Öncesi: 1865-66 Eğitim Yılı | Güz Dönemi İksir Dersi


[justify]Uzun süredir ilk defa bir cumartesi kahvaltısı bir buçuk saatten kısa sürmüştü kumral saçlı oğlan dördüncü kata ulaştığında. Zira aklını kurcalayan meseleler vardı: Her sabah yatağından kalkarken gözlüğüyle beraber takmak zorunda bırakıldığı ikinci bir eşya olan bakanlık broşunun sebep olduğu ayrımcılık ve işlevi. Sihirli eşyaların potansiyellerini çok iyi biliyordu André Harris. Tılsımlar konusunda okumalar yaparken sayısız ilginç sihirli eşya ile ilgili bilgi edinmişti: Yalnızca spesifik büyülerle görünür olan görünmez mürekkepler, çevredeki olası art niyetleri afişe eden cep sinsioskopları, unutulan unsurları hatırlatan hatırlaküreleri gibi. Ve bakanlık yedi kuşak safkan olmayanların tümüne bir eşya dağıttıysa bu eşyalar da böylesi bir işlev içeriyor olabilirdi. Bu broşlar, muhtelif büyülü denetimleri yürürlülüğe sokmak için muazzam bir imkan ve araç olabilirdi keza.

Gelecek Postası'nda okuduğuna ve bundan da önce birçok arkadaşının isyanlarından şahit olduğuna göre örneğin muggle doğumluların aileleriyle görüşmeleri yasaklanmıştı. Acaba bir muggle tespit cihazı gibi bir şey olabilir miydi bu alet? Bunu henüz deneyemezdi ve deneyip başına risk alacak cesarete de sahip değildi zaten. Ama denediği bazı şeyler vardı: Örneğin gece 12'den sonra büyü yapılması, özellikle ışıklı büyü yapılması yasaktı. Belki de bu alet gece saatlerinde büyülü ışıklara tepki veriyordu? Bunu dışarıda denemeye yine cesaret edemezdi kati suretle fakat Hogwarts'ta olmasının ve ders çalışıyor olabileceğinin bahanesine sığınarak bir deney yapmıştı. Hiçbir sıkıntıysa yaşamamıştı. Tabii bunun doğurduğu başka bir soru işareti vardı: Belki de Hogwarts içerisinde yaptığı için broş bir tepki vermemişti ve dışarıda denese olaylar çok farklı gelişecekti. Büyücü gruplarını tespit eden bir cihazdıysa da aynı şekilde Hogwarts içerisinde beş kişiden aşağı olunan an yoktu ki. Bu yine bir Hogwarts istisnası olabilirdi pek tabii...

Yüzlerce yıllık devasa şatonun sınırları içerisinde deney yapmanın herhangi bir faydası yok gibiydi, en azından kumral saçlı oğlanın gözlemlerine göre. Ancak bu, daha büyük bir potansiyele kapısını aralıyor olabilirdi. Bu potansiyeldi kendisini en değer verdiği öğün olan cumartesi kahvaltısını apar topar yapmasına ve SBD sınavlarına son bir hafta kalmışçasına kendisini kütüphaneye atmasına sebep olan. Hogwarts, sınırların dışında kalıyordu. Deney yapsın veya yapmasın burası bakanlık kanunlarının bariz bir şekilde uygulanamadığı açık bir denizdi ve burada olduğu süre içerisinde yakasındaki broşu kurcalamak için sonsuz imkanı olabilirdi. Belki de tüm bu düşünceleri; kuralları çiğnemeye normal koşullarda cesaret edemeyecek oğlan için merakı, deney yapma hevesi ve hakkında hiçbir şey bilinmeyen bu broşlarla alakalı ilk bilgileri edinebilme ihtimaline yönelik heyecanı sebebiyle rasyonalize edilmiş safsatalardı ve başına yarıyıl tatilinde eve döneceği vakit işler açacaktı. Bilmiyordu. Fakat bu ihtimalin bilincinde bile değildi zaten.

Kütüphanenin ağaçtan yapılma, iç alanı gibi devasa olan kapısını araladığında ve adımlamaya başlayıp birkaç rafı ve çalışma alanını aştığında geçtiği alanlarda kendisi dışında yalnızca iki öğrenci seçebilmişti. Yüzüne tatmin olmuş bir ifade yerleşti, deney için ortamın müsaitliğine bizzat şahit olmasından mütevellit. Sınavların yakın olmadığı ve cumartesi sabahın körü olduğu ele alınırsa belki şaşırtıcı değildi de bu. Nitekim kendisine ıssız ve göze batmayacak bir köşe seçti, eşyalarını masaya bıraktı. Fazla sosyal olamayan bir inek olunca ucu bucağı yokmuşçasına geniş olan ve kitaplık labirentleriyle sarmalanmış kütüphanenin nerelerinde minimal insan interaksiyonuna girmek suretiyle çalışılabileceğini bu altı yılda öğrenmişti haliyle. Buralarda takılan diğer öğrencilerle aralarında sözsüz bir yoldaşlık dahi oluşmuştu: Aynı meskenlerde aynı düşüncelerle yer alan aynı simalar aylarca hatta yıllarca sürekli olarak denk gelince, en asosyalleri bile birbirleriyle bir göz aşinalığı geliştirmiş ve bu aşinalık, minik selamlaşmalara gebe olmaya başlamıştı.

Rafları arşınlamaya başladı önce, birkaç kitap gerekecekti. Arayışı sırasında bu söz konusu "tenha" meskenlerden birinde bir buçuk yıldır buralarda denk geldiği, muhtemelen ikinci sınıflardan; uzun, düz ve kızıl saçları muhtemelen yataktan çıktıktan sonra taranmamış olmasından ötürü dağınık olan minyon Ravenclaw kızına yüzünde ince bir gülümseme ile kafa selamı verdi sessizce. Adını bilmiyordu kızın, kız da kendisinin; muhtemelen kumral saçlı oğlan mezun olduğunda bile bilmeyecekti bu simanın sahip olduğu isimi. Yine de selamı karşılık buldu benzer bir gülümseme ile. Bu küçük karşılıkla gülümsemesi daha da genişlemiş bir halde devam etti kitap arayışı ve toplayışına. Hayattaki böylesi minik detaylar değerliydi genç porsuk için.

Kitap toplayışı sonlandığında kuytu köşesine geri çekildi. Çantasından bir tomar parşömen ve yazma setini çıkarttı, yan tarafa da kahvaltı sofrasındayken peçeteye sarmaladığı kurabiyeleri serdi. Öncelikle buralar daha fazla kalabalıklaşmadan büyüsel merakını gidermesi iyi olacaktı. Kara ceviz asasını çekti, üzerinden geçici olarak çıkarttığı broşa doğrulttu: "Verdimillous." Yeşil kıvılcımlar devasa kitap raflarının arasında dağılarak gümüş broşu parlak bir hayal kırıklığı ile sarmaladığı noktada önemli bir mesele zihnini kurcalamaya başlamıştı bordo gözlüklü oğlanın: Sihirsel tespit girişimleri için standart metotların yetersizliği...[/justify]