Millet mini kütüphane gibi lan, takır takır söylüyorlar. Ravenclaw'lar kaptı puanları, valla inek bunlar.
Neyse Profesör kan man dedi, sonra kan için dedi, savaş dedi, kaos dedi.. ABBOV, SAVAŞ VAR LAN, BURASI YIKILIR YEMİN EDİYORUM!
Ama bir yandan da eğlenceli, manyak buradakilerin hepsi çünkü. Aldım bi şişeyi, diktim kafama ama tadı kötüymüş öğğ! Bir süre sonra tuhaf hissetmeye başladım, hani kanı kaynıyor derler ya heh ondan. Lan cidden power up alıyorum galiba!
Power up'ı aldım, etrafta sataşacak varlık arıyorum falan, Iris'le eşleştik nihayetinde. Minnoş minnoş konuşuyor bu, yerim lan! Güzel de kız he.. Neyse Beck, odaklan! Kız güzel ama şu an savaş modundayız, ders çıkışı düşün bunu.
İlk önce o saldırdı, kanın etkisi mi bilmiyorum ama tahmin ettim ne yapacağını. YA ÜZGÜNÜM DİYO Bİ DE YİCEM! Çok şirinsin bebeğim ama yenilemem üzgünüm, gözündeki itibarımı düşürmek istemem. Tamam plan şu, şu tekmeden kaçınıp kolundan tuttuğum gibi yere çivileyeceğim kızı. Belki sonra da evlen - yani derse devam ederiz, evet ders.

Ortak salonda, şöminenin karşısına kurulmuşum, kucağımda Reverie.. Ah huzur...
Ortalıkta kimse yoktu, bu da biraz işkillenmeme sebep oldu. Kesin bir şey unuttum
"Reverie, ben yine bir şeyi unuttum galiba"
"meow"
"Bence de"
"meoow"
"Şşt, anneye öyle denmez"
Reverie'yi okşarken gözlerimi kısıp neyi unuttuğumu düşünmeye başladım. Sabah dişlerimi fırçaladım, Reveire'yi besledim, ödev mi unuttum acaba - DERS! HAY LANET DERSİ UNUTTUM! HEM DE EN ÖNEMLİ DERSİ!
Reveire'yi kucakladığım gibi oturduğum koltuktan fırlayıp yatakhane merdivenlerine uçtum. Of Beck of, bunu da unutmazsın ya! Derse giderken iyi görünmem gerek, pijamayla çıkmam mümkün değil. O yüzden bir yandan kıyafetlerimi giyip bir yandan saçımı şekillendirip bir yandan da kitabımı bulmaya çalıştım. Çok sürmeden hepsini halledip dışarı fırladım. Koridorlarda depar atıp sınıfa olabildiğince hızlı varmaya çalışırken bir yandan da kafamdaki listeyi kontrol ediyordum.
"Kıyafetlerim tamam, cüppe tamam, saçlarım düzgün, çant - çanta yok - LAN ÇANTA YERİNE REVERİE'Yİ ALMIŞIM!"
"meow"
"SEN NİYE MİYAVLAMIYOSUN YA, ÇANTA SANMIŞIM SENİ!"
"meow"
"Tamam özür dilerim bağırdığım için.."
Yatakhaneye gidip çantamı almaya üşendim, zaten geç kalmışım, bir de gidip gelmekle uğraşamam şimdi, hem sınıfa da varmışım neredeyse. O yüzden çantası ve kedili takılacağım bugün.
Sınıfın kapısına varıp yüzüme 'bir haltlar yapmak üzereyim' ifademi yerleştirip kapıyı çaldım, ardından kapıyı açıp "BABACIĞIIIIM!" diye çığırarak içeri girdim. Girdim ama, etraftaki kaosu görünce kalakaldım. Noluyor lan burada?
Masum masum ne olduğunu soracaktım ki siyah saçlı bir çocuğun - adı Lucien'di galiba - kucağındaki minik şeyi gördüm... o??
Kucağımdaki Reverie'yi koyacak bir yer ararken gözüm Ameterasu'ya ilişti. Az çok muhabbetimiz var, benim salak da seviyor bunu, o yüzden hızlıca yanına gidip kollarımdaki kediyi kucağına bırakırken "Ame, şuna iki dakika göz kulak olur musun?" diyip cevabını bile beklemeden Lucien'in olduğu yere doğru ilerledim.
"LAN NE OLDU BURADA, KİM BABAMI ÇOCUK YAPTI?!"