Yıl 1860 Yaz Mevsimi
"Şu yeni bulunmuş olan yazıtı dikkatli bir şekilde çadırıma getirmelerini söyle." diye buyurdu genç adam yanında duran çevirmene. Aylardır burada bu harabelerde elle tutulur bir şey bulamadıklarında biraz sabrını zorlamıştı ancak sonunda -muhtemelen- bir şeyler bulabilmişlerdi. Ekibindekilerin bile , paralarını almalarına ramen , sabrı zorlanmıştı ve buluntularla onlarda bir rahat nefes alabilmişlerdi.
Alanda incelemeler için kurulmuş olan çadıra girip , bulmuş oldukları yazıtı dikkatli bir şekilde incelemeye başladı , " Hmm... Ne yazık ki aradığım şeye benzemiyor. " diye söylendi kaşları biraz çatılmış bir şekilde. Okumaya devam ettiğinde yüzündeki ciddi olan ifade biraz yumuşadığında " En azından buradaki zamanı boşa harcanmadım." Dediğinde arkasından gelen " Nereye gitmeye hazırlık yapıyoruz Lordum..." diyen adama yan gözle bakıp , "Bunu konağıma döndüğümüzde konuşsak daha iyi olacak Nicolai." dedi ve önünde duran yazıtı dikkatli bir şekilde kaldırıp güvenli bir şekilde çantasına koydu. "Nicolai , burada ki işimiz şimdilik bitti , diğer şeyide konağa dönüp hallettikten sonra bu kum havuzundan bir an önce gitmek istiyorum. Zaten biraz ön plana çıkmaya başladık. Son malzemeyi hızlı bir şekilde ayarla." dedikten sonra bu yerden gitmek için hareketlendi. Çıkarken arkasından gelen "Emredersiniz , Lordum." dinlemesine bile gerek duymamıştı.
Konağın önüne yanaştıklarında Tyomich araçtan inip , Nicolai'a bakıp " Sen gerekli olan son malzemeyi bul , ben bütün geceyi son deneyde harcamayı planlıyorum. Önümüzde ki iki-üç gün içerisinde buradan gitmek içinde hazırlıklara başla..." dedikten sonra konağa doğru ilerlemeye başladı. İçeri girdiğinde kendisini karşılayan hizmetliye ceketini ve silindir şapkasını verip " Bugünün gazetesini getirir misin bana. Ve çay tabii ki..." diye emrettikten sonra ofisine doğru hareketlendi.
Masasında oturup bir yandan çayını içip haberleri okumaya başladı , "Yine bir vahşice parçalanmış bir ceset keşfedilmiş. Yirmi yedinci oldu galiba bu..." çayından bir yudum daha aldıktan sonra " Sanırım buradan gitmek için en iyi zamanı seçtim." dedi ve elindeki gazeteyi katlayıp masaya koydu ve masadan kalkıp duvara yaslanmış kitaplığa doğru hareket etti , bastonunun tutma yerine gizlenmiş asasını çıkarıp asayı hareket ettirdi , hareket bittikten sonra kitaplıktan bir kaç klik sesi geldikten sonra kapı kendiliğinden açılmaya başlamıştı. Karşısında ki aşağıya doğru inen merdivenlere bakıp ve derin bir nefes aldıktan sonra asasını tekrar sallayıp "Lumos" diye mırıldandı. Geçitten geçerken bir yandanda kapıyı da kapatıyordu , bu gizli geçidin bulunmasını pek istemiyordu sonuçta.
Son basamaktan inip biraz daha ilerledikten sonra karşısına çıkan duvarın önünde durdu ve ışık saçan asasını duvara yüneltip yeniden salladı. Duvar biraz arkaya sonrada sağ doğru yavaşça hareket etmeye başladı ve önünü açtığında , açılan odaya girdi. İçeriye girdiği anda içeriden gelen bir inilti olmuş , " Merak etme bu sonuncu , bir kaç haftalık arkadaşlığımızın ne yazık ki sonuna gelmiş bulunmaktayız." dedikten sonra odanın ortasında bulunan masaya doğru hareketlendi. Masaya yaklaştıkça , masanın üzerinde bağlı bir şekilde yatan adan görünür hale geldi. Artık ağzı bağlı olmasa bile konuşamayan adamdan sadece iniltiler ve mırıltılar geliyordu. Adamın yaşaran gözlerine bakarak , "Ayrılacağımız için bu kadarda mutlu olup , ağlaman beni çok üzdü ancak yinede diğerlerinden daha fazla dayanıp , yeni şeyler öğrenmeme yardımcı olduğun için teşekkürlerimi sunuyorum." dedikten sonra odayı aydınlatmak için meşaleleri ve diğer ışık kaynaklarını yaktı. Adama tekrar dönüp "Hadi veda için Nefes Kesici birşeyler yapalım." dedi , yüzünde soğuk ve korkutucu bir gülümseme ile...
Usulca sallanan gemide binmeden önce aldığı gazeteyi okurken , uşağa hiç bakmadan "Hafızasını tamamen değiştirmeye gerek bile yokmuş , harcadığımız o kadar vakti boşa harcadılar gibi görünüyor." diye şikayet ediyordu. "Bulunduğu gibi infaz etmek yapılabilecek en büyük salaklık değilde nedir sence Nicolai? " her ne kadar aslında cevabı beklemeyerek sorduysa da. "İşte bu yüzden düşünemeyenlerden hoşlanmıyorum." diye söylenmeye devam etti...
