Beni reddedeceğini, dışlayacağını düşünürken karşımdaki kız elini uzattı ve daha yeni yakmış olduğum sigarayı elimden çekip aldı. Tek hamle ile kırdığında baktım yüzüne sadece. Yanında sigara içilmesini sevmediğini söyledi. Kafamı salladım anladığımı belli etmek için. Önündeki kurabiye tabağını bana ittirince sigaram gittiği için boşa çıkmış elimi uzatıp kurabiyelerden birini aldım. Aynı değil ki güzel kızım. Sigarayı stresimi yatıştırması için içiyorum, kurabiye bunu yapamaz. İnsanlar annesini ve babasını kendisi seçemiyor. Söylediği şeyler minicik bir gülümseme yaratmıştı yüzümde. Gerçekten de Cwénhild her türlü tehlikeye göğsünü gere gere atlayabilirdi ama kızına sevgi göstermekten korkmuştu. Ben ise, herkesi sakinleştirebilir, herkese istediği şeyleri söyleyebilirdim. İleride politikaya atılacağımı ve seçimlere gireceğimi düşünüyordum. Bu tarz şeyler beni durdurmazken kızımın karşısında ne diyeceğimi şaşırmıştım. İlginçlik değildi işte bu Mirabelle. Sana değer verdiğim için oluyor, yapmam gerekeni yapamadığım için...
Mirabelle sanki geçmişte yaşadıkları hiç olmamış gibi geleceğe bakıyordu. Gözlerim dolu doluydu hala. Ona güzel bir gelecek sunmalıydım, yanında olmalıydım. Kurabiye tuttuğum elimin bileği ile bir gözümün yanından akan yaşı sildim. Piknikten bahsediyordu karşımda kızım, hem de cıvıl cıvıldı sesi. Hüzün yoktu. Pikniğe gidecek zamanım yoktu ama belki programımda bir açıklık yaratabilirdim. Ne zaman olacağı bilinmez. Son dediklerine karşı “Okula gideceksin tabi ki.” dedim. “Soruşturma bittiğinde.” diye ekledim kızımın itiraz edeceğini bilsem de. Kurabiyeden bir ısırık alıp kızımın karşımda kollarını bağlamış bir şekilde somurtmasını izledim. “Her zaman Cwénhild ile karşı karşıya geleceğimi düşünmüştüm bir şekilde, geldim. Her zaman onunla evlenmek istemiş, aile kurmak istemiştim. Şuan kızımız karşımda oturuyor. Şimdi ise en candan istediğim şey ileride yanımda olması ve ona yaşatılanın hesabını sormak. Hayatın değişik bir istek karşılama yöntemi var. Bana sorarsan, annenle anı kazanacaksın. İyi anılar olacağına söz veremem ne yazık ki.”
Ayağa kalktım. “Ben, bayadır eve sadece yıkanmak ve uyumak için gidiyorum. Bu yüzden soruşturma bitene kadar seni de benimle Sihirsel Yaptırımda perişan edeceğim. Her şey bittikten sonra okula dönersin. Hem soruşturmalar, çalışanlar, toplantılar belki hoşuna gider. Evrak işleri hoşuna giderse söyle, ileride belki yaptırıma girersin.” Gülümsedim kendi kendime. Dosyaları hazırlamak çok daha ilgimi çeken şeylerdi suç mahaline gidip savaşmaktan. Çok daha güvenliydi en azından. Kızımın da annesinin izinden gidip tehlikeye kafa atmasını değil de, benim gibi dairede 8 saat çalışıp eve dönmesini tercih ederdim ne yalan söyleyeyim. “Gel sana etrafı gezdireyim. Hmm, bu arada şey...” Duraksadım kapıya yönelmeden önce... “Teşekkür ederim.” Neden? Her şey için olabilir. Var olduğu için, bu kadar kabullenici olduğu için, elim ayağım titrerken aramızdaki suları ısıttığı için...
Döndüm kapıya doğru elimdeki kurabiyenin son parçasını ağzıma atarak. Ağzım doluyken de elimle ağzımın önünü kapatarak “İlk Nicholas ile tanış, sizin kehanet profesörünüzün kocası...” dedim. Diğer elimle de kapıyı açtım Mirabelle geçsin diye.
Bu konuyu da kapatıyorum efendim. Yıllar geçti üstünden resmen, soruşturma da bitti. Mirabelle Starlight Sihirsel Yaptırım Dairesinde 2-3 hafta kaldığını, buradaki insanları artık tanıdığını varsayabilir.
