Sitemizin Haseki dedesine biraz geliştirme yapalım :3
1 adet Hellsing Paltosu (25 GP) alalım da üşümesin.
Yün atletinin üstüne giyer belki. Hem beli tutar, hem teri emer... 👀

Karakterin Adı ve Soyadı:
Redferne Amaranthe Roseborough

Karakterin Yaşı:
78

Karakterin Temel Kişilik Özellikleri:
Çocuklara karşı içten ve bağışlayıcı bir baba, öğrencileri için deneyimli ve sevecen bir öğretmen, yoldaşları için bilge ve güvenilir bir savaşçı. Rabb'in buyruğu doğrultusunda savaşırken yılmaz, liderliğinde acımasız, görevinde doğrucudur. Kumar, alkol, oburluk ve varlıkçı yoksunluklara duyulan zayıflıklar gibi haramlara karşı sert tutumlar sergiler ve yoldaşlarını uyarmaktan çekinmez. Yine de yalnızca eşi çok sevdiği için; çoğunlukla favorilerinin beyazlayışını sıklıkla unutarak bakımını aksatsa da, saç ve sakallarını gençliğindeki renk tonunda boyadığı söylenir. Disiplini önde tutan yaklaşımı onu bunca zaman tehlikelerden koruduğu için yoldaşları ve buyruğu altındakilerden bu konudaki beklentisi yüksektir. İlerlemiş yaşına karşın fiziksel durumunu yeterince korumaya önem vermiş; Mızrak, Teber, Kılıç ve Kundaklı Yay konusunda yıllarını geçirdiği görevi ile eğitiminin getirisiyle ustalaşmış ve öğrenciler yetiştirmiştir. Koyu bir Katolik olarak yeri geldiğinde diğer Hıristiyan mezheplerini aşağılayıcı bir görüş taşıyor olsa bile, konu Cadı Avcılığı olduğu zaman bu görüş ayırımlarını bir kenara koymanın gerekliliğini bilecek seviyede bağnazlıktan da uzaktır. Kör ve düşüncesizce saldırmaktan çok daha fazla, stratejik düşünce ve durumsal gözleme dayalı planlara göre eyleme geçer; çatışmayı kumandanlığı ve moral yükseltici vaazlarıyla destekler.
(Yönetime çok ısrar ettim; büyü dışı, "Buff veren" Avcı sınıfı yapalım diye ama şeettiremedim )

Karakterin Kısaca Geçmişi:
1788 Floransa'da; İngiliz bir babadan olma, İtalyan bir anneden doğma bir adamdır. 35'li yaşlarında Katriona Marika Aylward adlı eşiyle yaptığı evlilikten olan Selene, Victoria ve Caleb adlarında üç çocuğu doğmuştur. Kızlarını ergen yaşlarında Kolera ve Çiçek hastalığı nedeniyle toprağa veren adam, daha sonraları kendine avlarında kullanılması için yaptırdığı kılıcı ve kundaklı yayına onların adını vermiştir. İlerleyen yıllarda oğlunu da kimliği belirlenemeyen Cadı ya da Büyücüler nedeniyle yitiren adam; çok sevdiği eşinin geçirdiği üzüntülü travma nedeniyle de Katatonik biçimde yatalak kalmasıyla birlikte bir daha başkasının böylesi bir acıyı yaşamaması dileğiyle kendini yaşamsal isteklerden uzak tutmuş ve tam anlamıyla Cadı Avcılığı'na yönelmiştir. Kılıcı ve yayıyla girdiği her çatışmada çocuklarının yanına dönmeyi arzuladığı; Cehennem'e gönderdiği her bağışlanamaz kâfir ruhunu da çocuklarına iyi bakamayan bir baba olmanın günah dolu suçu karşılığında Rabb'ine ödediği bir bedel olduğu söylentilenmişse de, kendisi tarafından hiç doğrulanmamıştır.
Kişisel eşyaları arasında üzerinde "Cohors Pedestris Helvetiorum a Sacra Custodia Pontificis" yazan ince bir parşömen genişliğindeki ipekten sargısı dışında kendisinin "Guardia Svizzera Pontificia" (İsviçreli Muhafızlar) içinde olduğunu belirten bir dış görünüşü yoktur. Ancak kendisi normal bir Muhafız olmamakla birlikte, genç yaşından beri "Basilica di San Pietro in Vaticano" (Aziz Petrus Bazilikası) dışında görev yapan, "Cappella Cremisi" (Kızıl Şapel) adı verilen ve Doğaüstü sorunlarla ilgilenen gizli bir Muhafızlar oluşumunun parçasıdır. Salem Cadı Avcıları ile eş uyum, misyon ve vizyon içerisinde bu oluşumun içinde olsa bile; kimi zaman karşı konulamaz mezhep ve görüş karşıtlıkları içinde de olsa, görevlerini yerine getirmeye ilerleyen yaşına karşın devam etmektedir. Uzun yılların getirdiği deneyim ve başarımlar sonucunda konumunda yükselerek "Il Padre della Cappella Cremisi" (Kızıl Şapel'in Pederi) rütbesine geçmiştir. Rütbesi Muhafızlar'ın en üst rütbesi olan "Muhafız Komutanı Albayı" Oberst'i aşsa bile, ayrı kategorilerin kumandanı olduğu için iletişim ve ilişkileri yoktur; görevlerini direkt olarak Papa'dan alır. 1866 yılında Britanya'daki oluşumları henüz başlayan Cadı Avcıları'nın Aziz Michael Kilisesi'ne Büyücedünya'ca yapılan baskını savunması sırasında geçirdiği yaralanmalar sonucunda yanarak zarar gören kasları nedeniyle tekerlekli sandalyeye bağımlı olarak yaşamak zorunda olduğu doktorlarca uygun görülmüş olsa da, savaşması gerektiğinde acılarını önemsemeden çatışmaya katıldığı bilinir. Yoldaşları ve takipçilerinin çoğu, adamdaki bu tutumun içinde yanan bir özlemin verdiği acı karşısında güçsüz kalışına yormakta olsa da kendisine bu durumu sorabilecek yakınlıkta kimsesi yoktur.. ya da en azından kalmamıştır artık. Son çatışmasında kendini bir anda Dünya'nın diğer ucundaki Salem'de bulduğunda kılıcı ve yayını yitirmiştir. Yoldaşları ve adını duyup da yaşamayı başarabilen düşmanları tarafından "Predicatore di Guerra", "Savaş Vaizi" adıyla tanınır.

İstediğiniz Meslek:
"Il Padre della Cappella Cremisi" (Peder, Katolik)

Karakterinizin Mahşer Yolu:
Gelin (olabilir, yatkınlıksız oynayabilirim. Karar veremedim daha)

Başlangıç Teçhizatı:
10GP Temel Avcı + 11GP Yaş Bonusu ile 21
Gümçekiç - 18 GP

(İleride alınacaklar)
Helsing Paltosu - 25 GP
Mitralyöz - 30 GP (Tekerlekli sandalyeye eklemelik)
Hacı Logarius'un Tekeri -15 GP
Hacı Logarius'un Tekeri -15 GP (Tekerlekli sandalyenin iki tekerleği olarak. Yeri geldiğinde destek, yeri geldiğinde çekiciyle birlikte kalkan amaçlı kullanmak için :3 )

İmza Teçhizat:
Cadı Avcıları'nın baskını sırasında yanarak edindiği yaraları.
Normal şartlar altında gövdesinden aşağısı yanarak sakatlanmış bedenini kullanıp savaşmaya devam etmesini sağlar; RP içindeki aksiyon süresince devam eder, tek görev ya da kurgu içinde çoklu çatışma varsa bile hepsi için yinelenen biçimde kullanılabilir.
(".. and our scars remind us, that the past is real. I tear my heart open, just to feel" Evet, Papa Roach kekoluğu ve 90'lar Nu Metal'i!)


Örnek RP:
"Mesih'in benim aracılığımla konuştuğuna ilişkin kanıt istiyorsunuz. Mesih size karşı güçsüz değildir; O'nun gücü sizde etkindir. Güçsüzlük içinde çarmıha gerildiği halde, şimdi Tanrı'nın gücüyle yaşıyor. Biz de O'nda güçsüz olduğumuz halde, Tanrı'nın gücü sayesinde O'nunla birlikte sizin yararınıza yaşayacağız. İman yolunda olup olmadığınızı anlamak için kendinizi sınayıp yoklayın. İsa Mesih'in içinizde olduğunu bilmiyor musunuz? Yoksa sınavdan başarısız çıkarsınız. Umarım bizim başarısızlığa uğramadığımızı anlayacaksınız."

(Alpharian/Omegan Av Thrawsunblat, Jimmy Folke ve Cindern Luaith O'Vanian karakterlerinin RP'lerine göz atabilirsiniz!)

"Çünkü onlara yük olan boyunduruğu, omuzlarını döven değneği, onlara eziyet edenlerin sopasını paramparça edeceksin; tıpkı Midyanlıları yenilgiye uğrattığın günkü gibi. Gürültülü savaşta giyilen zırhları ve kanda yuvarlanmış giysileri, yakılacak; yem olacak ateşine..."

Savaşçı Peder'in kafasında yankılanıyordu ateşle ilgili ayetler. Haçlı Seferleri'ne katılan yiğitler gibi, İşkaryot Yahuda'nin İsa'yi öpüşüne benzer biçimde kutsamıştı Victoria'yı saldırmadan önce. Belki bir tek bunun için bile hoyrat şeytanın büyüsüyle ayağına dolanan donu kendisini bir kez daha yere serdiğinde kâfirin kanını da akıtabilmeyi başarmıştı. Victoria şanına doymuştu bu gece, kana ve ete çok doyamamış olsa da. Selene de yüzünü kara çıkarmamıştı Redferne'in, bir kâfir kadınının cenabet kanını döktürmüştü. Canı yanıyordu. Daha önce tatmadığı bir acı değildi bu en azından. Cadı Avcısı olmaya adım attığı ilk günlerde unutmayacağı şeyler görüp tecrübelemişti; yakılmak ya da aletsiz işkencelerle bedeninin her noktasından acı çektirilmesini de yaşamıştı bu adam. Ah, Rabb'in hükmü ve hiddeti ne güzel yakıyordu bu kulunu. Günahsız kul olmazdı kolay kolay, belki Papa bile yanacaktı az da olsa. Bu nedenle yüzünde gülümsemeyle kabullendi Peder bu alevleri.
Yapışkan maddenin bedenlerine tutunmasından kaçamıyor, saklanamıyor, kurtulamıyorlardı alevler ve acı içinde kardeşleşen iki savaşçı...
Aynı zamanda saldıramıyor, savunamıyor, acıdan başka çok az şeyi düşünebiliyorlardı.

Seth Carter direniyordu ama, hem kendini hem de Peder'i kurtarmayı istercesine sözler savuruyordu çaresizce. Cemaatinde olsa ne yavuz bir Avcı olurdu böylesi bir adam diye düşündü Redferne. Saçlarını okşar, omuzlarından tutar, her türlü güvensizliği karşısında güven verirdi bir pederin oğul diye çağırıp günahlarından arındıracağı hemen herkes gibi. Şimdi ateşler içinde bir olmuşlarken, tanrıdan başka kim ayırabilirdi ikisi arasındaki farkı?
"'Sodom ve Gomore'yi altüst ettiğim gibi, altüst ettim içinizden bazılarını. Ateşten kurtarılan yanık odun parçasına döndünüz, yine de yönelmediniz bana.' buyurdu Rab..." dedi zorla nefes aldıktan sonra Peder Redferne ve devam etti: "'Böylece, budur sana yapacaklarım, ey İsrail ve sana yapacağım için bunları, tanrınla karşılaşmaya hazırlan.'"

Yanacaklarsa da birlikte; cennete uçarken günahla hırpalanmış ruhunu cehenneme daha yüksekten, kendi elleriyle bırakma isteğiyle sarılacaktı Seth Carter'a. Belki böyle olursa günahından arınan ruhu, bir gün alevle yanmanın büyük bir ceza oluşuyla Cennet Kapıları'ndan geçip Rabb'in tahtına secde ederdi belki?
"Kızgın fırına atılsak bile, ey kral, kendisine kulluk ettiğimiz Tanrı bizi kızgın fırından kurtarabilir; şüphesiz senin elinden de bizi kurtaracaktır. Ama bizi kurtarmasa bile bil ki, ey kral, ilahlarına kulluk etmeyiz, diktiğin altın heykele tapınmayız. Amin." dedi sarılmaya yeltenerek, belki cadılarca öldürülmese ve yaşasaydı oğlu olabilecek yaştaki adama öz babası gibi.

İçinden son kez bir dua olsun ve sesi güçlenip cennetteki tahtında oturan Rabb'ine ulaşsın diye.. ve dokundu altından yapılma o haça.

Verilen görev yerine getirilmişti, kendilerinden istenilen oyalamayı yeteceği süreye kadar canlı tutabilmişlerdi Cadı Avcıları şu an için. Bundan sonrası artık zevke girerdi. Yine de aşırıya kaçmanın anlamsız olacağını düşünmeye ya zaman yoktu ya da tartışmak lazım değildi. Burada kalıp dövüşmeye ve şehit düşmeye karar verenler, bugün buradan ayrılamayacaklarını da biliyorlardı. Başlarında amirleri olmasa bile ölene dek çatışmayı sürdüreceklerdi...
Peki bu kâfirler? Kaçmayı düşünmüyorlar mıydı? Zaten kazanamadıkları bu muharebeyi sonuna dek sürdürecekler miydi ölümden korkmadan? Hodri meydan denilmeliydi öyleyse, Londra'nın sahipleri onlar değillerdi ya? Son ana dek kalmaya çalışacaktı Peder Redferne de onlarla. Engizitör Gabriel'in verdiği bilgilerde kâfirler arasında nüfuslu bir subayın bu gece burada olacağını öğrenmişti Redferne ve bu gece burada bir yılanın başı kesilmeliydi en azından!
"Ey Seth Carter adıyla bilinen şeytan zürriyetli kâfir! Şayet o imandan uzak yaşattığın varlığında onurdan, şereften söz edecek kelâmın lügatinde varsa çık karşıma! Bir adam gibi yoldaşının intikamını al, yoksa kaç bir enik gibi kuyruğun bacaklarının arasında!" diye bağırdı tüm karmaşanın içinden, fırtınanın tam kalbinde durup.

~Yarım saat önce~

Aziz Kardeşim Roseborough,
Sen de çok iyi bilirsin ki, nice zor zamanlar biz müminlerin imanını sınamak için Rabb tarafından bahşedilmiş fırsatlardır. Korkarım ki, bu gece yine buna benzer bir devrin arifesindeyiz. Karanlığın uşaklarının bu gece Aziz Michael Kilisemize iblisin yöntemleriyle saldıracağına dair kuvvetli şüphelerimiz mevcuttur.
Kilisemizin kutsal savaşçısı ve inancımızın bir bekçisi olarak gereken neyse onu yerine getirmekten bir an dahi tereddüt etmeyeceğine ise inancımız tamdır. Bilirsin ki, İngiltere'yi saran bu cadı şerrine karşı tuttuğumuz tutanaklar ve kimi yazışmalarımız Aziz Michael Kilisesinin mahzenlerinde barındırılmaktadır. Bunların günahkar bedenleriyle kilisemizi kirletmeye hazırlanan veled-i iblislerin eline geçmemesini ve en kısa sürede imha edilmesini sağlamak da korkarım sana düşmektedir.
Yine yetimhanede bulunan evlatlarımızın da tahliyesini gerçekleştirmek zorunda olduğumuz kuşkusuzdur. Şayet bu tahliyenin tamamlanamaması halinde, bu inancın genç evlatlarını kiliseye getirmek ve bu kutlu mücadelede yer almalarını sağlamak da senin vazifen olacaktır. O genç yavrularımızın, Köln'lü Nicholas'ın 1212'de yanında Hristiyan çocuklarla düzenlediği Haçlı Seferi'ni aratmayacak bir imanla savaşacaklarından ve bu dünyayı iblisin uşaklarını arındırmak uğruna cennet kapılarını aralamaktan çekinmeyeceklerinden kuşkumuz yoktur.
Mahşerin 4 Avcısı sorgularını bitirene kadar kutlu savaşınızdan geri adım atmayasınız. Kıyamet yakındır! Mahşer günü yakındır! İmanın yüreklerde yaktığı ateşle Rab için şehit olanların ise cennette mükâfatları hazırdır.
En umutsuz ve çaresiz anınızda aziz Kardeşim, kilisemizde barındırdığımız Aziz Michael'ın altın haçına sığınınız. Ona dokunmak bile biz aciz kulları için eşsiz bir mükafattır. Baş Melek'in düşmanlarının bu haçın vereceği kudret karşısında nasıl titreyeceğine şahit olunuz!

Tanrı Hepinizi Korusun!
Engizitör Gabriel

"Koruyan ve esirgeyen Rabb'in adıyla..." diye fısıldayıp saygıyla katlayarak dudaklarına götürdüğü mektubu kısa bir süre için yüreğine de bastırdı Peder Redferne. Önünde kurulmuş küçük mangalda gürül gürül yanan ateş, normalde olduğundan daha koyu dumanlar gönderiyordu göklere doğru kilisenin avlusunda. Engizitör Gabriel'in imzası ve kutsal inançlarının mührünü taşıyan bu kağıt tabii ki özel ve değerliydi fakat onun da ateşler içinde yok olması gerekliydi diğer belgeler gibi ve öyle de olmuştu. Redferne kendisiyle birlikte Roma'dan yanında gelen hafızlara belgelerin çoğunu belletmişti iki saat içinde, bu sebeple kayıtların yanması çok da önemli değildi kilise ve cemiyeti için. Mahşerin 4 Avcısı adlı mübarek kardeşlerin tamamlayıp gönderdiği, hilkat garibesi Twinkle adlı kâfirin sorgusunun ilk raporları da elinden yanan kütüklerle dolu olan mangala gönderilen son kağıt parçasıydı... Son kağıt parçasının da okunmayacak küllere dönüşüp havaya dağılmasıyla birlikte güneş batmıştı. Güvenli bir yere gönderilen hafızlardan sonra şimdi sıra savaşamayacak yaştaki küçük yetimlere gelmişti buradan uzaklaşma sırası. Papaz Hackworth'ün son kutsamaları ve dualarıyla onlar da hazır bekleyen faytonlara bindirilmişlerdi. Oturduğu engin iskemleden doğrulan bordolara bürünmüş adam, bunca süre boyunca soğuk havada çıt çıkarmadan olup bitenleri beklemiş olan topluluğa seslenecekti şimdi. Herkes kilisenin güvenli duvarlarının içine girmiş, bir Pazar ayini dinleyenler gibi banklarda dua eden inananlar gibi hazır bekliyorlardı...

"Din kardeşlerim! Cemaat'im! Evlatlarım! Yaralanmış bir domuzun toprağa kanayışı gibi bilgi sızdırıyoruz saflarımız arasından. Kâfirler ve uşakları buraya vardığımdan beri çok kez kez pusu kurdular bana. Dünyanın her yerinde gözleri var, şerleri havayı bile kirletmiş durumda. Netekim Londra'nın tekrardan eski mübarek günlerine dönüşünün ilk adımları atılmaktadır bugün! Yüce inancımızın yılmaz kalelerinden olan Engizitör Gabriel'in bize uyarısıyla toplaştığımız bu gece, iman yolunda şehadete koşacağımız bir kavganın müjdecisidir!" sözleriyle grup uzun zamandan beri ilk kez ses heyecan ve şevkle vermeye başlamıştı. Redferne sözlerine devam etti:
"Kavgamızda yetim kardeşlerimiz de ellerinden geleni yapacaklar, kendilerini imanımız yolunda yerlere serecekler. Çünkü bizlere mukaddes kitabımızda buyurulmuştur ki; Onların da sizin de Efendinizin göklerde olduğunu ve insanlar arasında ayrım yapmadığını biliyorsunuz. Son olarak Rab'de, Onun üstün gücüyle güçlenin. İblisin hilelerine karşı durabilmek için Tanrının sağladığı bütün silahları kuşanın. Çünkü savaşımız insanlara karşı değil, yönetimlere, hükümranlıklara, bu karanlık dünyanın güçlerine, kötülüğün göksel yerlerdeki ruhsal ordularına karşıdır. diye. Onlara cephelerinde yardımcı olun, korkularında cesaretinizle yol gösterin!" bu sözlerin etkisiyle topluluk içinde büyük bir hareketlenme başlamış, cadı avcıları gözlerine kestirdikleri yetimleri kendi yanlarına çekmeye başlamışlardı. Hareketlenmenin bitmesini ve dikkatlerin geri kendine dönmesini bekledikten sonra Peder;
"Kurtarıcılarımızdan adını almış olan Gabriel önerisinde; kâfirlerin bu gece bize yapacakları saldırı karşısında kaçmamızı, canımızı kurtarmamızı buyurmuştur. Ey Hristiyanlar! İsa'nın evlatları! Sizi şehadete böylesine yaklaşmışken böyle bir fırsattan uzakta tutmamın hesabını Rabbim karşısında asla veremem. Hayır. Savaşa hazırlanın, yiğitlerinizi harekete geçirin. Bütün savaşçılarınız toplanıp saldırıya geçsin. Saban demirlerinizi çekiçle dövüp kılıç yapın, Bağcı bıçaklarınızı mızrak yapın. Güçsüz olan 'Güçlüyüm' desin. Ey çevredeki uluslar, tez gelin, bir araya toplanın. Ya Rab, yiğitlerini oraya indir. Çünkü çevredeki bütün ulusları yargılamak için orada olacağım." sözleriyle vaazını sürdürdü.
Karşısındaki topluluk artık soğuk havada kilise avlusunda bekleşen insanlar değil, çok daha ötesinde, tanrı yolunda ölmeye hazır gayretkeş partizanlardı. Süngüleri kâfir bıçaklamak, elleri kâfir boğmak, ayakları kâfir tepelemek için sabırsızlanıyordu. Redferne'in gür sesi ise gittikçe daha da büyük bir iman aşkıyla yükseliyor ve yüce bir coşkuya eriyordu her kelimesinde:
"Gidin tuzaklarımızı hazırlayın! Giyotin kapısını kurun, pervaz altı jiletlerini takın, Azizler Mabedi'nin gümüş dikenlerini kutsayın, Bizans Yağı'nı ısıtın, Kudüs'ün yanmış közlerini serin!" diye emirlerini bir ilahi sözleri gibi tekrarlayanlarla birlikte kılıcı Victoria'yı göklere doğru kınından çekerek iletti.

"Malleus Maleficarum'un evlatları, emrimdir size: Kale üstüne kale yık, kasaba üstüne kasaba yağmala. Hırpalanmış leşlerini kullanacak ve abideler dikeceğiz böylesi küstahlıklarına bedel olsun diye!
In nomine patris, et filii, et spiritus sancti. Amin!"