Karakterin Adı ve Soyadı: Harper Shaw
Karakterin Yaşı: 26
Karakterin Temel Kişilik Özellikleri: Renkli kıyafetleri gibi renkli bir kişiliğe sahip bir kadın diyebiliriz. Kişisel bakım ve dış görünümü, insanın kendisine ve çevresindekilere saygısının bir dışa vurumu olarak gördüğünden her daim giyimine özen gösterir; insanları da giyim kuşamlarına, parfümlerine, makyajlarına göre yargılar. Elbiseleri her daim hareketi görece az kısıtlayan türden ve klasik dikimlerine karşın canlı renk tonlarında olur. Broş gibi detaylarla giyimini daha da detaylandırır. Yaratıcı bir kişiliktir. İlgi alanı olan sihirli kokteylleri, muazzam bir iksirci titizliği ve renkli sanatçı kişiliğinin sentezinin ürünüdür. Erkeklerin dünyasında orijinal ve kendine yeten bir figür olmayı şovmenlik yoluyla başarmaya çalışır. Bütün bu kişilik özelliklerinin senteziyse kaprisli ve kibirli birisi olmasına sebebiyet vermektedir. Sevmediği kişilerin içkilerini özellikle hedefini "çarpacak" şekilde hazırlamayı sever ve bu içkiler yalnızca alkol değil büyü ürünü olduklarından "çarpma" kavramının skalasının oldukça geniş olduğunu söyleyebiliriz.
Karakterin Kısaca Geçmişi: Büyücü bir İngiliz ailesinin büyük kızı olan Harper, annesinin, küçük yaştayken pek idrak edemediği sebeplerden ötürü Amerika Birleşik Devletleri'ne gitmesinin gerekmesi sebebiyle Hogwarts'taki eğitimini üçüncü yılından sonra bırakmış ve Ilvermony'de öğrenimini tamamlamıştır. Küçüklükten beri iksirlere büyük bir ilgi ve yatkınlık gösterirken tamamen tesadüf eseri 1856 yılında New York'ta ünlü barmen Jerry Thomas'ın bir gösterisine denk gelir. Bu muggle kişisinin sıradan materyallerle yarattığı "büyü"den etkilenen kadın, izlediği şovdan sonraki birkaç gün boyunca gördüklerini ve tattıklarını aklından çıkartamaz ve bir şekilde Jerry Thomas'ın çırağı olarak mekanında çalışmaya başlar. Yaklaşık bir yıl boyunca aldığı eğitimin ardından her ne kadar kendisine kattıklarından dolayı saygı duysa da monoton muggle hayatı içerisinde sıkışmak istemez ve öğrendiklerini, iksir kabiliyetiyle birleştirebileceği, daha renkli bir yol arayışına çıkar. Muhtelif sihirli bitki veya yaratık kaynaklı malzemeleri alkol tabanlı iksirlerle birleştirerek büyücedünyanın içki kültürünü ateş viskisinin ötesine taşımayı hedeflemektedir, bu sebeple muhtelif mekanlarda öğretmeni "Profesör"ün izinden giderek kokteyl şovları icra etmektedir.
İstediğiniz Meslek: Büyücü (Barmen)
Karakterinizin (varsa) Mensubu Olduğu Hizip: La Fay Şifacılar Topluluğu
Büyü Yatkınlıkları- Biçim Değiştirme Gücü: 6 + 1
- Lanet Gücü: 0
- Tılsım Gücü: 10
- İksir Gücü: 15 + 2
Örnek RP: [spoiler=Bir KSKS Dersi]
Sabah, bilinci rüyalar alemini terk eyleyip içinde bulunduğu realiteye açıldığında yapışkan bir his vardı André'nin yanağında. Görünüşe bakılırsa ağzı hafiften aralık kalmış, gece boyunca dudağının kenarından sızan salya yanağıyla yastığı arasında usulca yayılarak ve sonrasında kuruyarak bir tutkal işlevi görmüştü. Çapaklanmış gözlerini zar zor araladığındaysa yalnızca loş alevlerle aydınlanan, zira sabahın körü olması ve kara bulutların kombinasyonu sonucu pencerelerinden zerre ışık almayan yatakhanenin tamamen boş olduğunu fark etmişti.
“Bir saniye?!” diyerek fırladı yatağından dağınık saçları yastığının üzerinde yuvarlanmaktan iyicene dağılmış oğlan. Henüz ders programını ezberleyememiş, karanlık sanatlara karşı savunma dersinin özel bir durum sonucu bugüne alındığını anımsıyordu yalnızca. Ancak başka bir özel durum da vardı sanki… Aceleyle komodininin üstünde duran bordo çerçeveli gözlüğünü takarken, önceden gözlüğünün altına yerleştirdiği ve programıyla notlarının yazdığı ders programını almıştı eline: “KSKS SALI, SABAH 08.15, YASAK ORMAN.” Normalden daha erken başlayacağını nasıl unutabilmişti? Yine komodininin üstünde duran gümüşi köstekli saatini aldı hemen, saat 08.10’u gösteriyordu. “Hay, kafamı…” diye mırıldanarak hızlıca lavaboya koştu, gözlüğünü kenara bırakıp yanağındaki kurumuş salyaları temizlemek suretiyle yüzünü yıkadı. Dişlerini fırçaladı, apar topar kıyafetlerini giyinmeye başladı. Üstündeki beyaz gömleğin ve gri süveterin omuzlarını, sarı-siyah kravatının yakasındaki pozisyonunu bile ayarlamaya vakit harcamadan cübbesini üzerine geçirmiş ve çantasını da omzuna attıktan sonra dışarıdaki rezil havanın habercisi olan serin şato koridorlarında koşturmaya başlamıştı.
Devasa kapıdan kendisini dışarı fırlattığında aniden karşılaştığı rüzgar adeta yüz kaslarını dondurmuştu. Rüzgarın hızıyla ivmelenen yağmur damlalarıysa yanaklarını ve boynunun cübbesinden açıkta kalan kısımları bıçak misali kesiyordu. Henüz yaz mevsimi yeni bittiğinden kurumamış, ıslanmalarıyla beraber yemyeşil parlayan çimenlerin üzerinde fütursuzca koşuyordu. Ancak yağmurdan kayganlaşan zeminde dengesini kaybetmiş ve sağ adımını adeta bundan sekiz sene sonra muggle dünyasında bir hayli popüler olacak spesifik bir dans hareketinden hallice bir şekilde atmıştı, lakin başarısız bir şekilde. Anında yere kapaklanan oğlan yumuşamış toprağın üzerinde kayarak cübbesinin ve suratının sağ tarafını çimen ve çamura bulamıştı.
Soğuk, rüzgar ve yağmura uyanmaktan daha acılı başka bir şey belki olamayacakken bir de bu hale gelmesine söverek doğruldu, ilk anlarda ritmi bozuk olan lakin zamanla tekrar düzene giren koşar adımlarla Yasak Orman’ın girişine yaklaştı. Derslerini burada işleyecek olmaları başlı başına çekindiriciydi kumral saçlı oğlan için. Çünkü bu, uygulamalı bir ders ihtimali demekti ve ne bu alandaki büyülere dair yatkınlığı, ne de bu büyüleri öğrenmeye dair şevki olan André güç bela geçebilmişti şu zamana kadarki her döneminde dersi. Bir muggle mahallesinde büyümüş olan oğlan için zira beş sene boyunca zorunlu olarak vermesi gereken bu ders, muggle liselerinde tabanca kullanımını öğrenmekten hallice, zalimceydi. Evet, büyücülük dünyasında çeşitli tehlikeler vardı lakin muggle dünyasında da bu tehlikeler yok muydu? Seherbazlar, tehlikeli büyüler ve yaratıklarla uğraşan bakanlık çalışanları zaten bunlarla yüzleşmek için yoklar mıydı? Neden her bir birey bireysel olarak şiddete karşı kendini savunma ve şiddet uygulamayı öğrenmek durumundaydı ki?
İşte tüm bu derse dair tüm motivasyonsuzluğunun yanı sıra böylesine acılı bir şekilde alana gelmiş olmak iyicene hayattan bezdirmişti üstü başı çamur olan genci. Ders alanına geldiğinde herkesin ufak gruplar olarak toplaştığını ve ellerinde birer zarf olduğunu fark etmişti. Öncelikle profesörüne mahcup bir ifadeyle, sessizce özür dileyen bir bakışla kafasını eğdi, ardındansa üstünü temizlemek adına asasını sağ tarafına doğrultup salladı. Ne kaçırdığını öğrenmeye girişmek üzere dikkatini tekrar alana çevirdiğinde ise hiç de iç açıcı olmayan bakışlar taşıyan gözlerin üzerinde olduğunu fark etmişti...
[/spoiler]
