8. seviye oldum. En son 5. seviyeyken istemişim.

3 gp alayım.

Seth Carter Havuzcuğum.

Edit: Online sürem de 3 gün olmuş. En son 1 günken istemişim. Oradan da 2 gp alabilir miyim havuzuma.

[justify]Bayan Bringer’ın anlattıklarını kafamı sallayarak dinledim. Bunları bilmiyordum hiç. Dönüp baktım bizim kadına. Köpek etmişler bunu, zilini çalmışlar öldürmüş. Üstelik yüzünde maske var dedi kadın. Özetlemek için hakime hanıma döndüm. “Sizin de anladığınız gibi, müvekkilim affedilmez laneti gerçekleştiğinde kendi iradesi ile hareket etmemiş olup, karşısındaki kişinin de Bakan Hellington olduğunu bilmiyordu.”

Elimi ceketimin içine attım sakince. İç cebimde bulunan, günler önce Sihirsel Yaptırım Dairesi Başkanı Seth Carter’dan istediğim düşünseli şişesini çıkardım. Herkesin görmesi için önümde tuttuktan sonra “Bu gördüğünüz düşünseli şişesinde Bayan Muirghéal’ın Cadı Avcıları tarafından eziyet edildiği anıları bulunmaktadır. Büyüceşura üyelerine takdim edeceğim.” Hakime hanıma doğru yürüdükten sonra elimde tuttuğum minik şişeyi yüksekte oturan kadına uzattım. “Rahatsız edici öğeler içerdiği konusunda sizi uyarmam gerekiyor.” dedim. Ben baktım mı? Hayır. Psikolojimi bozamam gereksiz yere. Birine izlettirip anlattırdım kendime.  “İzlemesi bile zor olan bu anıyı yaşayan Bayan Muirghéal, unutulmamalıdır ki kendi isteği ile teslim olmuştur. Bahsettiğiniz gibi terör amacı olsaydı, affedilemez suçları olduğunu bilseydi bunu yapmazdı. Kendisi hak ve hukuka inanan, Bakanlıkla birlikte çalışmayı, büyücedünyayı iyi yönde değiştirmeyi isteyen bir cadıdır.”

“Sormam gereken bir şey kalmadığına göre, tanık iddianındır.”[/justify]

[justify]Selam canım selaaam! Duruşma günü geldi çattı. Girişte yine basının yoğun ilgisiyle karşılaştım. Fransız güzelim var mı aralarında diye baktım da yoktu. Pff, mutsuz oldum iyi mi? Cwénhild Muirghéal gibi bir halk kahramanının Azkaban’daki durumunu ve elimden geleni yapacağımı söylediğim küçük bir konuşmadan sonra Bakanlığa girdim ve ait olduğum yere, duruşma salonuna gittim. Ben böyle sahnelerin adamıyım! Hem iyilik yapmış oluyorum kadını japonlara karşı savunarak. Hem de insanları yakışıklılığım etkisinde bırakıp dalga dalga dalgalandırıyorum. Ah Ryan, beni bir şöyle görsen arkadaşlığımız pekişir! Şimdi diyeceksiniz Das, karı katliam yapmış savunuyorsun. Evet. Sorun bakalım neden? Çünkü umrumda değil yok katliamcıymış, yok ahlaksızmış. Herkesin savunma hakkına saygım varkjasflhds.... İnanmadınız değil mi? Ben traşıma bakarım tabi ki. Versin galleon Cadı Avcılarını savunurum. Bir de işte, kaos olsun. Kaosun öz evladı olduğum için. Ortalık karışsın. Mahkeme salonuna girip yine her tanıdığa selam verdikten sonra elimdeki kağıtları -ki baya dağınık bir şekilde toplamıştım- savunma makamı için olan masaya şöyle bir bıraktıktan sonra arkamı döndüm. Geçen duruşmada da Cornelia’nın yanında oturan japonuma baktım. Makyaj mı yapmış lan? Bundan öncekinde böyle değildi. Süslenmiş bu güzel olmuş. Benim için mi süslendin sen bakayım? Duruşumu dikleştirip yanına yürüdüm salonu boydan boya kat ederek. Yanına ulaştığımda eğilerek elini tuttum sonra da minicik bir öpücük kondurdum eline reverans yaparak. “Bugün çok güzel olmuşsunuz Minamoto-san.” dedikten sonra doğruldum. Evet, buraya gelmeden çiçolar nasıl birbirine hitap eder diye araştırdım. Güzel kadın da... Benden bir on yaş falan büyük galiba. Neyse ilaç almak için birlikte olduğum kocakarı 70’lerinde vardı. Aşkım güzelim Mirabelle’im de 16 yaşında. Yaş olayı benim pek umrumda değil anlayacağınız. “İyi şanslar.” Bir göz kırpması sonrası tekrar yerime döndüm ve beklemeye başladım. Cwenhild ruh emici denen iğrenç varlıklarla buraya getirilince Azkaban’a girip çıkarken hissettiğim rahatsızlığın kırıntısını hissetmek bile moralimi bozmaya yetti diyebilirim. Gerçekten canilik bu insanları oraya kapatmaları. Kadını tam ortaya oturtup ruh emicilerin de bizim üstümüze gelmemesi için patronusları çaktıklarında kadına ciddi bakışlarla bakmaya başladım. Konuştuklarımızı anlamayacak ya da yapmayacak kadar hayat enerjisinin çekilmemesini umuyordum.

Sonunda duruşma başladığında yalama yağlama yaptığımız hakime hanım her tarafı tanıttı, kendilerini de tanıttı da isimleri zerre umrumda değildi. Tek bildiğim daha geçen gün bu kadının emri ile yedi kuşak safkan olmayanlara bronş dağıtıldığıydı. Hiç sevmem elitleri. Bizim hizip de elitist onları da hiç sevmiyorum. Adımı söylediğinde ayağa kalkıp gülümseyerek selam verdim herkese. Tekrar yerime oturup çiçoyu dinlemeye başladım. Yine bakalım neler söyleyecek de yalanlayacağız. Boşa çıkaracağız. Direkt Meredith denen kadını çağırınca yüzüm güldü. O çağırmasa ben çağıracaktım. Oturduğum yerde doğrulup söylediklerini dinlemeye başladım. Carmilla demeye dikkat ediyordu çiço. O isime çok anlam yüklemişti. Ben de aksine Cwénhild diye hitap edecektim. En son konuştukları zamanı anlatmasını istedi çinçon. Of of başladık asıl konuya. Neyse ki bilgim var hakkında da hallederiz. Yani halledecektik de... Kadın bizim asyalının sorusuna karşı kriz geçirdi ya la. “Aaa...” yaptım yalandan. Gidip itirazımı verdikten ve hakime hanım kabul ettikten sonra “Sayın Minamoto, insanların üstüne böyle gitmeyiniz lütfen. Meredith Boleyn bakanlık için çok çalışmış bir kadındır! Bakanlık bünyesinde emek vermiş değerli insanlara böyle davranmamalı.” diye de pislik yaptım. Geçen de profesör olacak dallama aynısını yapmıştı bana. Sıra bizim tanık çağırmamıza gelince ayağa kalktım. Şov başlıyor canlarım.

“Değerli hakime hanım ve büyüceşura üyeleri.

Müvekkilim Bayan Cwenhild Muirghéal’a yönlendirilen tüm suçlamalardan aklanacağına emin olabilirsiniz. Müvekkilim bir büyüseverdir. Bu yüzden kendi yolunda sadece Cadı Avcılarına İSTEYEREK zarar vermiştir. Cadı Avcılarını avlamasa sonuçlarını siz de biliyorsunuz. Diğer bahsedilen suçlamalar kendi isteği dışında gerçekleşmiştir. İlk olarak kendisinin Sihir Bakanı Kellington’ı öldürdüğü iddiasına karşı tanık olarak Bayan Deni Bringer’ı çağırmak istiyorum.”

Kadını bekledim gelmesi ve tanık sandalyesine oturması için.

“İyi günler Bayan Bringer. Bize ilk önce kendinizi tanıtıp sonra Sihir Bakanının öldürüldüğü gece olanları ve ondan öncesinde bildiklerinizi anlatır mısınız? Bay Motke’nin planı tam olarak neydi? Neler gerçekleşti? Siz olanları nasıl öğrendiniz?”[/justify]

[justify]Milletin uyuz bakışlarına hiç aldırmadan kocaman bir gülümsemeyle Ryan’ın gelmesini bekledim. Onun yerine Ryan meymenetsizinin tamamen tersi, güzeller güzeli bir hatun bardan çıkıp yanıma geldi. Unicorn’u görünce hipnotize olmuştu sanki. Ulan Cindy! Kız tavlayabiliyor musun harbiden bu kadar kolay? Daha iyi anlaşsaydık da senle kız düşürseydim be güzelim. Niye sattırıyorsun kendini bana? Kadın yanıma kadar gelince “Dikkat edin hanımefendi.” dedim sesimi kalınlaştırarak. Çekici ve kalın bir ses diye düşünsem de baya komik olmuştu. “Isırabilir. Vahşi bir varlık. Aynı benim gibi.” Gözlerim yarıya inmiş, flörtöz bir bakış attım kadına. Kaşlarımı pıt pıt yukarı aşağı hareket ettirdim. Hemen ardından tek hareketle indim atın üstünden. Bembeyaz varlık ben ne yaptığını umursamadığım için oturan bir adamın ceketini yemeye başlamıştı. Aç kaldı diyorum ya. Cidden aç kaldı. Ryan’cığımın bunu beslemesi gerekiyor. Neyse hanımefendi bulmuşuz şuan Ryan’ı ikinci plana atıyorum. Aşırı bir reverans yaptıktan sonra kadının elini tuttum. Sanki bir şarap tadıyormuş gibi koklayarak öptüm elinden. “Ben...” dedim. “Gabriel. Bana isminizi bahşedebilir misiniz matmazel?” Oh oh! Hanımın güzelliğine bak öyle! Simsiyah saçları, tilki gibi gözleri, minik burnu incecik dudakları. Ryan böyle güzeller var yanında neden tanıştırmıyorsun be kanka? Ayıp olmuyor mu? Sen Cornelia'ya yavşıyorsun, biz boş mu kalalım?

“Ne kadar da şanslıymışsınız baksanıza! Bugün hayallerinizin prensi ile tanışacağınız aklınıza gelir miydi? Ben sabah uyandığımda güzel kelimesinin asla yeterli olmadığı bu sihirli güzelliği göreceğimi hiç düşünmemiştim. Merlin’in çalı kaşları şahidim olsun, gül bebek gibisiniz!” Tekrar elini öptüm şlap diye. “Ryan’ı görmek için gelmiştim ama vazgeçtim sanırım. Sizi konuşalım olur mu?” Yine her zamanki taktiğim, kızlar seviyor diye zerre umursamadığım “Burcunuz ne?” sorusunu sordum. “Her ne olursa olsun yıldızlarımız çok uyuşuyor içimde size karşı çekim var çekim! Accio ile kalbimi çektiniz kendinize resmen!”[/justify]


Böyle düşüyor mu?

"YANİ İNANILMAZ BİR ŞEYY!"

Buraya Alexander Turner olarak geldiğim için şimdi benzememek için sakallarımı büyüyle uzatmış, kovboy şapkamı kafama çekmiş gelmiştim. Amerikan görüntümün yanında baya başarısız bir fransız aksanı yaparak destek ofisi denen yere girdim.

"OH MON DIEU! SİZİ BECERİKSİZ SOYTARILAR! SİZ NASIL OLUR DA BİZİ, BARTHELEMY AİLESİNİ SAFKANDAN SAYMAZSINIZ? BİZ SİZDEN SAMSAF KANIZ!"

"Beyefendi sakin olun! Derdinizi anlatın!" diyerek yanıma gelen kız kolumu tutmaya çalıştı.

"BIRAK BENİ!" diye tersledim onu. "O KADAR SAFKANIM Kİ ELLETMEM BİLE SENİN GİBİ BİRİNE KENDİMİ. SİZ KİMSİNİZ DE BİZE BU LANET BRONŞU YOLLAYABİLİYORSUNUZ?"

"Efendim Bayan Boleyn dedi ki-"

"BAŞLATMA ŞİMDİ O KANIBOZUKLARA! KENDİ İÇLERİNDE EVLENE EVLENE HEPSİ SORUNLU OLMUŞ! DİĞER SAFKANLAR TARAFINDAN TABİ KABUL EDİLMEZLER ŞU YAPTIKLARINA BAK!"

Kadının göstermesiyle bağıra bağıra gittim bir masanın önüne oturdum. "KALEM VER BANA!" diye emrettim kadına. Kadın tüy kalemi tutuşturdu elime. Ben de bir kalem aldım mürekkebe soktum. Ulan kaç yıldır yazı yazmıyorum ben kim bilir ya. Dur uğraşayım. B nasıl yazılıyordu? Dilekçeyi bıraktıktan sonra elimdeki bronşu kadının yüzüne fırlattım aşırı terbiyesiz bir şekilde. Çünkü safkan leşler böyle yapıyorlardı. "GİDİN FRANSA BAKANLIĞIYLA KONUŞUN DA KİMMİŞ SAFKAN GÖRÜN! TERBİYESİZLER!" dedikten sonra çektim gittim. Sakalları kesip tekrar avukat olmam gerekiyordu.


[spoiler][/spoiler]

[justify]Cornelia’nın yanından ayrıldıktan sonra güzel kıyafetimin önünü düzelterek basın konuşması verdiğim yere döndüm. Bizim çinçon konuşuyordu. Sonuna mı yetişmişim? Ne diyor ne? Carmilla’yı seviyorsanız, dünyaya karşısınız falan diyor. Gözlerimi devirdim bu kelimelerine. Üstelik bir de bizim kulüptekilere kışkırtma çekiyor. İnanılmaz biri gerçekten. İç savaş çıkar bir de istersen feriha. O sözlerini bitirince bir anda gazetecilerden yoğun bir uğultu yükseldi. Bir sürü soru soruluyor, insanlar birbirinin önüne geçmeye çalışıyorlardı. Coştukça coştukları için bizim hizipten elemanlar ben ezilmeyeyim diye insanlarla sınır koydular. Cidden çok önemli biri gibi hissediyorum kendimi. En öndeki gazetecilerden biri, şöyle hani derler ya AT GİBİ kadın diye. Tam öyle bir kadındı. Siyah uzun saçları, köşeli yüz hatları, kocaman ağzı, eşek bakışları ile gözlere afiyet bir hatundu. Sayın Turner dedi. Fransız aksanı ile konuşunca düştükçe düştüm kadına. O harika gülümsememi yerleştirdim yüzüme. “Fransızsınız öyle mi? Çok severim. Buongiorno.“ dedikten sonra söylediklerini dinledim. Diyordu ki hizipler bizim karının peşindeyken bizim hizip neden koruyormuş. Carmilla idolü falan bir şeyler söyledi ama yani ne kadar güzel konuşuyor bir duysanız. Oh dedim canımın içi her gün konuş, ben her gün dinleyeyim seni.

“Büyücedünyayı huzura mı kavuşturmuşlar?” dedim cümlesini bitirince. “Büyücedünya huzura, yetkililer işlerini yaptıklarında kavuşabilir.”

“Merlin Tılsım Kulübü çok saygın bir hiziptir. İçerisinde saygın insanları barındırır. Kimse aynı doğrulara ve yanlışlara sahip değil. Kimse doğduğu yeri, ailesini, seveceği kişiyi seçemiyor. Bunlar yaşadıkça deneyimleyeceğimiz olgular. Carmilla idolü dediğiniz kişi, Cwenhild Muirghéal, siz yataklarınızda rahatça uyuyasınız, genç büyücü ve cadılar daha iyi bir geleceğe sahip olsun diye savaşırken esir düşmüş, çok korkunç işkenceler görmüş bir kadın. Merlin Tılsım Kulübü elbette ki üyesinin en doğru şekilde yargılanmasını isteyecektir! Bunda sorun görenlerin kötü niyetli olduğunu görmek çok zor değil. Diğer hiziplerin istedikleri, yapılan her suç üyemiz Muirghéal’ın üstüne atılırken sessiz kalınması mı? İddia tarafı, duruşmayı bu gibi sözlerle çarpıtarak bir şeyleri ört pas etmeye çalışıyor. Biz yine de yargıya, büyüceşuranın tarafsızlığına güveneceğiz.“

Iyy, neler diyorum böyle. Yıllardır elimi vermişim kolumu kapmışlar. Bir türlü batağından çıkamıyorum diye ağlıyorum gelmişim güzeller güzeli kadına övüyorum tarikatı.

Şeytanın avukatlığı işte böyle bir şey gençler.

“Konuya olan ilginiz takdire şayan Bayan Blanchet. Bir yerde kahve içerek dava dışında konular konuşmak ister misiniz? Çok iyi bir çay evi biliyorum.”[/justify]

This dice roll has been tampered with!
Yine konuşma hödösü 1d10 : 6, total 6

Edit: Typolar

Kapkaranlık koridorlar... Sanki hiçliğin ortasındaymış gibi duran binanın içinde, tüm umutlar sönmüşken bir ıslık tutturmuşum. Buraya girerken üstümü aradılar, her yanımı elleyip asamı falan kontrol ettiler. Sanki ne yapacağım içeride... Müvekilimle konuşmak için gelmişim. Dolandırıcılık yüzünden buraya girilmiyor değil mi ya? Hiç beni açmadı çünkü. Bir gün kafayı sıyırıp önüme geleni katledersem, çocuklara falan eziyet edersem İngiltere’den kaçarım daha iyi. Yanımda bir gardiyan, Cwénhild’in olduğu hücreye doğru yüreyecektik. Bana patronus büyüsü yapmamı söylediler. E ben de yaptım. Baya bir zorlukla oluşan ışık ilk çıkışmasa da, ikinci denememde elle tutulur bir varlığa dönüşebilmişti. İlk anlamadım. Kurt mudur? Kurt olmak için fazla küçüktü. Köpek midir? Köpek olmak için de sivri yüzlüydü. Tilki miydi? E tilki olmak için de fazla kilolu bir hayvandı. “Ne bu?” dedim anlamamış bir ifade ile yanımdaki gardiyana. “Daha önce yapmadın mı?” diye sordu. “Daha önce ruh emici görmedim ki nerede yapayım? Önceki gelişimde elemanlar yapmıştı.” dedim. Gardiyan ise elit gibi bir şey söyledi kendi kendine. Ne eliti kardeşim? İşimizde başarılıyız yakalanmıyoruz. “Rakun bu.” dediğinde “Haaa! Evet ya. Harbi öyle.” dedim yüksek bir sesle. Ne de tatlı hayvan ha!*

Patronus devam etsin ama asamla sorun çıkmasın diye bağlama büyüsü mü ne yaptılar asama bilmiyorum her ne leşlikse artık. Ruh emici denen zamazingoları nereden buldular da buraya tıktılar hem ya? Birlikte yürümeye başladık taş koridorları. Yapmış olduğum beyaz rakun yanımızda süzülüyor, ruh emicilerin koridorun sonundan gördükleri gibi yollarını değiştirmelerini sağlıyordu. Gardiyan ise zayıf bir adamdı, elleri kolları kemikli, derisinde yaşlılık lekeleri olan biri. Burnu büyüktü ve yanağında bir beni vardı. 60 yaşında vardı yani bence. Tabi merak, hemen “Senin yaş kaç dayı?” diye sordum. "Hı?" dedi. Yaşlı ya çok duymuyor kulağı herhalde. Biraz daha yüksek sesle “YAŞIN KAÇ YAŞIN?” diye bağırınca elinde taşıdığı, önümüzü görmemiz için önde tuttuğu, üstüne lamba bağlanmış sopasıyla vurdu bana. "Bağırma bağırma!" diye azarladı. "Sana ne benim yaşımdan?" Gerçekten de bağırınca taş duvarlardan sesim baya yankılanmıştı. Üst kattan sesler gelmeye başlayınca kaldırdım kafamı. İçime bir ürperti geldi. Bu insanlar ruh emicilerle birlikte yaşıyorlardı. Buraya tekne ile gelirken dışarıda bile 20-30 tane ruh emici görmüştüm. Ben, ki dünyanın en gamsız adamı olabilirim, mahkemede Cwénhild'in yanında gördüğümde bile rahatsız olmuşken sürekli etkilerinde kalma duygusunu düşünemiyordum bile. Kafamı dağıtmalıydım. “64 diyorum.” dedim gardiyana ilgimi tekrar yönelterek. "Ne altmış dördü be! 32 yaşındayım ben." demesiyle “Hadi lan oradan!” demem bir oldu. “Yalan atma dayı! Dayı değil, abi yaşıdır o.” Görmüş geçirmiş bir ifade ile hımladıktan sonra "Burada çalışmak kolay mı sanıyorsun? Biz burada olmasak ne yapacaksın? Ruh emicilerle mi konuşacaksın?" dedi. Hak verdiğim için hımladım ben de. Yürürken çevreme bakınıyordum sürekli. Kapılar geçiyorduk.

Koridorun sonunda sağda çirkin görüntülü kapıyı gösterip gardiyana “Burası nereye çıkıyor?” diye sordum.

İşaret eden parmağımı takip etti gözleriyle. Kapıyı buldu ilk sonra bana döndü. “Sana ne?” dedi.

“Ne ters yapıyo’sun?” dedim gülerek. “Ben de bir şeyler öğrenmekten keyif alıyorum. Var mı itirazın? Hı? Söyle şimdi nereye çıkıyor burası.”

Pek umursamaz bir tavırla "Kitli orası." dedi. "Asalarını tutuyoruz."

“Hıı.” diye bir ses çıkardım anladığımı belli eden bir şekilde. Merdivenlere ulaşmak için geçtiğimiz koridorda kapılardan birinden çıkan başka bir çirkin tipli gardiyanın yanından geçtik. Arkasından çektiği kapının arkasını görmek için parmak ucuna çıktım ama tuvalet olduğunu görünce memnuniyetsiz bir ses çıkardım. Şüpheli gelen başka bir kapıyı gösterdim yine sonlarda. “Burası peki?”

"Orası temizlik dolabı." dedi.

“Temizlik mi? Alınma ama burada temizlik yapılmış gibi gözükmüyor. Şu fare mi ya? Fare falan geziyor dayı. Adanın fareleri galiba. Bu arada biz sürekli dönüyor muyuz bana mı öyle geliyor?”

"Üçgen şeklinde burası." dedi. "Geldik merdivenlere."

Resmen tamamen dönmüş tekrar aynı yere gelmiş gibiydik. Girişle merdivenler arasında kısa yol yapılmamıştı. Bu yüzden tüm yolu yürümek zorunda bırakılacak şekilde inşa edilmişti. Penceresi falan da yok bana daral geldi.

“Off, merdivenler hiç açmıyor beni.” dedikten sonra yerden havalandım. “İzninle ben uçuyorum.”

"Ne? Nasıl? Dur!"

Ben yukarı uçunca dayı diğer kata çıkabilmek için hızlandı. Ben de yanımda patronus rakunumla birlikte bir üst kata uçtum. Kaçıncı katında olduğunu biliyordum Cwénhild'in. 5. Kattaydı. Ben ise uçarak gardiyandan kaçıp önce ilk kata, sonra ikinci kata çıktım. Buraya gelmesi zaman alacaktı. Yere konup gıcır gıcır parlayan ayakkabılarımla** hızlı adımlar atarak çevreme bakınmaya başladım. Rakunum sayesinde koridordan bize doğru gelen ruh emiciler teker teker dağılıyordu ama benim mallığımdan çok da güçlü olmamıştı büyü. Bu yüzden 1-2 dakika sonra yüzümdeki gülümseme kaybolmuştu. Sürekli aklıma sarı saçlı bir figür geliyor, onunla yaşadığım hem özlem hem de nefret içeren günlerimi düşünmeye başlıyordum. Ellerim buz kesmişti. Yine de bulunduğum koridordaki ruh emici sayısını sayabilmiştim. Hücre sayısını şöyle 4'er 4'er sayarak hesaplarken merdivenden çok uzaklaşmadım.

"Gabriel?" diye bir ses duydum sanki fısıltı gibi.

Sesin geldiği yere doğru çevirdim kafamı korkuyla. En yakınımdaki hücrede tanıdık bir yüz bakıyordu bana doğru. “Aaa.” Tanıdığımı fark edince çıkardığım bu sesten sonra “Sen geçen gün kasabı vuran adam değil misin?” dedim fısıltıyla.

"Puşt herif! Kendisi kaşındı." dedi.

“Hak etmiştir çok şerefsiz bir herif o.” dedikten sonra yaklaştım hücresine. “Kaç ay yedin?” diye sordum.

"11 ay." dedi.

“Merlin kurtarsın.” dedim ben de. “Ha bu ruh emici denen lavuklar... Kaç dakikada bir geçiyolar hücreden bildin mi?”

"Buradan çok geçmiyorlar." dedi. Hala fısıldaşıyorduk. "10 dakikada bir falan. Üst taraflarda daha fazlalar."

“Hadi be...”

Gardiyanın bağırarak merdivenlerden yaklaştığını duyabiliyordum. Hatta bir kaç başka ses daha duyuluyordu. Bu yüzden tekrar merdivenin oraya koşup aşağıya “Tamam lan bağırmayın! Bekliyorum sizi 3. katta kaçmadım bir yere.” dedim. Sanki nereye kaçacağım. Tanıdık adama tekrar dönüp teşekkür eder gibi kafamla selamladım. Zaten Knockturn yolunda tanıştığım bir adam, beni burada görmediğini söylememe gerek kalmadan, beni burada görmezdi. O sırada 3 aynı çirkinlikte gardiyan nefes nefese vardılar yanıma. Ruh emiciler de peşlerindeydi ancak köle rakunum sayesinde yaklaşamadılar yanıma.

"Sen... Ne... Yapıyor..."

Nefes nefese kalmış yaşlı heriflere gözlerimi devirdim. “On saat merdiven çıkmak istemedim.” dedikten sonra omzumu silktim. “O kadar iç karartıcı bir dekoru var ki buranın, yaşam enerjim çekildi sanki.”

Gardiyanlardan biri "Ruh emiciler..." diyordu ki diğer lafa atlayıp "Bir daha uçma!" dedi. "Yasak. Uçmak yasak burada."

“Yazmıyor?”

"Yasak dedim! Bizimle beraber çıkacak ve terörist kadınla görüşeceksin! Tek gitmek yok!"

“Pff... İyi peki.” diye kabul ettim. Aslında istediğimi almıştım.

“Yalnız...” dedim merdivenlerden 3 gardiyanla beraber çıkarken.

“Terörist demeyelim de, halk savaşçısı diyelim.”

Ah ah... Bu yaptıklarımdan sonra Cwémhild bana ruhunu borçlu, Merlin Tılsım Klübü de bolca para...


* Rakunum TIKLA
** Ayakkabılarım TIKLA
*** Caps TIKLA

Duruşma ertelendikten sonra Bakanlığın ana salonuna çıktığımda çevremi saran gazetecilerin mükemmel ilgisine kocaman bir gülümseme ile karşılık verip kafamı salladım. Tabi ki anlatacaktım olayları, tabi ki çekecektim basını tarafımıza. Herkes sessizleşsin diye elimi kaldırdım konuşmak için. “Değerli basın mensupları!” dedim. Yanımdaki hizip görevlisi asamla büyü yaparak sesimi yükseltmemi söyleyince de “Haa...” dedim. “Doğru.”

“Değerli basın mensupları,

Cwénhild Muirghéal’ın duruşması 25 Ocak gününe ertelendi. Bakanlığın çalışmadığı günlerde bizi koruyan, yataklarımızda rahatça uyumamızı sağlayan halk kahramanına sadece Carmilla adını kullanıyor diye terörist sıfatını yakıştırdılar, işlemediği suçlardan yargılanması için uğraştılar. Raiden Minomoto adında, ASYALI Uluslar Arası Sihirsel İşbirliği Dairesi çalışanı tarafından ortaya atılan yalan iddialara karşı; büyü dünyasına inanılmaz yardımları dokunan, eski Seherbaz Muirghéal’i alnım ak bir şekilde savundum. Siz de bilirsiniz ki Bakanlığın Carmilla diye çağırıp onun adına davet verdiği olmuştur. Müvekkilim Bakanlığın düzgün çalışmadığını seherbaz olduğu zamanlar 1. elden tecrübe ettiği için, kibarlıktan davete gelmiş ancak işbirliğinden kaçınmıştır. Bakanlık ise şimdi onu terörist ilan etmeye kararlı gözüküyordur. Bayan Muirghéal’i gördüm. Çok yorulmuştu. Üzgündü yanlış anlaşıldığı için. Yanındaki iki ruh emici, onun gibi vatansever bir cadının yanında olmaması gereken varlıklar. Bayan Muirghéal, Cadı Avcıları tarafından işkenceye uğrarken Bakanlıktan bir yardım alamamış, şimdi de üstüne hakkını savunuyor bizleri koruyor diye Azkaban’a atılmak isteniyor. Adaletin doğru bir şekilde işlenmesi ve Cwénhild Muirghéal’in masumluğunun kanıtlanması için elimden geleni ardıma koymayacağım. Büyüceşura üyeleri de zaten doğruları gördüğünde Bayan Muirghéal buradan özgür bir kadın olarak çıkacak.

Şimdilik bu kadar arkadaşlar. 25 Ocak günü tekrar görüşmek üzere.”

Cornelia'nın arkamdan beni çekmesi ile milletin içinden çıktım. Ne oldu diye soracaktım ki, şu tipimle fotoğraf çektirmek istediğini söyledi. Yıkanıp süslenmişim diye şok olmuştu galiba.

Ne sandın kızım bizi, boş adam mıyız?