İddialı birine çattık! Benden güçsüz olduğunu düşündüğüm biri olsa neyse ama şu an durumu kestiremiyorum. Neyse ki keko kuzeni gibi değil bu. Son zamanlarda gizli gizli büyü müyü çalışıyorum falan iyi hoş da, hiç insana karşı uygulamalı denemedim. Samuel'i dikkatle izliyorum ama yüzümde masum bir gülümseme var, hiçbir şey düşünmüyormuşum kafam boşmuş gibi davranıyorum. En ufak hamlesini bile gözlemleyeceğim, gözümü bile kırpmayacağım. Neyse dur, cici kız rolü Samuel'i keser mi ki?

"Ehehe, Samuel! Sana karşı olduğum için çok mutluyum, hihi!" dedim tatlı tatlı. "Lütfen bana karşı biraz nazik ol, olur mu? Ben büyü yapmakta kötüyüm zaten... Kazanacağını biliyoruz, beni çok zorlama hm?" Lütfen ye. Bak saçımı iki kulak yaptım bugün, çok şekerim! Benden sana zarar gelmez! Okulda genelde büyülü kavgaya girişmekten çekinirim ama herkes benim önüne geleni döven, cazgır bir kız olduğumu biliyor.

Bebeğime çok üzüldüm kıyamam. Sıra şimdi Mirabelle denen yamuk bacaklı ve ikinci yakışıklı Boleyn arasında geçicek. Bir Boleyn'i ben dövdüm ama Mirabelle bunu yirmi yıl uğraşsa dövemez. Şu kaslara bak be yavrum benim. Neyse yanımdaki dördüncü ve beşinci sınıflar tebrik falan ediyor onları biraz gazladım ve tezahürata başladık.

"Portakal soyulur MU? Tadına doyulur MU? Samuel Mirabelle'e bir çaksa büyüyü Fizandan duyulur mu? Al bunu alamaz mısın sen ne biçim cadısın?"

Dediklerine ve yaptığına şeker şeker kıkırdadım. Boleyn erkekleri böyle olmalı ya, biliyor nasıl kızlarla konuşması gerektiğini. Selamına eteğimi hafif kaldırıp dizlerimi kırarak karşılık verdim. "Şanslı olan kazansın." BEN BÖYLE MUTLUYUM FALAN AMA YANDAN CIRLAK SESLİ BİR KAHPE BAĞIRIYOR! Neyse, duymuyorum ki. Sinek vızıldıyor. Tek odağım Samuel, kaşarlarla işim yok. Ben bu kızı döverim bu arada... Kaşar Franziska dua et kazanmayayım yoksa seni asama oturturum. Git kocacığın Eadwig'in yanan götüne merhem sür, bizle niye uğraşıyorsun lan sen?

Neyse tamam, düellodayım ben. Haydi bakalım... Önce savunmasız bıraktığımdan emin olmam gerekiyor ki sonraki hamlemde zarar verecek olursam karşı koyamasın. Hem direkt hasar veren büyüyle başlamazsam cidden büyü yapamadığıma ve inandırabilirim belki. "Steleus!"

Bu seferki ikili, daha profesyonel bir yaklaşımla girişmişti düelloya. Hamleleri birbirini tartar, kendi potansiyelini gizler lakin doğru fırsatı elde etmeyi kolaylaştırır nitelikteydi. İlk önce çikolata saçlı, tatlı yüzlü; sempatikliğiyle henüz karanlık yüzünü bilmeyen birçok saf oğlanın muhtemelen platoniği olan cadı davrandı düello öncesi oynadığı minik oyunun getirisiyle. Lakin saldırısı savuşturuldu, henüz kalbini kırmamış olduğu alt sınıf kızların gözünde adeta bir sör, bir şövalye olan dizi ve eli yağlı aslan tarafından haşin bir asa hareketiyle.

Saldırı sırası kızıl cübbeli Boleyn'e geçmişti. Görüşüne oynadı rakibininki gibi mantıklı bir hareketle lakin bu da savuşturuldu. Kısmen. Sol eliyle kaldırdığı asasıyla önüne görünmez bir koruma bariyeri oluşturuyordu ki sağ gözü maruz kaldı lanete. Kaşıntı, rahatsızlık sarmaladı sağ gözünü. Kapatmak zorunda kaldı, görüşü kısıtlandı. Tamamen olmasa da.

Hamle avantajı Samuel'da, Mirabelle ise Yetenek ve Destek aksiyonlarına minik bir eksi alacak bu odak kaybı sebebiyle.

Üzerime gelen büyüyü bir hamlede refleksle savuşturmayı başarmıştım, öyle ki ben bile şaşırdım ve emin olamayarak üzerimi kontrol etme gereği duydum. Pantolonum hala üzerimde mi bilmem gerekiyordu çünkü büyünün ne işe yaradığını anlamamıştım bile. Tamam, sorun yok. İyiyiz iyi. Arkadan bana gelen tezahüratlarla da coştum böyle, gaza geldim iyice. Yanda heyecanla beni izleyen kızları görüyorum falan. Oğlum süperim süper!

Bu sırada benim büyüm tam olmasa da işe yaramıştı, önünü göremeyen rakibimi şimdi silahsızlaştırmam gerekiyordu. Uzun oyunlara girmek istemiyordum, normalde karşımdaki arkadaşım olmasa bacaklarını oynatır, dans ettirirdim belki de ama bunu değil sadece kazanmayı istiyordum. Ne kadar uzatırsam da kaybetme şansım o kadar artardı o yüzden elimi çabuk tuttum ve “Expelliarmus!” diye bağırarak büyümü yolladım.

Samuel arkasına büyük bir ivme alarak karşısındaki masum görünümlü savaşçının üzerine bir çığ gibi düşmeyi hedefliyordu. İvmesini, kuvvetini daha da arttırdı. Ancak rakibi güçsüz değildi. Kendisini savundu. Kızıl ışık huzmesi, kenara doğru sekti havalanarak görünmez bir kalkandan. Rakibiyse kendisini savunduktan sonra ancak... Saldırmadı. Bir buket gözotu yarattı ve rakibinin geçmiş lanetini iyileştirmeye koyuldu. İşe yaramış gibi de gözüküyordu. Ayağının dibinde bir buket, elinde ve sağ gözünde yeni sürülmüş bitkisel sıvı ile tekrar ayakta, eskisi gibiydi.

Birinin spesifik bir avantajı artık yok ancak saldırma ivmesini muhafaza ettiği için hamle önceliği Samuel'da.

Ay noluyo, noluyo! Saçımı çekiyor biri, saçımı çeken kişi Eadwig değilse sıçtım bacağına. Aaa değil. Cynthia denen yobaz karı. Ben kendimi kurtaramadan sarılıyor bana. Cynthia, birine, sarılıyor. CYNTHIA. BANA. SARILIYOR. Sanırım dünyada görebileceğim her şeyi gördüm. "İyi de profesör. Namussuzum ben. Eadwig kirletti beni. O yüzden onun... ehm... aletine saldırdım. Bu saatten sonra düzelemem diye de artık saldım."

Kadına minik bir kalp krizi yaşatmak istiyorum. Böyle bir şeyi duyduğu anda ne diyecek bilemiyorum ama içindeki yobaz köpürecek eminim. Eadwig kuşum da yanacak ama olsun. YANMAYALIM MI EADWIG BİRLİKTE BE?