Büyücedünya RPG

İngiltere Büyücedünyası => Hogwarts Arazisi => Hogwarts => Quidditch Sahası => Konuyu başlatan: Cwénhild Muirghéal - 04 Ekim, 2021 00:38:59 - Kurgusal Tarih: Ekim 1866

Başlık: Çiçek Kadar Narin, Su Kadar Haşin
Gönderen: Cwénhild Muirghéal - 04 Ekim, 2021 00:38:59 - Kurgusal Tarih: Ekim 1866

Cwénhild Muirghéal & Seth Carter
1842 Gryffindor - Ravenclaw Quidditch Final Müsabakası Sonrası

[justify]

Bahar sıcağı üstünde oturduğu sopanın her saniye daha da rahatsızlık verici hale gelmesine sebep oluyordu. Önünden geçen bludgerın peşine düştü ve yakalar yakalamaz sopasıyla yaramaz topa vurup Ravenclaw arayıcısına doğru gitmesini sağladı. Ravenclaw arayıcısı üzerine gelen bludgerı fark etti ve kıvrak bir manevrayla toptan sıyrıldı, lakin Gryffindorlu arayıcı kurtulmayı bırakın önündeki topu bile görmekten acizdi. Bludger çocuğun göğüs kafesine sert bir biçimde çarptı ve çocuğu süpürgesinden düşürdü. Bu Gryffindor'un kupayı kaybetmesine neden oldu. Zira arayıcıları bir türlü kendine gelemedi ve takım bir türlü toparlanamayıp açtıkları farkına kapanmasına izin verdi. Snitch'in yakalanmasıyla da Ravenclaw kupayı kazandı.

Cwenhild kupa töreni süresince oldukça huysuzdu. Verilen madalyayı boynuna takmadı bile. Soyunma odasına doğru giderken fırlatıp attı sahanın bir yerine. Sopası da aynı kaderi soyunma odasına girerken paylaştı. Kafasından dumanlar çıkıyordu kızıl saçlı kızın. Çok yakınlardı, biraz daha dayanabilseler kupa onların olacaktı. Fakat o aptal arayıcı gözünün önündeki topu bile görememişti. Gryffindor soyunma odasında ilginç bir hava vardı. Sanki az önce kupayı kaybeden takım onlar değildi. Herkes gülüyor birbirini tebrik ediyordu. "Ne yapıyorsunuz siz? Az önce kupa elimizden kaçıp gitti siz neredeyse zil takıp oynayacaksınız! Aptal Euguene önündeki topu nasıl göremedin ha?!" her kelimeden sonra daha da hiddetleniyor ve sesi yükseliyordu. İçinde patlamakta olan volkanları dindiremiyor, kaybetmiş olmayı katiyen hazmedemiyordu. Üstüne üstlük takım arkadaşlarının bu duruma karşı bu kadar tepkisiz olmaları da iyice damarına basmıştı. Parmaklarının arasındaki süpürgeyi her geçen saniye daha sıkı sıkıyordu. [/justify]

Başlık: Ynt: Çiçek Kadar Narin, Su Kadar Haşin
Gönderen: Seth Carter - 04 Ekim, 2021 02:37:35 - Kurgusal Tarih: Ekim 1866

[justify]Takımın arayıcısının kafasından bludger ile vurulmasını seyircilerin attığı çığlıkla fark etmem.
Elimdeki quaffle'ı rastgele fırlatıp hemen ona doğru atılmam.
Çocuğu düşüşünün yarısında yakalamam ve baygın olduğunu görmem.
İçimde oluşan korku hissi.
Ya ciddi bir sorunu olursa diye korkmam.
Bludger'ı atan kişinin Cwenhild olması ve ona asla kızamayacak olmam.
Okul şifacısının koşarak sahaya gelmesi ve çocuğu kucağımda yere güvenlice indirmem...

Kaptanlığını ilk kez yaptığım Gryffindor takımının ben burada okurken ilk defa final müsabakası oynadığı düşünülürse ve maç sırasında kafasından mıhlanan arayıcımızın kendine gelmiş bir şekilde ikincilik madalyasını boynuna geçirmesi her türlü bir kazançtı benim için. O olaydan sonra takım da, ben de bir türlü kendimize gelememiştik ve sonuç olarak Ravenclaw'lara ezilmiştik. İkinci olmuştuk ya, iyiydi yine de. Tüm takımı tebrik ediyor, "Çok iyiydi millet! Bu dönem gerçekten iyi oynadık!" diyordum. Ravenclaw'ın oyuncuları da arkadaşlarımdı. Onlarla da tokalaşıp kaptanla dostane bir şekilde sarıldık. İkimiz de birbirimizi tebrik ettik ve soyunma odalarına doğru yürümeye başladık. Takımımla birlikte hafif karanlık koridorda şakalaşıyor, sarı-kırmızı formalarımızı yolda çıkarıyorduk. Arayıcıyı tuttum omzundan ve takımın biraz daha arkasında yürüterek "İyi misin?" diye sordum. İyi olduğunu ama hala biraz başının döndüğünü söylediğinde "Sorun yok, soyunma odasında oturursun buz getiririm kötüleşirse." dedim. Baygınlığı uzun sürmediği için rahatlamıştım. Takımıma karşı büyük bir sorumluluk hissediyordum her grup çalışmasında olduğu gibi. Hepsinin iyi zaman geçirmesi, benimle çalışırken mutlu olmaları en büyük amacımdı.

Birlikte soğuk ve baya rahatsız edici bir havaya sahip olan soyunma odasına geçtik. Çevremdeki insanlar mutluysa ben de mutlu olduğum için, bu kasvetli hava pek ilgilendirmiyordu beni. Arayıcımız Euguene'in bir yere oturmasını sağladıktan sonra dolabıma gidip kıyafetlerimi çıkarmaya başladım. Bu sırada takımdakiler gelip sırtıma vuruyor tebrik ediyorlardı. Ben de gülümseyerek onları tebrik ediyordum. Üstümü yeni çıkartmıştım ki arkadan gelen tanıdık bir ses soyunma odasının iç taraflarına dikkatimi çevirmeme neden oldu. Cwenhild'di bu. Baktığım anda midemde kelebeklerin uçuşmasını sağlayan kız... Arayıcımıza bağırıyor, takımın sevincini anlamadığını söylüyordu. Kaptan olarak bu tarz çatışmaları engelleme iç güdüsü ile hemen elimdeki tişörtü dolabın içine atıp yarı çıplak bir şekilde yanlarına gittim. Giderken "Hey hey! Cwen! Sakin!" diye seslendim bir yandan da. Yanlarına ulaştığımda korkmuş gözlerle etrafa bakan Euguene'in omzuna koydum elimi ve hafiften sıktım yanında olduğumu hissetmesi için. Ardından Cwenhild'e "İkinci olduk. Bu iyi bir şey." dedim hafif gülümseyerek. "Sadece bir oyun, takım arkadaşımızın sağlığından önemli değil. Görmemiş olabilir gelen topu. Herkes hata yapabilir. Ben eminim Euguene harika bir arayıcı olduğu için gözü snitch'ten başka bir şey görmüyordur. Aynı senin bludger'a odaklanmış olduğun gibi. Sen de çok iyi bir vurucusun Cwen. Seneye yeneriz, geçmiş bir olay için tartışmaya gerek yok." diyerek ortamı yumuşatmaya çalıştım ses tonlamalarıma dikkat ederek. Cwen'in bağırışı takımı yanımıza toplamıştı.

[/justify]

Başlık: Ynt: Çiçek Kadar Narin, Su Kadar Haşin
Gönderen: Cwénhild Muirghéal - 04 Ekim, 2021 03:18:14 - Kurgusal Tarih: Ekim 1866

[justify]Euguene'in korkak bakışları kızı daha da sinirlendiriyordu. Yediği bokun arkasında durmuyor, başkalarının arkasına sığınıyordu. Seth ortaya atılıp çocuğu kanatlarının altına almasa belkide altına yapacaktı büyük tuvaletini. Tişörtünü atıp yarı çıplak bir şekilde ortaya fırlayan Seth lafa girdi. Ağzından dökülen her sözcük, kızıl saçlı volkanın daha da köpürmesine sebep oluyordu. İkinci olmak iyi bir şey değildi! Kupayı kazanamadıkları taktirde ellerine geçen yegane şey koca bir hiçti! Tamda hayatında bir şeyleri başarmış olacakken eline verilmiş koca bir hiçi kabullenemiyordu. Yırtıcı bakışları arayıcının üzerindeydi hala. Fakat Seth bir sinek gibi kulağının dibinde vızıldayıp duruyordu. Hata yapmaktan falan bahsediyor ve ortamı yumuşatmaya çalışıyordu. Belki başka bir zamanda, başka bir yerde Cwenhild olmayan başka bir kıza bu konuşmayı yapsa karşısındaki kişi öfkesinin boşa olduğunu anlar ve kalbini kırdığı insanla uzlaşma yoluna giderdi. Cwenhild...Cwenhild öyle biri değildi. Sıkmaktan kıpkırmızı olmuş sağ elindeki süpürge bir anda Seth'in kafasına indi! Ne olduğunu anlamayan çocuk refleks olarak sırtını döndüğünde süpürge ikinci bir kez indi ve indiği gibi de kırıldı çocuğun sırtında. Cwenhild bu sırada küfürler ediyor, azgın bir boğa gibi davranıyordu. "Sikerim onun gözünü! O piç yüzünden kupayı kaybettik!" Bir anda bütün takım üzerine yığıldı kızın. Seth, popüler bir çocuktu. Okulda neredeyse herkesle arkadaştı. Takım arkadaşları elbette onu koruyacaklardı. Dördüncü sınıf bir çocuk araya girdi ve iki eliyle Cwenhild'i uzaklaştırmaya çalıştı. Bir ikinci çocuk biraz daha agresifti ve kızın üzerine yürümeye kalktı. Cwenhild'in korkup geri adım atacağını sanıyorlardı belki ama kızın öyle bir niyeti kesinlikle yoktu. Sağ elinde az önce Seth'in sırtında kırılan süpürgenin kalıntılarını bir kılıç gibi tutuyor, yaklaşmaya çalışan herkese savuruyordu. Euguene ise korkudan altına etmek üzereydi. Bunu gördükçe daha da sinirleniyor onu tutanlardan ve ona saldırmaya çalışanlardan sıyrılıp elindeki sopayı çocuğun eblek suratına geçirmek, çenesinin yörüngesini tepetaklak etmek istiyordu. Hırsını asla alamıyor, belli belirsiz çığlıklar atıyor, küfürler ediyordu durmaksızın. En sonunda dayanamadı ve elindeki sopayı arayıcının suratına doğru fırlattı!

Başlık: Ynt: Çiçek Kadar Narin, Su Kadar Haşin
Gönderen: Seth Carter - 04 Ekim, 2021 03:54:59 - Kurgusal Tarih: Ekim 1866

[justify]Cümlelerimi söylediğimde beklediğim tek şey Cwen'in derin bir nefes alıp sakinleşmesiydi. Kesinlikle ondan bir gülümseme alsam çok daha mutlu olacağım gerçeğini reddetmiyorum. Sadece sorun çıkmasını istemiyorum. Özellikle takımımdaki yakın arkadaşlarım ondan hoşlandığımı biliyorken, sorun çıkarmasına izin verirsem onu kayırdığımı düşünmelerinden korkuyorum. Sevdiğimi korumak en büyük hakkım ancak herkese eşit yaklaşmalıyım. Beni kötü tanımalarını asla istemem. Orta yolu bulabileceğimi düşünüyordum cümleleri kurarken ancak karşımdaki kızı daha da sinirlendirebileceğimi asla düşünmemiştim. Her zaman övündüğüm bir şeydir insanların duygularını anlamak ve ona göre davranabilmek. Cwenhild beni her seferinde şaşırtmayı başarıyor, ne yaparsam ters bir tepki veriyordu. Yine de... Bu cümlelerimin karşılığı bir süpürgenin kafama vurulması olmamalıydı. Acı ile "Ah! Dur!" diye bağırıp sırtımı dönsem de bu sefer sırtıma daha hızlı vurdu hoşlandığım kız ve süpürge aynı kalbim gibi kırıldı. Arkadaşlarım araya girmese, süpürgenin kırılmış ucunu sırtıma saplayacağından öyle eminim ki. Yine de içimden sadece sinirli olduğu için yaptı diyordum kendime. Sinirli olmasa yapmazdı. O kötü biri değil. Kızı kenara sıkıştırıp üstüne yürüyorlarken omzumu tutarak döndüm. "Sorun yok!" dedim onlara da. "Rahat bırakın kızı. Konuşarak çözebiliriz." Cümlelerim Cwenhild'in küfürlerinin üstüne çıkamadı bile. Hala Euguene'e bağırıyor, elindeki sopa ile çevresindeki kişileri kendinden uzak tutmaya çalışıyordu. Sırtım deli gibi acıyor olsa da kendimi değil, ortamı düşünüyordum. İnsanları sakinleştirmem gerekiyordu.

Bir anda Cwenhild'in herkesin arasından aşırı isabetli bir şekilde attığı sopayı fark etmem ile, hiç düşünmeden yana doğru atlayıp ellerimle yüzümü korumam bir oldu. Euguene'in önüne geçtiğim için dik bir şekilde sağ koluma gelen sopa, paramparça oldu. Bu kız bludgerlara aşırı bir güçle vuran biriydi. Attığı sopanın yüksek bir ivmeye gelmesi çok doğaldı. Bu sopa Euguene gibi zayıf cüsseli birine gelirse gerçekten kötü olabilirdi. Ancak... Önüne atlamak çok da iyi bir fikir değildi sanki. Kollumda aşırı bir acı ve elimi hissetmemem ile devam eden korkunç anı yaşamak için öne doğru eğilip sol elimi koluma bastırdım. Çevreme gelen insanlara hala "İyiyim... Sorun yok..." demeye çalışıyor ancak nedense boğazımdan ses çıkmıyordu. Üstelik sopayı karşıladığım gibi soyunma odasına giren Gryffindor Bina Sorumlusu da yanımda bitmişti. "Carter!" diye cikledi kadın. "Bu halin ne? Sırtındaki izler ne? Neler- Kim yaptı bunu?"

Bu cümlelerin ardından tüm Gryffindor takımı aynı anda Cwenhild'i gösterdi.
Ah benim üzümlü kekim...

[/justify]

Başlık: Ynt: Çiçek Kadar Narin, Su Kadar Haşin
Gönderen: Cwénhild Muirghéal - 04 Ekim, 2021 04:25:09 - Kurgusal Tarih: Ekim 1866

[justify]Attığı sopa Euguene'e değilde Seth'e denk gelince tekrar bir küfür patlattı. "Ya bıraksana, babanın oğlu mu bu piç?" Seth, bir saniye bile tereddüt etmeden sopanın önüne atmıştı kendini. Cwenhild'in yaşına göre ne kadar sert bir vurucu olduğu ve attığı bludgerların tam anlamıyla 'kodummu oturtur' sınıfa girdiği hesaba katılınca bu gerçekten cesurca bir hareketti. Seth canının yandığını belli etmemeye çalışıyordu ancak, Cwenhild canının yandığını biliyordu. Gram üzülmedi çocuğa, kendi salaklığıydı! Bıraksaydı da parça pinçik etseydi o Euguene denen şerefsizi! Sopayı attıktan sonra bir şeyi fark etti. Biraz savunmasız kalmıştı. Sopa sayesinde uzak tutabildiği 'takım arkadaşları' şimdi üzerine daha rahat çullanabilir hale gelmişti. Lakin kız yine de geri adım atmadı. Evet, kesinlikle dayak yiyecekti ama savaşmadan, birilerine bir iki yumruk geçirmeden gitmeyecekti kesinlikle. Kendini kavgaya iyiden iyiye hazırlamış ve ellerini sıkı sıkı yumruk yapmışken içeriye bina sorumlusu girdi. İşte o zaman Cwenhild biraz olsun korktu. Kadından, yada ona doğru parmaklarını doğrultan takım arkadaşlarından değil, annesinden.

"Sen mi yaptın?" diye sordu kadın sorgularcasına. "Evet!" diye cevapladı kızıl saçlı, birazda diklenerek. "Ettiğin küfürler koridorlarda yankılanıyor, terbiyesiz! Düş önüme! Carter, yeni bir vurucu ara önümüzdeki sezon için. Bayan Muirghéal bugünden itibaren takımdan atılmış bulunmakta!" Cwenhild'in gözleri büyüdü, bina sorumlusunun gelişiyle sönmeye başlayan alev daha da güçlü harlandı. "Bu salak yüzünden kupayı kaybediyoruz ama takımdan ben atılıyorum ha! Haksızlık bu!" diye çığırdı ancak haklıyken haksız konumuna kendini çoktan düşürmüştü. Kadın hiç bir şey söylemeden Cwenhildin yakasına yapıştı ve kızı sürükleye sürükleye ofisine götürdü. Seth bir şeyler söylemeye durumu düzeltmeye çalışıyordu ancak Cwenhild çocuğun çabalarını boşa çıkarmıştı bir kere. Soyunma odasından çıkarken takım arkadaşlarının arkasından onu nasıl çekiştirdiğini gayet net duyabiliyordu. Belli etmese de biraz üzülmüştü. Quidditch oynamayı seviyordu. İyiydi de bu işte, sadece kupayı kazanmak istemişti. Diğerleri bunu istemediği için kaybetmiş olmayı sindirememişti. Bina sorumlusunun ofisine geldiklerinde kadın sert bir biçimde kızı sandalyeye oturttu. Tablolardan biriyle konuşup olanların müdüre aktarılmasını sağladı ve masasına oturdu. Buz gibi soğuk bakışlarıyla kızı süzerken bir kaç parşömen çıkartıp tüy kalemiyle bir şeyler yazdı, en sonunda karizmatik bir şekilde imzalayıp mühürledikten sonra Cwenhild'e döndü ve o berbat sözleri söyledi. "İki hafta boyunca okuldan uzaklaştırıldın, eşyalarını topla. Akşama seni bu kalede görmek istemiyorum. Eğer iki hafta sonra aklın başına gelmezse getirmesini bilirim. Ha eğer takım arkadaşlarından özür dilersen sadece takımdan men etmeyle konuyu kapatabiliriz." dedi. Cwenhild somurtkan bakışlarını bozmadan lafa girdi. "O aptallardan özür mözür dilemem! Yine aynı şeyi yapsalar yine aynısını yaparım!"

O gün Cwenhild takımdan atıldı, Seth vücudunda aldığı yaraların yanı sıra belki ruhunda asla kapanmayacak yaralar aldı. Fakat Cwenhild'in kendisinin bile yıllar sonra fark edeceği bir şey olmuştu o gün. Seth, takım arkadaşının önüne korkusuzca atladığı an Cwenhild'in saygısını kazanmıştı. Bu olay kesinlikle arkadaşlıklarının başladığı yerdi.

Son.