[justify]Ana karayı aydınlatan güneş dağların ardında gözden kaybolurken, topuklu sesleri Sihir Bakanlığı’nın geniş koridorlarında yankılanan asil kadın, günün bitmesinden memnundu. İnsanların zihninden geçenleri duymaktan yorulmuştu, bütün o aptal düşünceleri dinleyip bulunduğu konumdan ötürü hiçbir yorumda bulunamamak sinirlerini tüketmişti. Şakakları zonkluyordu, öyle ki özel yatıştırıcı çayına ihtiyacı vardı aklını kaçırmadan önce. Tanrı, kendisine bu yeteneği bahşettiği için minnettardı ancak bir açma-kapama anahtarı vermeyi ihmal ettiği için bolca lanet okumuştu ona bugün.

Karşısındaki geniş meşe kapıya birkaç metre kala elindeki tahta çubuğu kıpırdattı ve kapının kanatları itaatkâr bir biçimde onun için açıldı.

Altın işlemelere sıklıkla yer verilmiş, geniş, aydınlık bir odaydı burası; yüksek ve çok raflı kitaplıklar yerleştirilmişti duvarlar boyunca, içlerinde altın ciltli kitaplar vardı, bazılarından takır takır sesler geliyor, bazılarıysa üzerindeki yazılar seçilemeyecek kadar eski görünüyordu. Kitaplığın önünde yuvarlak, büyükçe bir masa vardı; üzeri çeşitli parşömen tomarları, dosyalar ve mürekkebe batırılmış tüy kalemlerle doluydu, belli bir kullanılmışlık izi taşıyordu bunlar. Etrafındaysa biri kadın biri erkek iki tanıdık figür oturuyordu, Victorine sağ kolunda taşıdığı siyah cüppeyi -öbüründeyse parşömen ve dosya yığını vardı- askısına asmadan önce başıyla meslektaşlarına selam verdi.

“Sizi yorgun gördüm, Leydi Boleyn,” dedi içlerinden erkek olan. “Bizimle çay içmeye buyurmaz mısınız? Yenice demledik Bayan Enfield ile.”

Büyüceşura Baş Büyücüsü Elliot H. Hawkins, belli ölçüde saygı duysa da kendisine rakip olarak gördüğü bir politikacıydı. Benimsediği yönetim üsluplarının elitist ve nüfuzlu kesime hitap etmesi sayesinde kısa zamanda en kuvvetli politik seslerden biri haline gelmiş ve eski Bakan Kellington’un Muggle karşıtı politikasının aksine daha barışçıl görüşlere sahipti. Muggle'lar ile büyücüler arasındaki bariyerlerin azaltılabileceğine, hatta doğru regülâsyonlar ile büyücülerin el altından da olsa Muggle'lar için hayatı kolaylaştırabileceğine dair düşünceleri vardı. Ve büyücülerin bu yardımları sayesinde Muggle yönetimleri için vazgeçilemez, değerli bir kuvvet konumuna geçerek Muggle yönetimini kendilerine daha yakın, daha bağlı ve daha güvenilir kılmanın mümkün olabileceğini savunmaktaydı.
 
Victorine’e göre bu görüş de en az Kellington’unki kadar saçmalıktı; Muggle’lar aptaldı, bu da onlarla barış yapmak bir yana soykırım yapılacak kadar bile değerli yapmıyordu gözünde. Onların hak ettiği yer evcinlerinin yanıydı, fazlasına ihtiyaçları yoktu.

“Teşekkür ederim, Bay Hawkins,” dedi Victorine, içten bir ifadeyle. “Size müteşekkir olurum.”

Yaşlı büyücü seramik çaydanlığa uzandı ve fincanlardan birini buharı tüten taze çay ile doldurdu. Asil kadın da o sırada yerleşmişti, ayaklarını sonunda dinlendirebiliyor olmanın getirdiği bir rahatlama vardı yüzünde.

Çaprazından bir ‘hah’ sesi duyuldu. “Tabii ki de müteşekkir olacaksınız majesteleri. Merak ediyorum, majesteleri bugün ne yaptı da yoruldu acaba? Bütün kanıtların ortada olduğu bir davayı sonuçlandıramıyor daha!”

Donuklaşmış gök mavisi bakışlarıyla ona laf atan kadını süzdü Victorine, içinde yanıp tutuşan fesadın bütün yüzüne yansıdığını görebiliyordu. Baş Yargıç olmayı kendisinin hak ettiğini düşünüyor ve onun yerine bu Boleyn şıllığının seçilmesini gururuna yediremiyordu asla.
 
Kontes Amybeth Jessica Enfield, Sihir Bakanı’na oldukça yakın isimlerdendi zamanında fakat sürekli bunu kullanarak kendini Britanya Kraliçesi olarak görmeye başlaması onun gözden düşmesine neden olmuştu. Hangi politikacı elindeki güce konulmasını isterdi ki? Fakat gözden düştükten sonra bile Kellington’u taparcasına savunmaya devam etmişti kadın; bu tutumu ona hiçbir yarar sağlamamıştı tabii, Eski Bakan’ın karşıtlarının artması zaman içinde onu Büyüceşura’da daha da gülünç bir konuma düşürmüştü. Ve Bakan’ın ölüm haberi geldikten sonra tutumu eskisinden daha agresif bir hal almıştı. Bu da Victorine’in hazzettiği bir şey değildi.

Bay Hawkins girdi söze onun yerine, gerilimi hissetmişti. “Bayan Enfield, biliyorsunuz biz yargıçların görevi verilebilecek en doğru kararı vermektir ve bunun için zaman gerekir.”

“Üzerinde düşünülecek bir karar yok, Bay Hawkins!” diye çıkıştı Kontes. “Bir teröriste bu hakkı vermek bile saçmalık! Hangi kurum müsaade etti buna bilmiyorum ama-”

Victorine, kadının konuyu nereye getireceğini biliyordu ve cümlesini bitirmesine izin vermeyecekti. “Benden çok daha uzun süredir bu mesleği yaptığınız için size mahkemelerin nasıl işlediğini tekrar anlatmayacağım Bayan Enfield, benden çok daha iyi bildiğinizi düşünüyorum. Ancak bazı önemli noktaların altını çizmek isterim. Eğer söz konusu Britanya Büyücedünyasının geleceğini güvence altına almaksa bizim yapacağımız şey budur. Ve eğer bu uğurda pürüzler karşımıza çıkacak olursa bunları bilemek de -benim- bizim görevimizdir. Bundan şüpheniz olmasın.”[/justify]

This dice roll has been tampered with!
Yetenek 1d10 : 6, total 6
Destek 1d10 : 8, total 8
Talih 1d10 : 9, total 9