İletileri Göster
1
Büyük Salon / 1866-1867 Yılı Hogwarts Açılış Konuşması
« : 28 Eylül, 2022 23:38:56 - Kurgusal Tarih: Ekim 1866 »
[justify]
Gün doğumuyla Hogwarts’a ulaşmış olan Harold köstekli saatini arada bir titreyen elleriyle cebine yerleştirdi. Yanıbaşında sürekli dört dönen Melvin, Harold’un “Zamanı yönetmek her şeydir.” felsefesine her ne kadar alışmış olsa da yaşlı başlı bir adamın bu kadar az uykuyla nasıl bunca işe koşturduğunu hala merak ediyordu. Kendi uğraşlarını görmüyor, tersine, ne yaparsa yapsın kendisini yetersiz görüyordu. Harold’un yanına ilk geldiği hali kadar değil elbette. Harold, Melvin’i keşfettiğinde henüz çocuk yaştaydı. Akademik açıdan onun başarılı olacağına inanmış, gördüğü zeka pırıltısını değerli bir maden gibi işlemek için elinden geleni ardına koymamış; hatta, onu kendi evladı gibi görmüştü hep. Bunun bilincinde yetişen Melvin, Harold’un emeklerini boşa çıkarmamak ve ona sunulan şansı değerlendirmek için çoğunlukla soluk almadan çalışmaya adamıştı kendisini. Harold’un taleplerine yetişmek kolay olmasa da hiçbir şikayeti yoktu bulunduğu konumdan Melvin’in. Uykusundan nezaketle kaldırdığı ev cininin getirdiği kahveler ile karşılıklı bir şekilde oturdu Melvin ve Harold. Melvin, Harold’un müdür masasına çok yakıştığını düşünüyor ve onu hayranlıkla izliyordu. Kahvesinden daha yudumunu almadan Harold’un söze girişiyle pürdikkat kesildi. “Bir enkaz devralmak hiçbir zaman kolay olmamıştır, Melvin. Yapacak çok işimiz var. Vivienne Bates’in bu işin üstesinden gelemeyeceğini biliyordum. Sadece bu kadarını tahmin etmemiştim, kendisine verilen bu makamı değersiz gösterdiğine inanmak hala güç.” Melvin hak verdiğini göstermek için başını salladı. “Doğru söylüyorsunuz efendim.” Masadaki tüy kaleme ve parşömene yeltendi. “İstediğiniz kitaplar öğlen sularında gelecek. Limon şekerleri de mutfağa teslim edildi. Diğer istekleriniz nelerdir?” Harold sandalyesine dayandı büyük bir rahatsızlıkla. “Sandalye değişecek.” Duvarlara baktı. “Berkshire’da ki malikanenin çalışma odasındaki tablolar getirilecek. Bu odadaki tablolarla konuş. Güven vermeyenlerin yerleri değiştirilecek.” Uyanmış olan tablolar tarafından izlendiğinin farkındalığıyla çekincesiz bir şekilde dile getirmişti düşüncesini. Yalnızca tek yudum aldığı kahvesini geri bırakırken ekledi. “Mutfağın başı ile konuşmak istiyorum. Kahvem tam istediğim gibi olmalı. Öğrenciler için yemek listelerini bizzat kendim vereceğim.” Masanın üzerinde duran parşömen tomarına parmağını bastı. “Profesörler… Hepsi sen tarafından kapıda karşılanacak. Dönem açılmadan gün içerisinde her biriyle teke tek konuşacağım. Kendilerini ölçmek isterim. Branşlarına hakimiyetini sorgulamamak olmaz.” Harold günlerdir plan program içerisindeydi. Yardımcısına ilk etapta yüklenmemek için bir anlığına soluklanma isteğiyle duraksadı. “Şimdilik bu kadar.”
Yaşamının irili ufaklı ve bir o kadar önemli izlerini taşıyan Hogwarts koridorlarında uzun yıllar sonra kendini yeniden bulan Bay Harrington özgülenmiş odasına geçtiğinden beri yalnızca yerinde oturmamış; açılış seremonisinin bütün hazırlıklarını yakınen takip etmişti. Bayan Bates’in bıraktığı birkaç eşya, Bay Harrington’ın Bakanlık için üstlendiği danışmanlık pozisyonunda yanında birkaç yıldır çalışan benim, yani Melvin, tarafından adrese teslim edilmek üzere göndermiştim çoktan. Odanın düzeni, kitaplığı ve duvarda asılı olan tablolar ve daha birçok şey Bay Harrington’ın şahsi isteklerine göre düzenlemeyi titizlikle bitirmiş, bunlara ek olarak; hem kendi masasında her daim bulunmak üzere hem de her gün birbirinden değerli gördüğü dört binanın yemek masasında bolca bulunacak olan limon şekeri kaselerinin ahşap düzlemler üzerinde yer almasını nihayetinde sağlayabilmiştim. Limon şekerlerinin gizemini bir türlü çözememiş olduğum gerçeğiyle yüzleşemiyordum. Bay Harrington’a ise artık bunu soramıyor, esrarengiz bakan mavi gözlerinin ardında kendi kendime çözmemi beklediği izlenimine kapılıyordum. Geçen beş yılın sonunda hala kendisini anlayamadığım zamanlar oluyordu. Sabırla öğreniyordum.
Açılış için sabah belirttiği istekler ile yetineceğini düşünmemiştim. Öğleden sonra yeni bir liste hazırlamıştım. Bay Harrington, profesörler ile konuşurken ben de boşluklarda bütün dediklerini harfiyen yerine getirmek için ortalıkta koşturuyordum. Misal; havada asılı kalan mumlar masalar arasındaki boşluklarda yoğunlaştırıldı. Bunun aksine, tavanı saran büyüyle ay tutulmasına dakikalar kala karanlık bir gökyüzü tasvir edildi. Giriş kapısı kapatıldı. Birden fazla görevli tarafından çıkışlar kontrol altında gerçekleşecekti. Hepsi de Bay Harrington’ın özenle seçtiği isimlerdi. Mutfak Hala dumanı üstünde tutan bolca yemek masada yerini alalı ise çok olmuştu. Mutfağın başı, Bay Harrington’ın hazırladığı yemek listelerini ilk gördüğünde yüzünü ekşitmiş olsa da kısa sürede güzel işler ortaya çıkarmıştı. Özellikle de açılış yemeği ise göz alıcı gözüküyor, ana yemeklerin dumanı hala üstünde tütüyordu. Duvardaki saat tam altıyı buçuk geçtiğinde Bay Harrington profesör masasının arkasında kalan kapıdan mat bordo pelerini üzerinde boy göstermişti. Ben ise çıkış kapısının önünde dikiliyordum. Her şeyin isteğine uygun olduğunu görmek beni son derece memnun ediyordu. Sorun olmadığı kanısına vardığımda müdürümüzün salona giriş yaptığı profesör kapısının da kilitlenmesi için görevliye el işareti yaptım. Hemen peşinden duvar kenarından ilerleyerek Bay Harrington’ın görüş hizasına girmeye çalışıyordum bir isteği olursa diye. Bay Harrington ise zemine sağlam basan adımlarıyla kürsüye yöneldi doğrudan.
Öğrencilerin gürültüsü bir yabancının kürsüye gelişiyle kesilmişti.
“İyi akşamlar değerli Hogwarts ailesi.”
Sesi fazlasıyla gür ve tok çıktığından bütün salona hakimiyet sağlamıştı kolaylıkla. Gereksiz büyü kullanımını tasvip etmezdi Harold. Onun hakkında öğrenilecek tek şey masalara neden limon şekeri koydurttuğu değildi. Belki de bu önemsenmemesi gereken bir detaydı. Kim bilir?
“Bendeniz Harold Ernest Harrington. Burada sizin karşınızda yeni okul müdürünüz olarak duruyor olmak benim için büyük bir ayrıcalık. Kendimi kafi şekilde tanıtmaya geçmeden önce; huzurlarınızda, sıcak karşılamaları için bu sene ve önümüzdeki yıllar boyunca çalışmayı planladığımız saygıdeğer Profesörlerimize, yardımlarını bizlerden ve sizlerden esirgemeyen okulumuzun güzide çalışan kadrosuna ve zat-ı şu an aramızda bulunmasa da öğrencilerimiz üzerinde emeği bulunan Vivienne Bates’e teşekkürü borç bilirim.”
Konuşmasını yaparken hitap ettiği kişilere doğru eliyle nazik bir jest gerçekleştirdikten hemen sonra konuşmanın başından beri hakim olan sakin tavrıyla devam etti:
“Bazılarınız belki beni ‘Tılsım: Dilbilim ve Büyü Yaratımı Üzerine I ve II, Eğitimin Kaçınılmaz Olan Beş Unsuru, Sihir Çalışma Metodları, Efsunlar ve Sınırlar’ gibi kitapların yazarı olarak tanıyor olabilir. Yalnızca kitaplarla sınırlı değil geçmişim, elbette. Hogwarts’ta belirli bir süre profesörlük yapmış, farklı kıtaların Büyücülük Okulları’nda birikim edinmiş, Sihir Bakanlığı’na danışmanlık yapmış ve hala birlikte dengeli biçimde çalışma yürüten biri olarak sahip olduğum tecrübeleri sizlerle paylaşmak için sabırsızlandığımı belirtmek isterim. Odamın kapısı her zaman Hogwarts ailesine açıktır. Bildiğiniz üzere kasvetli zamanlardan geçiyoruz. Detaya girmenin ne yeri ne de zamanıdır. Gerçekler, gün gibi ortada iken. Asıl söylemek istediğim şudur ki; genç nesil olarak büyücedünyanın geleceğini belirleyecek olanlar sizlersiniz. Sizlerden beklentimiz çok yüksek. Bilhassa, beklentilerimiz sizin gözünüzü korkutmasın. Tam kadro sizden desteğimizi esirgemeyecek, aynı zamanda her ihtiyacınızda yanınızda olmaya çalışacağız. Kendinizi keşfedeceğiniz ve geliştireceğiniz bir eğitim-öğretim yılı olmasını diliyorum. “
Harold cümlelerini samimi bir gülümsemeyle taçlandırmıştı es verdiği anda. Onu asiste eden Melvin, her an her saniye yanında taşıdığı parşömenlerden bozma birbirine iliştirilmiş yapraklara "Bu gülümsemeyi çok iyi biliyordum: sıcak, ilgili ve peşinden ne geleceği öngörülemez." şeklinde tasavvur etmişti.
“Bu geceden sonra Hogwarts sınırlarının içerisinde birçok şeyin değişeceğini sizlere temin ederim. Bir farklılık ile devam edelim o yüzden. Birbirinden değişken eğitimsel ve kültürel açıların harman olacağı bu yılda, gördüğünüz üzere, Ilvermorny öğrencileri bizlerle birlikte. Sene boyunca nadide öğrencilerimizi ağırlayacağız. Dolayısıyla onların her ihtiyacı gözetilecektir. Kapım tıpkı Hogwarts öğrencileri gibi Ilvermorny öğrencilerine de açıktır. Kendilerine içtenlikle 'hoş geldiniz' diyorum ve Hogwarts öğrencilerinden misafirperverliklerini eksik etmemelerini rica ediyorum."
"Öte yandan... takdir edersiniz ki yaşlı bir adamım ben. Evleviyetle, saygıda kusur istemem, ne sebeple olursa olsun. Önce kendinize, ardından aynı yuvayı paylaştığınız arkadaşlarınıza ve bize karşı davranışlarınızda dikkatli olmanızı mutlaka beklerim. Sizleri arkadaşlarınızla hasret gidermek için özgür bırakmadan önce ekseriyetle eklemek istediğim şeylerden biri de; bilginin en büyük güç olduğunu daima bilmenizi istememdir. Dilerim ki vuku bulmaz, lakin; hayatın bir parçası olan zor zamanlarda bilgi birikiminizi doğru şekilde ve doğru anda kullanabilmeyi sizlere aşılamak en büyük amacımdır. Bu gayemin başlangıcı için de çıkışta kapıda bekleyen görevlilerden sizlere verilecek olan okuma listesini temin etmeyi unutmayın. Endişe etmeyin, kitapların birçoğu çoktan yatakhanelerinize bırakıldı. Geriye kalanları ise tatillerde ve dönem arasında erişim sağlayabilirsiniz.”
Aklında hala birden fazla şey olduğu belliydi Harold’un. Önlerindeki sene öğrenciler için bir muammadan ibaretti, henüz. En önemlisi de, bu konuşmalar Hogwarts sabahlarının ya da akşamlarının bir rutini haline gelebilirdi. Harold öğrencileriyle saygı çerçevesi içerisinde içli dışlı olmayı severdi. Öyle ki okula gelmeden önce inceleyebildiği kadar nice öğrencinin belgelerini gözden geçirdiği uzun mesailer gerçekleştirmişti. Açılışı daha fazla uzatmama isteği ile son cümlelerinin ağzından döküleceği an gelmişti:“Bu yaşlı adamı sabırla dinlediğiniz için teşekkür eder ve hepimize güzel bir dönem temenni ederim. Artık yemek faslına geçebiliriz. Buyrun… Afiyet olsun.”
Harold el hareketiyle herkesi yemeğe davet edişinin ardından ağır aksak hareketlerle yüzünde silik gülümsemesiyle profesörlerin arasında kendine ayrılan sandalyeye ilerledi. O, ilerlerken fısıldamalar ana salonu sarmaya başlamıştı. Harold ile birlikte eş zamanlı olarak yanıbaşında yer almak için hızlı adımlarla profesörler masasına doğru çevirdi adımlarının yönünü Melvin. Harold, yemekten sonra Hogwarts’ta açacağı ders için taleplerini iletecekti eli kolu olarak gördüğü Melvin’e. Yeni bir dönem başlıyordu.
Harold, iz bırakacağı bir döneme hazırlanıyordu. Her hâlükârda etkilenmiş olan Melvin, gün bitimine doğru istikrarlı bir tutumda güne dair son düşüncelerini kayda geçirecekti:"Ve, ben Melvin; Bay Harrington ve öğrenciler için baştan sona yanlarında olacağım."
[spoiler=Kitap Listesi]
*Tılsım: Dilbilim ve Büyü Yaratımı Üzerine I - H.E. Harrington (Temin edilmiştir)
*Tılsım: Dilbilim ve Büyü Yaratımı Üzerine II - H.E. Harrington
*Sihir Çalışma Metodları - H.E. Harrington (Temin edilmiştir)
*Efsunlar ve Sınırlar - H.E. Harrington
*K.S.K.S: İksir'in Geçmişi ve Geleceği - Sir Willis Browning
*Lanet Nedir ve Ne Değildir? - Clarice Thornton
*Biçim Değiştirme Üzerine Notlar I, II ve III - James Allen (Yalnızca ilk kitap edilmiştir)
*Saldırı ve Savunma'nın Karanlık Sanatlarda Özleri - Charles Willburry (Temin edilmiştir)
*Bitkibilim ve İksir: Bilinmeyen Yanlışlar - Liam Moses Arnoult (Temin edilmiştir)
*Sihir Tarihi'nin Gerçekleri - Alexis Devaroux (Temin edilmiştir)[/spoiler] [/justify]
Gün doğumuyla Hogwarts’a ulaşmış olan Harold köstekli saatini arada bir titreyen elleriyle cebine yerleştirdi. Yanıbaşında sürekli dört dönen Melvin, Harold’un “Zamanı yönetmek her şeydir.” felsefesine her ne kadar alışmış olsa da yaşlı başlı bir adamın bu kadar az uykuyla nasıl bunca işe koşturduğunu hala merak ediyordu. Kendi uğraşlarını görmüyor, tersine, ne yaparsa yapsın kendisini yetersiz görüyordu. Harold’un yanına ilk geldiği hali kadar değil elbette. Harold, Melvin’i keşfettiğinde henüz çocuk yaştaydı. Akademik açıdan onun başarılı olacağına inanmış, gördüğü zeka pırıltısını değerli bir maden gibi işlemek için elinden geleni ardına koymamış; hatta, onu kendi evladı gibi görmüştü hep. Bunun bilincinde yetişen Melvin, Harold’un emeklerini boşa çıkarmamak ve ona sunulan şansı değerlendirmek için çoğunlukla soluk almadan çalışmaya adamıştı kendisini. Harold’un taleplerine yetişmek kolay olmasa da hiçbir şikayeti yoktu bulunduğu konumdan Melvin’in. Uykusundan nezaketle kaldırdığı ev cininin getirdiği kahveler ile karşılıklı bir şekilde oturdu Melvin ve Harold. Melvin, Harold’un müdür masasına çok yakıştığını düşünüyor ve onu hayranlıkla izliyordu. Kahvesinden daha yudumunu almadan Harold’un söze girişiyle pürdikkat kesildi. “Bir enkaz devralmak hiçbir zaman kolay olmamıştır, Melvin. Yapacak çok işimiz var. Vivienne Bates’in bu işin üstesinden gelemeyeceğini biliyordum. Sadece bu kadarını tahmin etmemiştim, kendisine verilen bu makamı değersiz gösterdiğine inanmak hala güç.” Melvin hak verdiğini göstermek için başını salladı. “Doğru söylüyorsunuz efendim.” Masadaki tüy kaleme ve parşömene yeltendi. “İstediğiniz kitaplar öğlen sularında gelecek. Limon şekerleri de mutfağa teslim edildi. Diğer istekleriniz nelerdir?” Harold sandalyesine dayandı büyük bir rahatsızlıkla. “Sandalye değişecek.” Duvarlara baktı. “Berkshire’da ki malikanenin çalışma odasındaki tablolar getirilecek. Bu odadaki tablolarla konuş. Güven vermeyenlerin yerleri değiştirilecek.” Uyanmış olan tablolar tarafından izlendiğinin farkındalığıyla çekincesiz bir şekilde dile getirmişti düşüncesini. Yalnızca tek yudum aldığı kahvesini geri bırakırken ekledi. “Mutfağın başı ile konuşmak istiyorum. Kahvem tam istediğim gibi olmalı. Öğrenciler için yemek listelerini bizzat kendim vereceğim.” Masanın üzerinde duran parşömen tomarına parmağını bastı. “Profesörler… Hepsi sen tarafından kapıda karşılanacak. Dönem açılmadan gün içerisinde her biriyle teke tek konuşacağım. Kendilerini ölçmek isterim. Branşlarına hakimiyetini sorgulamamak olmaz.” Harold günlerdir plan program içerisindeydi. Yardımcısına ilk etapta yüklenmemek için bir anlığına soluklanma isteğiyle duraksadı. “Şimdilik bu kadar.”
Yaşamının irili ufaklı ve bir o kadar önemli izlerini taşıyan Hogwarts koridorlarında uzun yıllar sonra kendini yeniden bulan Bay Harrington özgülenmiş odasına geçtiğinden beri yalnızca yerinde oturmamış; açılış seremonisinin bütün hazırlıklarını yakınen takip etmişti. Bayan Bates’in bıraktığı birkaç eşya, Bay Harrington’ın Bakanlık için üstlendiği danışmanlık pozisyonunda yanında birkaç yıldır çalışan benim, yani Melvin, tarafından adrese teslim edilmek üzere göndermiştim çoktan. Odanın düzeni, kitaplığı ve duvarda asılı olan tablolar ve daha birçok şey Bay Harrington’ın şahsi isteklerine göre düzenlemeyi titizlikle bitirmiş, bunlara ek olarak; hem kendi masasında her daim bulunmak üzere hem de her gün birbirinden değerli gördüğü dört binanın yemek masasında bolca bulunacak olan limon şekeri kaselerinin ahşap düzlemler üzerinde yer almasını nihayetinde sağlayabilmiştim. Limon şekerlerinin gizemini bir türlü çözememiş olduğum gerçeğiyle yüzleşemiyordum. Bay Harrington’a ise artık bunu soramıyor, esrarengiz bakan mavi gözlerinin ardında kendi kendime çözmemi beklediği izlenimine kapılıyordum. Geçen beş yılın sonunda hala kendisini anlayamadığım zamanlar oluyordu. Sabırla öğreniyordum.
Açılış için sabah belirttiği istekler ile yetineceğini düşünmemiştim. Öğleden sonra yeni bir liste hazırlamıştım. Bay Harrington, profesörler ile konuşurken ben de boşluklarda bütün dediklerini harfiyen yerine getirmek için ortalıkta koşturuyordum. Misal; havada asılı kalan mumlar masalar arasındaki boşluklarda yoğunlaştırıldı. Bunun aksine, tavanı saran büyüyle ay tutulmasına dakikalar kala karanlık bir gökyüzü tasvir edildi. Giriş kapısı kapatıldı. Birden fazla görevli tarafından çıkışlar kontrol altında gerçekleşecekti. Hepsi de Bay Harrington’ın özenle seçtiği isimlerdi. Mutfak Hala dumanı üstünde tutan bolca yemek masada yerini alalı ise çok olmuştu. Mutfağın başı, Bay Harrington’ın hazırladığı yemek listelerini ilk gördüğünde yüzünü ekşitmiş olsa da kısa sürede güzel işler ortaya çıkarmıştı. Özellikle de açılış yemeği ise göz alıcı gözüküyor, ana yemeklerin dumanı hala üstünde tütüyordu. Duvardaki saat tam altıyı buçuk geçtiğinde Bay Harrington profesör masasının arkasında kalan kapıdan mat bordo pelerini üzerinde boy göstermişti. Ben ise çıkış kapısının önünde dikiliyordum. Her şeyin isteğine uygun olduğunu görmek beni son derece memnun ediyordu. Sorun olmadığı kanısına vardığımda müdürümüzün salona giriş yaptığı profesör kapısının da kilitlenmesi için görevliye el işareti yaptım. Hemen peşinden duvar kenarından ilerleyerek Bay Harrington’ın görüş hizasına girmeye çalışıyordum bir isteği olursa diye. Bay Harrington ise zemine sağlam basan adımlarıyla kürsüye yöneldi doğrudan.
Öğrencilerin gürültüsü bir yabancının kürsüye gelişiyle kesilmişti.
“İyi akşamlar değerli Hogwarts ailesi.”
Sesi fazlasıyla gür ve tok çıktığından bütün salona hakimiyet sağlamıştı kolaylıkla. Gereksiz büyü kullanımını tasvip etmezdi Harold. Onun hakkında öğrenilecek tek şey masalara neden limon şekeri koydurttuğu değildi. Belki de bu önemsenmemesi gereken bir detaydı. Kim bilir?
“Bendeniz Harold Ernest Harrington. Burada sizin karşınızda yeni okul müdürünüz olarak duruyor olmak benim için büyük bir ayrıcalık. Kendimi kafi şekilde tanıtmaya geçmeden önce; huzurlarınızda, sıcak karşılamaları için bu sene ve önümüzdeki yıllar boyunca çalışmayı planladığımız saygıdeğer Profesörlerimize, yardımlarını bizlerden ve sizlerden esirgemeyen okulumuzun güzide çalışan kadrosuna ve zat-ı şu an aramızda bulunmasa da öğrencilerimiz üzerinde emeği bulunan Vivienne Bates’e teşekkürü borç bilirim.”
Konuşmasını yaparken hitap ettiği kişilere doğru eliyle nazik bir jest gerçekleştirdikten hemen sonra konuşmanın başından beri hakim olan sakin tavrıyla devam etti:
“Bazılarınız belki beni ‘Tılsım: Dilbilim ve Büyü Yaratımı Üzerine I ve II, Eğitimin Kaçınılmaz Olan Beş Unsuru, Sihir Çalışma Metodları, Efsunlar ve Sınırlar’ gibi kitapların yazarı olarak tanıyor olabilir. Yalnızca kitaplarla sınırlı değil geçmişim, elbette. Hogwarts’ta belirli bir süre profesörlük yapmış, farklı kıtaların Büyücülük Okulları’nda birikim edinmiş, Sihir Bakanlığı’na danışmanlık yapmış ve hala birlikte dengeli biçimde çalışma yürüten biri olarak sahip olduğum tecrübeleri sizlerle paylaşmak için sabırsızlandığımı belirtmek isterim. Odamın kapısı her zaman Hogwarts ailesine açıktır. Bildiğiniz üzere kasvetli zamanlardan geçiyoruz. Detaya girmenin ne yeri ne de zamanıdır. Gerçekler, gün gibi ortada iken. Asıl söylemek istediğim şudur ki; genç nesil olarak büyücedünyanın geleceğini belirleyecek olanlar sizlersiniz. Sizlerden beklentimiz çok yüksek. Bilhassa, beklentilerimiz sizin gözünüzü korkutmasın. Tam kadro sizden desteğimizi esirgemeyecek, aynı zamanda her ihtiyacınızda yanınızda olmaya çalışacağız. Kendinizi keşfedeceğiniz ve geliştireceğiniz bir eğitim-öğretim yılı olmasını diliyorum. “
Harold cümlelerini samimi bir gülümsemeyle taçlandırmıştı es verdiği anda. Onu asiste eden Melvin, her an her saniye yanında taşıdığı parşömenlerden bozma birbirine iliştirilmiş yapraklara "Bu gülümsemeyi çok iyi biliyordum: sıcak, ilgili ve peşinden ne geleceği öngörülemez." şeklinde tasavvur etmişti.
“Bu geceden sonra Hogwarts sınırlarının içerisinde birçok şeyin değişeceğini sizlere temin ederim. Bir farklılık ile devam edelim o yüzden. Birbirinden değişken eğitimsel ve kültürel açıların harman olacağı bu yılda, gördüğünüz üzere, Ilvermorny öğrencileri bizlerle birlikte. Sene boyunca nadide öğrencilerimizi ağırlayacağız. Dolayısıyla onların her ihtiyacı gözetilecektir. Kapım tıpkı Hogwarts öğrencileri gibi Ilvermorny öğrencilerine de açıktır. Kendilerine içtenlikle 'hoş geldiniz' diyorum ve Hogwarts öğrencilerinden misafirperverliklerini eksik etmemelerini rica ediyorum."
"Öte yandan... takdir edersiniz ki yaşlı bir adamım ben. Evleviyetle, saygıda kusur istemem, ne sebeple olursa olsun. Önce kendinize, ardından aynı yuvayı paylaştığınız arkadaşlarınıza ve bize karşı davranışlarınızda dikkatli olmanızı mutlaka beklerim. Sizleri arkadaşlarınızla hasret gidermek için özgür bırakmadan önce ekseriyetle eklemek istediğim şeylerden biri de; bilginin en büyük güç olduğunu daima bilmenizi istememdir. Dilerim ki vuku bulmaz, lakin; hayatın bir parçası olan zor zamanlarda bilgi birikiminizi doğru şekilde ve doğru anda kullanabilmeyi sizlere aşılamak en büyük amacımdır. Bu gayemin başlangıcı için de çıkışta kapıda bekleyen görevlilerden sizlere verilecek olan okuma listesini temin etmeyi unutmayın. Endişe etmeyin, kitapların birçoğu çoktan yatakhanelerinize bırakıldı. Geriye kalanları ise tatillerde ve dönem arasında erişim sağlayabilirsiniz.”
Aklında hala birden fazla şey olduğu belliydi Harold’un. Önlerindeki sene öğrenciler için bir muammadan ibaretti, henüz. En önemlisi de, bu konuşmalar Hogwarts sabahlarının ya da akşamlarının bir rutini haline gelebilirdi. Harold öğrencileriyle saygı çerçevesi içerisinde içli dışlı olmayı severdi. Öyle ki okula gelmeden önce inceleyebildiği kadar nice öğrencinin belgelerini gözden geçirdiği uzun mesailer gerçekleştirmişti. Açılışı daha fazla uzatmama isteği ile son cümlelerinin ağzından döküleceği an gelmişti:“Bu yaşlı adamı sabırla dinlediğiniz için teşekkür eder ve hepimize güzel bir dönem temenni ederim. Artık yemek faslına geçebiliriz. Buyrun… Afiyet olsun.”
Harold el hareketiyle herkesi yemeğe davet edişinin ardından ağır aksak hareketlerle yüzünde silik gülümsemesiyle profesörlerin arasında kendine ayrılan sandalyeye ilerledi. O, ilerlerken fısıldamalar ana salonu sarmaya başlamıştı. Harold ile birlikte eş zamanlı olarak yanıbaşında yer almak için hızlı adımlarla profesörler masasına doğru çevirdi adımlarının yönünü Melvin. Harold, yemekten sonra Hogwarts’ta açacağı ders için taleplerini iletecekti eli kolu olarak gördüğü Melvin’e. Yeni bir dönem başlıyordu.
Harold, iz bırakacağı bir döneme hazırlanıyordu. Her hâlükârda etkilenmiş olan Melvin, gün bitimine doğru istikrarlı bir tutumda güne dair son düşüncelerini kayda geçirecekti:"Ve, ben Melvin; Bay Harrington ve öğrenciler için baştan sona yanlarında olacağım."
[spoiler=Kitap Listesi]
*Tılsım: Dilbilim ve Büyü Yaratımı Üzerine I - H.E. Harrington (Temin edilmiştir)
*Tılsım: Dilbilim ve Büyü Yaratımı Üzerine II - H.E. Harrington
*Sihir Çalışma Metodları - H.E. Harrington (Temin edilmiştir)
*Efsunlar ve Sınırlar - H.E. Harrington
*K.S.K.S: İksir'in Geçmişi ve Geleceği - Sir Willis Browning
*Lanet Nedir ve Ne Değildir? - Clarice Thornton
*Biçim Değiştirme Üzerine Notlar I, II ve III - James Allen (Yalnızca ilk kitap edilmiştir)
*Saldırı ve Savunma'nın Karanlık Sanatlarda Özleri - Charles Willburry (Temin edilmiştir)
*Bitkibilim ve İksir: Bilinmeyen Yanlışlar - Liam Moses Arnoult (Temin edilmiştir)
*Sihir Tarihi'nin Gerçekleri - Alexis Devaroux (Temin edilmiştir)[/spoiler] [/justify]