen günlerinden kaçıp rahat olabilecekleri bir gizli koy olarak gördükleri için, aile gibi de birbirlerini kollarlardı genelde. İçeriye giren adamın suçsuz yere büyülere hedef olmasını ya da potansiyel bir yeni müşterinin diğer müşterileri tarafından tehdit edilmesi gibi bir hakarete kıdemlı garson ve vardiya şefi izin vermemeliydi Omegan.
Sözlerine "Şaka şaka. Bak ne getirdim. Sen bana kıyak yaptın, ben de sana yapacağım! Cindy ile tanış, kız getirdim sana köftehoor!" diye devam eden adamın kim olduğunu şimdi anımsayabilmişti kadın; gazetede yüzünü görmüştü, Carmilla adlı katili savunan Alexander Turner'dı bu.

Çok sonra, açıkçası olması gerekenden de çok fazla sonra adamın binek olarak seçtiği canlıyı inceleyebildi kadının gözleri. Boşverin Ryan'ı şimdi, kıyak olarak kardeşine "kıyağı" karşılığında bağışlanan ödül.. BU BİR UNICORN MUYDU?! Fal taşı gibi açılmış gözlerini yaratığın güzel gözlerinden ayırmadan, neredeyse hipnoz olmuşçasına bardan ayrılıp yanına gitmeye çalışıyordu; annesini bu davetsiz misafirden korumaya çalışan Korone'nin tüylü kuyruğuna basmamaya uğraşarak.
 

Mali-Phali-Ty-Co'nun içindeki herkes büyülenmiş gibiydi. Yaratığın o en yumuşak ipeklerden daha güzel görünen kısa kürklü teni, en derin okyanusların karanlık gizlerini içeriyormuş gibi duran koyu renkli gözleri, Gök'lere uzanan Babil Kulesi'nin katları gibi uzayıp giden boynuzunun güzel kıvrımları... Kokusu bile bir değişikti her nasılsa, normal bir at gibi değildi. Adam Omegan'a "Dikkat edin hanımefendi. Isırabilir. Vahşi bir varlık. Aynı benim gibi." demişti değişik bir ses tonu ve kadının kulaklarına kabaca gelen bir Amerikan aksanıyla. Unicorn'un güzelliği karşısında duyduğu hayranlıkla adamın kendine karşı gösterdiği jestleri görmüyordu bile. Alpharian'la birlikte çok fazla hayvan, canavar ve Sihirli Yaratık ile karşılaşmış olsalar bile bir Unicorn her zaman için diğerlerinin yanında ayrı bir yerde olurdu Omegan için. Adam neredeyse yerlere değecek bir reveransın ardından tam bir beyefendi gibi Omegan'ın elinden öperek "Ben, Gabriel. Bana isminizi bahşedebilir misiniz matmazel?" diye sözlerine devam etmişti.
"Meghan, Meghan Necramyth. Tanıştığımıza sevindim..." diye yanıt verdi kadın en sonunda gözlerini kısrağın üzerinden alarak. "Ayrıca merak etmeyin, kardeşim Ryan gibi ben de canlılarla aramda özel bir bağ taşırım. Beni ısırmaz." diye yanıt vererek konuşmaya devam etmişti Omegan.

Adam "Ne kadar da şanslıymışsınız baksanıza! Bugün hayallerinizin prensi ile tanışacağınız aklınıza gelir miydi?" dediğinde Omegan'ın bu pubda yıllardır çalıştığı ve bugüne dek duymadığı, içten ya da yapmacık olsun, neredeyse hiçbir iltifat ve kur yapma girişimi kalmadığını bilmediği ortadaydı. Daha şimdi tanıştığı birisine karşı da açık açık gözlerini devirerek kabalık yapmak istememişti. "Ben sabah uyandığımda güzel kelimesinin asla yeterli olmadığı bu sihirli güzelliği göreceğimi hiç düşünmemiştim. Merlin’in çalı kaşları şahidim olsun, gül bebek gibisiniz!" sözleriyle de tiyatrosuna devam etmiş ve bir kez daha kadının çalışırken giymeyi asla unutmadığı iş eldivenlerinin üzerinden öpmüştü ıslak bir sesle. Omegan kendisine yöneltilen bu yalan sözlerin gülünçlüğü karşısında tutamadığı gülüşünü bir hanım hanımcıklık gösterisi gibi eliyle ağzını kapatarak kamufle etmişti.

"Ryan'ı görmek için gelmiştim ama vazgeçtim sanırım. Sizi konuşalım olur mu?" diye devam etti sözlerine adam, Omegan'ın duyduğu sözlere karşı çok ilgiliymiş gibi takındığı mimikleri ve havaya kalkan kaşlarıyla birlikte adamın avına kilitlenmiş yırtıcı hayvan gibi arkalarında yanan alevleri saklamakta başarısız olan gözlerine yumuşak yumuşak bakarak.
"Burcunuz ne? Her ne olursa olsun yıldızlarımız çok uyuşuyor içimde size karşı çekim var çekim! Accio ile kalbimi çektiniz kendinize resmen!" sorusuna karşı da sıcacık bir gülümseme ve arkasından bir kez daha bu düzmece oyun niteliğindeki sözler karşısında engel olamadığı gülüşünü adamın öptüğü boştaki eliyle kapatarak. Çünkü sol eli Unicorn'un tatlı tüylerinden ayrılmamıştı yanına vardığından beri.
"Burcum Oğlak, Çin Zodyağı'nda da Fare, Hint astrolojisine göre de Timsah..." sözleriyle yanıtladı adamı Omegan, sözlerini ağır ağır seslendirerek, yer yer gözlerini başka yerlere kaçırıp adamın gözleriyle geri buluşturup "Burçlara çok inandığımı söyleyemem bu arada." diye ekleyerek. Madem ortaya bir tiyatro oynanıyordu, iki oyuncu da eşit seviyeye yakın yetenek sergilemeliydiler değil mi? Adama söylediği bu son sözlerinin önemsiz olduğunu gösterircesine, "Neyse, boş verin" anlamına gelecek biçimde sağa-sola salladığı eliyle devam etti:
"Bu güzeller güzeli yaratığı alçakgönüllü işletmemize getirerek iyi anlamda değiştirdiğiniz hava için size teşekkür etmem gerek. Anlatsanıza, kardeşimle nasıl tanıştınız?" diye sordu, ".. ah, bir de unutmadan, böyle güzel bir hediyeyi hak edecek ne iyilik yaptı size? Sayın 'Katil Cadı Cwenhild'in avukatı' Alexander Turner." biçimindeki can alıcı detayı eklemeyi unutmadan; çevredekiler duymasın diye dumanı tüten bir zehir gibi fısıldadığı sesi ile, keskin ve kısık göz kapaklarının arkasındaki iyi ayrı renkli irislere sahip gözleriyle. Evet, birkaç saat önce okuyup kenara bıraktığı gazetede fotoğrafını gördüğü adamdı bu, üzerindeki giysiler bile değişmemişti. Ancak adıyla ilgili yalan söylemiş oluşu çok büyük bir negatif olmuştu Omegan için bıraktığı ilk izlenimde. Korone ise aşağıda, kumaşına zarar vermeden paçasından hafifçe çekiştirerek ve kaldırdığı patisinin ucuyla bacağına dokunarak adamın ilgisini çekmeye çalışıyordu. Bu yeni misafirle oyun oynamak oldukça çekici gelmişti eniğe.

Zordur almak bizden kızııı. Dırırım dırırım...

Alpharian'la ilgili yalnızca "Tanıdık aracılığıyla." demiş olması Omegan'ın bir kaşını havaya kaldırarak salladığı yalana inanmadığını ortaya koymuş olsa da, sonrasında adamın "Sevdiğim biriyle aramı yaptı. Az çöpçatan değil." diyerek sözlerini daha inanılabilir bir yola sokmasıyla birlikte şimdilik inanmış gibi yapabilirdi. Adamın gerçek adını, ya da en azından gazetelerde yazılmış olan adının kulaklarına varmasıyla birlikte hatasından çekinip utanması yerine Omegan'ı aptal yerine koymuş olmasının sonucuna pis bir gülümseme biçiminde evrilen mimikleri kadının gözünde yarattığı ilk izlenimini daha da aşağılara çekmekten geri kalmamıştı.
"Ah... İsmim. Kim bulmuş ki kendini? Gabriel, Alexander, Lucian... Bir isim beni ne kadar tanıtabilir ki size, Meghan Necramyth. Garip bir soyad. Soyadları oldum olası sevmemişimdir hem. İnsanları-.." Bir an önceki kabalığının görmezden gelinmesi için yeterli bir bahane ortaya koymadan adamın konuyu başka bir yöne çekmeye çalışmasına içerleyip "İngiliz kültürüne olan yabancılığından olsa gerek." diye düşüncelerini içinden geçirdi kadın. Adamın sözlerine devam etmesiyle birlikte Omegan'ın o Migren denilen saçmalığın pençelerine düşmesi de bir olmuştu beklenmedik bir anda. Adamı duyabiliyordu, evet ama, sözlerini boğuk bir gıcırtıymışçasına algıladığı için içeriklerini tam anlayamıyordu. Özgürlükle, seçimlerle ilgili sözler gelip geçmişti sanki. Boşta kalan elinin parmaklarını şakağına dayayarak kısa bir süre için gözleri kapalı durduğunda adam sözlerini bitirmişti bile: ".. benlik değil."
Gabriel'in sonrasında Korone ile ilgilenmeye başlayıp "Peki ya siz, Megan olmasaydınız ne olmak isterdiniz?" diye sorduğu sorusuna yanıt verebilecek gücü vardı Omegan'ın ama adamdan güvenebileceğini düşünmeyeceği ya da bir yalan olduğunu anlayabileceği bir saçmalık daha duyarsa baş ağrısının nedeni oymuşçasına ters davranabilirdi...
"Kesinlikle bir avukat ya da çöpçatan olmazdım; bunu kesinlikle biliyorum Gabriel, Alexander, Lucian... Ya da hangi ad şu an yavru bir köpek seven ve sokaklarda bir Unicorn'a binip hediyeler getiren kişiliğine uygunsa?" diye söze başladı Omegan, bir eliyle hayvanın yularından tutup diğeriyle şakağını ovmaya devam ederken.
"Yine de günlerini kitap okuyarak ve işinde hatasız olmaya çalışan Meghan olmak bana yeterli geliyor. Ah, bir de ikiz kardeşinin hediyesi olan Unicorn'a göz koyan Meghan" dedi kadın zorla yüzüne kondurabildiği bir gülümsemeyle. "Korone sizi sevmiş gibi duruyor, yoksa şimdiye çoktan ayakabılarınıza işemişti... İyi terbiye vererek eğitiyorum ama son zamanlarda böyle bir huy edinmeye başladı. Siz onunla biraz ilgilenirken ben bu güzel yaratığı koyacak bir yer bulayım izninizle." dedikten sonra yuları çekerek barın arkalarına doğru yollandı Omegan. Tüm bu yaşananları en başından beri "keskin" gözetimi altında tutan Faruk'un Gabriel'e pis pis bakışını görmemiş gibi davranarak Gabriel'e dönüp "Hemen geri dönerim!" dedi. Çoğu kişi kendini peşisıra takip eden Unicorn'la birlikte sahneden uzaklaşan Omegan'ın arkasından bakarken; kapıdan içeri girdiğinden beri suskunluğunu koruyan yaşlı adam, misafirin odağını üzerine çekmekte başarısız kalan bir boğaz temizleme girişiminin sonrasında Pub'ın içindeki çok da fazla müşterinin duymayacağı biçimdeki ses tonuyla:
"Necisin oğlum sen?" diye sordu Faruk büyük bir kuşkuyla.