Yasak Orman'da beklenmeyen bir kalabalığın toplandığını gören orman sakinleri, huzursuzca yerlerini terk ediyor ve ormanın daha derinliklerine doğru kayıplara karışıyordu. Ürkek olmayan yaratıklar ise, avcı içgüdülerinin doğrultusunda kalabalığı izliyor ancak sayıca artmalarından doğan bir korkunun tesiri olsa gerek, yaklaşmaya pek cesaret edemiyorlardı.
Turuncu ve yeşil cübbelerinin içinde bir takım kişiler, ormanın nispeten açıklık bir kesiminde buluşmuş olan kalabalığı, bu açıklığa konuşlanmış görkemli bir ağacın önünde karşılamışlardı. Kalabalıktaki kimseler, yeşil ve turuncu cübbelerin bulunduğu alanda yaşananları görmek için etraftaki ağaçların dallarına tünemiş, yaşanacakları gözlemliyor gibiydiler. Uysal ve dost canlısı bir burnuk, kalabalıktaki cadı ve büyücülerin ceplerini yokluyor, bir kahşin ise ağaç tepesine tüneyen kimseleri gözlerini belerterek savuşturmaya ve yavrularından uzakta tutmaya çalışıyordu.
Renkli cübbeler içerisindeki kalabalığın etrafında toplandığı şahısların, görkemli ağacı sulamaları, doğaya yakarış esnasında gerçekleştirdikleri kısa bir ayin ve sonrasında bir takım karışımları etraflarındakilere bağışlama mahiyetinde takdim etmeleri nihayetinde, yeşil cübbeli olanlarından birisi birkaç adım öne çıkmış ve çıplak sesi ile konuşmaya başlamıştı.
"Kardeşlerim! İnsanoğlu, ister muggle olsun ister büyücü, doğaya hakim olmak ve hükmetmek ister. Hayvanlara, sihirli canlılara ve bizden farklı olanlara. Onlardan korkarız. Bilmediğimiz içindir belki, ama çekiniriz. Bu korku, hayatta kalma tutkumuzu tetikler ve şiddete başvururuz. Zarar veririz bize benzemeyene. Halbuki en başından beri parçası olduğumuz doğanın bir yansıması olduğundan bihaberizdir. Aynı çamurun, aynı toprağın mahsulüyüzdür. Ama bunu unutalı çok oldu. Hatırlatmaya çalışanlara ise zarar verdik sadece. Bugün kardeşliğimizi tazeleyecek bir ittifakın temellerini atmak üzere toplandık. Kardeşler, kardeşleri vurmasın diye toplandık. Bitkilerin ve yaratıkların doğasına saygımızı sunmak üzere toplandık..."
Tam o esnada turuncu cübbeli bir başkası çıktı kalabalığın karşısına ve söze kaldığı yerden devam etti. "Bildiğiniz gibi bir Sihir Bakanı seçilecek yakın zamanda Britanya Büyücedünyası için. Şu güne kadar yaratılan tahribatın sona erdirilmesi ve doğayla olan kavgamızın bitmesi, barış dolu günlerin nihayet başlaması için çok önemli bir fırsat olabilir bu! Her ne kadar, makam ve mevki üzerine çoğunuzun neler düşündüğünü bilsek de... Bu seçime güçlü bir şekilde, omuz omuza katılabilmek için; Özgür Orenda Kardeşliği ve La Fay Şifacılar Topluluğu olarak seçime güçlerimizi birleştirerek ve ortak bir Sihir Bakanı adayıyla katılmak istiyoruz. Adayımızın geleceğe dair duyduğumuz bütün endişeleri giderecek ve büyücedünyayı saran hiyerarşik baskı ve zulme son vereceğine eminiz. Hepimizin kardeşliğini ilan edeceğine ve bununla ilgili güçlü adımlar atacağına eminiz. Bu mücadelede yanımızda olmanızı temenni ederiz. Bu adayımıza desteğinizi esirgemeyin! Kardeşliğimiz büyüsün ve Büyücedünyadaki barış ve huzuru korusun. Hepimiz Kardeşiz Cephesi, toplumumuz için hayırlara vesile olsun!"
Verilen karışımları bir yudumda içtiler. Biraz baş dönmesi, biraz uyuşukluk... Gerisi ise huzur ve rahatlama. Bir slogan dahi atılmadan yeşilliklerle kaplı ormanın zeminine oturmaya başladılar. Nitekim çok uzun da durmayacaklardı. Ormanın sakinlerine sahip olmaları gereken sessizliği sağlamak gerekiyordu.
