Luna gizli göreve gitmeye karar vermişti. Açıktan sorgularsa hiçbir şey söylemeyeceklerini düşünürek bu “dahiyane” çözümü bulmuştu. İşe yaramazsa bakanlıktan olduğunu söyleyecek ve bu görevdeki partneri Gabriela Black ile sorgulamaya devam edecekti. Bu almayı kabul ettiği bir riskti.

Diagon yolunda gezindi ve bir aktara girmeye karar verdi. Nasılsa iksir malzemeleri aktarlarda bulunurdu. Başlamak için iyi bir yere benziyordu. Son görevine kıyasla bol konuşma gerektiren ve canının tehlikeye girme olasılığı nispeten az olan bu görev onun için tatil gibiydi. Hala böcek görünce yasaklı büyü isteğine karşı koymakta güçlük çekiyordu. Kafasını temizlemek için derin bir nefes alıp kapıdan içeri girdi.

Kapının üstündeki zil çalınca bir adam arkadan çıktı. İçerisi envai çeşit bitkinin kokusuyla doluydu.  Bu yoğun koku Luna’yı biraz rahatsız etse de neme tercih ederdi. İçeriden gelen adama sıcak bir gülümseme bahşetti. Ardından tezgaha yaklaştı.

“Bu aralar bitki bulmak ne güç! Bu girdiğim kaçıncı dükkan, ya istediğim bitkiler yok ya da fahiş fiyatlara satıyorlar.” diye söylendi Luna.

Adamın yüzü ekşimişti. Bunları çok sık duyuyor olmalıydı. Luna durumu toparlamak adına etrafa kısaca göz attı. Ardından adama döndü.

“Kusura bakmayın, sizin de başınızı şişirdim. Ben şu,” cebinden bir kağıt çıkartıp adama uzattı. “Bitkileri alacaktım.”

Adam bir göz atıp biraz beklemesini söyledi Luna’ya. Arkaya gidip bir şeylere baktı. Ardından Luna’nın yanına döndü.

“Maalesef bu malzemeler bizde bulunmuyor.”

“Neden? Çok nadir bitkiler de değil ki! Kaç seferdir aynısı oluyor. Belki de kardeşimi dinleyip oraya git-“

Birden ağzından bir şey kaçırmış gibi durdu. Eliyle ağzını kapattı. Gözlerini kocaman açtı. Boğazını temizleyip hiçbir şey olmamış gibi davranmaya çalıştıysa da adamın kulakları dikelmişti bir kere.

"Nerede bahsediyorsunuz?"

"Ben mi? Hiçbir yerden. Siz neden bahsediyorsunuz?"

Yalan söylediğini daha açık bir şekilde belli edemezdi Luna. Sesi titremiş, arada boğazını temizliyordu. Elleriyle oynuyordu ama yüzündeki tedirgin gülümsemesi kesmiyordu.