Dünya Ülkeleri > Birleşik Krallık

Mutlu Musun Baba?

(1/1)

Douglas Noe Birthstone:
Babasının onu tehdidi üzerine evine gelmişti.

Çok mutsuzdu.

Zaten bozuk psikolojisi daha da bozuluyordu.

Akşam yemeği masasına oturmuşlardı. Karşısında babası, yanında amcası vardı. Noe çok mutsuzdu. Her an masadaki bıçaklardan birini boğazına geçirecekmiş gibi hissediyordu, ya da kafasını ölene kadar duvarlara vurmak istiyordu. Babası geldiğinden beri ona psikolojik şiddet uygulamıştı utanmadan. Amcası tam bir şey söyleyecekken sessizce ayağa kalktı. Gizlice bıçaklardan birini aldı ve saygıyla selam vererek odasına ilerlemeye başladı. Eğer selam vermeseydi babası ona kızardı ve bunu bahane edip dövebilirdi,her ne kadar kırık altı yaşında olsa da babasının gücüne karşı koyamıyordu. Siyah boyalı aşhap  kapıyı açtı ve içeriye girdi. Kapıyı kapattığına emin olduktan sonra yatağına oturdu.  Ağzından ne bir yalvarış, ne bir çığlık çıkıyordu sesini kaybetmiş gibiydi sanki. Sadece elindeki bıçağa bakıyor,bir safkana layık olmayacak ölümünü düşünüyordu. Kendini bir büyüyle öldürebilirdi lakin her zerresi acı çekmek isterken bu kadar basit bir şekilde öldüremiyordu bedenini. Sol elindeki bıçağı sıkıca tuttu ve yavaşça sağ kolunda gezdirmeye başladı.

'Baban mutlu olacak!!'

Canı çok acıyordu.

'Daha mutlu olacaksın!"

Acıyla dudağını ısırdı, eğer bağırırsa babası gelip onu 'kendine zarar verdiği için' dövebilirdi. Dayanacaktı,ruhunun özgürlüğe kavuşması için dayanacaktı...

"SİKTİĞİMİN HERİFİ LANET OLSUN SANA!!!" Bıçağı sinirle kolundan çektiğinde birferyat kopmuştu ağzından. Sesinin duyulması önemli değildi sonuçta babası ona bir daha acı çektiremeyecekti.

Değil mi?

"Sikik herif,senin gibi bir babaya lanet olsun!" Bıçağı tam kalbine saplayacekken durdu ve gülmeye başladı. Şu an sağlıklı düşünemeyen beyni ona daha acı çekmesi için yalvarıyordu...

O gecenin sabahı Noe amcası tarafından bulunmuştu. Yatak çarşafı,yerler kırmızının en koyu tonuna bürünmüştü. Noe... Noe yüzünde gülümseme eşliğinde yerde yatıyordu. Ölü bir şekilde. Kollarının her tarafı kesik izi doluydu,vücudunda da bir tane vardı.
Amcası en sevdiği yeğeninin öldüğüne inanamasa da bir tarafı Noe'nin daha mutlu olacağını biliyordu. Orada babası yoktu,psikolojik şiddet yoktu. Yavaşça yeğeninin yanına gitti ve eğilerek kanlı yüzüne bir öpücük kondurdu.

"Gittiğin yerde mutlu ol güneş yüzlü çocuğum, bana da lanet olsun ki seni bu canavardan koruyamadım."

Noe'nin cenazesinde de sadece amcası vardı.

Navigasyon

[0] Mesajlar