Ladouceur evinin genç(?) sahibesi Claudia Hanım, her hafta sonu olduğu gibi alışverişe çıkmış, gördüğü son model, şatafatlı olan her şeyi ne olduklarına bakmadan ya da fiyatlarını bile kontrol etmeden satın alıp arkasında gezen uşak sürüsünün yükünü arttırmaktaydı. Tüm gün gezmiş olmasının verdiği yoğun yorgunluğa karşın gayet enerjik ve keyifliydi. Tabii, her zamanki siniri yine üstündeydi ve sinek uçsa kavga çıkarıyordu. Kendisi bir Ladouceur değil miydi sonuçta? Uçan sinek bile ona saygı duyacak, önünde diz çöküp ellerine kibar öpücükler bırakacaktı!

Sonunda bir süpürge dükkanına daldı. Claudia Hanım, süpürge kullanmayı pek tercih etmezdi. Sonuçta onu taşıyacak uşakları, cisimlenmeye yarayan eşyaları vardı. Ancak oğlu Claude'a en lüks süpürgeyi almak zorunda hissediyordu kendini. Sonuçta Claude, onun oğluydu. Ladouceur soyadını gururla taşıyacak, herkesten üstün olduğunu gösterecekti. Her ne kadar oğlunun sportif biri olmadığını ve yüksekten ne kadar korktuğunu umursar gibi olsa da pek umurunda olmamıştı açıkçası. Hayırlı bir evlat olmak ve annesini gururlandırmak onun tek göreviydi, bunu başarmak için de beş veya on metre yukarı uçup da top peşinde koşmak ona zor gelmemeliydi, değil mi?

Tüm dükkanda şöyle bir gezindi kadının gözleri. Sonunda, tek bir yere takılı kaldı. Görkemli, üstünde son model olduğunu belirten bir tabela asılı, son derece pahalı bir süpürge! İşte, onlara da işte bu yakışırdı! Bir de üstüne aile sembolünü işlediler mi, tamamdı bu iş. Kıvırta kıvırta, saçlarını sallaya sallaya süpürgeye gitti ve elini uzattı. Kendiyle aynı anda bir el daha süpürgeye konduğunda kaşlarını çatıp elin sahibine döndü. Alımlı bir genç vardı karşısında. Şu an süpürge durumuyla uğraşıyor olmasaydı, bu gençle saatlerce flörtleşebilirdi. Sonuçta, yaş sadece bir sayıydı!
(Ağzına sıçayım Claudia.)

"Pardon beyefendi ancak oğlum bu süpürgeyi çok istiyor. Küçük bir çocuğu üzmek istemezsiniz, değil mi?" dedi önce. Olaya göre belki çıkarırdı asasını. Hemen ardından pek de hoşuna gitmeyen bir cevap alınca daha yeni gevşemiş olan kaşları tekrar çatıldı.

"Eh be! Gösteririm ben sana şimdi! Alarte ascandre!" derken asasını adamın iki bacağının tam arasında, yerde durmakta olan çelik sandığa yöneltti.