İngiltere Büyücedünyası > Uluslararası S. İşbirliği Dairesi

Yoklama

(1/1)

Erika Elsbeth Rothmann:
"...velhasıl kelam Bay Greengrass, önümüzde daha güneşli günler olacağı kanaatindeyim. Tabii Londra ne kadar güneşli olabilirse!"

Kısık sesli yapmacık kahkahalar, yapmacık tavırlı kişilerce oluşmuş delegeden yükselirken asansörden yükselen "ding" sesi sonrası kapıya yöneldi siyah saçlı kadın. "Daha münasip bir vakitte istişare ederiz bunları zaten, iyi çalışmalar baylar," diyerek asansörü paylaştığı iyi giyimli erkeklerin arasından ayrıldı. Adımlarını daire resepsiyonuna yönlendirdi. Her daim aynı hızda ve toklukta adım atan Amerikalı, belki de bu siyah koridorlarda ilk defa değiştirmişti alışılageldik rutinini: Hızlıydı. Uzun aradan sonra acele etmesi gerekiyordu zira. Çiçeği burnunda bir büyüceşura darbesine kalkışılmış iken her yerden yeni havadisler yükselebilirdi. Daha önce bir kere, Orta Doğu'da darbeye şahit olmuş kadın biliyordu bu işin getirilerini. Aynı zamanda olası götürülerini. Bugün her yerde olmalı, her sohbete girmeli, bu esnada kimsenin ayağına dolaşmamalıydı. Yardımcı olmalıydı işleyişe. Evrak işlerinin tavan yapacağı bu günde kimlerin iş yerine gelip gelmeyeceği bile muamma olabilirdi. Bu noktada öğrenebildiği her şeyi göze batmadan, en kısa sürede, en verimli şekilde öğrenebilmek istiyorsa sunması gereken işte buydu: MACUSA'nın yapıcı ve ılımlı desteği.

Biliyordu ki Amerika tarafından yetkili birileri, Britanya'da olan olaylar resmi kaynaklarda duyulduktan sonraki kısa bir süre içerisinde Britanya'yı kınamak isteyecekti: Liberal ve özgürlükçü seçmeni konsolide etmek isteyen bir hükumet yahut muhalif, böylesi bir güç kullanımını destekleyemezdi. Hele güçler ayrıılığı ilkesine böylesi ters düşen bir güç kullanımını. Politikacılar kendi seçmenlerine, istikbal namına güven vermeliydi. Ancak bu eylem, kendisinin buradaki vazifesini değersizleştirecek ve itibarsızlaştıracaktı da. Alenen politik akımını eleştiren bir oluşumun bir çalışanı, ne kadar sıcak karşılanırdı ki işbu politik akımın bağrında?

İşte bu yüzden hızlıydı adımları. Uzun zamandır aktif görevde olmasına karşın, zamanın kıymetini böylesine iliklerinde hissetmeyeli bir hayli vakit geçmişti. Hatta... Heyecanlıydı. Köstekli saatini kontrol etmeyi bile istemiyordu an içerisinde. Neler yapabileceğini düşünüyordu. Tabii düşünceleri pek uzun sirküle etmemişti zihinde; hızlı adımlarıyla önüne geldiği veznedeki resepsiyonist ile göz teması kuracak kadar yakınlaşmıştı zira. Adım hızını değiştirmeksizin, omuzundaki çantasından, yerini çok iyi bildiği belgelerini çıkarttı ve şaşırtıcı derecede içten bir gülümseme yerleştirdi yüzüne. Kelime seçimiyse dikkatliydi, nitekim bu kalkışmanın oluşturacağı kamplar ve kutuplar henüz bellenmemiş olabilirdi:

"Günaydınlar, kolay gelsin. Ben, Erika Elsbeth Rothmann. MACUSA Sihirli Delegeler Konsolosluğu'ndan. Malum hadisenin haberini aldık. Uluslararası sihirsel işbirliğini desteklemek kapsamında politik ve bürokratik desteğimizi sunmak vazifesiyle buradayım. Acaba kiminle görüşebilirim?"

Navigasyon

[0] Mesajlar