Sevgili eşim,
Mektubunuzu aldım. Neden böyle tepki verdiğinizi açıkçası anlamış değilim. Çığırtkanınızı bütün köşk ahalisi ile beraber dinledik, beni düşürdüğünüz duruma bir bakın. Çocuklar, annemiz bizi istemiyor mu şeklinde sorularla kafama üşüştüler.
Yanınıza gelme kararı, tamamen kendi öz iradem ile vermiş olduğum bir karardır. Kimden bahsediyorsunuz? Orada aklınızı karıştıran, size yanlış bilgiler veren biri mi var? Eğer öyleyse gelip ağzının hakkını vermem gerekiyor. Hem çocuklar da çok üzüldüler. Bakıcılarımız da işten ayrılmak istediklerini söylüyorlar. Nasıl başa çıkacağımı bilemiyorum karıcığım. Senin fikirlerin benim için her zaman önemli olmuştur. Bir de senin konuşmanı öneririm.
Anladığım kadarıyla Katherine’in okula başlaması pek uygun değilmiş. Aslında buradaki öğretmenleri ile de görüştüm, gitmesini doğru buluyorlar. Burada kardeşleri ile oyun oynamak istiyormuş, derse odaklanmalıymış. Öğretmeninin sizinle görüşmesini istedim, onun da mektubu yakında elinize ulaşacak.
Lütfen ağzınıza kötü kelimeler almayın. Tek isteğim sizi korumak ve ailemizin birliğini sağlamak. Eğer benim gelişimin bu kadar tehlike oluşturacağını düşünüyorsanız sadece çocuklar ile bakıcılarının gelmesi daha doğru olacaktır.
Ertesi gün yola çıkacaklar, her şeyi hazırladık.
Görüşmek üzere,
Sevgili eşiniz Nicholas Urswick
ps: Fotoğraf göndermeyi unutmayın!
