[justify]Erken kalkmak hiç bir zaman sevdiği bir iş olmamıştı. Vücudu yıllar boyu süren alkoliklik sağolsun gece oturmaya o kadar çok alışmıştı ki en yorgun olduğu akşam bile saat ikiyi üçü görmeden uyuyamıyordu. Bu da sabah erken kalktığı zamanlarda aşırı huysuz, yorgun ve keyifsiz olmasına sebep oluyordu. Üstüne üstlük Alannah'ın evden ayrılmak için hazırlanıyor oluşu canını iyiden iyiye sıkıyordu. Üç dört yıl önce yanına taşındığından beri hayatı bir düzene girmiş, ilk kez yalnız hissetmemiş ve alkolü bırakabilmişti. Şimdi kızın gidiyor oluşu onu korkutuyor evdeki sessizliğin içini yiyip bitirdiği günlerin geri gelmesinden çekiniyordu. Yine de kızın gidişini engelleyecek bir şey yapmadı, aksine destekledi ve biriktirdiği paranın bir kısmını kızın bavuluna çaktırmadan koydu geceden. Bir iki gün sonra gidecekti. Bu bir iki günü güzel geçirdiklerinden emin olacaktı. Akşama bir şeyler planlamıştı ancak önce işe gitmesi lazımdı.

Bakanlığın önünde tüttürdüğü sigarasını söndürdükten sonra içeri girdi. Sıkışık asansörleri ve dar koridorları geçtikten sonra neredeyse kıçının izinin çıktığı sandalyesine oturdu. Bir iki yeni seherbaz yanına uğrayıp bir şeyler sordu, ayak üstü sohbet ettiler. Lakin günü çoğunlukla evrak işi halletmekle geçiyordu. Son bir iki haftadır ortalık sakindi. Pek aksiyon olmamıştı. Aksiyon olmayınca masasına zincirlenmiş bir biçimde bitmek bilmeyen kağıtların arasında kaybolmuştu. Neyse ki dün işinin büyük bir kısmını bitirdiğinden bugüne çok bir şey kalmamıştı. Derken, Seth içeriye girdi. Neşe saçan aurası ofisin her yerine saçıldı ve adam neredeyse herkesle selamlaştı. Sımsıcak gülüşü, kendinden emin duruşuyla herkesi büyülüyordu adam adeta. Cwenhild adamın arkasındaki dosya yığınını görünce kaçmak için hareketlendi ama geç kaldı. Seth onu takip eden dosya yığınını şak diye önüne koyunca adamın suratına pis, lanet bir ifadeyle bakmaya başladı. O kadar seherbazın arasında niçin onu seçmişti, güya arkadaş olacaklardı! İtiraz etmeye fırsat bulamadan adam lafa girdi. Bir anlığına bir his düştü içine, bir şeylerin ters gittiğine dair minik bir ürperti. Pek sorgulamadan adamı çatıya doğru takip etti.

Seth, yıllar içinde ne kadar da gelişmişti. Bir boşanma ve Cwenhild'in yıkımını atlatmış bekar bir babaydı. Buna rağmen hiç sarsılmamış gibi duruyordu. Küllerinden yeniden doğmuş, herkese kendisini sevdirmiş, iş ahlakı ve çalışkanlığıyla öne çıkmış örnek bir insandı. Neredeyse aynı zamanlarda girdikleri bakanlıkta birisi terfiye çok yakınken birisi, milletin kıçını tekmelemediği günlerde mesaiyi öldürüp eve gitmenin derdindeydi. Eh, seherbazlığa giriş sebebi kağıtlarla oynamak değildi, gerçek suçluları bulup onları adalete teslim etmekti. Bu da bazen yorucu oluyordu. Hayatının sürekli tehlikede olması, neredeyse her hafta revire yada hastahaneye yapılan ziyaretler, vücudun çeşitli yerlerinde deformasyonlar yaralar...

Çatıya çıktıklarında her zaman oturdukları yağmurdan korunaklı yere çöktüler. Seth cebinden sigarayı çıkardı ve bir tanesini uzattı Cwenhild'e. Kadın sigarayı dudaklarına götürmeden önce hızlıca kokladı, tütün gerçekten kaliteliydi. Sonrasında Seth'in dudaklarına yerleştirdiği sigarayı yakmasına izin verdi. Sigarayı güzelce tüttürdükten sonra da adama döndü ve sordu. "Hayırdır, ne ayak bu kadar dosya?"