İngiltere Büyücedünyası > Yasak Orman

[Anomali] Kayıplarda

<< < (3/4) > >>

Cwénhild Muirghéal:
[justify]Yıldırımlar soğuk havayı delerek çocuğun yarattığı güçlü kalkanla buluştu. Soğurulanlar soğuruldu, sekenler sekti. O sekenlerden bir tanesi kadının yanına doğru düştü ve ufak bir yangının başlangıcı oldu. Carmilla'nın yüzü gülüyordu. Bunu saklamadı. Çocuğun öfkeli gözlerinin içine baka baka gülmeye devam etti. Onun kadar cesur ve becerikli on tane büyücüsü olsa Britanya adasını çoktan muggle toplumundan temizlemiş olurdu.

İvmeyi ardına alan çocuk durmadı. Böyle bir durumda Carmilla'nın da yapacağı şey bu olurdu. Momentumu arkasına alıp tüm gücüyle rakibini yıkmaya oynardı. "Güzel." diye fısıldadı çocuğun da duyabileceği bir şekilde. Asasını sallayıp haykırdı çocuk. Savunma zamanı bitmişti. Av ile oynama zamanı bitmişti. Dersin ikinci kısmına geçme vaktiydi. Derin bir nefes aldı. Alevlerden uzağa doğru bir kaç adım atarak kendini alevlerden uzaklaştıracak ve çocuğun göndereceği saldırılardan kaçınacaktı. Bunu başarıyla yapabildiği taktirde eliyle aşağıdan yukarıya doğru bir çizgi çekecek ve çocuğun gövdesini soldan sağa olacak şekilde kesecekti Diffindo ile. Hayati organlara getirmeyecek yahut çok derin olmayacak şekilde kesip çocuğu etkisiz hale getireceki.


Yetenek 1d10 : 7, total 7
Destek 1d10 : 5, total 5
Talih 1d10 : 6, total 6

Locomotor:
Genç kuzgun hızlı bir şekilde oldukça mantıklı bir planla çıkagelmişti. Planını uygulamaya başarıyla koyabilecek kabiliyeti de göstermişti üstelik. Planının her detayı adeta bir saat misali işliyordu. Ne var ki "güç"ün pek çok türü vardır. Zeka ve kabiliyet bunlardan ikisidir. Karşısındaki kadın ise an içerisinde güç tanımının sınırlarını en azından karanlık ormanı karanlık sislerle bürüyen oğlanın sınırlarını aştığını göstermek üzereydi. Önce savuşturdu üzerine sislerin ortasından gelen büyüyü hızlı bir refleks ile, turuncu ışığın geldiği noktaya açık yeşil bir başkasını gönderdi kendinden emin bir şekilde. Sislerle gizlenmiş oğlan, nitekim, kendi görüş alanını da daraltmıştı. Bu sebeple kendisine doğru gelen yeşil ışık huzmesini görmekte ve ona tepki vermekte geç kalmış, Carmilla'nın sise kısıtlı yer bilgisi dahilinde salladığı lanet sonucu umduğundan daha ağır bir kesikle vurulmuştu. Göğsünden çapraz bir şekilde geçen büyülü bıçak kıyafetlerinde temiz bir yırtık, derisindeyse derin bir kesik bırakmıştı. Göğsünü aşan kesik aynı zamanda yanağına da gelmiş, dudağının üzerinden geçip sol gözünün yalnızca bir santim altına kadar yükselmişti.

An içerisinde belki de her şeyi doğru yapmış genç kuzgunun tüm doğrularına rağmen yanağından boynuna doğru kızıl kanlar süzülüyordu. Soğuk rüzgar, göğsündeki yaranın biraz uyuşmasına sebep olduğundan ötürü acısı fazla lakin dayanılmaz değil. Fakat Ares'in bu tip bir yara daha almak isteyeceğini pek sanmayız. Hamle avantajı, temiz savunma ve saldırısı sonrası Carmilla'da olup Ares'in bir sonraki Destek Zarı yaralarından dolayı belirli bir dezavantaj alacaktır.

Cwénhild Muirghéal:
[justify]Sisin içinde kızıl bir kuğu gibi salınarak ışık hüzmelerinden kurtuldu. Cesur çocuğun umutları yavaşça boşluğa doğru süzülürken Carmilla'nın eli çocuğun etini yavaş yavaş kesmeye başladı. Göğsü parça parça kesilirken çocuğun çığlığı karanlık ormandaki ağaçların arasında yankılandı. Kuzgunun dudaklarının altına kadar uzanan yara yeterli olmalıydı. Eğer yetmezse daha fazla kesik açabilirdi ama bunu istemiyordu. Duruşunu düzeltti ve çocuğa doğru yürümeye başladı. Yürürkende konuşuyordu.

"Arkandaki kaleyi görüyor musun çocuk? O kalede nasıl güvende ve mutlusunuz. İşte siz orada öyle kalabilin diye ben senin korktuğun o şeyleri yapıyorum. Büyücüler avlanma ve yakılma korkusuyla yaşamasın diye ettiğim fedakarlığı tahmin bile edemezsin. Ateşlerim seni de yakmış bir şekilde. Öfkeni anlıyorum ama şunu bil bu bir savaş ve bu savaşta ölümler olacak. Bunu kabullen, burdaki yenilgini kabullen ayağa kalk ve kaleye dön. Öfkeni unutma onu besle, güçlen ve beni o zaman bul. İşte o zaman öfkeni senin canını gerçekten yakanların üzerine yağdır. KAÇ!" Konuşurken her zaman tetikte olacak, çocuğun saldırması durumunda saldırıyı savuşturup, Stupefy ile çocuğu bayıltacaktı.


This dice roll has been tampered with!
Yetenek 1d10 : 1, total 1
Destek 1d10 : 10, total 10
Talih 1d10 : 3, total 3

Aethelwulf Ares Caldecott:
[justify]Ares'in planı kusursuzca ișlemiști ișlemesine ancak karşısındaki düșmanın olağanüstü gücünü hesaba katmayı ihmal ettiğinden olsa gerek kendi kazdığı kuyuya yuvarlanmasını sağlayacaktı saniyeler içinde. Ortamı bürüyen sis tabakasına rağmen oğlanın büyüsünü ustaca savușturmuștu kadın ve Ares'in ikinci bir hamle daha yapmasına fırsat tanımadan atağa geçmiști. Genç büyücü hazırlıksızdı, öyle ki savunma yapmak için asasını çekecek fırsatı olmamıș kendisini vuran büyünün geldiği yeri dahi görmemiști. Büyünün șiddeti ile yere yapıșırken bir çığlık kopmuștu boğazından, göğsünden oluk oluk sızan kanın sızısını hissediyor fakat kadın üzerine yürüdükçe ona istediği tatmini yaşatmak istemediği için kendini sıkıyordu. Aralarındaki mesafe oldukça azaldığında kan tükürdü kadının ayaklarının dibine. Manipulasyonlarına kanmayacaktı, asla. "Yalancı!" diye haykırdı içinde kalan son güç kırıntılarıyla. "Sen masumları öldüren bir katilsin." Olduğu yerde doğrulmaya çalıștı. "Annem masumdu! Sadie Caldecott masumdu! Ve sen onu öldürdün!" Asasını tutan elleri titriyordu, kadınsa hiçbir acıma belirtisi göstermemiști. "Masumları öldüren bir canavardan ötesi değilsin, inandığın ideallerin hiçbir anlamı yok. Sen sadece bir katilsin!"[/justify]

This dice roll has been tampered with!
Yetenek 1d8 : 2, total 2
Destek 1d8 : 3, total 3
Talih 1d10 : 2, total 2

Cwénhild Muirghéal:
[justify]Ayakkabılarının önünde düşen kanlı tükürük ve hem fiziksel hemde ruhsal acı hisseden çocuğun haykırışları kulaklarında çınlıyordu. Katil. Evet Carmilla bir katildi. Bunu hiç bir zaman inkar etmemişti. Bazı canlar alınmalıydı ve bunları alabilecek iradeye sahip tek kişi maalesef kendisiydi. Çocuğun söylediği ismi ilk anda hatırlayamadı. Bir kaç saniye düşünmesi gerekmişti. Caldecott. Şahsıyla ilgili haberi yapan gazeteci kadın. Çocuğun dedikleri doğruydu, annesi masumdu, bir dereceye kadar. Zira hiç bir insan tamamen masum olamazdı. Masumiyet insanların yıllar geçtikçe parça parça kaybettikleri bir şeydi. Elleri titreyen çocuğa doğru bakıyordu. Esen rüzgar ve yavaş yavaş düşmeye başlayan kar tanelerini hissetmiyordu. "Anneni niçin öldüreyim ? Kadın hakkımda bir haber yaptı ve öldürüldü. Sırf adım geçiyor diye bunu benimle bağdaştıracak kadar aptal olduğunu söyleme bana. Bakanlığın gözünün içine baka baka gerçekleri söyleyecek insanlara bu kadar ihtiyaç duyduğumuz zamanlarda niçin böyle bir kadını öldüreyim? Bu kadının ölümünden kim çıkar sağlayabilir? Gerçekleri ortaya çıkarıp insanları uyandırmak isteyen bir kadın mı ? Yoksa gerçekleri sırf koltuk sevdaları yüzünden bastıran bir hükümet mi? Düşün küçük kuzgun, düşün. Evet bir katilim. Evet yeri geldi masumların canını aldım, almak zorunda kaldım. Fakat senin annenin ölmesinin bana bir yararı yok. O gece sen anneni ben de potansiyel bir dostu  kaybettim. Niçin seni öldürmüyorum şu an? Niçin sana açıklamalar yapıyorum, düşün."

Navigasyon

[0] Mesajlar

[#] Sonraki Sayfa

[*] Önceki Sayfa