Kara bulutlar her yeri kaplamış, gündüz geceden hallice bir vaziyete gelmişti, sağanak yağmur ve yoğun sis ise görüşe zerre katkı sağlamıyordu. Hogsmeade'de görüş mesafesi yalnızca birkaç metreye düşmüş, fırtınadan hallice rüzgarın uğultusu kulakları sağır eder nitelikteydi. Önünden geçmekte ölduğunuz posta ofisinin kiremit rengi kapı eşiği koyu kahve görünürken dikkatinizi bu kadar yakında olmasanız katiyen göremeyeceğiniz hareketler, duyamayacağınız kanat çırpışları görüyor ve işitiyorsunuz. Mekanın üzerinde belki on beş, belki otuz beş, belki daha da fazla baykuş haşin hareketlerle kanat çırpıyor ve mekanın çevresinde dönüyordu hunharca. Bu hayvanlar postanenin mi değil mi o da meçhul lakin bu huysuz, agresif ve gizemli davranışlarında kesinlikle bir gariplik olduğunu söyleyebiliriz lakin sebebi en azından bulunduğunuz yerden gözükmemekte. Ne yapıyorsunuz?

Babama yollamak istediğim mektubu okulda yazacaktım ancak yine bir gezi diye tutturulduğu için arkadaşlarımın arasında bir kafede iki büklüm yazmak zorunda kaldım. Yazımın çirkin olmasından nefret ediyorum. Ciddiye alınmak için de Winton ile birlikte yazdık sayılabilir. Arkadaş arasında kafamı kesinlikle toplayamamış olsam da Winton kelime seçimlerimde iyi yardım etti. Mektubu kapatıp baykuş için postaneye gitmeyi teklif ettiğimde arkadaşlarım dışarının soğuk olduğunu söyleyip yalnız gitmemi söylediler. Ben pek yalnız kalmam, kalmayı da sevmiyorum zaten. Yine de babama yetişmesi gerekiyor bu mektubun. Sonraya da bırakamam kafam rahatlamaz. Ceketimi de alıp çıktım dışarı. Kışlıklar yüzünden vücudum üşümese de yanaklarıma gelen soğuk rüzgar acıtıyordu. Kimseyle konuşmadan, orman ile ilgili bildiklerimi düşüne düşüne ilerledim Hogsmeade sokaklarından. 1-2 saate geri dönmemiz gerekecekti büyük ihtimalle. Postanenin oralarda sis bastı çevreyi. Baykuşların sesi git gide arttı. Kafamı kaldırdım görmek için ama sis içinden pek de ayrıntılı gözükmüyordu uçan baykuşlar. Neden oturmuyorlardı ki içeride? Çevresinde dönüyorlardı boş boş. İçeri girdim. Alt kat boştu. Üst katlardaki baykuşlardan birini kullanmak için yukarı çıkmaya başladım kendimden emin adımlarla. Ancak ilk kattan sonra yukarıdan sesler geldiğini fark ettim. Minik minik gelen büyü sesleri tanıdığım bir büyünün sesini hatırlatıyordu. KSKS dersinde gördüğüm... Ceketimin önünü açıp iç cebimden asamı çıkarttım. Yukarı çıkmalı mıydım? Neler olduğuna bakmalı mıydım? Cevabım evetti ama yalnız olmaktan nefret etmemin nedeni buydu işte. Yanımdakiler olmadan eksik gibi hissediyordum. Kendime gelmeliydim. Bir Boleyn olarak korkmak gibi bir lüksüm yok. Asamı çıkarttığım yere koydum mektubu. Adımlarımı sessizleştirerek çıktım yukarıya. Zaten büyü seslerinden beni duymak zordu. Merdivenlerin en üstüne ulaştığımda içeride iki büyücü ile bir cadının düellosu ile karşılaştım. Gördüğüm gibi sırtımı duvara dayadım. Yanlışlıkla bir büyü denk gelirse felaketim olurdu. Eğildim ve vücudumu en küçük boyuta getirerek kapının girişinden olanları görmek için sadece gözlerime kadar çıkarttım kafamı. Ortadaki kadın, çok profesyonel bir şekilde dövüşüyordu. Gözlerim kocaman açıldı. Tekrar soktum kafamı içeri. O savunma büyüsünün engellediği büyüleri bilmiyordum bile.

İnanılmazdı. Biraz soluklandıktan sonra tekrar kapıdan baktım. Düello bizim okuldakiler gibi değildi. Kadından kaçan adamlardan biri yanımdan geçti. Beni umursamadı korkusundan. Merdivenlerden aşağıya inerken elimdeki asayı ona çevirip "Sersemlet!" diye söyledim büyülü sözcükleri. Asamdan çıkan ışık adamla buluştuğu gibi adamın merdivenlerden yuvarlanmasını sağladı. Kadının durumunu görmek için tekrar kapıdan baktığımda diğer adamı saf dışı bıraktığını, elindeki mektubu gönderilecekler arasına bıraktığını gördüm. Sonra da cisimlendi. Kadın cisimlendiği gibi yerimden çıkıp bıraktığı mektuba koştum. En yeni bırakılmış, en üstteki mektubu aldığım gibi yırtıp açtım. Her şey meraktan derler... Mektup anlamadığım dilde yazıyordu. Eski dillerden biri miydi ki? Ceketimin içindeki mektubu gönderileceklere koydum ve kadının mektubunu ceketimin içine koydum. Sonra da terk ettim postaneyi. Hayatımda bu kadar iyi büyü yapan bir kadın görmemiştim. Mektubun bilinmeyen dilde olması da burada bir boklar döndüğünün göstergesiydi.