[justify]“Mag Mell'de kanlı balo: On üç yetişkin, beş öğrenci hayatını kaybetti.”

Asasının ucundaki küçük bir alev ile dudaklarının arasındaki pipoyu yaktı kırışık yüzünde yer yer yara izleri bulunan adam, sabahın böylesine erken bir saatinde büroya çağırılmasının hayırlı bir nedeni olmadığını tahmin edebiliyordu, belki de oradaki en yaşlı çalışanlardan biriydi nihayetinde, çetin ceviz Alfred derlerdi ona pek çok şeyi görüp geçirmişti. Günün ilk ışıkları ana karaya düşmeden Seherbazlık bürosunu sarsan bu karanlık haber oldukça endişelendirmişti adamı; ortama bir kaos hakim olurken her kafadan ayrı bir ses çıkıyor ve pek çok kişi Baş Seherbaz Egnast Twinkle’ın kendilerine vereceği direktifleri bekliyordu.

Haberi ilk getirenlerden biri olan sarışın, genç bir kadın çevresinde toplanmış büyücülere, “Baloda öğrenciler de varmış diyorlar,” dedi ciddiyetle. “Şimdilik kıyımın kaç kişinin canını aldığını bilmiyoruz ancak bir an önce müdahale edilmesi gerekiyor.”

“O tavernada en az bakanlıktaki kadar koruma tılsımı vardı, hepsini geçmeyi nasıl başarmış olabilirler?” diye sordu yaşlı adam, yüzünde düşünceli bir ifade vardı, olanlara bir anlam getirememişti sanki. “Bizzat büyük büyük babam yapmıştı o tılsımların büyük çoğunluğunu.”

 “Yasalara karşı gelinirse olacağı budur,” dedi, kirli sakallı, uyuz bir görünümü olan bir başkası. “Bakanımızın bir bildiği olmasaydı koymazdı o maddeyi oraya. Ayrıca öğrencilerin ne işi varmış gecenin bu saatinde dışarıda?”

“Kim böyle canice bir şey yapmış olabilir? Korkunç bir şey bu!”

Gerçekten de öyleydi. Henüz kıyımın büyüklüğünü kestiremiyorlardı ancak söylentilere bakılırsa St Mungo’nun epey bir mesai yapması gerekecekti, aynı zamanda kendilerinin de. Odadaki gürültüyü bastıran Baş Seherbaz’ın sekreteri Samuel Collins’in içeri girmesiydi. Bir ayağı tahta olmasına karşın iri yarı yapısı ve sert duruşu sayesinde insanlara gözdağı veren biriydi Samuel, otoriteyi sağlaması için yalnızca bir kere boğazını temizlemesi yeterliydi. Bu özelliklerine rağmen, Alfred'in gözünde altından bir kalbi vardı, mesleklerinde omuz omuza geçirdikleri yıllar sayesinde emin olmuştu buna.

“Baş Seherbaz emrediyor: ‘Söz konusu vakaların ehemmiyeti büyük olmakla beraber derhal müdahale edilmesi gerekmektedir. Görev dağılımı Samuel Collins tarafından yapılacaktır, bütün birimler hazır bir biçimde olay yerine cisimlenmelilerdir. Haydi, beyler bayanlar, kazan pastası yiyip kaymak birası içmeye gelmediniz bu ofise!”

---

Her yere is kokusu sinmiş, tavernadaki kıyımın ne denli büyük olduğu güneş ağardıkça daha da bir ortaya çıkmıştı; sanki devasa bir tufanın içinden geçmiş gibi yıkık döküktü, dış cephesini simsiyah bir leke bürümüştü, yangının sönmesinin üzerinden çok fazla zaman geçmemiş olacak ki kırık camlarından dumanlar yükseliyordu. Sıradan insanların gücü böylesine büyük bir zararı vermeye yeter miydi? Hayır, bu işin içinde mutlaka kara büyü olmalıydı ve bu da içlerinde kesinlikle büyücü soyuna ihanet eden kanı bozukların bulunduğu anlamına geliyordu.

Meredith, balonun yapılacağını çok önceden öğrenmişti akrabaları sayesinde; hatta kendisine de defalarca gitmesi için teklif gelmiş olsa da içine düşen bir kötü bir his bu davetlerin hepsini geri çevirmesine neden olmuştu. Ve bir kez daha hisleri yanıltmamıştı kızıl cadıyı, karşılaştığı manzara tüylerini diken diken etmişti, Boleyn malikânesinde şahit olduğu karmaşaların bunun yanında çocuk oyuncağı gibi kaldığına kanaat getirmişti.

Tavernanın merdivenlerinde oturan matem giysileri içindeki bir kadının, “Zahmet oldu size!” diye bağırdığını duydu. Elindeki içki şişesinden bir yudum aldı ve devam etti isyanına. “Bakanlık ne zaman işe yaramıştı ki zaten? Burada insanlar öldürüldü ve siz her şey bittiğinde geliyorsunuz!” Kumral saçlı, yirmili yaşlarının başında duran bir kız ise kadın her ayağa fırlayacak gibi olduğunda onu dizginlemeye çalışıyordu.

“Siz Bayan O’Malley olmalısınız,” dedi az ötesine cisimlenmiş bir büyücü. “Ben Alfred Makepeace Thackeray, ailenizi tanırdım izin verirseniz sizinle dün gece burada olanlar hakkında konuşmak istiyorum.”

Kadın direnmedi, elindeki şişeyi kumral kıza uzattı ve yüzündeki öfkeli ifadeyi hiçbir değişikliğe uğratmadan Seherbazların yanına doğru ilerledi.

Takım arkadaşları çoktan görev dağılımlarına göre harekete geçmişlerdi, Muggle’ları olay mahallinden uzak tutmak için çevreye bir koruma bariyeri yapmaya başlayan grupların birinden Fianto Duri nidaları yükseliyor, başka bir grup ise bölgede kullanılmış son büyüleri çözümlemek amacıyla Appare Vestigium kullanarak burada olanlara bir açıklama getirmeye çalışıyordu. St Mungo şifacıları da katılmıştı aralarına yaralıları götürmek için, şimdiden beş tane sedye yola çıkmıştı bile. Meredith çekinerek de olsa Seherbazların peşinden kendine düşen görevi yapmak adına her an üstlerine çökebilirmiş gibi duran yapıya girdi.

İçeri dışarıdan kat ve kat daha korkunçtu, lavanta kokularına karışan is ve ceset kokusu insanda yaptığı bütün kahvaltıyı çıkarma isteği uyandırırken, yerde yatan ferleri gitmiş insanların öylesine bırakılmış birer dekor olmadığı gerçeği ise dehşet vericiydi. Bu insanlar yalnızca öldürülmemişti, vahşice darbeler ile adeta katledilmişlerdi. Kızıl cadı gözlerinin dolmasına engel olamamıştı, elinde olsa buradan derhal çıkar ve gördüklerini bir daha anmamak üzere hafızasından silerdi ancak vicdanı buna el vermezdi işte.

Peki, Tanrının adaleti miydi burada yaşananlar? Her Şeye Gücü Yeten’in doğru anlayışı mıydı bu insanların başına gelenler?

Titreyen elleriyle asasını çıkardı Meredith, az ötede orada bulunmaması gerekiyormuş gibi duran silik bir sembol takılmıştı gözüne, bir ipucu olabilirdi belki de, esrarı açığa çıkartacak büyülü sözler döküldü dudaklarının arasından. Elbette herkesin bir gün layığını bulacağını biliyordu ancak bazen Tanrı yanıt vermediğinde adaleti sağlama görevi kendisine düşerdi.

“Verdimillous!”[/justify]

“Kahvem nerede kızım!?”

Başseherbaz Twinkle, yine rutin somurtkanlığını takınmış olduğu halde biçimsiz işaret parmağını listedeki tuhaf isimler üzerinde gezdiriyordu.

“Fareli Köyün İllüzyonisti, Guinevere’in Nikah Şahidi, Kara Melek, Beyaz Melek, Vampir, Tanrı, Soytarı, Ruh Emici, Şövalye, Rapunzel’in Kuaförü, Don Kişot’un Seyisi, Kurtkadın, Cadı Avcısı, Tekinsiz Rahibe, Serseri Madrabaz... Bunlar nasıl isimler yahu? Balo balo değil, sirkten farksız!”

Nihayet dişi bir ev cini hazırlamış olduğu kahveyi eline tutuşturabilmişti. Olay yerinde, harabeye dönmüş tavernanın tam ortasında, etrafında kurmaylarıyla beraber yerini almış; mümkün mertebe elde avuçtaki önemli delillere bir göz atıyor ve bir ipucu aramaya çalışıyordu. Neden sonra Meredith Boleyn’in tavanda gözüken islere bulanmış bir işareti ortaya çıkarmak maksadıyla büyü yapmaya kalkıştığını, ancak muntazaman başarısızlığa uğradığını fark eden sekreteri Samuel söz aldı.

“Şurada Seherbaz hanımın ortaya çıkarmaya çalıştığı sembol... Seri katil konusundaki tahminlerimiz başarısızlığa uğramış duruyor efendim.”

Roza Milena Petrov ise boş gözüken bir not kağıdını itinayla tamir etmiş ve delil olarak yanına almıştı. Çevredeki seherbazların faaliyetlerini kısaca bir süzen Bay Twinkle’ın dikkatini yanına mühim olduğu acele etmesinden anlaşılacak olan bir not getirmekte olan genç seherbaz, Sophie Curbis bozmuştu. Sarışın saçları ile çevredekilerin kolayca ilgisini çekebilecek uzun boylu ve alımlı bir cadıydı.

“Bay Twinkle, Sihir Bakanlığından bir baykuşla acil bir talimat-“

Başseherbaz hırçın bir tavırla kadının elindeki mektubu kapıverdi. Bunu yaparken kızcağızın suratına bakmamıştı bile. Mektubun kısa bir metne sahip olmasından kaynaklansa gerek, bir çırpıda açıp okuduktan sonra ise başı öne düşmüş, düşünceli bir hale bürünmüştü. Seherbazlar bir tepki vermesini beklercesine, Bay Twinkle’a dönmüşlerdi şimdi.

Ani bir hareketle mektubu buruşturup, uzun paltosunun cebine tıktı yaşlı cincüce. Sonra da çabuk adımlarla tavernanın sahibi Bayan O’Malley’in ofisi olan ve şimdilerde seherbazların özel sorgular için kullandığı ufak odaya yöneltti adımlarını. Giderken bir anlığına duraksayıp seherbazlara doğru döndü tekrar.

“Memure Boleyn, Memure Petrov! Lütfen beni odaya kadar takip edin!”

İki genç seherbazın da tepkilerini beklemeden odanın yolunu tuttu yine. Bayan O’Malley’in masasına geçtiğinde ise cebinden buruşturduğu mektubu çıkardı ve bir kez daha kısaca göz attı yazılı metne. Her iki seherbazın odaya gelmesine müteakip ise söze başlayacaktı çok uzatmadan.

“Bu tavernada yaşananlara dair ne gibi bulgulara ulaştığınızı merak ediyorum bayanlar. Durumumuz nedir? Sizce bu katliam kimin başının altından çıktı ve nasıl gerçekleştirdiler?”

Seherbazların yanıtlarını dinleyen Bay Twinkle, bir anlığına bu genç cadıların gözlerindeki ışıltıyı hissetti. Seneler önce duyduğu hislerin bir benzerini duyumsuyor olmalıydılar. O toy ve körpe idealler; ceset kokan sokaklarda, kanlı elbiselerde, karanlık lanetlerin pençesinde yahut kötücül ritüellerin çemberinde solmaya başlamamıştı henüz. Kirlenmemişti. Ama bir gün kirleneceklerdi.

Başını öne eğdi başseherbaz. Bir süreliğine sessizliğe bıraktı bulunduğu ortamı. Söyleyeceklerini iyice bir toparlamaya çalışıyordu sanki aklında. Belki de doğru kelimeleri seçmeye çalışıyordu. Nihayet konuşmaya başladığında ise söylediği her bir heceyi ayrı ayrı vurgulamaya başlamıştı. Bay Twinkle’ı biraz bile tanıyan herkes, onun patavatsızlığına, ağzına geleni söylemesine ve gelişigüzel sövmelerine alışkındı. Böyle her bir kelimeyi tartarak konuşması ise pek nadir olmakla beraber, mutlaka çok ciddi meseleler söz konusu olduğunda takındığı bir tavırdı. Belli ki söylemek istediklerinin ağırlığını genç seherbazlara hissettirmeye çalışıyordu.

“Görevinizin adı Nachtkrapp Harekatı... İkinizden biriniz büyücedünyada kendi cadı avımızı başlatacak. Tanınmış simalar, güç ve nüfuz sahibi kimseler, bakanlık çalışanları, daire başkanları ve hatta seherbazları inceleyecek. Bakanlık yetkisiyle istediği kişiyi sorgulama hakkına ve seherbaz büronun imkanlarından faydalanma yetkisine sahip olacak. Bu şartlar altında büyüceşura yargıçlarını bile sorguya çekebilecek. Sizin de fark ettiğiniz üzere muggleların bu tavernayı içeriden birileri destek vermediği sürece bulabilmeleri mümkün değil. Bu hainler her kimse, onları önce teker teker bulacağız, sonra da kendilerine dünyanın kaç bucak olduğunu göstereceğiz!”

Üzerinde Nachtkrapp Harekatı yazan buruşuk mektubu cebinden çıkarıp düzeltti ve genç seherbazların da görebileceği bir şekilde masaya bıraktı. Hafifçe öksürüp devam etti.

“Diğerinize gelince... Onun görevi çok daha çetin. Kimlik değiştirip cadı avcılarının arasına sızması gerekiyor. Neler planlıyorlar? Dertleri ne? Hangi muggle örgütleri bunlara destek veriyor? Ve daha önemlisi, hangi büyücüler? Bu uğurda muggle yaşamı hakkında çok önemli seminerler alacak. Bir hayat hikayesi uyduracağız ona. Bir de kimlik... Bir muggle gibi yaşayacak, bir muggle gibi davranacak. Ta ki, düşmanın can evini bulup, karşı karşıya olduğumuz tehdit hakkında yeterli bilgiye ulaşana kadar. Bu görevin ne kadar tehlikeli olduğundan bahsetmeme gerek olduğunu sanmıyorum. Ucunda ölüm dahi olabilir ve sizleri de Cwen gibi...”

Aniden duraksadı kısa boylu cincüce. Yutkundu. Yardımcısını kaybettiğine emindi. Kaçırılmıştı belki, ancak cadı avcılarının elinden sağ dönebileceğine kimse ihtimal vermemekteydi.

“İkinizin arasındaki işbirliği bu anlamda çok önemli. Öğrendiklerinizi birbirinizle paylaşmanız ve uyum içerisinde hareket etmeniz gerekiyor. Arada bir görüşmeli ve birbirinizi mühim gelişmelerden haberdar etmelisiniz. Ayrıca birer kod adı seçecek ve bundan sonra birbirinize bu vazifeyle alakalı olan meselelerde bu isimle sesleneceksiniz. Faaliyetlerinizde yalnızca benden, başseherbazdan talimat alacaksınız. Birbirinize sağlayacağınız bilgiler bu çapulcu sürüsünü deşifre edebilir.”

Sözlerini bitirirken içinde delil niteliğindeki kağıt parçasının bulunduğu keseyi cebine attı. Masadaki mektubu katlayıp düzgünce paltosunun iç cebine yerleştirdi. Şapkasını düzeltip seherbazların oturdukları yere kadar yürüdü. Ayakta olmasına rağmen koltuktaki cadıların boyuna anca yetişiyordu. Kısa olmasının faydalarından böyle zamanlarda çok yararlanırdı Bay Twinkle. Oturan birisiyle göz göze gelir, kaşları çatılı olduğu halde dünyanın en mühim şeyini söylüyormuş gibi kurbanının gözlerinin içine bakardı. Şimdi de aynı şekilde delici bakışlarını genç seherbazlara yöneltmiş olduğu halde konuşmasını noktaladı.

“Kabul etmek zorunda değilsiniz. Ama bu vazifenin ne kadar önemli olduğunu anlatmaya gerek dahi duymuyorum. Kaybettiğimiz büyücülerimizi, cadılarımızı düşünün yeter! Mugglelar çizmeyi aştı, onlara hadlerini bildirme zamanı geldi de geçiyor.”

[justify]Meredith hiçbir zaman iyi bir eş olamamış veya ailelerine yaraşır bir varis dünyaya getirememişti; Seherbaz olmaya hak kazanmak dışında hiçbir kişisel başarıya imza atmadığındandı belki de hayatını boşa harcamışlık hissiyatı sarardı kendisini. Ve nihayet, Seherbaz bürosunda onlarca deneyimli aday olmasına rağmen görev kendisine verildiğinde bir kıvılcım çakmıştı içinde. Bu, onu Seherbaz olmaya iten kıvılcım gibiydi, bu duyguyu sezmeyeli oldukça uzun zaman oluyordu. Her zaman Yaradan’ın Büyük Plan’ına inanmıştı ve artık kendisinin de harekete geçme zamanı gelmiş gibi görünüyordu.

Heyecanla söze girdi. “Yirmi altı yıllık hayatımda ailemin bana öğrettiği bir şey varsa efendim, o da politikadır. Her ne kadar ben bunu onaylamıyor olsam bile, eğer yapılması gereken buysa size bir kez daha soyadım üzerine yemin ediyorum ki yüzünüzü kara çıkarmayacağım. Lady Nimuë adı ile hizmetinizde olacağım, efendim.”[/justify]