Büyücedünya RPG

İngiltere Büyücedünyası => Sihir Bakanlığı => Destek Çalışanları Ofisi => Konuyu başlatan: Das - 07 Mart, 2022 15:29:24 - Kurgusal Tarih: Ekim 1866

Başlık: Ne istiyo’n? Bronş mu istiyo’n?
Gönderen: Das - 07 Mart, 2022 15:29:24 - Kurgusal Tarih: Ekim 1866

"YANİ İNANILMAZ BİR ŞEYY!"

Buraya Alexander Turner olarak geldiğim için şimdi benzememek için sakallarımı büyüyle uzatmış, kovboy şapkamı kafama çekmiş gelmiştim. Amerikan görüntümün yanında baya başarısız bir fransız aksanı yaparak destek ofisi denen yere girdim.

"OH MON DIEU! SİZİ BECERİKSİZ SOYTARILAR! SİZ NASIL OLUR DA BİZİ, BARTHELEMY AİLESİNİ SAFKANDAN SAYMAZSINIZ? BİZ SİZDEN SAMSAF KANIZ!"

"Beyefendi sakin olun! Derdinizi anlatın!" diyerek yanıma gelen kız kolumu tutmaya çalıştı.

"BIRAK BENİ!" diye tersledim onu. "O KADAR SAFKANIM Kİ ELLETMEM BİLE SENİN GİBİ BİRİNE KENDİMİ. SİZ KİMSİNİZ DE BİZE BU LANET BRONŞU YOLLAYABİLİYORSUNUZ?"

"Efendim Bayan Boleyn dedi ki-"

"BAŞLATMA ŞİMDİ O KANIBOZUKLARA! KENDİ İÇLERİNDE EVLENE EVLENE HEPSİ SORUNLU OLMUŞ! DİĞER SAFKANLAR TARAFINDAN TABİ KABUL EDİLMEZLER ŞU YAPTIKLARINA BAK!"

Kadının göstermesiyle bağıra bağıra gittim bir masanın önüne oturdum. "KALEM VER BANA!" diye emrettim kadına. Kadın tüy kalemi tutuşturdu elime. Ben de bir kalem aldım mürekkebe soktum. Ulan kaç yıldır yazı yazmıyorum ben kim bilir ya. Dur uğraşayım. B nasıl yazılıyordu? Dilekçeyi bıraktıktan sonra elimdeki bronşu kadının yüzüne fırlattım aşırı terbiyesiz bir şekilde. Çünkü safkan leşler böyle yapıyorlardı. "GİDİN FRANSA BAKANLIĞIYLA KONUŞUN DA KİMMİŞ SAFKAN GÖRÜN! TERBİYESİZLER!" dedikten sonra çektim gittim. Sakalları kesip tekrar avukat olmam gerekiyordu.


[spoiler]

(https://i.ibb.co/hRLvmyv/dilek-e.jpg)

[/spoiler]

Başlık: Ynt: Ne istiyo’n? Bronş mu istiyo’n?
Gönderen: Victorine Odette Boleyn - 07 Mart, 2022 16:14:53 - Kurgusal Tarih: Ekim 1866

Bakanlıktaki yaygara almış başını giderken yukarıdan bir yerden mor renkli bir çığırtkan süzülerek içeri gelir ve Victorine Odette Boleyn'in sesinin tok tınısı odayı inletir.

Alıntı

Sayın Bay Barthélemy,

Öncelikle size bu şekilde hitap edilmesini istiyorsanız adınıza yakışır bir davranış sergilemeniz görüşündeyim. Bakanlık’ın Olağanüstü Hal Yasaları düzenlemeleri doğrultusunda attığı bu adım yalnızca Britanya Büyücedünyasının iyiliği içindir. Ve bu 'broş'lardan aldıysanız kayıtlı belgelerinizde "yedi nesil safkan soyundan gelme" koșulunu karşılamadığınız ortaya çıkmış demektir. Eğer belgelerde bir yanlışlık olduğunu düşünüyor ve buna karşı bir itirazınız varsa vatandaşlık belgelerinizi ilgili birimlerimize ulaştırmanız, söz konusu olan karışıklığın çözülmesine olanak sağlayacaktır. Belgeleriniz onaylanana kadar broşunuzu çıkarmamanızı rica ediyorum. İyi günler dilerim.

Başlık: Ynt: Ne istiyo’n? Bronş mu istiyo’n?
Gönderen: Cornelia Barthélemy - 11 Mart, 2022 01:39:34 - Kurgusal Tarih: Ekim 1866

[justify]“Çekil şuradan, çekil!”diyerek ve çalışanları ittire kaktıra ilerliyordum Bakanlık koridorlarında. Resmen rezillik! Burnumdan soluduğumun misliyle topuklarımla inletiyordum o uğultulu koridorların yoğunluğunu bastırırcasına. Bir hışımla varabildiğim katta başına kovboy şapkasını asmış olan Das’ı görünce duraksadım kulaklarıma çığırtkan sesleri dolarken. Hooop! Kaçış yok. Tuttum hemen ensesinden. “Nereye böyle beyefendi? Alacaklı mı kovalıyor?” dedim ve yönünü kendime doğru çevirdim. “Takım elbisen olmadan tanıyamıyorum artık seni.”Fransızca konuşmaya başladı anında tabi hınzır. Derme çatma bir şeyler söylüyor. Sinirli anımda bile güldürmeyi başarıyor bu adam. Sakinleştirmeye çalışmadı beni. O da biliyor, dokunsa önüme geleni saç telleriyle boğacağımı. Ailemiz adına gerekeni yaptığını falan da söyledi ama benim için hiçbir şey değişmemişti. Das gerekli olan şeyleri söylemiştir elbette ama bir de biz uğrayalım, değil mi? Hele de benim gibi ayrımcılıktan hazzetmeyen bir kadın için sakin kalmak imkansızken bir de hiyerarşi falan filan uğraştırıyorlar. Hiç çekemem. Das ile olan ayaküstü sohbetimizi yarıda kesmek zorundaydım ki bizim sahtekarla birlikte oyalanmak gündelik işlerimi daha da sekteye uğratmasın. Büro dehşet yoğun, denetimi yapılmayan angarya işlerle oyalayamam daha fazla kendimi. “Senle akşam evde görüşeceğiz.” der demez Das hızlı bir şekilde ortamı terk etmekle meşgul olmaya başladı, ben de vurdum kapıyı, girdim içeri. Başladım söylenmeye.

“Bir işi de doğru yapın! Ülkelerarası iş birliğini sağlayamıyorsunuz diye ben buraya kadar gelmek zorunda mıyım? Teker teker aldırırım sizi buradan. Teker teker bedel ödetirim.” Hala sakin çıkıyordu sözlerim aslında.“Hanımefendi neler oluyor? Buyurun, bir konuşalım.” diye bir çalışan atılınca başladı mevzu. “Başlatma hanımefendine! Başkalarına yap ezberlenmiş kibar ağzı! Ben Cornelia Barthélemy. Yasal Yaptırım bürosundan, ancak; burada Bakanlık kimliğim ile değil Fransa’nın önde gelen soylu safkan aile üyesi olarak bulunuyorum. Soyadımı daha önce duymamışsınız belli ki. ŞİMDİ, duymanızın ise hiçbir şekilde hayra alamet olmadığını anlayacaksınız. Yaptığınız yanlışı yüzünüze vurmaya geldim. Kim yolluyor bu broşları? Bir değil, iki değil. Bu ne hadsizlik?” dediğimde aldığım cevap çığırtkanın sahibesini adres gösteriyordu. “Boleyn moleyn balon malon anlamam ben! Tek safkan aile onlar mı var? Denetimi doğru düzgün yapacaksınız kardeşim! Hiçbir itiraz dilekçesidir, doldurulacak belgedir bilmem ne zımbırtısıdır… DOL-DUR-MU-YO-RUM! İyice kontrol edilmeden bir safkana broş yollamak saçmalığın daniskasıdır ve Bakanlık adına utanç verici bir harekettir! EYYY YÜCE BRİTANYA! ADIN LEKELENİYOR, BAKANLIK LEKELENİYOR! Fransa Bakanlığı ile derhal iletişim kurulsun!!! Ayak işlerini mi kitliyorsunuz yoksa? SAÇMALIK! HİÇ KİMSE BİZİM GİBİ SAFKAN BİR AİLEYİ SORGULAYAMAZ VEYA GÖRMEZDEN GELEMEZ. HİÇ KİMSE!” Kükredim adeta. Ardından cübbemin cebinde tuttuğum broşlardan ikisini de çıkarıp masaya vurdum. İnerken dahi bir diğer elimde tuttuğum asayla kıvrak bir şekilde yakmaya başladım. Çalışanlardan biri kısa bir süre yanışını izleyip söndürmeye girişti. Bir yandan da ağzını açamadan durdurdum onu. “SÖZLERİNİ KENDİNE SAKLA! KAĞIIIIT GİBİ KAĞIIIIT GİBİ YANIYOR! GÖRÜYORSUNUZ! CİMRİLİĞİN BÖYLESİ! DANDİK BROŞLAR! Alın… Kalan parçalarını atarsınız saman gibi küle dönmezse.”derken odayı geldiğimde çoktan sarmış ve haliyle uzun zamandır yer ettiği belli olan pis kokuyu es geçemedim. “BİR HAVALANDIRIN ŞURAYI DA YA! Pislik içinde iyi boğulmamışsınız! YARIN KONTROLE GELECEĞİM. BU İŞ DÜZELTİLMİŞ OLACAK! ANLADINIZ MI BENİ!?” diye tiz sesimle çığırdıktan sonra memnuniyetsiz surat ifademle odayı ve çalışanları kısık gözlerle bir süzdüm. Yeter bu kadar! Fazla bile vaktimden çalmış oldum. Geldiğim şiddetle de kapıyı kapatıp çıktım oradan. [/justify]