121
Quidditch Sahası / Ynt: Çiçek Kadar Narin, Su Kadar Haşin
« : 04 Ekim, 2021 02:37:35 - Kurgusal Tarih: Ekim 1866 »
[justify]Takımın arayıcısının kafasından bludger ile vurulmasını seyircilerin attığı çığlıkla fark etmem.
Elimdeki quaffle'ı rastgele fırlatıp hemen ona doğru atılmam.
Çocuğu düşüşünün yarısında yakalamam ve baygın olduğunu görmem.
İçimde oluşan korku hissi.
Ya ciddi bir sorunu olursa diye korkmam.
Bludger'ı atan kişinin Cwenhild olması ve ona asla kızamayacak olmam.
Okul şifacısının koşarak sahaya gelmesi ve çocuğu kucağımda yere güvenlice indirmem...
Kaptanlığını ilk kez yaptığım Gryffindor takımının ben burada okurken ilk defa final müsabakası oynadığı düşünülürse ve maç sırasında kafasından mıhlanan arayıcımızın kendine gelmiş bir şekilde ikincilik madalyasını boynuna geçirmesi her türlü bir kazançtı benim için. O olaydan sonra takım da, ben de bir türlü kendimize gelememiştik ve sonuç olarak Ravenclaw'lara ezilmiştik. İkinci olmuştuk ya, iyiydi yine de. Tüm takımı tebrik ediyor, "Çok iyiydi millet! Bu dönem gerçekten iyi oynadık!" diyordum. Ravenclaw'ın oyuncuları da arkadaşlarımdı. Onlarla da tokalaşıp kaptanla dostane bir şekilde sarıldık. İkimiz de birbirimizi tebrik ettik ve soyunma odalarına doğru yürümeye başladık. Takımımla birlikte hafif karanlık koridorda şakalaşıyor, sarı-kırmızı formalarımızı yolda çıkarıyorduk. Arayıcıyı tuttum omzundan ve takımın biraz daha arkasında yürüterek "İyi misin?" diye sordum. İyi olduğunu ama hala biraz başının döndüğünü söylediğinde "Sorun yok, soyunma odasında oturursun buz getiririm kötüleşirse." dedim. Baygınlığı uzun sürmediği için rahatlamıştım. Takımıma karşı büyük bir sorumluluk hissediyordum her grup çalışmasında olduğu gibi. Hepsinin iyi zaman geçirmesi, benimle çalışırken mutlu olmaları en büyük amacımdı.
Birlikte soğuk ve baya rahatsız edici bir havaya sahip olan soyunma odasına geçtik. Çevremdeki insanlar mutluysa ben de mutlu olduğum için, bu kasvetli hava pek ilgilendirmiyordu beni. Arayıcımız Euguene'in bir yere oturmasını sağladıktan sonra dolabıma gidip kıyafetlerimi çıkarmaya başladım. Bu sırada takımdakiler gelip sırtıma vuruyor tebrik ediyorlardı. Ben de gülümseyerek onları tebrik ediyordum. Üstümü yeni çıkartmıştım ki arkadan gelen tanıdık bir ses soyunma odasının iç taraflarına dikkatimi çevirmeme neden oldu. Cwenhild'di bu. Baktığım anda midemde kelebeklerin uçuşmasını sağlayan kız... Arayıcımıza bağırıyor, takımın sevincini anlamadığını söylüyordu. Kaptan olarak bu tarz çatışmaları engelleme iç güdüsü ile hemen elimdeki tişörtü dolabın içine atıp yarı çıplak bir şekilde yanlarına gittim. Giderken "Hey hey! Cwen! Sakin!" diye seslendim bir yandan da. Yanlarına ulaştığımda korkmuş gözlerle etrafa bakan Euguene'in omzuna koydum elimi ve hafiften sıktım yanında olduğumu hissetmesi için. Ardından Cwenhild'e "İkinci olduk. Bu iyi bir şey." dedim hafif gülümseyerek. "Sadece bir oyun, takım arkadaşımızın sağlığından önemli değil. Görmemiş olabilir gelen topu. Herkes hata yapabilir. Ben eminim Euguene harika bir arayıcı olduğu için gözü snitch'ten başka bir şey görmüyordur. Aynı senin bludger'a odaklanmış olduğun gibi. Sen de çok iyi bir vurucusun Cwen. Seneye yeneriz, geçmiş bir olay için tartışmaya gerek yok." diyerek ortamı yumuşatmaya çalıştım ses tonlamalarıma dikkat ederek. Cwen'in bağırışı takımı yanımıza toplamıştı.
[/justify]
Elimdeki quaffle'ı rastgele fırlatıp hemen ona doğru atılmam.
Çocuğu düşüşünün yarısında yakalamam ve baygın olduğunu görmem.
İçimde oluşan korku hissi.
Ya ciddi bir sorunu olursa diye korkmam.
Bludger'ı atan kişinin Cwenhild olması ve ona asla kızamayacak olmam.
Okul şifacısının koşarak sahaya gelmesi ve çocuğu kucağımda yere güvenlice indirmem...
Kaptanlığını ilk kez yaptığım Gryffindor takımının ben burada okurken ilk defa final müsabakası oynadığı düşünülürse ve maç sırasında kafasından mıhlanan arayıcımızın kendine gelmiş bir şekilde ikincilik madalyasını boynuna geçirmesi her türlü bir kazançtı benim için. O olaydan sonra takım da, ben de bir türlü kendimize gelememiştik ve sonuç olarak Ravenclaw'lara ezilmiştik. İkinci olmuştuk ya, iyiydi yine de. Tüm takımı tebrik ediyor, "Çok iyiydi millet! Bu dönem gerçekten iyi oynadık!" diyordum. Ravenclaw'ın oyuncuları da arkadaşlarımdı. Onlarla da tokalaşıp kaptanla dostane bir şekilde sarıldık. İkimiz de birbirimizi tebrik ettik ve soyunma odalarına doğru yürümeye başladık. Takımımla birlikte hafif karanlık koridorda şakalaşıyor, sarı-kırmızı formalarımızı yolda çıkarıyorduk. Arayıcıyı tuttum omzundan ve takımın biraz daha arkasında yürüterek "İyi misin?" diye sordum. İyi olduğunu ama hala biraz başının döndüğünü söylediğinde "Sorun yok, soyunma odasında oturursun buz getiririm kötüleşirse." dedim. Baygınlığı uzun sürmediği için rahatlamıştım. Takımıma karşı büyük bir sorumluluk hissediyordum her grup çalışmasında olduğu gibi. Hepsinin iyi zaman geçirmesi, benimle çalışırken mutlu olmaları en büyük amacımdı.
Birlikte soğuk ve baya rahatsız edici bir havaya sahip olan soyunma odasına geçtik. Çevremdeki insanlar mutluysa ben de mutlu olduğum için, bu kasvetli hava pek ilgilendirmiyordu beni. Arayıcımız Euguene'in bir yere oturmasını sağladıktan sonra dolabıma gidip kıyafetlerimi çıkarmaya başladım. Bu sırada takımdakiler gelip sırtıma vuruyor tebrik ediyorlardı. Ben de gülümseyerek onları tebrik ediyordum. Üstümü yeni çıkartmıştım ki arkadan gelen tanıdık bir ses soyunma odasının iç taraflarına dikkatimi çevirmeme neden oldu. Cwenhild'di bu. Baktığım anda midemde kelebeklerin uçuşmasını sağlayan kız... Arayıcımıza bağırıyor, takımın sevincini anlamadığını söylüyordu. Kaptan olarak bu tarz çatışmaları engelleme iç güdüsü ile hemen elimdeki tişörtü dolabın içine atıp yarı çıplak bir şekilde yanlarına gittim. Giderken "Hey hey! Cwen! Sakin!" diye seslendim bir yandan da. Yanlarına ulaştığımda korkmuş gözlerle etrafa bakan Euguene'in omzuna koydum elimi ve hafiften sıktım yanında olduğumu hissetmesi için. Ardından Cwenhild'e "İkinci olduk. Bu iyi bir şey." dedim hafif gülümseyerek. "Sadece bir oyun, takım arkadaşımızın sağlığından önemli değil. Görmemiş olabilir gelen topu. Herkes hata yapabilir. Ben eminim Euguene harika bir arayıcı olduğu için gözü snitch'ten başka bir şey görmüyordur. Aynı senin bludger'a odaklanmış olduğun gibi. Sen de çok iyi bir vurucusun Cwen. Seneye yeneriz, geçmiş bir olay için tartışmaya gerek yok." diyerek ortamı yumuşatmaya çalıştım ses tonlamalarıma dikkat ederek. Cwen'in bağırışı takımı yanımıza toplamıştı.
[/justify]