Bir başka gün, bir başka sakarlıktı biraz önce yaşananlar Mirabella Yamashita için. Nasıl olduğunu bilmediği, daha doğrusu hatırlamadığı bir şekilde, beyninin arkasında hissettiği amansız bir acıyla gözlerini açmıştı. Gördüğü ilk şey ahşap, yüksel bir tavan olmuştu ancak ne yazık ki şu anda bildiğinden emin olduğu tek şey de buydu.
"Ochitsuke,”diye telkinde bulundu kendine. Sırt üstü yattığı yerden kalkmaya hiç yeltenmeden yavaş yavaş çalıştırmaya çalıştı beyinini. “Cadı, Mirabella Yamashita. Yaş? Kaç yaşındayım ben şimdi?” gözlerini birkaç kez kırpıştırdı hangi ayda olduklarını anımsamak adına. Sonra çıplak kollarını ısıtan hatta terleten güneş ışığına ilişti gözü. “Tabii, Ağustos 1865’yiz. 4 Nisan 1828’de doğduğuma göre..."
Duraksadı bir anlığına. Beyninin çalışma hızı konuşma hızına yetişecek kadar kendine gelemişti henüz. ‘Hafızamı mı kaybettim acaba? Sahi nasıl oldu da burada, yerde buldum kendimi ben?’ Art ardına gelen soruları bir anda acı hissettiği bölgeye saplanan şiddetli bir ağrıyla bıçak gibi kesildi.
“Aceleye gerek yok,sırayla gidelim bakalım,” diye mırıldandı kendi kendine adeta acısını yatıştırmak istercesine. “Japonya’da doğdum, annem ve babam hala oradalar.” Fark etmeden sarf ettiği sözlerin doğru olduğunu fark edince minik bir takdirle başını sallamaya çalıştı ancak zemin çok sert olduğu için pek de mümkün olmadı. “Ailem hiç istememesine rağmen Japonya’yı terk ettim. Ah, çok kavga etmiştik bunun için hatırlıyorum. Niye terk ettim ki? Haaa, tılsımda ustalaşmak, bir çok şey öğrenmek uğrunaydı.” Bu sefer de, sanki hakkında konuştuğu kendi değilmiş gibi, bu kararlılığı takdir etmek için başını sallamak istedi ancak konumunda değişen hiçbir şey olmadığı için yine işe yaramadı. "Uzak geçmişi hatırlamak yerine yerde uzandığımı aklımda tutmaktan başlasam daha iyi olur sanırım,” dedi kendine, biraz bıkkın bir tonla. “Dünyayı dolaştım, çeşitli ülkelere gittim. Tam dünyayı da dolaşmadım gerçi, bazı bölgelerde yerel halk çok katı ve yabaniydi.”
‘Bazı bölgelerdeki’ o halkları hatırlamasıyla bir ürperti çöktü genç kadına ağustosta olmalarına rağmen. Ağustosta olmaları sayesinde çabucak uzaklaşan bir ürpertiydi bu. “En rahat şekilde hareket edebileceğimi düşündüğüm ama bundan da ziyade ‘Cemiyet’ konusunda benim için en elverişli yer olduğuna inandığım İngiltere’ye geldim. Bir konuda haklıydım: Cemiyetimden faydalanmak adına en uygun yerdi burası ancak rahat hareket etmek konusunda en iyilerinden denemezdi bu ülke.” Kaşları çatık bir halde onayladı kendini mırıl mırıl bunları söyledikten sonra. Bu sefer, başını sallama konusunda başarılı olmuştu sonunda çünkü bir yandan mırıldanırken bir yandan da toplanıp yerde oturmaya başlamıştı kadın. Bu toplumu, garip sihir bakanlarını, okul müdürlerini düşününce ciddileşmişti ancak yüzü. Kendini takdir etmesi gerektiğini fark etmemişti bile.
Okul! Bir ışık daha açıldı zihninde ansızın. “Tılsım profesörüyüm ben Hogwarts’ta 3 yıldır,” diye neşeyle konuşurken aydınlandı tüm suratı. 3 iyi bir rakamdı, 3'te keramet vardı. 4 ise hiç sevilmezdi, Bella bu tarz şeylere inanan bir cadı hiç olmamıştı ancak yine de bu yıl geçenkilerden fazla sorun çıkmamasını dilemekten de geri kalmadı.
Bir yandan giymiş olduğu Japonişi cüppeyi düzeltirken öte yandan da 17 yıllık araştırmalarının, seyahatlerinin sonucu olan, ya da sonucunun bir kısmı, odasına göz gezdirdi. Çeşit çeşit yaratık, parşömenler, ne idiği belirsiz bir takım eşyalar, her çeşit sandıkla çevreli çok geniş bir çalışma odasıydı burası. Hogwarts’daki odasına götürdükleri pek de bir şey eksiltmemiş gibi duruyordu odadan. Ya da evinin hemen hemen her odasına dağılmış olan tüm bu kalabalık.
Kafasının arkasını kaşıdı biraz sıkıntıyla dağınıklığı görünce. “Eh, görünüşe göre kendim hakkında bilmem gereken, nasıl ve nereye kafamı çarptığım hariç, temel şeyleri biliyorum. Gerisi de yavaş yavaş gelecektir. Asıl bu odanın hali ne böyle şu anda buna kafayı taksam daha iyi olur,” diye söylene söylene ilerledi yakınındaki masanın üzerine. Gözü gazetedeki bir başlığa takıldı. "Dorcas Wellbeloved ha! Sanki bunu da bir yerlerden hatırlayacak gibiyim ama...”
İşbu metin lejant amacı güden rp görevi görmektedir. Bilgilendirme amaçlı cümleler bu renkle işaretlenmiş olup tüm metni okumak istemeyenler için yeterli bilgi niteliğindedir. Geri kalan tüm bilgiler Mirabella'nın da dediği gibi yavaş yavaş gelecektir.
