Büyücedünya RPG
İngiltere Büyücedünyası => Hogwarts => Hogwarts Zindanları => Konuyu başlatan: Michael Throd Sigurðsson - 05 Kasım, 2021 22:13:20 - Kurgusal Tarih: Ekim 1866
-
Bu renk normal konuşmaları, bu renk düşünceleri, bu renk fısıldamaları temsil etmektedir.
[3.Sınıf 17 Mart 1862]
Kütüphanede kendi kendine bir şeyler çalışmanın verdiği mutlulukla soğuk zindanlarda yavaş yavaş yürüyordu Michael. Elinde tılsım dersiyle alakalı bir kitap ve karman çorman hale soktuğu parşömenleri duruyordu. Vücudu tir tir titrerken içinden Soğuktan nefret ediyorum! diye söylendi ve elinde kitaplarıyla yürümeye devam etti. Birkaç saniye sonra, Hufflepuff armalı cübbesinin şapkasından tutulup çekilmesiyle irkildi ve bakışlarını onu şapkasından tutan kişiye dikti. "Aa! Bakın kimleri görüyorum Yeniden karşılaştık melez bozuntusu Michael Throd Sigurðsson! Şu babası muggle doğumlu olan Michael!" Michael'ın boş bakışları onunla dalga geçen kişiyi görünce yerini korku dolu bakışlara bırakmıştı. David... Michael karşısındaki kızıl saçlı, koyu mavi gözlü, yüzünde pis bir sırıtış sahip Slytherin binasından olan çocuğa bakarken kendini konuşmak için zorlasa da sesi çıkmıyordu hiç. Gözü çocuğun yanındaki, onlara göre aşırı yapılı, çocuğa kaydı. Dış görünüş olarak birbirlerini andırıyorlardı. Michael David'in yanındaki kişiye bakarken David bunu fark etmiş ve yüzündeki gülümsemesi daha da büyümüştü. David ona "Abime mi bakıyorsun? Senin gibi bir ezikle tanışması gerektiğini düşündüm." diyince Michael gözlerinin yavaş yavaş dolduğunu hissetti. Hogwarts'a başladığından beri babasının muggle doğumlu olmasından dolayı yemediği laf kalmamıştı ve her seferinde kendisini o an savunamayıp, sonrasında içi dışına çıkana kadar ağlarken bulmaktan nefret ediyordu. Michael'ın sessiz sessiz durmasına sinirlenen David, abisine bir bakış attı ve Başlayalım. diye fısıldadı. David'in abisi Arnold kardeşinin heyecanlı fısıltısını duyunca güldü ve ellerini Michael'ın omzuna koyup sertçe duvara doğru ittirdi. Michael sertçe duvara itilince elinde ne kitabı ne de parşömenleri kalmıştı. Yüzünde David'in abisinin parmaklarını hissedince yüzünü büzüştürdü ve "BIRAKIN BENİ! YETER ARTIK BIKTIM! BENDEN NE İS-" Arnold yüzündeki ellerini daha da sıkılaştırınca lafı yarıda kesildi. Arnold ani bir sinirle Michael'ın dibine kadar girmiş, Michael'a göre iğrenç bir sesle şu cümleleri söyleyerek Michael'ı bırakmıştı. "Buna alışsan iyi olur melez bozuntusu. Daha çok çekeceğin var." Onlar giderken Michael kendini daha fazla tutamamış hıçkıra hıçkıra ağlamaya başlamıştı.Yere eğildi ve eşyalarını toplayıp, hıçkıra hıçkıra ağlarken Hufflepuff ortak salonuna ilerledi. David ve Arnold kardeşler ona daha çook çektirecekti.
Devam edecek...