[justify]Karşısındaki dostunun kendisine her türlü destek çıkmak istemesi ve isimlerini profesöre vermesi yanaklarının daha da kızarmasına sebep olmuştu kumral saçlı oğlanın. "Teşekkür ederim Iris," diye mırıldandı usulca. Profesör Solaris'in kendilerine verdiği onayla malzeme deposuna yönelmeye başladılar.

Iris'in iksirler konusunda tüm söylediklerine karşın başarılı olabileceğini biliyordu sarı cübbeli. Ancak işlevsiz kalmamak ve elinden geleni yaparak yardımcı olmak istiyordu partnerine. Bunu iksirin yapım aşamasında becerebileceğini zerre düşünmüyordu lakin ayak işlerinde en azından faydalı olabilirdi. Böylece iksir ustası dostu da olabilecek en iyi düzeyde öfori tetikleme iksirinin kendisine odaklanabilirdi. Söze girdi bu düşüncelerinin hevesiyle: "Şey, ee, şimdi bu iksirin malzemelerine yardımcı olayım: Büzümüşincir ve pelinotu olması lazım içerisinde. Bir de... Kediotu?.. Tamam diyorsan alayım onlardan istersen. Diğer malzemelerden tam emin değilim ama..."

Partnerinden alacağı onaya ve potansiyel yönlendirmelere göre depodaki kavanozlardan gerekli malzemelerin kaliteli olanlarından seçmeye koyulacaktı.

This dice roll has been tampered with!
Yetenek 1d8 : 7, total 7
Destek 1d8 : 7, total 7
Talih 1d10 : 5, total 5[/justify]

[justify]Aldığı ilk tepki sonrası elindeki kavanozu usulca, sanki hiç almamışçasına yerine geri bıraktı üzerinde "kediotu" etiketi olan. Kendisine verilen talimatlar doğrultusunda başını anladığını ifade edercesine aşağı yukarı sallayıp "Tamamdır," diye karşılık verdi. Bir saniye duraksadı, itiraz etmek istercesine ağzını araladı parmağı öğretmeninden söz almak isteyen öğrenci misali havalanırken boyun hizasına. Nitekim Iris rafları incelerken bu hareketini görmemişken kendisi de vazgeçti itirazından.

Standart iksir suyunu kazana döküp hazırlamaya koyulduklarında düşünceliydi kumral saçlı oğlan. "Dört tam tur sonucunda maviye dönmemiş olursa ne yapacağız peki?"zZihninden geçen soruydu kazanın başına geçmiş ve uzun kaşığıyla iksirin içindeki solüsyonu usulca karıştırırken. Fakat kendisine yönelen soru, dikkatini dağıtmıştı bir anlığına. Kendi fikrinin sorulmasını beklemiyordu. Kendinden iksirler üzerine çıkacak bir fikirden hayır beklenir miydi ki?

İksir dersini almaya başladığı ilk yıldan itibaren çokça kez malzemelerin muhtelif sihirsel özelliklerinin kendilerini daha iyi dışa vurmalarını sağlayacağını öngördüğü, kitaplarda yazan tariflerin dışında metotlar uygulamaya koymaya çalışmıştı kumral saçlı oğlan. İksirin daha efektif olabilmesi için bazı materyalleri doğramak yerine un ufak etmek, malzemeler özlerini daha oturaklı salsınlar diye normalden kısık ateşte iksiri karıştırmak gibi. Fakat iksir yapmak, çay yapmaya düşündüğü kadar benzemiyordu ve yıllarca tüm girişimleri elinde, daha çok ise kazanında patlamıştı. Tüm olumsuz deneyimlerin aylarca, yıllarca yarattığı birikim ise oğlanın iksir yaparken artık yazılı tariflerin dışına çıkmayan bir yaklaşım edinmesine sebep olmuştu. "Yeterli" notlar alabiliyordu böylelikle iksir derslerinde en azından.

"Aslında... Ee... Malzemeleri alırken soracaktım ama... İksirde nane olduğuna emin miyiz?" Yanındaki koyu saçlı partnerine döndü sorusunu tamamlarken ve gördüğü manzara karşısında bir soru daha sorma gereği hissetti. İksirler konusunda güvendiği partnerinin bu alandaki otoritesini sorgulamak istemiyordu fakat gördükleri üzerine iksirler hakkında bildiği sayılı ve kısmi bilgilerinden birisi aklını kurcalamaya başlamıştı rahatsız edici miktarda. Göz temasını devam ettiremeyecek şekilde bakışlarını kaçırdı mavi gözlerden; partnerini, gözlerinin içerisine bakarak sorgulayacak cesarete sahip değildi zira: "Bir de şey... Fasulyelerin suyunu fazla çıkartmak sence güvenli mi? Sularının hafıza kaybına sebep olabileceğini anımsıyor gibiyim..."

Bu sırada kaçırdığı gözlerinin kaçış sebebinin çekince oluşunu gizlemek için aklına gelen yol ile karıştırışını hızlandırdı ve dört turu bitirince maviliği kontrol etmek üzere kazanına döndü. Sorularına cevap almadan evvel belirttiği çekincelerin üzerinde durulması ihtimalini azaltmak ve konuyu dağıtmak adına söze girdi hızlıca. Kendisine olabileceğinden düşük not almak uğruna destek çıkan dostunun kabiliyetlerini sorgulaması aptalca, düşüncesizceydi. "Neyse, boş ver; ıı, Iris, bu sanki yeterince mavi olmuş, kısık ateşte sarılaşana kadar bekliyorduk değil mi, ne dersin? Bir bakabilir misin? Tamam mıdır ilk aşama?"[/justify]

[justify]Iris başını can sıkıcı fasulyelerden kaldırıp partnerinin kafasını karıştıran ilk sorusunu cevapladı:”Nane konusu biraz karışık. Kimileri kullanıyor kimileri de kullanmıyor. Okuduğum eski bir kitapta nanenin hatta nane sapının iksirin yan etkilerini engellediği yazıyordu. Yine de çok bilinen bir bilgi değil. Koyacaksak….” derken rengi değişmeye başlayan kazana baktı bir ara. Kıvamı güzel gözüküyordu. Başlangıç için daha iyisini umamazdı kuzgun. “Rengi oturduğunda eklemeliyiz naneyi. Ne dersin? Deneyelim mi? Riskli olabileceğinin farkındayım ama bence bir sakıncası yok.” Alışılmışın dışına çıkmayı tercih ederdi. İksir sonuçta. Her an her şey değişebilir, gelişime açık bir alandı. Bir diğerinin peşinden gelen soruyla bıçağı kestiği tahtanın üzerine bırakarak içlerinden ölçülü şekilde ezdiklerini ayıklarken konuşmaya devam etti. “Doğru anımsıyorsun. O sebeple çok fazla ezmedim. İksir içinde hafıza sıvırlama özelliğini yitirmesi gerektiğinden ötürü endişe etmemiz gereken bir şey yok.” Ayırdıklarını kazadan doğrudan atmadan önce arkadaşının söylediklerine yanıtını beklemişti. Neyse ki André de Iris’le gidişat için aynı yolu kabul etmişti, ve bu da muhtemelen kitap bilgisi olduğunu ekleyince çocuğun kafasındaki endişeleri ekarte etmiş olmalıydı.

“Ş-şey, özür dilerim…. Tabii, öyle yapalım o zaman.” Yalnız bir şeyler saklama konusunda başarılı olduğunu söylenemeyen kumral saçlı oğlan dağınık saçlarını utangaçlıkla kaşımış, mahcup ama rahatlamış bir şekilde gülümsemişti. Iris de tebessüm ederek “Hayır hayır, sonuçta birlikte yapıyoruz bu iksiri. Dert etme.” diyebilmişti. Aslında sorgulanmak bir nebze hoşuna gitmişti. Bu konu üzerine birkaç şey daha söyleyebilirdi arkadaşına. Düşündüğü kadar kötü olmadığını sergileyen bir bilgi birikimi sunmuştu sonuçta Iris’e ama fazla vakitlerinin kalmadığını düşünerek iksir üzerine yoğunlaşmalıydılar.

“Evet, ilk aşama tamamdır. Naneyi ekleyebiliriz.”İksir yapımında en hoşlanmadığı şeydi: beklemek. Bir an önce sonucu görmek için sabırsızlanıyordu lakin iksirin emek istediğini biliyordu. O yüzden malzemelerle ilgilenmeye dönmek en makul seçenekti. Arada sırada meraklı şekilde minik minik fokurdayan kazanı kontrol etmeden geçmiyordu elbette. Partneri naneyi ekledikten sonra kısık ateşte bile hızlıca köpürmeye başlamıştı sıvı. Beklerken André ile fasulye sayılarının tariflere göre neden değiştiği hakkında biraz kafa patlatmışlardı da. Mantıklı bir sonuç bulamayınca en bilindik yöntemden şaşmak istemeyerek iksir sarı rengini alınca yedi adet fasulye eklemişti Iris.

“Sonuna geliyor gibiyiz. Kahverengi olunca Pelinotu’nu da ekleyip altı kere saat yönünün tersine çevirdik mi tamamdır.” diyordu. Arada sırada kazanı karıştırmak için yer değiştiriyorlardı ama çok da karıştırmamaya özen gösterip gerekli yerde önemli dokunuşu yapmaya özen gösteriyordu ikili. Renk değişimine göre sırası geldiğine inandığı malzemeleri eklemeye başladılar. Sırada kararlaştırılması gereken tek bir şey kalıyordu: sıkıntısız bir şekilde bitirmeyi başarabilirlerse kim deneyecekti iksiri? Han Hanedanı’nın hüküm sürdüğü zamanlardan çıktığı bilgisini Peter’dan öğrendiği bir oyunu André’nin de bildiğini varsayarak, hiç değilse mutlaka denk geldiğini düşünerek, sordu heyecanla:“Taş-kağıt-makas? Kimin içeceğini belirlemeyi şansa bırakalım mı?” Iris, porsuğun bilmeme ihtimalini de gözeterek daha çok mugglelar tarafından oynanan oyunu ve kurallarını açıklamaya girişmek için hazır bir tavırla bekliyordu ancak André’nin bilebileceğine dair de yüksek bir oran veriyordu kendi içinde.

[/justify]

Kaşımızda hızlı ve becerikli bir ekip vardı. Oluşturdukları takım çalışması sayesinde akıllarındaki şüphelere rağmen her şeyi ile doğru gözüken bir iksir ortaya koymuştular. Peki gerçekten başarılı mıydı? Bunu kurbanımız ya da yakın geleceğin sebepsiz mutlu insanı gösterecekti. Andre iksiri kafasına diktiğinde beklemeye başladı. Bir şey olmuyordu. Başarısız mı olmuşlardı? Andre’nin beyni tam benim yüzümden yapamadık drama quennliğine bağlanıcakken kafasındaki olumsuz düşünceler bir an da uçup gitti. Andre adeta yapmacık whatsapp emojisi gibi gülümsüyordu. Sanırım konuşmaya daldıklarında fasulyelerin suyunu çok çıkarmamaya çalışırken biraz az çıkarmışlardı ve bu da Andre’nin yüksek sesli kahkahalarının bütün sınıfı doldurmasına sebep olmuştu. Fakat bu Aldrik tarafından göz ardı edilebilecek bir şeydi.

Yavaşça ikiliye yaklaşan Aldrik, ilk önce kazandaki kalan iksiri inceledi. Kaşıkla karıştırdı, ölçtü, biçti ve Iris için gergin bir ortam yarattı. (Andre için gerginlik kavramı şu an sözlüğünde yoktu) En sonunda kafasını kaldırdı ve “Başarılı, aferin.” dedi. Hafifçe gülümseyerek geri masasına yöneldi.

---

İksir serüveniniz burda bitmiştir. İkinize de bu güzel rpler için teşekkür ederim.
İsterseniz çıkış rpsi de yazabilirsiniz. Size kalmış bir şey.