Adeta fısıldarmışcasına yapılan kilit açma tılsımından sonra açılan kapıyla beraber ağır adımlarını eve atmadan önce asasını cebine koymuştu. Asasını cebine koyduktan sonra üstünü sanki podyumdaymış gibi hareketler yaparken düzeltmiş, adımlarını sahneye çıkıyormuş gibi evin içerisine doğru atıyordu. Evin içerisine girdiğinde ise hiç arkasını dönmeden ayağıyla beraber kapıyı gümbürtüler eşliğinde kapatmıştı. Lau, küçük ama kendisine yeten müstakil evde tek başına yaşıyordu. Adımlarını ağır ağır oturma odası sayılacak küçük odaya doğru atarken bir yandan da yorgunluğunu belli eden sesler çıkarıyordu. Oturma odası olarak varsaydığı odaya giriş yaptığında ise gözüne tarot kartlarının paketi ilişmişti. "Bu tarot kartlarının olduğu paketi ben ne zaman buraya koydum acaba?" diyerek kendi hafızasında ufak bir anı kontrol gezisine çıkmıştı. Birkaç gündür yoğun olarak çalıştığı için yorgunluk ve uykudan anılarını pek iyi hatırlamıyordu ki geziye çıktığı bu anıların diyarında birşey bulamamıştı. Omuzlarını silkerek tarot kartlarının olduğu pakete yöneldi ve çevik bir hareketli paketi kaptı. "Biraz fallara bakmanın bir zararı olmaz bence? Biraz eski okul anılarını hatırlarız...Kehanet dersinde yaşanan o karmaşalar, profesörün gereksiz korkuları ve çoğunlukla tutmayan kehanetler... Belki bende tutmayan bir kehanette bulunurum ha?" diyerek deli bir insanın yapabileceği bir şeyi; eşyalarla konuşmaya başlamıştı. Lau birkaç dakikanın ardından sorduğu sorunun cevapsız kalınmasına şaşırmayarak (!) paketi açtı. Kartları teker teker nazik olacak bir şekilde dizdi. Kartların bazılarını hemencecik masaya koyarken bazılarını ise düzelterek masaya koyuyordu. Düzelterek masaya koyduğu kartlar yüzünden biraz vakit kaybetse de sonunda tüm kartları masaya dizmişti. Lau, serada bitkilerle ilgilendiği ve serada çalışan üstlerinin (!) uşaklığını yaptığı için baya yorulmuştu ve dinlenmesi gerekiyordu. Kartları masaya dizer dizmez hemen kendini rahatsız eden tahta sandalyeye atmıştı. Kendi içerisinden "Bu sandalyeleri atmanın ve yerlerine daha rahat ettirici bir sandalye almanın vakti geldi geçiyor." diye söylendi. Daha sonrasında ise kendisini zorlayacak birşeyler yapıcaktı, eski kehanet derslerini hatırlamaya çalışacak, tarot falının nasıl bakılacağını hatırlamaya çalışacaktı. Vücudunu rahatlamış numarasını yapıp kandırmak için göz kapaklarını hafifçe aralarken birkaç rahatlama seslerini çıkararak anı gezisinde kehanet derslerini bulmaya çalışıyordu ki bir anda durdu, "Kitabı varken neden burada kendime işkence ediyorum ha!" bir anda yükselmişti. Oturmuş olduğu rahatsız edici sandalyeden kalkan Lau, adımlarını evin bir duvarını kapsayan, adeta kitaplardan oluşan hatta taşmış olan kitaplara doğru adımlarını attı. Aslında çağırma tılsımını kullansa daha az vaktini alırdı ancak yorgunluğundan büyünün işe yarayabileceğinden şüpheliydi. Bu yüzden de daha fazla vaktini alsa da yorgunluğunu katlamayacak ve hatta da büyüsel tükenmeye yol açtırmayacaktı. Dev gibi kitapların önünde adete bir karınca olarak hissediyordu ve bu garipsenecek bir şekilde hissi seviyordu. "Bilginin önünde herkes küçük kalır." düşüncesinde olduğundan bu hissi seviyordu. Büyülenmiş gibi dik dik kitaplığa bakan Lau kendini toparlayarak kehanetle alakalı kitabı bulmak için harekete geçti. "Bitkiler,Otlar,Bitkiler,Çiçekler... Hah, sonunda! Buldum seni Kehanet kitabım."bir hışımla görüş alanında olan kehanet kitabına uzanmış, tozlanmış, bir kenara atılan kitapların arasından çekip kurtarılmıştı. Kitabı alır almaz derin bir nefes aldı, aldığı o derin nefesi var gücüyle kitabın üzerine vererek kitabın üzerinde olan tozları kitabın kapağından uçurup evin türlü yerlerine uçurmayı planlıyordu. "Amma da tozlanmış be! Yapılacaklar listeme kitaplığı temizlemek, kullanılmayan kitapları başka bir yere kaldırıp yenilerine yer açmak gerek. Umarım bunu ertelemem baksana şu kitabın haline." söylenerek tarot kartlarını dizdiği masasına ve o rahatsız edici sandalyenin başında duruyordu. Hızlı hızlı sayfaları çevirirken geçen sayfalardan görebildiği kadar cümleleri okuyor, geçmiş yılların bilgilerini tekrardan canlandırmaya çalışıyordu ki bu çalışmalar istediği konu gelince durdu. "Tarot Falı"içinden başlığı okuyan Lau, sayfalarca yazılmış olan bilgilerin ilk başından okumaya başladı. Bilgileri okuyor, aklında daha da kalıcı olması için de sanki kendisi adeta bir profesörmüş gibi karşısında olan öğrencilere anlatıyormuş gibi sesli bir şekilde okuduğu bilgileri anlatıyordu. Tüm bilgileri okuduktan sonra ellerini birbirine götürüp birkaç saniye boyunca birbirne sürttü. Nedeni bilinmez ama kötücül bir gülümseme yayıldıktan sonra Başlayalım artık bakmaya. Ama ilk öncelikle kartlarımızı seçmeliyiz." sağ elini kaldırmış, masanın üzerinde bulunan kapalı kartların üzerinde gezdiriyordu. Kim bilir belki de şimdi seçeceği kartların yazılı olacağı bilgiler, yorumlar gerçek olucak ve kendi kaderini öğrenmiş olacaktı? Ama bunun için doğru kartları, yüksek enerji hissettiği kartları, seçmesi gerekiyordu ki bir anda elinden başlayarak tüm vücuduna yayılan bir sıcaklık hissetiği anda elini kartların üzerinde gezdirmeyi bıraktı. İlk seçtiği karttan yüksek derecede bir enerji hissetmişe benziyordu. Bir hışımla ilk kartını açan Lau, diğer kartlarını da enerji hissettiklerini açmaya koyularak kartlarını açmıştı. Masada açık olan 7 kart vardı ve diğerleri kapalı bir şekilde Lau'ya bakıyordu. Lau kapalı olan kartları sevecen ve zarar vermeyecek bir şekilde tekrardan pakete koyarken masanın üzerinde sırayla açık olan kartlarına baktı. Kartların yorumlanma şekillerini az buçuk hatırlayan Lau, emin olmak ve yanlış yorumlayarak kendini mutsuz veyahut gereksiz bir şekilde kendine umut vaad etmemek için kitaptan yararlanacaktı. İlk kartın bilgilerini içeren sayfayı açtığında Lau deerin bir iç çekişle "Bakalım, kartların dili ne diyecek?" diye söylenerek kartı nasıl yorumlayacağı hakkında yazılan kısa kısa notları okumaya koyuldu. İlk kart, "TILSIM PRENSİ" idi. Lau, başladı kartların altında yazılan kısa kısa notları okumaya "Yaşamında bir öğrencinin, genç bir kişinin eğitimle ilgili faaliyetlerine tanıklık ve eşlik edebilirsiniz." Lau, şaşırmış bir şekilde ağzı açık bakakalmıştı karta. "B-bu nasıl oldu? B-ben profesörlüğe baş-başvurdum ve çıkan karta bak!" son birkaç kelimeyi sevinç bağırışlarıyla söylerken sanki bir ödül kazanmış gibi kendinden emin, onurlu bir şekilde göğsünü kabartarak kalabalık bir topluluğa konuşma yapıyormuş gibi davranmaya başlamıştı ki tekrar eski kafaya gelince devam etti konuşmaya. "Karta göre ben profesör mü olacağım! Genç kişiler, öğrenciler,eğitim.... Bunların hepsi benim hayatımda profesörlük! Kehanet... Ya profesör Senna'nın söylediği şeyler doğru çıkarsa?" ufaktan hafızasında köklenmiş olan eski Kehanet profesörü'nün Lau hakkında söylediği birkaç kehanet hakkında endişenmeye başlamıştı ki profesör olabileceği hakkında yorumladığı kartı hafızasında tekrar tekrar öne getirip o kötü hatıraları arkalara atmaya çabalıyordu ki kafasının içinde alarmlar çalmaya başlamıştı sanki. "Drrr,drrr, uyku! Beyin yorgun, vücut yorgun, kendini kapatıyor dııtt..." böyle hissetmeye başlayan Lau, saatin de geç olmaya başladığını fark edince diğer kartları sabah'a erteleyerek oturma odasından kendi yatak odasına doğru yöneldi. Sersem bir şekilde kendi odasına geldiğinde ise üstünü çıkarmaya üşenen Lau, direkt yatağa girerek o hayalini kurduğu profesörlük hakkında rüyalar, profesör olup da ders anlattığı vakitleri düşlemeye koyuldu...
