1859 - Kenneth'ın Bir Purgatio Hatırası

Tam dört kişiyi temizlemişti tek seferde. En başta niyetlendiğinin iki katı fazla temizlik demekti bu. Bendville'in kör viyolin virtüözü Checi'yi bir gece vakti kör bir sokakta kıstırıp parasını çalan ve sırf 10 sterlinlik bu alçak ganimetleri yüzünden başlarına iş açılmasın, yapmışken temiz bir iş yapmış olsunlar diye adamı oracıkta katleden iki serserinin eceli olmak niyetindeydi. Fakat iş üzerindeyken iki arkadaşları daha her nereden geldiyse çıkıp gelmişlerdi işte. Kenneth henüz bilmese de bu iki serseri de diğerleri gibi Tabalaelerde isimleri olan adamlardı. Fakat bu gece Kenneth onları neredeyse kazayla öldürmüş, daha doğrusu işte -öldürmek zorunda kalmıştı. Böyle beklenmedik durumlar, sonuçları ne olursa olsun, gererdi onu. D.F.O.T. olay yerine çekidüzen verirken bir köşede oturmuş titreyen elleriyle litrelik ucuz bir şaraptan koca koca yudumlar alıyordu şimdi bu yüzden. Şarap, Faruk'un temizlik hizmetinin bir eşantiyonu olarak tutuşturulmuştu eline.

"Bana bak, o şarabı da bu işin faturasına eklerim Mister Miller, baştan anlaşalım." diye geldi Faruk'un gıcırtılı sesi. Böylece Faruk'tan bu türden bir hayır beklememek gerektiğini bir kez daha hatırladı Kenneth. "Eklersin tabii." dedi cevap olarak. "Sana Phali'de bir şise Bordeux ısmarlarım yarın."

"Öyle mi diyorsun?" dedi Faruk. "Sen yine ısmarla, eyvallah, gönlü zengin adamsın paşam. Ama ben de kaçın kurasıyım biliyor musun? O elindeki Bienvento Bağbozumu'dur. 1803. Tam on iki yıl dalında bırakılan Ant Dağı üzümlerinin mahsulüdür. Toplandıktan sonra da on yıl dağların dibindeki mağaralarda saklanmıştır o üzümler. Sonra meşe fıçılarında şaraba yatırılmış, nereden baksan elli yıl dinlendirilmiştir. Bordeux Morduex halt eder onun yanında. Şimdi o şişeyi sana bir Bordeux hatrına hibe etsem bin tane tüy bitmemiş yetimin hatrı kalır valla."

"Ray bu şişeleri senin gibi ayyaşların hatrına Wermound Pekmez Çiftliklerinden getiriyor." dedi Kenneth -ki şüphesiz elinde tuttuğu şişenin gerçek hikayesi de buydu. "Biraz daha zorlarsan Bordeux'dan da olacaksın."

"O zaman büyüklük bende kalsın, susuyorum madem" dedi Faruk. İri yarı oğullarından biriyle -adamın bir sürü oğlu vardı ve hangisinin hangisi olduğunu hiç aklında tutamazdı Kenneth- cesetlerden birini dertop edip topu topu bir metrekarelik bir bavula sığdırmayı başarmışlardı tam bu anda. "Ama şunu unutma paşam, bütün Antartika'yı bir uçtan bir uca gezsen benden daha dürüst bir adam
 bulamazsın."

"Ona hiç şüphem yok" dedi Kenneth, şişeden koca bir yudum daha aldı. "Bana bak Faruk Paşa, dört adam seni zorlamaz di mi? Sonradan başım ağrımaz di mi?"

"Sana bir şey sorayım Mister Miller. Belki biraz utanırsın da cevap bile vermeden boynunu büküp oturursun."

"Sor bakalım."

"Fransız İhtilali'nde neden o kadar az adam öldü bilir misin?"

"Kırk bin kişiye az mı diyorsun?"

"Az tabii. Kırk beş bin kişiyi sırf ben bizzat paketledim. Bu bebeler o zaman yoktular ama sağdan soldan bulduğum iki yüz Gineli zenci de adam başı üç biner tane paketlemiştir hiç yoksa. Ne etti? Neredeyse bir milyon. İki yüz üç yüz bin kişiyi de toplu mezarlara koydular, kimse bilmez bak. Sonra da kalan kırk bin kişiyi "milletimizin başı sağ olsun" deyip apar topar gömdüler. Sen de kalkmış bana dört kişinin cazını yapıyorsun. Şurada iki çift laf ediyoruz diye biraz oyalanıyorum bakma, yoksa bir saat önceden bitirirdim işi. Adamlar öleli yarım saat anca olmuştur, düşün gerisini."

"Sormadım say Paşa" dedi Kenneth, kalan şarabı tek dikişte bitirip hemencik ayağa fırladı. "Ben gidiyorum. Bu senin hikayeler için daha sert bir şarap lazım. Ayıkken çekilmiyorsun Faruk."

Kenneth cisimlenmek için sokağın görece daha tenha bir yerine doğru yürürken Faruk'un kim bilir kime sıktığı şu palavraları da duydu: "Bakma, beni çok sever. Elimde büyüdü sayılır. İlk asasını ben almıştım. Hatta ellerimle yapmıştım. Süpürge üstünde de iyidir ha, o da benim sayemde tabii. İlk süpürgesini yonttuğum günü hatırlıyorum da, saatte 400 km hız yapıyordu, fena bir aletti..."

Bir Bakanlık çalışanı olmak kolay iş değildir, çokluk yıldırıcı ve hatta acı verici olabilir ama Gelecek Postası da bazen Gorengbland Devleri kadar acımasızlaşabiliyor. Bohemya'nın azılı kara büyücüsü Denr Piokrech'in Britanya'dan sığınma talep ettiği ve Sihir Bakanlığı'nın görevlendirdiği bir heyetin Piokrech'le İsviçre sınırında gizli bir görüşme yaptığı yazıyordu günün en önemli ikinci haberi olarak. Hâlbuki bir ay kadar önce Piokrech Dublin'de Britanyalı Seherbazlarca yakalanmış ve geçen hafta da Avusturya-Macaristan Sihir Bakanlığı'na teslim edilmişti. Elbette tüm bu süreç kamuoyundan gizli tutulmuştu, yani Gelecek Postası bu konu hakkında aslında hiçbir şey bilmiyordu. Kenneth'ın asıl canını sıkan, Gelecek'in bilmediği diğer şeylerdi. Çünkü yıllardır Britanya Sihir Bakanlığı'nın karalistesinde olan bu adam ülkeye giriş yaptıktan kısa süre sonra yakalanmış, bu arada Kenneth'ın bizzat dahil olduğu bazı istihbarat süreçleri mükemmelen yürütülmüş ve adam ele geçirilir geçirilmez yapılan ilk iş Bohemya'yı durumdan haberdar etmek olmuştu. Ne var ki o ülkenin Sihir Bakanlığı Piokrech'i istememiş, Kenneth'ın uzaktan yönettiği bir heyet İsviçre'nin Bern kentinde Avusturya-Macaristan Sihir Bakanı'nın bizzat içinde yer aldığı bir heyetle gizlice görüşmüş, onca yazışmanın ve ultimatomun ardından Bohemya nihayet ikna edilebilmişti. Şimdi Daire Başkanı Kenneth'tan bu haber için bir reddiye yazmasını istemişti. Kenneth'ın, olayı tüm ayrıntılarıyla anlatması değil, "kamuoyunun bilmesi gerektiği kadarlık" kısmına vurgu yapıp haberin tamamını yalanlaması gerekiyordu. Bunca işin arasında bir bu eksikti gerçekten.

Öğle yemeğinden önceki zamanının tümünü buna ayırdı. Sonunda Bakanlık mühürlü bir zarfı Bakanlık baykuşlarından biriyle gönderdiğinde saat neredeyse öğleortası olmuştu. Öğle yemeği için Sihirli Oyunlar ve Sporlar Dairesi'ne gitti. Quidditch Ligi bölümündeki birkaç arkadaşını görmek istiyordu. Haftasonu eşi ve çocuklarıyla Yarasalar'ın maçına gitmeyi planlıyordu ve iyi fiyata alabileceği güzel koltuklara ihtiyacı vardı. Sihirli Yaratıklar dairesindeki arkadaşı Emily Lee'nin her zaman taze ve sıcak tuttuğu bir demlik dolusu kuşburnu çayı olurdu. Ona uğrayıp bir fincan bu çaydan içti. Ofisine dönerken asansörde Seherbaz Cormack McFandeef'le rastlaştı. Adam Yarasalar'daki oyuncuların yarısı hakkında derin şüphelere sahipti ve ne zaman Kenneth'a denk gelse "Yakında sizinkileri toz duman edeceğim. Hepsini içeri tıkmama şu kadarcık kaldı" gibisinden şeyler söyleyip duruyordu. Elbette Kenneth bunlara gülüyordu. Çünkü McFandeef iflah olmaz bir Falmouth Falcons taraftarıydı ve Falcons kazanmak için her şeyi mübah gören bir taraftar kitlesine sahipti. Ve tabii Yarasalar son iki maçtır Falcons'u ciddi biçimde ezip geçiyordu.

Ofise döndüğünde masasında onu bekleyen yeni bir evrak vardı. Bhutan'daki meslektaşlarınca yazılmış resmi bir mektuptu bu. Ne var ki yazı Çince'ydi ve Kenneth Çince bilmiyordu. Yine de mektuba şöyle bir göz gezdirdi. Stajyerlerden birine verip tercüme ofisine yolladı sonra. Artık bir daha ne zaman gelirdi önüne kim bilir. Tercüme ofisinde Çince bilen biri olmadığından emindi. Dört ay önce hangi ülkeden geldiğini bile anlayamadıkları bir mektup daha almışlardı. Tercüme ofisi mektubun Mançuryaca olduğu bilgisini üç hafta sonra keşfetmiş ama hala çeviriyi yapacak birini bulamamıştı. Keşke dünyada herkes İngilizce biliyor olsa diye düşündü Kenneth kim bilir kaçıncı kere.

O günün asıl sürprizi saat 3 gibi ofisine gelen Rus bir adam olmuştu. Uzun boylu, yapılı, çalı gibi kaşlara ve gür bir bıyığa sahip biriydi bu. Kenneth onu elbette tanıyordu: Rusya Quidditch milli takımının acımasız Vurucusu Igor Novikov. Wigtown Wanderers onu transfer etmişti ama adam ülkeye geldikten sonra ciddi bir sorunla karşılaşmışlardı. Sihirli Oyunlar ve Sporlar Dairesi bu sorunu çözmek için iki haftadır uğraşıyordu. Nihayetinde iş Kenneth'ın önüne gelmişti işte -ki bunun böyle olacağını ilk günden beri biliyordu Kenneth. Ne de olsa adam resmi kayıtlarda on bir yaşında görünüyordu. Rusya'da böyle bir kısıtlama yoktu belki ama Britanya'da on bir yaşında birinin profesyonel Quidditch Lisansı alması kanunen mümkün değildi.

"Bay Novikov'a bir bakın" diyordu Novikov'un İngiliz avukatı ve gayrıresmi tercümanı. "Size on bir yaşında biriymiş gibi görünüyor mu?

"Bay Limfgeld, sorun da burada zaten" diye cevap verdi Kenneth. "Şimdiye kadar Bay Novikov'a Bakanlık'ı yanlış bilgilendirmekten ya da evrakta sahtecilikten dava açmadıysak bunu ciddi bir skandalı önlemek için yaptığımızı anlamalısınız. Bay Novikov yedi yıldır aktif olarak üst düzey Quidditch oynuyor, yani dört yaşından beri. Bunun pek olanaklı olmadığı anlaşılıyor. Geçen hafta danışman olarak Sihirli Oyunlar Dairesi duruşmasına çağrıldığımda da söylemiştim. Şu an gerçekleştirilebilecek en etkili ve hızlı çözüm Bay Novikov'un Rusya Sihir Bakanlığı'na dava açması."

"Fakat bunu nasıl yapalım?" diye cevap verdi avukat. "Bay Novikov Rusya milli takımında oynayan bir oyuncu. Hem halk hem de Rus Sihir Bakanlığı'nca çok seviliyor. Eğer dediğiniz gibi bir davaya girişirse asıl o zaman büyük skandal olur."

"Bence yanlış bir pencereden bakıyorsunuz." dedi Kenneth. "Bu yalnızca yanlış işlenmiş kimlik bilgisi hakkında bir dava. Muhtemelen on bir yıl önce Bay Novikov kimlik almak için başvuru yaptığında bu başvuruyu değerlendiren Bakanlık çalışanı detaylarla uğraşmak istememiş ve işin kolayına kaçıp ona yeni tarihli bir kimlik düzenlemiş. Yeni doğan herkese hemen her gün yapılan bir işlemdir bu ve o yüzden zahmetsiz ve çok pratiktir. İşte aslında tam bu memura dava açmış olacak Bay Novikov. Fakat tabii memurun nezdinde önce Bakanlığa dava açmak zorunda. Basit, sıradan, özellikle doğu ülkelerinde sık rastlanan türden bir işlem bu. Üstelik çok hızlı sonuçlanan davalardır bunlar. Bu haftasonuna yetişeceğini sanmam ama iki hafta sonraki Cannons maçında saha olabilir."

"Fakat bize sizin işler yoluna girinceye kadar geçici izin belgesi verebileceğiniz söylendi."

"İşler yoluna girinceye kadar değil, en fazla kırk bir gün geçerli bir çalışma belgesi verebiliriz ve bunu en fazla iki kere yapabiliriz. Tabii bunun için durumun çözüme kavuşması yolunda resmi bir adım atılmış olmalı. Dolayısıyla yine aynı noktaya dönüyoruz. Bay Novikov gerekli davayı açmalı, yoksa ne biz ne de başka bir birim hiçbir geçici izin çıkartamaz."

İşin kötü yanı birkaç hafta sonra Yarasalar'ın da Wanderers'la maçı vardı. Eğer Kenneth'ın tavsiyelerini dinlerlerse Novikov denen azman bu maçta Wanderers adına sahada olurdu muhtemelen. Yarasalar'ın bu seneki Vurucularının içler acısı halini de düşünerek Kenneth bu olasılığın gerçekleşmesini hiç istemiyordu aslında. Ne var ki duygularını ya da özel hayatını işine karıştıramazdı. Böyle bir niyeti de yoktu zaten.

Novikov'u başından savdıktan sonra (adam neredeyse ağlamaklı bir halde dava açmayı kabul etmişti) Sihirli Taşımacılık Dairesi'nin rutin olarak onun ofisine yolladığı çeşitli taleplerle ilgilenmeye koyuldu. Gün içinde ikinci kez saatine baktığında saat dört buçuktu. Yarım saat sonra ofisten ayrılıp Phali'ye gidecek ve günün bütün yorgunluğunu orada bırakıp evine geçecekti. Neredeyse her gün yaptığı ve her seferinde tam da böyle sonuçlanan bir rutiniydi bu Kenneth'ın. İmzalaması gereken son iki evrağa iç geçirerek baktı. Sonra bir tanesini alıp arkasına yaslandı. Uzun, sıkıcı bir dille yazılmış bir talep evrağıydı. İçinde sakıncalı bir şey olduğunu sanmıyordu ama imzalamadan önce okuması gerekliydi ne de olsa. Uçan atlarla çekilen birkaç yük arabasının Norfolk üzerinden ülkeye giriş yapabilmesi için talep edilen bir izin belgesiydi bu. Jason Turner isimli İngiliz bir tüccar Türkiye'den çay ithal ediyordu bu arabalarla. Kenneth gülümsedi.

-Sahne Sonu-

Doğum Tarihi ve Doğum Yeri: 07.10.1828 – Newport/Galler
Hogwarts Binası: Hufflepuff
Cemiyet: Özgür Orenda Kardeşliği
Meslek: Uluslararası Sihirsel İşbirliği Dairesi Çalışanı


Hogwarts Öncesi: Sihirli Oyunlar ve Sporlar Dairesi çalışanı olan bir babanın (Tim Leonard Miller) ve Ballycastle Yarasaları Quidditch takımında Kovalayıcı antrenörlüğü yapan bir annenin (Anna Jane Miller) üç çocuğundan ikincisidir. Bütün çocukluğu Newport’ta geçmiştir. 11 yaşına basıp da Hogwarts’tan davet alıncaya kadarki yaşamında kendinden 4 yaş büyük ablası Jenny ve 2 yaş küçük erkek kardeşi Thomas’ın yeri büyük olmuştur. Üç kardeş genelde yaşadıkları yerin nüfus çoğunluğunu oluşturan Muglleların çocuklarıyla oynayarak günlerini geçirirlerdi. Ailelerinden aldıkları eğitim sayesinde bu Mugllelara gerçek kimliklerini asla açıklamamışlar ve belki de bu nedenle genelde hep iyi dostluklar edinmişlerdir. Ailece yaptıkları bir diğer etkinlikse Quidditch sezonu boyunca Ballycastle Yarasaları’nın hemen hemen tüm maçlarına gitmek olmuştur. Caerphilly Mancınıkları taraftarı olan babalarının tüm çabalarına rağmen annelerinin gönül verdiği ve bir yandan aktif görev aldığı kulüp olan Yarasalar’ın sıkı birer taraftarı olmuşlardır. Baba Miller bile bir süre sonra pes edip çocukları Mancınıklar’ın maçlarına götürmeye çalışmaktan vazgeçmiş hatta Yarasalar’ın özellikle Galler’de ve yakın çevresinde oynadığı maçlara onlarla beraber gitmiştir. Bununla beraber Kenneth 12 yaşından 17 yaşına kadar yerel bir Quidditch takımı olan Newport Eşkıyaları’nda (genelde 21 yaşından genç olan büyücülerin yer aldığı bir takımdı) Kovalayıcı olarak oynamıştır.

Hogwarts: 1839 yılında başladığı ve 1846 yılında mezun olduğu Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Okulu’nda Hufflepuff binasına seçilmiştir. Gerçekten de adalete ve çalışkanlığa önem veren bir zihin yapısı vardır. 3. sınıftayken ilk kez seçildiği Hufflepuff Quidditch takımında ilk senesinde Tutucu olarak, sonraki senelerde de Kovalayıcı olarak oynamış, son senesinde takım kaptanı olarak Hogwarts Quidditch Kupası’nı kazanmıştır. Çalışkan bir öğrenci olduğundan derslerle ilgili hiçbir sorun yaşamamıştır. 10 SBD 7 FYBS alarak mezun olmuştur. 5. sınıftayken Hufflepuff Sınıf Başkanlığı görevini yapmış olsa da 7. sınıfa geldiğinde Öğrenci Başı olarak seçilmemiştir.

Hogwarts Sonrası: Okuldan mezun olduktan yalnızca bir sene sonra, 1847 yılının Mart ayında babasını kaybetmiştir. Bu tarihte bir Tılsımlama şirketinde çalışmakta olan ablası Jenny Newport’ta bir Muggle mahkemesine çağrılmış ve cadılık şüphesiyle yarglanmıştır. Her ne kadar bu suçlamalardan kısa bir süre içinde beraat etmiş olsa da aile dönemin Büyücü-Muggle kutuplaşmasından rahatsız olmaya başlamıştı. 1851’de Amerika Birleşik Devletleri’nden iyi bir iş teklifi alan Jenny, yanına annesi Jane’i ve Hogwarts’tan henüz mezun olmuş olan Thomas’ı da alarak bu ülkeye yerleşti. Ailesinden ayrılmaya çok da gönüllü olmayan Kenneth bu göçe katılmadı. Çünkü çevresinde gelişen olaylar onu Britanya’da kalmaya zorluyordu. Yerel bir gazetede 2 yıl çalışmış ve Jenny’nin iş teklifi almasından 2 ay önce Sihir Bakanlığı’na yaptığı başvuru nihayet kabul edilmişti. Bir yandan da bir kadına aşık olmuştu ve onu bırakıp gitmeyi hiç istemiyordu. Böylece 1851’de Londra’ya taşındı ve yalnız yaşamaya başladı.

Bakanlık Günleri: İlk olarak Yasal Yaptırım Dairesi’nde bolca evrak işleriyle uğraştığı bir bölümde çalışmaya başladı. Tam 4 yıl boyunca bu görevi sürdürdükten sonra, 1855’te hep hayalini kurduğu Sihirli Oyunlar ve Sporlar Dairesi’ne geçti. Quidditch Ligi yönetimi departmanında önce Sicil Kurulu’nda 2 yıl çalştı, 1 yıl federasyon sekreter yardımcılığı yaptı ve son olarak 1861’e kadar Quidditch Ligi Yasal Süreçler Komitesi’nde çalıştı. Sihirli Oyunlar ve Sporlar Dairesi’nin hayal ettiği kadar ilgi çekici olmadığını anlaması böylece 6 yılını almıştı. 1861’de Uluslararası Sihirsel İşbirliği Dairesi’ne geçmek için başvuruda bulundu ve o tarihten itibaren bu departmanda çalışmaya başladı.
 
Evlilik Hayatı: Kenneth 1851 yılının Ocak ayında, o dönemde çalıştığı yerel gazete için yaptığı bir İskoçya gezisi sırasında Stirling’de bir tiyatro gösteriminde Edith Jumpenos ile tanıştı. Edith bir Muggle’dı ama Kenneth orada geçirdiği üç gün içerisinde kıza deliler gibi aşık olmuştu. Kısa bir süre sonra aralarında güzel bir ilişki başladı. Muggle toplumunda büyücülere karşı gösterilen vahşi tavır şöyle dursun Edith büyücülerin varlığına bile inanmayan biriydi. Burjuva bir aileye mensuptu ve bir kadın olmasına rağmen çok iyi bir eğitim almıştı. Çok iyi bir ressamdı ve özellikle sanat konusunda oldukça bilgiliydi. Kenneth’ın Edith’e kendisiyle ilgili gerçekleri açıklayabilmesi ancak 3 yıl sonra mümkün olabilmişti. Çünkü onu kaybetmekten korkuyordu ve bir yandan da kızın ailesiyle tanışmış, ikili evlilik yoluna girmişti. Elbette Edith bu durumu hiç hoş karşılamadı. Tam 4 ay boyunca ayrı kaldılar. Fakat Kenneth’ın ısrarı ve Edith’in de zamanla asıl önemli olanın adamın ona duyduğu sevgi olduğunu anlamasıyla işler yoluna girdi. 1855’in Temmuz ayında evlendiler. Kenneth, annesi Jane’i en son bu düğün sayesinde görebildi. Kadın 4 yıl sonra Indianapolis’te ilginç bir Quidditch kazası geçirip öldü. Kenneth’la Edith’in 1856’da ilk kız çocukları (Minerva) dünyaya geldi. 1860’ta Roseline ve 1862’de de Betty adında iki kızları daha oldu. Aile Londra’da yaşamlarını sürdürmektedir.

Özgür Orenda Kardeşliği Bağlantısı: Kenneth’ın bu cemiyete bağlılığının tek nedeni hem babasının hem de annesinin ve ondan önce de onların babalarıyla annelerinin bu cemiyete bağlı kalmış olmalarıdır. Ebeveynlerinin yakın çevresindeki tüm büyücüler, anne-babasının bu cemiyet sayesinde tanıdığı kişilerdi. Dolayısıyla Kenneth küçüklüğünden beri cemiyetin bir parçasıydı. Hogwarts’a başlamadan öncesinde bile bazı ufak tefek Biçim Değiştirme büyüleri yapabiliyor olmasının en önemli nedeni muhtemelen budur. Sonrasında, okuldaki en başarılı dersinin Biçim Değiştirme olmasında ve okul sonrası dönemde bu alanda uzmanlaşmasında cemiyetle olan bu bağının etkisi olduğu düşünülebilir.

Topiarii Sanctionem Bağlantısı: Küçüklüğünden beri Mugglelarla hep iyi ilişkiler kurmuş olan Kenneth için dönemin baskın sosyal-siyasi havası hep bir parça anlamsız kalıyordu. Muggleların büyücülere, büyücülerin de Mugglelara duyduğu nefret onda hiçbir zaman karşılık bulmamıştı. Ablası Jenny’nin ülkeyi terk etmesine neden olan süreçte Muggleların büyücü düşmanlığına yakından şahit olmuş, belki o zaman kısa bir süreliğine de olsa dönemin baskın büyücü mentalitesini kavrar gibi olmuştu. Fakat Jenny’nin (üstelik gerçek bir büyücü olmasına rağmen) büyücülük suçlamalarından aklanmasını sağlayan kişi, üç kardeşin çocukluk arkadaşı olan Muggle avukat Debroah Stilinski’ydi. Aynı dönemde bir Muggle kadına da aşık olan Kenneth için büyücü-Muggle ayrımı git gide anlamsızlaşmaktaydı böylece.
Edith’le tanıştıktan kısa bir süre sonra bir gece vakti evine davetsiz bir misafir geldi. Hayatında ilk kez gördüğü bu adam kendini Walter Demetr Kupson olarak tanıtmıştı ve bir Muggledı. Ona, onu uzun süredir gözlemlediklerinden ve bir Lautus olmak için gerekli şartlara sahip olduğuna karar verdiklerinden bahsetmişti. Topiarii Sanctionem’le böylece ilk defa tanışmış oldu Kenneth. Yaklaşık altı ay boyunca örgütten gelen daveti ne reddetti ne de kabul etti. Fakat Kupson hızla hayatının bir parçası olmaya başlamıştı. Sık sık onunla buluşuyor, ona Kaptan Farrell’dan ve “Magna Purgatio”dan söz ediyordu. Her şeyden çok büyücü-Muggle ayrımını tamamen ortadan kaldıran bir geleceğin hayali etkilemişti Kenneth’i. Çünkü o sıralar henüz Edith’e bir büyücü olduğunu açıklamamıştı. Bunu yapması gereken günün mutlaka geleceğini biliyor ve yaptığında nasıl bir durumla yüzleşeceği düşüncesi onu korkutuyordu. Halbuki büyücülerle Muggleların iç içe olduğu bir dünyada böyle bir durumun yaşanmasına hiç gerek kalmayacaktı. Sonra yavaş yavaş, kendisi göremese bile en azından çocuklarının bu ideal gelecekte yaşamaları gerektiğine duyduğu inanç ve arzu git gide yükseldi. Üstelik Edith sayesinde hayatına yoğun olarak girmeye başlayan sanat sevgisi ve elitist yaklaşım örgütün genlerinde olan bir şeydi. 1855’in ilk ayı sona ererken Kenneth’ın örgüte dahil olmasının önündeki tek engel, bu güzel amaç ve gelecek uğruna cinayetler işlemenin şart olduğu konusunda ikna edilmekti.
Fakat Ocak ayının sonunda İskoçya’da bir avuç büyücünün Muggle tiyatrosunu basıp oradaki tüm Muggleları öldürmesi, Kenneth’ın düşüncelerini geri dönülemez bir biçimde şekillendirmeye yetmişti. Şubat ayında Edith’le görüşmek için yaptığı bir ziyaret sırasında Edingburg’a da uğramış, bu kanlı olayın sorumlusu olup da henüz Sihir Bakanlığı tarafından ele geçirilmemiş olan 3 büyücüden birini bulmuştu. Bulduğunda kör kütük sarhoş olan adamı bir bıçakla öldürmüş ve cesedinin biçimini değiştirtip onu bir süpürgeye çevirerek yanına almıştı. Kupson’a bunu bir delil olarak sunarak (çünkü ondan buna benzer bir şey yapmasını istemişlerdi) örgüte dahil olmak istediğini belirtmişti. Bundan başka iki cinayet daha işlemesi gerekiyordu, iki ay içerisinde bunları da yaptı. Kabul edilme tezi olarak Edith’le sık sık tartıştıkları bir konuyu, “Büyücü Walgenstein’ın Hareketsiz Tablolarının Birer İllüzyon Olarak Hareketli Olarak Algılanmaları” konusunu işlediği bir tez yazdı. Bu tezi yazıp tamamlaması 4 ayını almıştı ve hem tezinin hem de bu sayede Lautusluk başvurusunun kabul edildiği onayı ona aynı yılın Kasım ayında, 4 aylık evliyken bildirilmişti. 1857’de Stipendium Lautus, 1860’da Rubrum Lautus oldu. 1863 yılında Calamum Nişanı aldı ve Calamum Lautus oldu.

Eşi: Edith Miller
Çocukları: Minerva (9), Roseline (5), Betty (3)
Kardeşleri: Jenny Miller, Thomas Ingnum Miller

Arkadaşları

-Raymond Harvey Davis: Kenneth Hogwarts’ta ilk senesindeyken Hufflepuff Quidditch takımının kaptanı olan Davis okuldaki son senesindeydi. Kenneth Quidditch’e duyduğu büyük ilgi nedeniyle Hufflepuff takımının her idmanını seyretmeye gidiyor, yağmurlu havalarda bile idmanın son dakikasına kadar tribünden ayrılmıyordu. Kısa süre içinde takım oyuncularının çok sevdiği bir ufaklık haline gelmişti. Özellikle kaptan Davis’le konuşmayı çok seviyordu. Aralarındaki yaş farkına rağmen bu kısa süreli dostluklarını okul sonrasına da taşıdılar. Kenneth okuldaki üçüncü senesine kadar Londra’ya her yolu düştüğünde Davis’in babasının işlettiği puba mutlaka uğruyor, boş vaktinin tamamını Davis’le havadan sudan (ve bolca Quidditch’ten) konuşarak geçiriyordu. Sonrasında okuldan mezun oluncaya kadar Davis’le o pubta bir daha görüşemedi. Adam ortadan kaybolmuştu ve babası onun nereye gittiğini ya söylemiyordu ya da o da bunu bilmiyordu. Fakat Kenneth 16 yaşındayken Yarasalar’ın Hollyhead Harpies’le Kuzey İrlanda’da oynadığı maça gitmiş, burada maçı karşı taraftar tribününden izleyen Davis’le rastlaşmıştı. Üç yıl aradan sonra ilk görüşmeleriydi bu. Bütün günü beraber geçirmişler, Yarasalar’ı duman eden Harpies’in olası şampiyonluğundan ve daha bir çok şeyden konuşmuşlar, artık yetişkinliğe adım atmaya başlamış olan Kenneth’la birkaç ateşviskisi götürmüşlerdi. Bundan 2 yıl sonra, bu defa bu iki takımın İngiltere’deki maçında yine rastlaşmışlardı. Bu kez Yarasalar kazanmıştı ve maçtan sonra Davis’in babasının işlettiği puba gidip geceyarısına kadar içmişlerdi. 23 yaşındayken temelli Londra’ya taşınan Kenneth, bu tarihten itibaren Davis’le aralıksız ve kusursuz bir ilişki geliştirmişti. Bakanlık’taki işinden çıktıktan sonra soluğu artık Davis’in işlettiği pubta alıyor, en az birkaç saatini burada geçirmeden evine gitmiyordu. Daha sonra Topiarii Sanctium’a davet edilmesini sağlayan kişinin Davis’in ta kendisi olduğunu da öğrenecekti. 1863’te, Londra’da bir Scrinium açma fikrini Davis’e ilk öneren kişi Kenneth olmuş, bu fikrin gerçekleşme sürecinde dostuna elinden gelen her türden desteği sunmuştur.

-Alpharian/Omegan Av Thrawsunblat: İlk kez Phali'de gördüğü ve Raymond aracılığıyla tanıştığı bu adamla zaman içinde sıkı bir dostluk bağı kurdu. Genelde Ryan diye hitap ettiği Norveçli'yle 15 yılı aşkın bir süredir tanışmakta, neredeyse 6 yıldır da Magna Purgatio için dava arkadaşlığı yapmaktadır. Ryan'ın, günün yarısında bedenini kız kardeşiyle paylaşmak zorunda olması az sayıda kişiyle beraber Kenneth'ın da bildiği bir sırdır.


Solo RPler

-Millerlar Quidditch Finalinde - https://buyucedunya-rpg.com/index.php/topic,173.0.html

-Bir Bakanlık Çalışanının Olağanüstü Düzeyde Pek Sakin Bir Günü - https://buyucedunya-rpg.com/index.php/topic,171.msg387.html#msg387

Magna Purgatio

-Attingendis Impar Auctoritas - https://buyucedunya-rpg.com/index.php/topic,140.0.html

Genel

-

Karakterin Adı ve Soyadı: Kenneth Aldo Miller

Karakterin Yaşı: 37

Karakterin Temel Kişilik Özellikleri: Bakanlık çalışanı bir baba ve Quidditch antrenörü bir annenin 3 çocuğundan ortancası. Newport/Galler'de doğup orada Muggle çocuklarla iç içe büyüdü. Hufflepuff binasında okudu. Hufflepuff'ın ana özellikleri olan adalet ve çalışkanlık onun da güçlü karakter özelliğidir. 23 yaşındayken ailesi ABD'ye göç etti ve aynı sene Sihir Bakanlığı'nda çalışmaya başladığından o da Londra'ya taşındı. 14 yıldır Bakanlık'ta çalışıyor. Sanata ve özellikle resim sanatına çok düşkün. Quidditch tutkunu ve sıkı bir Ballycastle Yarasaları taraftarı.

İstediğiniz Meslek: Uluslararası Sihirsel İşbirliği Dairesi Çlışanı

Bağlı Bulunduğu Hizip: Özgür Orenda Kardeşliği

Büyü Yatkınlıkları
Biçim Değiştirme Gücü:
Lanet Gücü:
Tılsım Gücü:
İksir Gücü:

Örnek RP:

-1864-
Aynanın önünde kravatını bağlarken üst kattan gelen keman sesine dalıp gitmişti. Bu iki büyük Muggle icadının büyüsüyle sarmalanmış hissediyordu kendini: Takım elbise ve yaylı çalgılar. Bir Bakanlık çalışanı olarak sıklıkla takım elbise giymesini gerektiren durumlar oluyordu ve Bakanlık çalışanları içerisinde bundan en az şikayet eden kişi Kenneth'tı. Normalde -özellikle büyücüler- gürültücü komşularından da şikayet ederlerdi ama o konuda da şanslı sayıyordu kendini. Üst kat komşusu yerel bir jazz orkestrasında çalan iyi bir keman sanatçısıydı. Bazen bir Viola sesi de gelirdi üst kattan ama genellikle yavaş, tam da huzur verici bir seviyede bir keman sesi duymak Millerlar için hoş bir alışkanlık haline gelmişti.
"Ben hazırım" diye sesi geldi yan odadan Edith'in. Az sonra tüm zerafetiyle kadının kendisi de göründü Kenneth'ın çalışma odasında. Simsiyah bir gece elbisesi vardı üzerinde ve bembeyaz, ipeksi teni adeta ışıldıyordu. Kenneth eşinin aynadaki yansımasına uzun uzun baktı. Yüzünde bir sanat eserine bakan birinin kendinden hoşnut gülümsemesi vardı. "Harika görünüyorsun" dedi, gerçekten bunu kast ederek.
Özel bir gece için hazırlanmışlardı böyle. Ryan'ın Calamum Lautus dövmesini kutlayacaklardı. Asıl kutlama Scrinium içinde olacaktı tabii ama bu özel gecede Ryan'ın yanında olmak isteyen Edith Scrinium'a giremeyeceği için Raymond Phali içerisinde de ufak bir konsept hazırlamıştı ve bunu gerçekten de sırf Edith için yapmıştı.
Birkaç dakika sonra çocuklarla vedalaşıp yola koyuldular. Çocukların başında Edith'in genç yeğeni Isabella duracaktı bu gece. Kenneth'ın bir elinde -yağmur yağmadığından- baston gibi kullandığı bir şemsiye, diğer kolundaysa Edith'in eli vardı ve öylece Londra sokaklarında yürüdüler. Evleriyle Phali arasındaki mesafe çok kısa değildi ama çok uzun da değildi. Üstelik güzel bir sonbahar akşam üzeriydi. Romantik bir yürüyüşün tadını çıkardılar.
Phali'nin ahşap kapısını itip önce o girebilsin diye Edith'e yol verdi Kenneth. Küçük salon yine her zamanki kadar ışıklı ve davet ediciydi. İçerisi her zamanki kadar kalabalıktı. Daha onlar girerken Raymond barın arkasından apar topar ön tarafa geçti ve Ryan kimbilir nereden çıkıp yanlarına geldi. İkisi de önce Edith'i nezaketle selamladılar. Sonra dostlar el sıkıştı. Raymond en köşedeki masayı bu gece için ayırmıştı. Beraberce yürüyüp o masaya geçtiler.

"Kaç saatin kaldı?" diye sordu Kenneth Ryan'a.